Η ερώτηση ενός παιδιού που έγινε ινστιτούτο

Το 1990 μια 13χρονη από το Μπά­λα­ρατ, η Fiona Elsey, ρώ­τη­σε τον για­τρό της γιατί η έρευ­να για τον καρ­κί­νο γί­νε­ται μόνο στις με­γά­λες πό­λεις. Πά­λευε με σάρ­κω­μα Ewing και για κάθε θε­ρα­πεία τα­ξί­δευε ως τη Μελ­βούρ­νη. Πέ­θα­νε το 1991, στα 14 της. Ο για­τρός λε­γό­ταν Γιώρ­γος Καν­νου­ρά­κης, παιδί με­τα­να­στών από τα Σιάν­να της Ρόδου που έφυ­γαν το 1961, με σπου­δές που έφτα­σαν ως το Harvard. Αντί να μεί­νει στα με­γά­λα κέ­ντρα, διά­λε­ξε να απα­ντή­σει στο παιδί. Το 1998 άνοι­ξε στο Μπά­λα­ρατ, 115 χι­λιό­με­τρα μα­κριά από τη Μελ­βούρ­νη, το πρώτο ερ­γα­στή­ριο του ιν­στι­τού­του που φέρει το όνομά της.

Η ερώ­τη­ση της Fiona δεν ήταν παι­δι­κή απο­ρία. Όσοι ζουν σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές της Αυ­στρα­λί­ας έχουν 1,3 φορές με­γα­λύ­τε­ρο κίν­δυ­νο να πε­θά­νουν από καρ­κί­νο από τους κα­τοί­κους των πό­λε­ων. Απέ­να­ντι σε αυτόν τον αριθ­μό ο Καν­νου­ρά­κης έστη­σε μια τρά­πε­ζα με πάνω από 35.000 δείγ­μα­τα ασθε­νών και μια ομάδα με πε­ρισ­σό­τε­ρες από 60 δη­μο­σιεύ­σεις σε 5 χρό­νια, με χρή­μα­τα της ίδιας της κοι­νό­τη­τας. Στις 27 Σε­πτεμ­βρί­ου 279 άν­θρω­ποι στο Horsham μά­ζε­ψαν 4.290 δο­λά­ρια για την έρευ­νά του, με την Ελ­λη­νι­κή Ορ­θό­δο­ξη Κοι­νό­τη­τα του Dandenong, εκεί όπου με­γά­λω­σε, στο πλευ­ρό του. Το ποσό είναι μικρό, η ιδέα ότι η επι­στή­μη ανή­κει και σε όσους ζουν μα­κριά από το κέ­ντρο είναι τε­ρά­στια.

Τα Σιάν­να δι­καιού­νται να κα­μα­ρώ­νουν για έναν για­τρό που κρά­τη­σε τον λόγο