- Αθώος κηρύχθηκε ο 54χρονος εργολάβος από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου, ο οποίος κατηγορούνταν για απάτη σε βάρος ιερέα σχετικά με εργασίες οικοδομής.
- Η κατηγορία αφορούσε την ψευδή δήλωση ολοκλήρωσης εργασιών και την υπερβολική είσπραξη 43.700 ευρώ, που ξεπερνούσε την αξία των πραγματικών εργασιών.
- Η υπεράσπισή του υποστήριξε ότι υπήρξαν δύο διαφορετικές προσφορές και ότι η κατηγορία στηρίχθηκε στην αρχική, ενώ η δεύτερη, πιο αναλυτική προσφορά, είχε παραληφθεί από τον ιερέα.
- Ο κατηγορούμενος δήλωσε ότι το έργο παραδόθηκε εντός 20 ημερών και χωρίς ελαττώματα, με την παραλαβή να γίνεται χωρίς επιφυλάξεις.
• Το δικαστήριο απάλλαξε τον 54χρονο από την κατηγορία της απάτης κατ’ εξακολούθηση για πληρωμές 43.700 ευρώ που είχε εισπράξει στις αρχές του 2020. Την υπεράσπισή του είχαν αναλάβει οι δικηγόροι κ.κ. Στέλιος Κιουρτζής και Άλκης Πέππας
Αθώος κηρύχθηκε από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου 54χρονος εργολάβος οικοδομών, υπήκοος Αλβανίας, ο οποίος είχε παραπεμφθεί να δικαστεί για απάτη κατ’ εξακολούθηση σε βάρος ιερέα. Η υπόθεση αφορούσε εργασίες διαμόρφωσης του περιβάλλοντος χώρου σε ακίνητο του κληρικού και την αμοιβή που καταβλήθηκε γι’ αυτές.
Τι απέδιδε η κατηγορία στον 54χρονο
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», ο εργολάβος κατηγορήθηκε ότι στο διάστημα από τις 19 Ιανουαρίου 2020 έως τις 8 Φεβρουαρίου 2020 παρέστησε ψευδώς στον ιδιοκτήτη ότι είχε ολοκληρωθεί μεγαλύτερο τμήμα του έργου από εκείνο που είχε πράγματι εκτελεστεί. Αυτό φέρεται να έγινε σε 6 ξεχωριστές ημερομηνίες, κάθε φορά που ζητούσε να εισπράξει μέρος της αμοιβής του.
Η συμφωνία, όπως περιγραφόταν στην κατηγορία, προέβλεπε χωματουργικές εργασίες έναντι 1.500 ευρώ και σκυροδετήσεις προς 185 ευρώ ανά κυβικό μέτρο σκυροδέματος μαζί με τα υλικά, με τμηματική εξόφληση ανάλογα με την πρόοδο του έργου. Ο ιερέας φέρεται να κατέβαλε διαδοχικά 6.000 ευρώ, 10.000 ευρώ, 10.500 ευρώ, 6.700 ευρώ, 4.000 ευρώ και 6.500 ευρώ. Συνολικά 43.700 ευρώ. Το ποσό αυτό, πάντα κατά την κατηγορία, ξεπερνούσε κατά 22.521,70 ευρώ την αξία των εργασιών που είχαν γίνει έως τις 8 Φεβρουαρίου 2020.
Ως μάρτυρας κατηγορίας είχε προταθεί ο ίδιος ο ιερέας, ενώ στα έγγραφα της υπόθεσης περιλαμβανόταν επιμέτρηση εργασιών με ημερομηνία 18 Φεβρουαρίου 2020, την οποία είχε συντάξει πολιτικός μηχανικός.
Οι 2 προσφορές στο επίκεντρο της υπεράσπισης
Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε την κατηγορία, την οποία χαρακτήρισε αβάσιμη, αόριστη και αναπόδεικτη. Όπως υποστήριξε, διατηρεί επιχείρηση οικοδομικών εργασιών από τις αρχές του 2000 και εκδίδει κανονικά παραστατικά για κάθε συναλλαγή.
Το βάρος της υπεράσπισης έπεσε στο ό,τι υπήρξαν 2 διαφορετικές προσφορές. Η πρώτη είχε δοθεί αρχικά. Περίπου 2 μήνες αργότερα ο ιδιοκτήτης φέρεται να ζήτησε δεύτερη, πιο αναλυτική, και αυτή ήταν, κατά τον 54χρονο, που τελικά συμφωνήθηκε και εκτελέστηκε. Ο ίδιος διατείνεται ότι η κατηγορία στηρίχθηκε στην πρώτη προσφορά και ότι η δεύτερη αποκρύφθηκε από τον εγκαλούντα, μολονότι είχε συνταχθεί με δική του απαίτηση. Την προσκόμισε ο κατηγορούμενος στο δικαστήριο.
Η αναλυτική προσφορά περιελάμβανε, πέρα από τα χωματουργικά και τις σκυροδετήσεις τοιχίων, δάπεδα με επεξεργασία σταμπωτού προς 18 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, 2 βόθρους έναντι 5.000 ευρώ ο καθένας, κολόνα για τους μετρητές ηλεκτρικού ρεύματος έναντι 1.500 ευρώ και σκάλα έναντι 1.000 ευρώ. Στις τιμές δεν περιλαμβάνονταν ο ΦΠΑ και οι ασφαλιστικές εισφορές.
Ο 54χρονος υποστήριξε ότι εργάστηκε με δικό του προσωπικό, μηχανήματα και υλικά και ότι το έργο παραδόθηκε μέσα σε 20 ημέρες, χωρίς ελαττώματα. Παραλήφθηκε, κατά τα λεγόμενά του, χωρίς επιφύλαξη ή αντίρρηση.
Η υπέρβαση του προϋπολογισμού και ο ισχυρισμός περί αστικής διαφοράς
Για τα επιπλέον ποσά η υπεράσπιση υποστήριξε ότι προέκυψαν από την εκτίμηση της αξίας υλικών και εργασιών, με βάση τις συνθήκες, τον αριθμό των εργαζομένων, τη μορφολογία του εδάφους και τα κυβικά μέτρα που χρειάστηκαν. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ενημέρωσε αμέσως τον ιδιοκτήτη μόλις διαπιστώθηκε η υπέρβαση, κάτι που κατά την υπεράσπιση παραδέχεται και ο ίδιος ο εγκαλών, και ότι για κάθε ποσό που εισέπραξε εξέδωσε την αντίστοιχη απόδειξη.
Στο νομικό σκέλος προβλήθηκε ότι τα περιστατικά δεν συνιστούν απάτη. Η ενημέρωση για την αύξηση του προϋπολογισμού αποτελούσε, κατά την υπεράσπιση, εκτίμηση του εργολάβου και όχι ψευδές γεγονός, ενώ η αμοιβή στηριζόταν σε υφιστάμενη αξίωση από σύμβαση έργου και δεν μπορούσε να θεωρηθεί παράνομο όφελος. Στη χειρότερη περίπτωση, υποστήριξε η πλευρά του 54χρονου, θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αστικής ευθύνης, την οποία επίσης αρνήθηκε.
Η διαφορά είχε ήδη απασχολήσει τα πολιτικά δικαστήρια. Ο ιερέας είχε καταθέσει το 2021 αγωγή σε βάρος του εργολάβου, η οποία απορρίφθηκε ως μη νόμιμη με την απόφαση 239/2022 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου. Η κρίση αυτή κατέστη αμετάκλητη με την απόφαση 310/2023 του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Όπως επικαλέστηκε η υπεράσπιση, το Εφετείο δέχθηκε ότι πρόκειται για καθαρά ενδοσυμβατική διαφορά και ότι από κανένα στοιχείο δεν αποδείχθηκε πως ο ιδιοκτήτης εξαπατήθηκε.
Τον κατηγορούμενο εκπροσώπησαν οι δικηγόροι κ.κ. Στέλιος Κιουρτζής και Άλκης Πέππας.
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.