Γιάννης Παππάς: «Δεν αρκούν οι εξαγγελίες, οι πολίτες θέλουν αποτελέσματα»

Η κυβέρ­νηση βρί­σκε­ται πλέον στην τελική ευθεία της δεύ­τε­ρης κυβερ­νη­τι­κής θητείας της, με αρκετές εκκρε­μό­τη­τες. Η ακρί­βεια πχ εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα για τα ελλη­νικά νοι­κο­κυ­ριά. Παρά τις κυβερ­νη­τι­κές παρεμ­βά­σεις, οι πολίτες εξα­κο­λου­θούν να δυσκο­λεύ­ο­νται να αντα­πο­κρι­θούν στο κόστος δια­βί­ω­σης. Μήπως χρειά­ζο­νται πιο γενναία και ουσια­στικά μέτρα στή­ρι­ξης;

Η ακρί­βεια παρα­μέ­νει το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και δεν πρέπει να το υπο­βαθ­μί­ζουμε. Παρά τη βελ­τί­ωση της οικο­νο­μίας, την αύξηση της απα­σχό­λη­σης και των εισο­δη­μά­των, γνω­ρί­ζουμε ότι πολλές οικο­γέ­νειες εξα­κο­λου­θούν να δυσκο­λεύ­ο­νται. Η κυβέρ­νηση έχει προ­χω­ρή­σει σε φορο­λο­γι­κές ελα­φρύν­σεις, αυξή­σεις μισθών και συντά­ξεων και ελέγ­χους στην αγορά. Χρειά­ζε­ται, όμως, διαρκής αξιο­λό­γηση και πρό­σθε­τες παρεμ­βά­σεις ώστε να επω­φε­λού­νται οι πολίτες.

Προ­τε­ραιό­τητά μας πρέπει να είναι η ενί­σχυση του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος, η αντι­με­τώ­πιση φαι­νο­μέ­νων αισχρο­κέρ­δειας και η στο­χευ­μένη στήριξη όσων έχουν μεγα­λύ­τερη ανάγκη. Η οικο­νο­μική ανά­πτυξη πρέπει να απο­τυ­πώ­νε­ται στην πραγ­μα­τική ζωή των πολιτών και όχι απλά σε αριθ­μούς.

Υπάρχει ένα διάχυτο κλίμα πολι­τι­κής δυσα­ρέ­σκειας, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες. Πολλοί πολίτες εκφρά­ζουν προ­βλη­μα­τι­σμό για την από­σταση ανάμεσα στις κυβερ­νη­τι­κές εξαγ­γε­λίες και στην καθη­με­ρι­νό­τητά τους. Τι θα λέγατε σε έναν πολίτη που αισθά­νε­ται ότι, παρά τη θετική εικόνα των μακρο­οι­κο­νο­μι­κών δεικτών, η δική του οικο­νο­μική κατά­σταση δεν βελ­τιώ­νε­ται;

Ναι, υπάρχει. Πρέπει, όμως, να βλέ­πουμε και τη μεγάλη εικόνα. Αρκεί να κοι­τά­ξει κανείς τι συμ­βαί­νει σήμερα στην Ευρώπη: μεγάλες οικο­νο­μίες αντι­με­τω­πί­ζουν χαμη­λούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης, πιέσεις στην απα­σχό­ληση και σοβαρές δημο­σιο­νο­μι­κές προ­κλή­σεις. Παράλ­ληλα δανεί­ζο­νται με μεγα­λύ­τερο επι­τό­κιο από τις υπό­λοι­πες χώρες, δημιουρ­γώ­ντας μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα. Η Ελλάδα, μέσα σε ένα δύσκολο διεθνές περι­βάλ­λον, βρί­σκε­ται σε τροχιά ανά­πτυ­ξης, έχει δημιουρ­γή­σει θέσεις εργα­σίας και έχει θωρα­κί­σει την οικο­νο­μία της. Αυτό, βεβαίως, δεν αρκεί. Δεν αρκεί να επι­κα­λού­μα­στε θετι­κούς οικο­νο­μι­κούς δείκτες, όταν ένας εργα­ζό­με­νος δυσκο­λεύ­ε­ται να πλη­ρώ­σει το ενοίκιο ή μια οικο­γέ­νεια αδυ­να­τεί να αντα­πο­κρι­θεί στις καθη­με­ρι­νές της ανάγκες.

Οι οικο­νο­μι­κοί δείκτες έχουν πραγ­μα­τική αξία όταν μετα­φρά­ζο­νται σε καλύ­τερη ζωή για τους πολίτες. Από το 2019 έχουν γίνει σημα­ντικά βήματα στην οικο­νο­μία, στην απα­σχό­ληση και στον εκσυγ­χρο­νι­σμό του κράτους. Δεν ισχυ­ρί­ζο­μαι ότι όλα έχουν λυθεί ούτε ότι οι δυσκο­λίες έχουν εξα­φα­νι­στεί. Χρεια­ζό­μα­στε συνέ­χεια στην προ­σπά­θεια, αλλά και διορ­θώ­σεις όπου χρειά­ζο­νται. Στόχος μας πρέπει να είναι η ανά­πτυξη να φτάνει στο εισό­δημα κάθε νοι­κο­κυ­ριού και να γίνεται αισθητή στην καθη­με­ρι­νό­τητα.

Η πρό­σφατη επι­κύ­ρωση του τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νίου από τη Βουλή των Αντι­προ­σώ­πων της Λιβύης επα­να­φέ­ρει με ιδιαί­τερη ένταση το ζήτημα των θαλάσ­σιων ζωνών και των ελλη­νι­κών κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των. Πόσο ανη­συ­χη­τική θεω­ρείτε αυτή την εξέλιξη και ποιες μπορεί να είναι οι επι­πτώ­σεις για την Ελλάδα και ειδι­κό­τερα για τα Δωδε­κά­νησα;

Η Τουρκία μπορεί να υπο­γρά­φει μνη­μό­νια, να επι­χει­ρεί να επι­βά­λει αυθαί­ρε­τους χάρτες και να αναζητά συμ­μά­χους για τις ανα­θε­ω­ρη­τι­κές της επι­διώ­ξεις. Υπάρχει, όμως, μια πραγ­μα­τι­κό­τητα που δεν μπορεί να αλλάξει: τα ελλη­νικά νησιά, τα κυριαρ­χικά μας δικαιώ­ματα και το Διεθνές Δίκαιο δεν δια­γρά­φο­νται με μια υπο­γραφή στην Άγκυρα ή στην Τρίπολη. Η επι­κύ­ρωση του τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νίου από τη λιβυκή Βουλή είναι μια εξέλιξη που μας απα­σχο­λεί σοβαρά. Δεν δημιουρ­γεί, όμως, νέα νομικά δεδο­μένα εις βάρος της Ελλάδας.

Η απά­ντηση της χώρας μας δόθηκε στο υψη­λό­τερο διεθνές επίπεδο. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης, από το Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του ΟΗΕ, έθεσε ευθέως το ζήτημα, παρου­σί­ασε τον χάρτη και απο­δό­μησε την τουρ­κική επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία. Έκανε σαφές σε ολό­κληρη τη διεθνή κοι­νό­τητα ότι δεν μπορεί να σχε­διά­ζο­νται θαλάσ­σιες ζώνες σαν να μην υπάρ­χουν η Κρήτη, η Ρόδος, η Κάρ­πα­θος και η Κάσος. Ήταν μια ιδιαί­τερα σημα­ντική στιγμή για την ελλη­νική διπλω­μα­τία.

Και η θέση αυτή δεν έμεινε μόνο σε ελλη­νικό επίπεδο. Η Ευρω­παϊκή Ένωση επα­νέ­λαβε επι­σή­μως ότι το τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο παρα­βιά­ζει τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα τρίτων κρατών, δεν συνάδει με το Δίκαιο της Θάλασ­σας και είναι άκυρο και ανυ­πό­στατο. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα έχει ενι­σχύ­σει σημα­ντικά τη διεθνή της παρου­σία. Η εκλογή της στο Συμ­βού­λιο Ασφα­λείας του ΟΗΕ με 182 ψήφους απο­τε­λεί έμπρα­κτη ανα­γνώ­ριση του διε­θνούς της ρόλου. Ενώ η τουρ­κική υπο­ψη­φιό­τητα για τη θέση του Γενικού Γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ συγκέ­ντρωσε μόλις τρεις ψήφους ενθάρ­ρυν­σης στην τελευ­ταία άτυπη ψηφο­φο­ρία.

Για τα Δωδε­κά­νησα, το ζήτημα είναι απο­λύ­τως συγκε­κρι­μένο. Η Ρόδος, η Κάρ­πα­θος, η Κάσος και η Μεγίστη είναι ελλη­νικά νησιά. Δεν είναι σημεία που μπορεί κάποιος να δια­γρά­φει από έναν χάρτη για να εξυ­πη­ρε­τή­σει τις γεω­πο­λι­τι­κές του επι­διώ­ξεις.

Η Ελλάδα υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα εθνικά της συμ­φέ­ρο­ντα με σοβα­ρό­τητα, αυτο­πε­ποί­θηση, ισχυρές συμ­μα­χίες και ενεργή διπλω­μα­τία. Και θα συνε­χί­σει να το κάνει με την ίδια απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Γιατί η εθνική κυριαρ­χία και τα κυριαρ­χικά μας δικαιώ­ματα δεν μπαί­νουν σε δια­πραγ­μά­τευση.

Η νησιω­τι­κό­τητα εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί μια από τις μεγα­λύ­τε­ρες προ­κλή­σεις για τα Δωδε­κά­νησα. Μετα­φο­ρές, υγειο­νο­μική περί­θαλψη, στε­λέ­χωση υπη­ρε­σιών, κόστος αγαθών και στέγαση εργα­ζο­μέ­νων συν­θέ­τουν μια δύσκολη καθη­με­ρι­νό­τητα. Πού θεω­ρείτε ότι πρέπει να δοθεί άμεσα προ­τε­ραιό­τητα;

Η νησιω­τι­κό­τητα δεν είναι απλώς ένα ανα­πτυ­ξιακό ζήτημα. Είναι ζήτημα ισό­τη­τας και εθνικής ευθύνης. Κανένας πολίτης δεν πρέπει να έχει λιγό­τε­ρες ευκαι­ρίες επειδή ζει σε ένα μικρό ή απο­μα­κρυ­σμένο νησί. Στα Δωδε­κά­νησα οι ανάγκες είναι συγκε­κρι­μέ­νες: καλύ­τε­ρες και οικο­νο­μικά προ­σι­τές μετα­φο­ρές, ισχυ­ρό­τε­ρες δομές υγείας, κίνητρα για τη στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών, αντι­με­τώ­πιση του στε­γα­στι­κού και σύγ­χρο­νες υπο­δο­μές.

Έχουν γίνει σημα­ντικά βήματα τα τελευ­ταία χρόνια, αλλά υπάρ­χουν ακόμη εκκρε­μό­τη­τες. Ιδιαί­τερα σημα­ντικό θεωρώ και το ζήτημα του μειω­μέ­νου ΦΠΑ, καθώς το αυξη­μένο κόστος μετα­φο­ρών και δια­βί­ω­σης επι­βα­ρύ­νει δυσα­νά­λογα τους νησιώ­τες.

Η επόμενη περί­ο­δος πρέπει να φέρει πιο ουσια­στι­κές λύσεις, με παρεμ­βά­σεις που θα λαμ­βά­νουν υπόψη τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες κάθε νησιού.

Το στε­γα­στικό πρό­βλημα έχει λάβει μεγάλες δια­στά­σεις στα νησιά. Ποια πρό­σθετα μέτρα χρειά­ζο­νται;

Το στε­γα­στικό είναι ένα από τα σοβα­ρό­τερα προ­βλή­ματα της νησιω­τι­κής Ελλάδας. Στα Δωδε­κά­νησα, ιδιαί­τερα στις περιο­χές με έντονη του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα, η ζήτηση κατοι­κιών και η εποχική μίσθωση δημιουρ­γούν μεγάλες πιέσεις.

Το πρό­βλημα δεν είναι μόνο οικο­νο­μικό. Είναι και ζήτημα λει­τουρ­γίας των δημό­σιων υπη­ρε­σιών. Όταν ένας γιατρός, ένας εκπαι­δευ­τι­κός ή ένας νοση­λευ­τής δεν βρίσκει κατοι­κία, δυσκο­λεύ­ε­ται συνο­λικά η λει­τουρ­γία του νησιού.

Η επι­στροφή δύο ενοι­κίων ετησίως σε κατη­γο­ρίες δημο­σίων λει­τουρ­γών είναι ένα θετικό βήμα. Χρειά­ζο­νται όμως περισ­σό­τερα: αξιο­ποί­ηση δημο­τι­κών και δημό­σιων κτιρίων, δημιουρ­γία κατοι­κιών για εργα­ζο­μέ­νους, φορο­λο­γικά κίνητρα για μακρο­χρό­νιες μισθώ­σεις και ειδικά προ­γράμ­ματα για τα μικρό­τερα νησιά.

Δεν μπο­ρούμε να μιλάμε για ισχυρή περι­φέ­ρεια χωρίς να εξα­σφα­λί­ζουμε στους ανθρώ­πους που υπη­ρε­τούν σε αυτήν τη δυνα­τό­τητα να ζουν αξιο­πρε­πώς.

Πώς αξιο­λο­γείτε την πορεία των μεγάλων έργων υπο­δο­μής στη Ρόδο και ποια πρέπει να είναι τα έργα πρώτης προ­τε­ραιό­τη­τας;

Η πρό­σφατη κακο­και­ρία ανέ­δειξε με τον πιο έντονο τρόπο την ανάγκη να επεν­δύ­σουμε σε υπο­δο­μές που δεν θα αντι­με­τω­πί­ζουν απλώς τις σημε­ρι­νές ανάγκες, αλλά θα θωρα­κί­ζουν τη Ρόδο απέ­να­ντι στις προ­κλή­σεις των επό­με­νων δεκα­ε­τιών. Ιδιαί­τερη προ­τε­ραιό­τητα πρέπει να δοθεί στην αντι­πλημ­μυ­ρική προ­στα­σία. Δεν μπο­ρούμε να αντι­με­τω­πί­ζουμε κάθε φορά τα ίδια προ­βλή­ματα στις ίδιες περιο­χές. Σε περιο­χές όπου τα πλημ­μυ­ρικά φαι­νό­μενα επα­να­λαμ­βά­νο­νται, απαι­τού­νται ολο­κλη­ρω­μέ­νες παρεμ­βά­σεις στα δίκτυα απορ­ροής ομβρίων και ουσια­στική αντι­με­τώ­πιση των αιτιών που προ­κα­λούν τις κατα­στρο­φές. Η προ­στα­σία των κατοί­κων και των περιου­σιών τους πρέπει να απο­τε­λεί αδια­πραγ­μά­τευτη προ­τε­ραιό­τητα.

Εξίσου σημα­ντικό είναι να απο­κτή­σει η Ρόδος υπο­δο­μές που να αντα­πο­κρί­νο­νται στον πραγ­μα­τικό πλη­θυ­σμό και στις αυξη­μέ­νες ανάγκες που δημιουρ­γεί η του­ρι­στική ανά­πτυξη. Ένα νησί με εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες επι­σκέ­πτες κάθε χρόνο χρειά­ζε­ται σύγ­χρονα δίκτυα ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης, επαρ­κείς οδικές υπο­δο­μές, καλύ­τερη δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των και ισχυ­ρό­τε­ρες υγειο­νο­μι­κές δομές.

Έχουν εξα­σφα­λι­στεί σημα­ντι­κοί πόροι κι έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί έργα. Το ζητού­μενο τώρα είναι η επι­τά­χυνση της υλο­ποί­η­σής τους, με συγκε­κρι­μένα χρο­νο­δια­γράμ­ματα και απο­τε­λε­σμα­τικό συντο­νι­σμό όλων των αρμό­διων φορέων. Ενώ πρέπει ταυ­τό­χρονα να εκλεί­ψει η γρα­φειο­κρα­τία, ιδιαί­τερα σε έργα που αφορούν την ασφά­λεια των πολιτών. Η Ρόδος χρειά­ζε­ται έναν συνο­λικό σχε­δια­σμό υπο­δο­μών με ορί­ζο­ντα το μέλλον. Δεν πρέπει να σχε­διά­ζουμε με βάση τις ανάγκες που είχαμε πριν από δέκα χρόνια, αλλά με βάση τον πλη­θυ­σμό, την ανά­πτυξη και τις πραγ­μα­τι­κές απαι­τή­σεις του νησιού σήμερα και αύριο.

Θέλω να είμαι σαφής: δεν αρκεί να εξα­σφα­λί­ζουμε χρη­μα­το­δο­τή­σεις και να ανα­κοι­νώ­νουμε έργα. Οι πολίτες θέλουν να βλέπουν χρο­νο­δια­γράμ­ματα, πρόοδο και ολο­κλη­ρω­μέ­νες παρεμ­βά­σεις. Σε αυτή την κατεύ­θυνση θα συνε­χίσω να διεκ­δικώ, να παρεμ­βαίνω και να παρα­κο­λουθώ την πορεία των έργων.

Ο στόχος της ΝΔ είναι η αυτο­δυ­να­μία. Ωστόσο αν δεν επι­τευ­χθεί, σχετικά με το θέμα ενδε­χό­με­νων μετε­κλο­γι­κών συνερ­γα­σιών συμ­φω­νείτε με την άποψη πολλών συνα­δέλ­φων σας ότι το μόνο κόμμα που θα μπο­ρούσε η ΝΔ να συνερ­γα­στεί θα ήταν το ΠΑΣΟΚ; Το ΠΑΣΟΚ όμως απορ­ρί­πτει αυτή την προ­ο­πτική…

Ο στόχος της Νέας Δημο­κρα­τίας είναι ξεκά­θα­ρος: μια ισχυρή αυτο­δύ­ναμη κυβέρ­νηση, με καθαρή εντολή από τους πολίτες. Η αυτο­δυ­να­μία δεν απο­τε­λεί κομ­μα­τικό εγωισμό, αλλά προ­ϋ­πό­θεση πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας και δυνα­τό­τη­τας υλο­ποί­η­σης ενός συγκε­κρι­μέ­νου προ­γράμ­μα­τος.

Σε ό,τι αφορά τις μετε­κλο­γι­κές συνερ­γα­σίες, θεωρώ πρόωρο να ανοί­γουμε αυτή τη συζή­τηση πριν μιλή­σουν οι πολίτες. Το ΠΑΣΟΚ έχει επι­λέ­ξει να απο­κλείει τη συνερ­γα­σία με τη Νέα Δημο­κρα­τία. Είναι μια δική του πολι­τική επιλογή, την οποία θα αξιο­λο­γή­σουν οι πολίτες. Εμείς οφεί­λουμε να επι­κε­ντρω­θούμε στο έργο μας, να παρου­σιά­σουμε το πρό­γραμμά μας και να διεκ­δι­κή­σουμε την εμπι­στο­σύνη της κοι­νω­νίας. Η χώρα χρειά­ζε­ται στα­θε­ρό­τητα, απο­τε­λε­σμα­τική δια­κυ­βέρ­νηση και καθαρές πολι­τι­κές επι­λο­γές.

Κλεί­νο­ντας κ. Παππά θα ήθελα ένα σχόλιο για τα όσα απο­κα­λύ­φθη­καν με την υπόθεση «Χωριά­τικο» και στη Ρόδο, σοκά­ρο­ντας το πανελ­λή­νιο από το μέγεθος και τη διά­στασή της…

Πραγ­μα­τικά, το μέγεθος της υπό­θε­σης ήταν ασύλ­λη­πτο. Πρό­κει­ται για μια πολύ σοβαρή υπόθεση, η οποία προ­κα­λεί εύλογη αγα­νά­κτηση και απαιτεί πλήρη διε­ρεύ­νηση. Θέλω, όμως, να επι­ση­μάνω κάτι ιδιαί­τερα σημα­ντικό: οι απο­κα­λύ­ψεις αυτές έγιναν χάρη στη λει­τουρ­γία των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών και της ειδικής υπη­ρε­σίας που θεσμο­θέ­τησε και ίδρυσε η δική μας κυβέρ­νηση, ακριβώς για να αντι­με­τω­πί­ζο­νται τέτοια φαι­νό­μενα. Αυτό απο­δει­κνύει ότι οι θεσμοί πρέπει να έχουν τα εργα­λεία και την ανε­ξαρ­τη­σία να κάνουν τη δουλειά τους.

Η θέση μου είναι ξεκά­θαρη: όλα στο φως, χωρίς εξαι­ρέ­σεις και χωρίς καμία ανοχή σε φαι­νό­μενα δια­φθο­ράς. Θέλω, ωστόσο, να σταθώ ιδιαί­τερα στη Ρόδο. Δεν είναι δίκαιο ένα ολό­κληρο νησί να στο­χο­ποιεί­ται ή να στιγ­μα­τί­ζε­ται εξαι­τίας μιας υπό­θε­σης, όσο σοβαρή κι αν είναι αυτή. Η Ρόδος είναι ένας τόπος που προ­σφέ­ρει πάρα πολλά στη χώρα. Με την οικο­νο­μική της δρα­στη­ριό­τητα, τον του­ρι­σμό, τις επι­χει­ρή­σεις, τους εργα­ζο­μέ­νους και την καθη­με­ρινή προ­σπά­θεια των ανθρώ­πων της, συνει­σφέ­ρει καθο­ρι­στικά στην εθνική οικο­νο­μία και στη διεθνή εικόνα της Ελλάδας.

Δεν πρέπει, λοιπόν, μια υπόθεση παρα­νο­μίας να επι­σκιά­σει την προ­σπά­θεια και την προ­σφορά χιλιά­δων έντιμων ανθρώ­πων. Η Ρόδος αξίζει να κρί­νε­ται από την προ­σφορά, τη δημιουρ­γία και τους ανθρώ­πους της, όχι να ταυ­τί­ζε­ται με τις πράξεις κάποιων. Και ακριβώς επειδή σεβό­μα­στε τον τόπο μας, απαι­τούμε να χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση.