Ο ΣΥΡΙΖΑ τελικά θα υποκύψει-Ο Σαμαράς θέλει να φοβίσει τους ψηφοφόρους, όχι να τους πείσει

Tα βλέμ­ματα στρέ­φο­νται για μια ακόμη φορά στην Ελλάδα καθώς η κυβέρ­νηση του Αντώνη Σαμαρά εξαρ­τά­ται από μερι­κούς ανε­ξάρ­τη­τους βου­λευ­τές, τονίζει η Wall Street Journal σε νέο της άρθρο για την Ελλάδα και την δύσκολη κατά­σταση στην οποία έχει βρεθεί για άλλη μία φορά.

Όπως ανα­φέ­ρει, ο πρω­θυ­πουρ­γός περι­μέ­νει τις απο­φά­σεις των “λίγων”, οι οποίοι βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με το τέλος της πολι­τι­κής τους καριέ­ρας εάν γίνουν εθνικές εκλογές, τις οποίες ανα­μέ­νε­ται να κερ­δί­σει ο ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που έχει προ­κα­λέ­σει την ανη­συ­χία των επεν­δυ­τών, έχει “βου­λιά­ξει” το χρη­μα­τι­στή­ριο κι έχει εκτο­ξεύ­σει τις απο­δό­σεις των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων.

Όμως, ο αρθρο­γρά­φος της WSJ, Simon Nixon, ανα­ρω­τιέ­ται μήπως οι αγορές έχουν αντι­δρά­σει υπερ­βο­λικά σε αυτές τις εξε­λί­ξεις υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει κάνει πιο ήπιες τις θέσεις του, αν και ακόμα θέτει το ζήτημα δια­γρα­φής του χρέους.

Με αυτά τα δεδο­μένα, λοιπόν, υπάρ­χουν τρεις θεωρίες για το τι περι­μέ­νει την Ελλάδα εάν ο Αλέξης Τσίπρας γίνει πρω­θυ­πουρ­γός.

Κάποιοι ανα­λυ­τές ανα­φέ­ρουν ότι δεν έχει καμία ελπίδα να κερ­δί­σει σε μια ανα­μέ­τρηση με την τρόικα, επο­μέ­νως θα κατα­λή­ξει να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ, είτε εσκεμ­μένα είτε κατά λάθος.

Άλλοι θεωρούν ότι αυτό το σενάριο δεν είναι πιθανό αφού στην Ελλάδα υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ρεύμα υπερ της παρα­μο­νής της χώρας στην Ευρω­ζώνη, κι επο­μέ­νως, πιστεύ­ουν ότι “ο ΣΥΡΙΖΑ θα ακο­λου­θή­σει την μακρά και ατι­μω­τική παρά­δοση των Ελλήνων πολι­τι­κών να αφήνουν τις ριζο­σπα­στι­κές και ανόητες θέσεις τους όταν εκλε­γούν, ακριβώς όπως έκανε και ο Αντώνης Σαμαράς το 2012”, ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά η εφη­με­ρίδα.

Η τρίτη σχολής σκέψης λέει ότι θα κάνει όντως τη μεγάλη στροφή και θα υπο­κύ­ψει στην τρόικα αλλά όχι άμεσα, μια πεποί­θηση, που μοι­ρά­ζο­νται ορι­σμέ­νοι αξιω­μα­τού­χοι της τρόικας αλλά και οι επεν­δυ­τές. Είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι παρά την ανα­τα­ραχή στο ελλη­νικό χρη­μα­τι­στή­ριο την προη­γού­μενη εβδο­μάδα, δεν υπήρξαν σημάδια μόλυν­σης σε άλλες χώρες της ευρω­παϊ­κής περι­φέ­ρειας.

Οι επεν­δυ­τές μάλιστα φαί­νε­ται να ποντά­ρουν στο γεγονός ότι οι οποιεσ­δή­ποτε οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες από τις ενέρ­γειες του κ. Τσίπρα θα βαρύ­νουν την Ελλάδα και μόνο την Ελλάδα, κατα­λή­γει.

«Ο Αντώνης Σαμαράς θέλει να φοβίσει τους ψηφο­φό­ρους παρά να προ­σπα­θή­σει να τους πείσει», σχο­λιά­ζει σε χθεσινό δημο­σί­ευμά της η εφη­με­ρίδα.

Όπως επι­ση­μαί­νε­ται στο δημο­σί­ευμα, οι αγορές υπο­χώ­ρη­σαν την προη­γού­μενη εβδο­μάδα καθώς η ανα­κοί­νωση επί­σπευ­σης της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας προ­κά­λεσε φόβους για το πώς θα είναι η διαρκής προ­σπά­θεια μεταρ­ρύθ­μι­σης και ανά­καμ­ψης της Ελλάδας. «Αυτός ο πανικός για τη δημο­κρα­τία, είναι διδα­κτι­κός».

Εκτιμά δε ότι η απόφαση του Αν. Σαμαρά να επι­σπεύ­σει την δια­δι­κα­σία εκλογής ΠτΔ που απειλεί την κυβέρ­νησή του, φαί­νε­ται να είναι ένα τρικ για να εξου­δε­τε­ρώ­σει την όλο και μεγα­λύ­τερη δημο­τι­κό­τητα του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υπό­σχε­ται να ανα­τρέ­ψει τις οδυ­νη­ρές μεταρ­ρυθ­μί­σεις και να υπο­χρε­ώ­σει τους πιστω­τές να ανα­λά­βουν μεγα­λύ­τερα haircuts του ελλη­νι­κού χρέους.

«Με τις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για την έξοδο της Ελλάδας από το πρό­γραμμα διά­σω­σης να παρα­μέ­νουν ανοι­χτές, ο Αν. Σαμαράς φαί­νε­ται να ελπίζει ότι οι ψηφο­φό­ροι θα επι­στρέ­ψουν την αντί-λαϊκή κυβέρ­νησή του στην εξουσία αντί να ρισκά­ρουν περαι­τέρω χάος, παρα­δί­δο­ντας την εξουσία στον ΣΥΡΙΖΑ για τις συνο­μι­λίες σχετικά με την έξοδο από το πρό­γραμμα», ανα­φέ­ρει η WAJ.

Αυτή η στρα­τη­γική, εξηγεί η εφη­με­ρίδα, είναι ενδει­κτική των ευρύ­τε­ρων πολι­τι­κών απο­τυ­χιών που έχουν φέρει την Ελλάδα σε αυτό το μονο­πάτι. «Από το 2010 η Αθήνα έχει μειώσει συντά­ξεις, τις δαπάνες για την υγεία και την απα­σχό­ληση στον δημόσιο τομέα, και ως απο­τέ­λε­σμα το κόστος δανει­σμού έχει υπο­χω­ρή­σει και η οικο­νο­μία εμφα­νί­ζει σημάδια ανά­πτυ­ξης ξανά. Αλλά σχεδόν κανένας Έλληνας πολι­τι­κός, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου και του πρω­θυ­πουρ­γού, έχει ασχο­λη­θεί να προ­σπα­θή­σει να πείσει τους ψηφο­φό­ρους για τα πλε­ο­νε­κτή­ματα της υιο­θέ­τη­σης επώ­δυ­νων μεταρ­ρυθ­μί­σεων σήμερα , ώστε να έρθει ταχύ­τερη, βιώσιμη ανά­πτυξη αύριο.

Αντι­θέ­τως, σχο­λιά­ζει η Wall Street Journal, ο Αν. Σαμαράς έχει προ­σπα­θή­σει να ανα­κό­ψει κάποιες μεταρ­ρυθ­μί­σεις, δήθεν για να δείξει την ανε­ξαρ­τη­σία του από την τρόικα. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις, αυτό ήταν καλό, όπως με τα σχέδια για φορο­λο­γι­κές περι­κο­πές για να μετα­κυ­λή­σει κάποιες από τις απε­ρί­σκε­πτες αυξή­σεις του ΔΝΤ. Αλλά έχει επίσης καθυ­στε­ρή­σει σε πολλά άλλα μέτρα, όπως την περαι­τέρω μείωση του φου­σκω­μέ­νου αριθμού των υπαλ­λή­λων του δημο­σίου, περι­μέ­νο­ντας την τρόικα να τον ανα­γκά­σει να το κάνει και στη συνέ­χεια να κατη­γο­ρή­σει τους ξένους όταν τα μέτρα δεν είναι δημο­φιλή.

«Αυτή η προ­σέγ­γιση δεν έχει δημιουρ­γή­σει κάτι που να θυμίζει μια πολι­τική συναί­νεση για τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις, πόσο μάλλον μια ευρύ­τερη κατα­νό­ηση μεταξύ των ψηφο­φό­ρων ότι η κρίση της Ελλάδας ήταν σε μεγάλο βαθμό εξαι­τίας λαθών της Ελλάδας. Για αυτό δεν είναι παρά­ξενο που ο ΣΥΡΙΖΑ έχει γνω­ρί­σει τέτοια επι­τυ­χία υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι μεταρ­ρυθ­μί­σεις ήταν παντε­λώς περιτ­τές. Ο ίδιος ο Αν. Σαμαράς ήταν ενα­ντίον της διά­σω­σης και των μεταρ­ρυθ­μί­σεων που τη συνό­δευαν όταν ξεκί­νησε το 2010, προτού τις υπο­στη­ρί­ξει το 2012, αφού κέρδισε τις εκλογές. Τώρα η στρα­τη­γική του είναι να φοβίσει τους ψηφο­φό­ρους αντί να τους πείσει».

Ο υπο­ψή­φιος του Αν. Σαμαρά μπορεί να έχει ελπίδες να κερ­δί­σει την προ­ε­δρική εκλογή, αλλά, όπως επι­ση­μαί­νει η Wall Street Journal, οι επεν­δυ­τές θα την θυμού­νται ως αμφίρ­ροπη. Προτού κανείς θρη­νή­σει για την αστά­θεια των Ελλήνων ψηφο­φό­ρων, ας κοι­τά­ξει αυτό το συμβάν ως προει­δο­ποί­ηση για το τι γίνεται όταν η πολι­τική τάξη επι­χει­ρεί να φορ­τώ­σει με πολι­τι­κές τους ψηφο­φό­ρους, χωρίς να προ­σπα­θή­σει να τους πείσει. «Θα βοη­θούσε εάν, αντί να φοβού­νται την δημο­κρα­τία, οι Ευρω­παίοι ηγέτες γινόταν καλύ­τε­ροι σε αυτή».