Αναβλήθηκε για τις 4 Μαρτίου 2027 η νέα δίκη των 4 στελεχών της ΔΕΥΑΡ για τον θάνατο εργαζομένου σε δεξαμενή

Θα χρεια­στεί να περά­σουν ακόμη 4 μήνες για να κριθεί σε δεύτερο βαθμό η υπόθεση του θανάτου ενός 56χρονου ημε­δα­πού εργα­ζο­μέ­νου της ΔΕΥΑ Ρόδου. H εκδί­καση της έφεσης ανα­βλή­θηκε για τις 4 Μαρτίου 2027.

Τα 4 επι­τε­λικά στελέχη της επι­χεί­ρη­σης, που αθω­ώ­θη­καν πρω­τό­δικα, θα βρεθούν τότε ξανά στο εδώλιο για ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια (συγκλί­νουσα) παρ’ υπόχρεω διά παρα­λεί­ψεως. Η νέα δικά­σι­μος συμπί­πτει ημε­ρο­λο­γιακά με την ημέρα θανάτου του εργα­ζο­μέ­νου. Ο 56χρονος, βοηθός ηλε­κτρο­λό­γου στη ΔΕΥΑΡ, έπεσε στη δεξα­μενή στις 13 Μαρτίου 2020 και πέθανε στις 4 Μαρτίου 2021, έπειτα από σχεδόν 12 μήνες νοση­λείας.

Το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου είχε κρίνει αθώους τους κατη­γο­ρου­μέ­νους τον Ιανουά­ριο του 2026. Η Αντει­σαγ­γε­λέας Πρω­το­δι­κών Ρόδου άσκησε έφεση στις 22 Ιανουα­ρίου 2026, 8 ημέρες μετά την απόφαση, και στρά­φηκε απο­κλει­στικά κατά της αθώωσης.

Κατά την ίδια, το δικα­στή­ριο εκτί­μησε λαν­θα­σμένα τα απο­δει­κτικά στοι­χεία. Αν τα είχε αξιο­λο­γή­σει σωστά, υπο­στη­ρί­ζει, θα έπρεπε να κατα­δι­κά­σει τους κατη­γο­ρου­μέ­νους και να τους επι­βά­λει την ποινή που προ­βλέ­πει ο νόμος.

Βασικό έρεισμα της έφεσης είναι η έκθεση του Σώματος Επι­θε­ώ­ρη­σης Εργα­σίας. Η έκθεση παρα­πέ­μπει σε μελέτη εκτί­μη­σης επαγ­γελ­μα­τι­κού κιν­δύ­νου που εκπο­νή­θηκε για τη ΔΕΥΑΡ τον Απρίλιο του 2015 και την οποία η επι­χεί­ρηση φέρεται να παρέ­λαβε στις 11 Σεπτεμ­βρίου 2015, σχεδόν 5 χρόνια πριν από το δυστύ­χημα.

Στη μελέτη ο κίν­δυ­νος πτώσης στη δεξα­μενή προ­πά­χυν­σης ιλύος χαρα­κτη­ρι­ζό­ταν μεγάλος, με βαθ­μο­λο­γία 360 σε κλίμακα από 0 έως 1.000. Υπήρχε μάλιστα και διά­γραμμα για την τοπο­θέ­τηση κιγκλι­δω­μά­των, σύμφωνα με το προ­ε­δρικό διά­ταγμα 16/1996 και τον Κτη­ριο­δο­μικό Κανο­νι­σμό. Για τις εργα­σίες μέσα στις δεξα­με­νές καθί­ζη­σης η πτώση βαθ­μο­λο­γού­νταν με 720, ως υψηλός κίν­δυ­νος, με μέτρα που έπρεπε να ληφθούν μέσα σε μία εβδο­μάδα. Στις υπε­ρυ­ψω­μέ­νες θέσεις εργα­σίας ο κίν­δυ­νος έπαιρνε 360 και προ­τει­νό­ταν προ­στα­τευ­τικό προ­πέ­τα­σμα ύψους του­λά­χι­στον 1 μέτρου. Η έκθεση των εργα­ζο­μέ­νων στον κίνδυνο κατα­γρα­φό­ταν παντού ως συχνή, σε κάθε βάρδια.

Η Αντει­σαγ­γε­λέας κατα­λή­γει ότι το κιγκλί­δωμα πάνω στο στηθαίο ήταν υπο­χρε­ω­τικό και ότι, αν οι κατη­γο­ρού­με­νοι είχαν κάνει ό,τι όριζε ο νόμος, ο θάνατος θα είχε απο­φευ­χθεί.

Στο εδώλιο βρί­σκο­νται ο εν τοις πράγ­μασι ανα­πλη­ρω­τής προϊ­στά­με­νος του βιο­λο­γι­κού καθα­ρι­σμού, ο τεχνι­κός ασφα­λείας της ΔΕΥΑΡ, καθώς και ο προϊ­στά­με­νος και ο διευ­θυ­ντής της Υπη­ρε­σίας Επε­ξερ­γα­σίας Λυμάτων. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο συντά­χθηκε τον Αύγου­στο του 2022 και αρχικά περιε­λάμ­βανε και πέμπτο πρόσωπο, το οποίο έχει στο μεταξύ πεθάνει.

Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, και οι 4 είχαν ειδική νομική υπο­χρέ­ωση να λάβουν μέτρα προ­στα­σίας. Το σημείο βρι­σκό­ταν σε ύψος μεγα­λύ­τερο από 0,75 μέτρα, οπότε κάθε πλευρά του έπρεπε να δια­θέ­τει προ­πέ­τα­σμα του­λά­χι­στον 1 μέτρου, είτε συμπα­γές στηθαίο είτε κιγκλί­δωμα με χει­ρο­λι­σθήρα, θωράκιο και ράβδο μεσο­δια­στή­μα­τος. Η κατη­γο­ρία υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν υπήρχε τίποτα από αυτά.

Εκείνη την ημέρα ο 56χρονος καθά­ριζε με συνα­δέλ­φους του τη δεξα­μενή προ­πά­χυν­σης ιλύος, βάθους 6 μέτρων. Όταν τελεί­ω­σαν, μάζεψε τα εργα­λεία και ανέβηκε με φορητή σκάλα για να βγει. Λόγω της συντή­ρη­σης, τα χαλύ­βδινα καπάκια ήταν ανοιχτά και στο σημείο δεν υπήρχαν ούτε κου­πα­στές ούτε κιγκλι­δώ­ματα.

Φέρεται να βάδισε πάνω στο πλατύ τσι­με­ντέ­νιο στηθαίο, κάνο­ντας 2 με 3 πλάγια βήματα προς ένα ακά­λυ­πτο σημείο. Εκεί γλί­στρησε και έπεσε στη δεξα­μενή, χτυ­πώ­ντας πρώτα στο στήθος και έπειτα με το πίσω μέρος του κεφα­λιού σε αντλία εκκέ­νω­σης.

Μετα­φέρ­θηκε στο νοσο­κο­μείο σε βαριά κωμα­τώδη κατά­σταση και έμεινε για μεγάλο διά­στημα δια­σω­λη­νω­μέ­νος στη ΜΕΘ. Τον Αύγου­στο του 2020 πήρε εξι­τή­ριο με τετρα­πλη­γία, τρα­χειο­στο­μία, γαστρο­στο­μία και πολ­λα­πλά κατάγ­ματα στο κρανίο και το πρόσωπο, και μετα­φέρ­θηκε αερο­πο­ρι­κώς σε εξει­δι­κευ­μένο κέντρο απο­κα­τά­στα­σης.

Οι επι­πλο­κές, ανάμεσά τους σηπτική κατα­πλη­ξία, τον οδή­γη­σαν ξανά και ξανά σε μονάδες εντα­τι­κής θερα­πείας. Στα αίτια θανάτου κατα­γρά­φη­καν, μεταξύ άλλων, πολυορ­γα­νική ανε­πάρ­κεια, σηπτική κατα­πλη­ξία και βαριά κρα­νιο­ε­γκε­φα­λική κάκωση.

Στην υπόθεση την κατη­γο­ρία έχει υπο­στη­ρί­ξει ως συνή­γο­ρος ο κ. Γιώργος Λαμπα­δά­κης, ενώ την υπε­ρά­σπιση έχει ανα­λά­βει ο κ. Άκης Δημη­τριά­δης. Στις 4 Μαρτίου 2027 το Εφετείο θα κληθεί να κρίνει αν η αθω­ω­τική απόφαση θα επι­κυ­ρω­θεί ή θα ανα­τρα­πεί.