Δικαστήριο επιδίκασε 522.390 ευρώ στο ΚΤΕΛ Ρόδου σε βάρος του πρώην προέδρου, του πρώην ταμία και του πρώην λογιστή του

• Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε ότι οι 3 ενα­γό­με­νοι ευ­θύ­νο­νται από κοι­νού για έλ­λειμ­μα που εμ­φα­νί­στη­κε στους ισο­λο­γι­σμούς από το 2012 έως το 2014 και απο­δί­δει τη συ­μπε­ρι­φο­ρά τους σε δόλο

Με την υπ’ αριθ­μόν 155/2026 από­φα­σή του το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή της εται­ρεί­ας «Κοινό Τα­μείο Ει­σπρά­ξε­ων Λε­ω­φο­ρεί­ων ΚΤΕΛ Υπε­ρα­στι­κών και Αστι­κών Γραμ­μών Ρόδου Ανώ­νυ­μος Εται­ρεία», γνω­στής με τον δια­κρι­τι­κό τίτλο «ΚΤΕΛ Ρόδου Α.Ε.». Υπο­χρέ­ω­σε τον πρώην πρό­ε­δρο και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βου­λο, τον πρώην ταμία και τον πρώην εξω­τε­ρι­κό λο­γι­στή της να της κα­τα­βά­λουν 522.390 ευρώ.

Οι ενα­γό­με­νοι ευ­θύ­νο­νται εις ολό­κλη­ρον, δη­λα­δή ο κα­θέ­νας για ολό­κλη­ρο το ποσό, το οποίο επι­δι­κά­στη­κε με τον νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής και μέχρι την εξό­φλη­ση. Κα­τα­δι­κά­στη­καν επι­πλέ­ον να κα­τα­βά­λουν 11.760 ευρώ για μέρος των δι­κα­στι­κών εξό­δων της εται­ρεί­ας. Η από­φα­ση είναι πρω­τό­δι­κη και δεν κη­ρύ­χθη­κε προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή. Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι δεν συ­ντρέ­χουν εξαι­ρε­τι­κοί λόγοι και ότι η κα­θυ­στέ­ρη­ση της εκτέ­λε­σης δεν θα προ­κα­λέ­σει ση­μα­ντι­κή ζημία στην εται­ρεία.

Οι διά­δι­κοι και οι δι­κη­γό­ροι τους

Το ΚΤΕΛ Ρόδου εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τη δι­κη­γό­ρο κ. Βα­σι­λι­κή Ντου­μά­νη. Τον πρώτο ενα­γό­με­νο, που ήταν μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου από το 2008 και πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος από το 2009 έως τις 20 Μαΐου 2022, εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Στέρ­γος Λε­βέ­ντης. Ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος, τα­μί­ας της εται­ρεί­ας με σύμ­βα­ση εξαρ­τη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας έως το 2016, εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τον κ. Κυ­ριά­κο Πα­πα­βα­σι­λεί­ου. Τον τρίτο, εξω­τε­ρι­κό λο­γι­στή από το 2007 έως το 2016, ο οποί­ος συ­νέ­τα­ξε και υπέ­γρα­ψε τους ισο­λο­γι­σμούς των ετών 2010 έως 2016, εκ­προ­σώ­πη­σε ο κ. Νι­κό­λα­ος Σκορ­δί­λης.

Τι ζη­τού­σε η εται­ρεία

Η αγωγή κα­τα­τέ­θη­κε την 1η Απρι­λί­ου 2024 και το συ­νο­λι­κό αί­τη­μα έφτα­νε τα 3.547.097,13 ευρώ, σε 4 σκέλη. Το πρώτο αφο­ρού­σε στα 522.390 ευρώ που, κατά την εται­ρεία, αφαι­ρέ­θη­καν στα­δια­κά από το τα­μείο από το 2012 έως το 2014. Το δεύ­τε­ρο, ύψους 2.244.572,75 ευρώ, αφο­ρού­σε δα­πά­νες των ετών 2010 έως 2015 που φέ­ρε­ται να πλη­ρώ­θη­καν με με­τρη­τά χωρίς πα­ρα­στα­τι­κά. Με το τρίτο ζη­τού­νταν εκ νέου 522.390 ευρώ, επει­δή το ίδιο ποσό αφαι­ρέ­θη­κε στις 29 Ιου­νί­ου 2018 από τα ακα­θά­ρι­στα έσοδα ως έξοδο προη­γού­με­νων χρή­σε­ων. Το τέ­ταρ­το αφο­ρού­σε στα ει­δι­κά απο­θε­μα­τι­κά και τις υπο­χρε­ω­τι­κές ει­σφο­ρές που προ­βλέ­πει η νο­μο­θε­σία για την ανα­νέ­ω­ση του στό­λου, τα έργα υπο­δο­μής και την ενί­σχυ­ση ασθε­νέ­στε­ρων ΚΤΕΛ, με επι­μέ­ρους ποσά 143.599,89 ευρώ, 23.865,76 ευρώ και 90.278,73 ευρώ.

Πώς σχη­μα­τί­στη­κε το έλ­λειμ­μα

Όπως δέ­χθη­κε το δι­κα­στή­ριο, στον ισο­λο­γι­σμό της 31ης Δε­κεμ­βρί­ου 2012 εμ­φα­νί­στη­κε για πρώτη φορά απαί­τη­ση της εται­ρεί­ας σε βάρος των ορ­γά­νων της διοί­κη­σης ύψους 156.450 ευρώ. Στον επό­με­νο ισο­λο­γι­σμό το ποσό ανέ­βη­κε στα 162.900 ευρώ και σε εκεί­νον της 31ης Δε­κεμ­βρί­ου 2014 έφτα­σε τα 522.390 ευρώ.

Η μειο­ψη­φία των με­τό­χων ζη­τού­σε επα­νει­λημ­μέ­να εξη­γή­σεις. Τον Μάιο του 2016 μέ­το­χοι που εκ­προ­σω­πού­σαν το 27,5% του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου ζή­τη­σαν δι­κα­στι­κά τη διε­νέρ­γεια δια­χει­ρι­στι­κού ελέγ­χου. Η τότε διοί­κη­ση υπο­στή­ρι­ξε ότι 435.309,89 ευρώ προ­έρ­χο­νταν από πρό­σθε­τες απο­δο­χές οδη­γών για αρ­γί­ες, νυ­χτε­ρι­νά και επί­δο­μα άνευ ει­σπρά­κτο­ρα, οι οποί­ες δεν είχαν κα­τα­χω­ρι­στεί στα βι­βλία από το 2003 έως το 2012.

Οι οδη­γοί αυτοί δεν ήταν υπάλ­λη­λοι της εται­ρεί­ας αλλά των με­τό­χων λε­ω­φο­ρειού­χων. Το υπό­λοι­πο απο­δό­θη­κε σε δια­φο­ρές από την κα­τα­νο­μή εσό­δων μα­θη­τι­κών ει­σι­τη­ρί­ων. Αρ­γό­τε­ρα η διοί­κη­ση έκανε λόγο για λο­γι­στι­κό λάθος.

Το δι­κα­στή­ριο δεν δέ­χθη­κε καμία από τις 2 εκ­δο­χές. Αν οι πλη­ρω­μές δεν είχαν πε­ρα­στεί στα βι­βλία, ση­μειώ­νε­ται στο σκε­πτι­κό, το λο­γι­στι­κό υπό­λοι­πο του τα­μεί­ου θα έπρε­πε να αυ­ξά­νε­ται από χρόνο σε χρόνο και στο τέλος του 2012 να είναι του­λά­χι­στον ίσο με το επί­μα­χο κον­δύ­λι. Ήταν όμως 110.408,90 ευρώ. Το ποσό, επι­πλέ­ον, δεν θα εμ­φα­νι­ζό­ταν τμη­μα­τι­κά σε 3 δια­δο­χι­κές χρή­σεις. Κατά την από­φα­ση, οι πρό­σθε­τες απο­δο­χές τέ­τοιων οδη­γών βα­ρύ­νουν τη με­ρί­δα κάθε μι­σθω­μέ­νου λε­ω­φο­ρεί­ου και όχι την εται­ρεία. Όσο για το λο­γι­στι­κό λάθος, θα έπρε­πε να είχε διορ­θω­θεί μόλις εντο­πί­στη­κε και όχι στη χρήση του 2017.

Ο δια­χει­ρι­στι­κός έλεγ­χος που δια­τά­χθη­κε δι­κα­στι­κά έδει­ξε ότι το κον­δύ­λι σχη­μα­τί­στη­κε από με­τα­φο­ρές από το τα­μείο ύψους 150.000 ευρώ στο τέλος του 2012 και 240.000 ευρώ και 119.490 ευρώ στο τέλος του 2014, καθώς και από 2 εγ­γρα­φές εσό­δων από τό­κους των 6.450 ευρώ η κα­θε­μία. Οι κι­νή­σεις αυτές δεν στά­θη­κε δυ­να­τό να επα­λη­θευ­τούν, επει­δή το λο­γι­στή­ριο δεν προ­σκό­μι­σε δι­καιο­λο­γη­τι­κά. Ούτε οι ορ­κω­τοί ελεγ­κτές που εξέ­τα­σαν τα βι­βλία το 2016 και το 2017 είχαν μπο­ρέ­σει να επα­λη­θεύ­σουν το κον­δύ­λι.

Η γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση του 2017

Στην τα­κτι­κή γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση της 4ης Σε­πτεμ­βρί­ου 2017 ο τότε πρό­ε­δρος πρό­τει­νε το ποσό να με­τα­φερ­θεί από τις «λοι­πές απαι­τή­σεις» στα «λοιπά έξοδα προη­γού­με­νων χρή­σε­ων». Η πρό­τα­ση εγκρί­θη­κε με το 64,41% του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου. Αντί­θε­τη ήταν μειο­ψη­φία του 28,39%, ενώ απου­σί­α­ζαν μέ­το­χοι με το 7,2%.

Κατά την από­φα­ση, η κα­τα­χώ­ρι­ση ήταν αδι­καιο­λό­γη­τη, αφού δεν απο­δεί­χθη­κε ότι το ποσό αντι­στοι­χεί σε πραγ­μα­τι­κή πλη­ρω­μή, και συ­νι­στά θε­τι­κή ζημία της εται­ρεί­ας. Η έγκρι­ση της συ­νέ­λευ­σης δεν απαλ­λάσ­σει τον πρώην πρό­ε­δρο, διότι ελή­φθη εκ των υστέ­ρων, για να τα­κτο­ποι­η­θεί λο­γι­στι­κά ένα έλ­λειμ­μα που είχε ήδη προ­κύ­ψει.

Γιατί το δι­κα­στή­ριο έκανε λόγο για δόλο

Το δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε ότι ο πρώην πρό­ε­δρος δεν επέ­δει­ξε την επι­μέ­λεια του μέσου συ­νε­τού επι­χει­ρη­μα­τία και πα­ρα­βί­α­σε τις υπο­χρε­ώ­σεις πί­στης, επι­μέ­λειας και επο­πτεί­ας απέ­να­ντι στην εται­ρεία. Για τον πρώην ταμία και τον πρώην λο­γι­στή έκρι­νε ότι πα­ρέ­λει­παν συ­στη­μα­τι­κά να εκ­δί­δουν δελ­τία λο­γι­στι­κού συμ­ψη­φι­σμού, γραμ­μά­τια εί­σπρα­ξης και εντάλ­μα­τα πλη­ρω­μής για ση­μα­ντι­κό μέρος των συ­ναλ­λα­γών. Ο τα­μί­ας, ανα­φέ­ρε­ται, δεν εξέ­δω­σε πα­ρα­στα­τι­κά για τις επί­μα­χες με­τα­φο­ρές και δεν τη­ρού­σε ενή­με­ρα τα βι­βλία του τα­μεί­ου. Ο λο­γι­στής δεν έλεγ­ξε επαρ­κώς την πλη­ρό­τη­τα, την ακρί­βεια και τη νο­μι­μό­τη­τα των εγ­γρα­φών.

Η συ­μπε­ρι­φο­ρά αυτή απο­δί­δε­ται από το δι­κα­στή­ριο σε δόλο και όχι σε αμέ­λεια. Στο σκε­πτι­κό επι­ση­μαί­νε­ται ότι οι ενα­γό­με­νοι κα­τεί­χαν τις θέ­σεις τους για μακρό διά­στη­μα και ότι ο πρώην πρό­ε­δρος, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις της μειο­ψη­φί­ας, δεν ανα­ζή­τη­σε την αιτία του ελ­λείμ­μα­τος ούτε ενη­μέ­ρω­σε τους με­τό­χους.

Ανα­φέ­ρε­ται ακόμη ότι εμπό­δι­σε τον ορ­κω­τό ελεγ­κτή που είχε ορι­στεί από το δι­κα­στή­ριο να ει­σέλ­θει στα γρα­φεία της εται­ρεί­ας και αρ­νή­θη­κε να του επι­δεί­ξει τα έγ­γρα­φα που ζή­τη­σε. Για την πράξη αυτή ασκή­θη­κε σε βάρος του ποι­νι­κή δίωξη για υπε­ξα­γω­γή εγ­γρά­φων. Η έκ­βα­ση της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σί­ας δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται στα δια­θέ­σι­μα στοι­χεία.

Η κρίση για τον δόλο είχε και πρα­κτι­κή συ­νέ­πεια. Απορ­ρί­φθη­κε η έν­στα­ση τριε­τούς πα­ρα­γρα­φής που πρό­βα­λε ο πρώην πρό­ε­δρος, καθώς στην πε­ρί­πτω­ση αυτή ισχύ­ει δε­κα­ε­τής πα­ρα­γρα­φή. Για τους άλ­λους 2 ενα­γο­μέ­νους η πε­ντα­ε­τής προ­θε­σμία κρί­θη­κε ότι άρ­χι­σε στις 20 Νο­εμ­βρί­ου 2023, όταν με την έκ­θε­ση του δια­χει­ρι­στι­κού ελέγ­χου η εται­ρεία έμαθε για την ευ­θύ­νη τους, πε­ρί­που 4 μήνες πριν κα­τα­τε­θεί η αγωγή. Απορ­ρί­φθη­καν επί­σης οι ισχυ­ρι­σμοί του πρώην λο­γι­στή για αναρ­μο­διό­τη­τα του δι­κα­στη­ρί­ου και για κα­τα­χρη­στι­κή άσκη­ση της αγω­γής.

Τα κον­δύ­λια που απορ­ρί­φθη­καν

Το με­γα­λύ­τε­ρο μέρος της αγω­γής δεν ευ­δο­κί­μη­σε. Το κον­δύ­λι των 2.244.572,75 ευρώ κρί­θη­κε αό­ρι­στο, επει­δή η εται­ρεία πε­ριο­ρί­στη­κε να ανα­φέ­ρει ότι πρό­κει­ται για πλη­ρω­μές με με­τρη­τά χωρίς πα­ρα­στα­τι­κά και δεν διευ­κρί­νι­σε αν εξαι­τί­ας τους υπέ­στη ισό­πο­ση ζημία. Το δι­κα­στή­ριο ση­μειώ­νει ότι, κατά την ίδια την αγωγή, η εται­ρεία φέ­ρε­ται να είχε ει­σπρά­ξει επί­σης με με­τρη­τά 19.783.341,60 ευρώ.

Αό­ρι­στη κρί­θη­κε και η διεκ­δί­κη­ση των 522.390 ευρώ για δεύ­τε­ρη φορά. Ο ισχυ­ρι­σμός ότι η ζημία έφτα­σε το 1.044.780 ευρώ δεν ευ­στα­θεί λο­γι­στι­κά, κατά την από­φα­ση, αφού η κα­τα­χώ­ρι­ση ως έξοδο έγινε για λο­γι­στι­κή τα­κτο­ποί­η­ση και το ποσό δεν βγήκε εκ νέου από το τα­μείο.

Το σκέ­λος για τα απο­θε­μα­τι­κά και τις ει­σφο­ρές απορ­ρί­φθη­κε ως μη νό­μι­μο, καθώς η εται­ρεία δεν ανέ­φε­ρε ότι της επι­βλή­θη­κε πρό­στι­μο ή ότι βε­βαιώ­θη­κε σε βάρος της οφει­λή. Δεν έγινε δεκτό ούτε το αί­τη­μα για τό­κους από το 2014 ή το 2018.