ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η ανακούφιση από τον πόνο είναι δικαίωμα και όχι προνόμιο

Πέγκυ Ντόκου 5 λεπτά ανάγνωση
Ιωάννα Σιαφάκα
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Θερα­πείας Πόνου και Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας, Ιωάννα Σιαφάκα, τονίζει την ανάγκη για ανα­γνώ­ριση και αντι­με­τώ­πιση του χρόνιου πόνου ως ξεχω­ρι­στού νοσή­μα­τος.
  • Η Παγκό­σμια Ημέρα Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας, στις 10 Οκτω­βρίου, εστιά­ζει στη δια­χεί­ριση του πόνου και στην ανάγκη πρό­σβα­σης σε υπη­ρε­σίες υγείας για όλους.
  • Περισ­σό­τε­ροι από 73 εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι παγκο­σμίως χρειά­ζο­νται Παρη­γο­ρική Φρο­ντίδα, αλλά μόνο ένας στους επτά έχει πρό­σβαση στη φρο­ντίδα που απαι­τεί­ται.
  • Η αντι­με­τώ­πιση του χρόνιου πόνου απαιτεί ολο­κλη­ρω­μένη προ­σέγ­γιση και συνερ­γα­σία πολλών ειδι­κο­τή­των, καθώς επη­ρε­ά­ζει ψυχο­λο­γικά και κοι­νω­νικά τη ζωή του ασθε­νούς.

• Η πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Θερα­πείας Πόνου και Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας, καθη­γή­τρια Ιωάννα Σιαφάκα, μιλά για τον χρόνιο πόνο • Με αφορμή την Παγκό­σμια Ημέρα Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας, στις 10 Οκτω­βρίου • Οι ανι­σό­τη­τες στην πρό­σβαση στις υπη­ρε­σίες υγείας και την ανάγκη να γίνει η Παρη­γο­ρική Φρο­ντίδα ανα­πό­σπα­στο μέρος του Εθνικού Συστή­μα­τος Υγείας

«Ο πόνος δεν είναι ανα­πό­φευ­κτος. Η αντι­με­τώ­πισή του είναι δικαί­ωμα». Αυτό είναι το βασικό μήνυμα της Παγκό­σμιας Ημέρας Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας, στις 10 Οκτω­βρίου, με την Ελλη­νική Εται­ρεία Θερα­πείας Πόνου και Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας – ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. να ανα­δει­κνύει φέτος τη δια­χεί­ριση του πόνου ως θεμε­λιώδη πυλώνα της Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας.

Περισ­σό­τε­ροι από 73 εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι σε όλο τον κόσμο χρειά­ζο­νται κάθε χρόνο Παρη­γο­ρική Φρο­ντίδα, ωστόσο μόλις περίπου ένας στους επτά έχει πρό­σβαση στη φρο­ντίδα που χρειά­ζε­ται. Την ίδια στιγμή, περίπου 20 εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι εξα­κο­λου­θούν να φτάνουν στο τέλος της ζωής τους έχοντας βιώσει πόνο και ταλαι­πω­ρία που θα μπο­ρού­σαν να είχαν αντι­με­τω­πι­στεί.

Για την πρόεδρο της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. και καθη­γή­τρια Αναι­σθη­σιο­λο­γίας και Θερα­πείας Πόνου στο Εθνικό και Καπο­δι­στριακό Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών, κυρία Ιωάννα Σιαφάκα, η κατά­σταση αυτή δεν μπορεί να θεω­ρεί­ται απο­δε­κτή.

«Ο πόνος δεν είναι ανα­πό­φευ­κτος, ενώ έχουμε φάρμακα, έχουμε πραγ­μα­τικά τεχνι­κές με τις οποίες μπο­ρούμε να ανα­κου­φί­σουμε», τονίζει, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι παρά τις δυνα­τό­τη­τες της σύγ­χρο­νης ιατρι­κής, εκα­τομ­μύ­ρια άνθρω­ποι εξα­κο­λου­θούν να υπο­φέ­ρουν χωρίς την κατάλ­ληλη βοήθεια.

Ο χρόνιος πόνος είναι νόσημα

Ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα ζητή­ματα είναι ο χρόνιος πόνος, ο οποίος, όπως εξηγεί η ιδια, δεν απο­τε­λεί απλώς ένα σύμ­πτωμα που πρέπει να υπο­μεί­νει κάποιος. Όταν επι­μέ­νει για περισ­σό­τερο από τρεις μήνες, ο πόνος χαρα­κτη­ρί­ζε­ται χρόνιος -και πλέον ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως ξεχω­ρι­στό νόσημα.

«Ο χρόνιος πόνος έχει ανα­γνω­ρι­στεί σαν νόσημα από την Παγκό­σμια Οργά­νωση Υγείας και από όλους τους φορείς και εμφα­νί­ζε­ται πια και στη διεθνή κατά­ταξη των νοση­μά­των», σημειώ­νει η κα Σιαφάκα.

Η αντι­με­τώ­πισή του, ωστόσο, δεν είναι απλή υπόθεση. Ο χρόνιος πόνος δεν περιο­ρί­ζε­ται στη σωμα­τική διά­σταση, αλλά επη­ρε­ά­ζει συνο­λικά τη ζωή του ασθε­νούς. Ο άνθρω­πος μπορεί να βιώνει παράλ­ληλα ψυχο­λο­γικό, κοι­νω­νικό, πνευ­μα­τικό ή υπαρ­ξιακό πόνο.

Πρό­κει­ται, επο­μέ­νως, για αυτό που στην Παρη­γο­ρική Φρο­ντίδα χαρα­κτη­ρί­ζε­ται «συνο­λι­κός πόνος». Η αντι­με­τώ­πισή του απαιτεί ολο­κλη­ρω­μένη αξιο­λό­γηση, εξα­το­μι­κευ­μένο σχέδιο φρο­ντί­δας και συνερ­γα­σία δια­φο­ρε­τι­κών ειδι­κο­τή­των.

«Δεν φτάνει one man show, ένας μόνος γιατρός», υπο­γραμ­μί­ζει χαρα­κτη­ρι­στικά. Στην ομάδα μπορεί να συμ­με­τέ­χουν ο γιατρός και ο ειδικός στη θερα­πεία του πόνου, αλλά, ανάλογα με την περί­πτωση, ογκο­λό­γος, νευ­ρο­λό­γος, φυσί­α­τρος, φυσιο­θε­ρα­πευ­τής, ψυχο­λό­γος και κοι­νω­νι­κός λει­τουρ­γός. Σημα­ντικό ρόλο έχει και ο φρο­ντι­στής του ασθε­νούς.

Η ανάγκη για οργα­νω­μέ­νες υπη­ρε­σίες σε όλη την Ελλάδα

Το πρό­βλημα δεν είναι μόνο η ύπαρξη απο­τε­λε­σμα­τι­κών θερα­πειών. Είναι και η δυνα­τό­τητα του ασθε­νούς να φτάσει σε αυτές.

Η πρό­σβαση στις υπη­ρε­σίες θερα­πείας πόνου και Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας εξα­κο­λου­θεί να παρου­σιά­ζει σημα­ντι­κές ανι­σό­τη­τες, ιδιαί­τερα για ανθρώ­πους που ζουν σε απο­μα­κρυ­σμέ­νες ή ακρι­τι­κές περιο­χές. Ο τόπος κατοι­κίας, η οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα, αλλά ακόμη και η ενη­μέ­ρωση του ίδιου του ασθε­νούς και της οικο­γέ­νειάς του δεν θα έπρεπε να καθο­ρί­ζουν το αν και πώς θα αντι­με­τω­πι­στεί ο πόνος.

Η ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α. ξεκινά, όπως ανα­φέ­ρει η κα Σιαφάκα, μεγάλη έρευνα στις ακρι­τι­κές περιο­χές της χώρας, προ­κει­μέ­νου να κατα­γρα­φούν οι ανι­σό­τη­τες στην πρό­σβαση.

«Δεν σημαί­νει ότι κάποιος δηλαδή θα καθο­ρί­ζε­ται η αναλ­γη­σία του και η θερα­πεία του από τον τόπο κατοι­κίας ή, αν το θέλετε, και από την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα», σημειώ­νει.

Το ζήτημα αποκτά ιδιαί­τερη σημασία για την περι­φέ­ρεια και τα νησιά, όπου η από­σταση από εξει­δι­κευ­μέ­νες υπη­ρε­σίες μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως πρό­σθετο εμπόδιο για έναν άνθρωπο που ήδη αντι­με­τω­πί­ζει σοβαρή ή χρόνια ασθέ­νεια.

«Δεν φτάνει μόνο ο εθε­λο­ντι­σμός»

Για την κα Σιαφάκα, ένα από τα βασικά βήματα είναι η θεσμική κατο­χύ­ρωση των Ιατρείων Πόνου και Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας μέσα στα δημόσια νοσο­κο­μεία.

Σήμερα, όπως επι­ση­μαί­νει, γιατροί και άλλοι επαγ­γελ­μα­τίες υγείας προ­σφέ­ρουν σημα­ντικό έργο, ακόμη και σε εθε­λο­ντική βάση. Ωστόσο, η λει­τουρ­γία μιας ολο­κλη­ρω­μέ­νης υπη­ρε­σίας υγείας δεν μπορεί να στη­ρί­ζε­ται απο­κλει­στικά στην προ­σω­πική προ­σφορά των επαγ­γελ­μα­τιών.

«Θέλει συντο­νι­σμό και απαιτεί πολι­τική βούληση, ούτως ώστε αυτά που σήμερα υπο­στη­ρί­ζουμε και λέμε τα Ιατρεία Πόνου και Παρη­γο­ρι­κής στα δημόσια νοσο­κο­μεία, να θεσμο­θε­τη­θούν», τονίζει.

Η θεσμο­θέ­τηση, σύμφωνα με την ίδια, θα επι­τρέ­ψει να εντα­χθούν οι υπη­ρε­σίες στους οργα­νι­σμούς των νοσο­κο­μείων και να προ­κη­ρυ­χθούν οι απα­ραί­τη­τες θέσεις προ­σω­πι­κού.

«Δεν φτάνει μόνο ο εθε­λο­ντι­σμός. Έχουμε κι εμείς εθε­λο­ντές -πολλοί από εμάς είμαστε γιατροί εθελοντές- αλλά μια ολο­κλη­ρω­μένη υπη­ρε­σία υγείας δεν μπορεί να βασί­ζε­ται στον εθε­λο­ντι­σμό», υπο­γραμ­μί­ζει.

Ο πόνος δεν είναι «φυσιο­λο­γικό μέρος της ηλικίας»

Η Παρη­γο­ρική Φρο­ντίδα αφορά ανθρώ­πους κάθε ηλικίας και όχι μόνο όσους βρί­σκο­νται στο τέλος της ζωής τους. Ιδιαί­τερη προσοχή χρειά­ζε­ται και στους ηλι­κιω­μέ­νους, καθώς ο πόνος δεν θα πρέπει να θεω­ρεί­ται ανα­πό­φευ­κτη συνέ­πεια της γήραν­σης.

Η κα Σιαφάκα περι­γρά­φει χαρα­κτη­ρι­στικά την περί­πτωση μιας 95χρονης ασθε­νούς, η οποία, παρά την ηλικία της, δεν ζητούσε τίποτα περισ­σό­τερο από τη δυνα­τό­τητα να παρα­μεί­νει ενεργή: να σηκώ­νε­ται, να κάνει τις δου­λειές της και να μπορεί να βγαίνει για μια βόλτα.

Το ζητού­μενο, επο­μέ­νως, δεν είναι απλώς η παρά­ταση της ζωής, αλλά η δια­τή­ρηση της ποιό­τη­τάς της για όσο το δυνατόν περισ­σό­τερο.

Από την ενη­μέ­ρωση στην πράξη

Σημα­ντικό μέρος της προ­σπά­θειας αφορά και στην ενη­μέ­ρωση των ασθενών και των οικο­γε­νειών τους. Όπως επι­ση­μαί­νει η πρό­ε­δρος της ΠΑΡΗ.ΣΥ.Α., οι άνθρω­ποι πρέπει να γνω­ρί­ζουν πού μπορούν να απευ­θυν­θούν και με ποιον τρόπο μπορούν να βοη­θή­σουν έναν δικό τους άνθρωπο που υπο­φέ­ρει.

Παράλ­ληλα, χρειά­ζε­ται ενη­μέ­ρωση και εκπαί­δευση ώστε να περιο­ρι­στούν οι φόβοι και οι παρα­νο­ή­σεις γύρω από τα ισχυρά αναλ­γη­τικά, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των οπιοει­δών, τα οποία μπορούν να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν με ασφά­λεια όταν υπάρχει η κατάλ­ληλη ιατρική ένδειξη και παρα­κο­λού­θηση.

Το μήνυμα της Παγκό­σμιας Ημέρας Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας είναι, τελικά, σαφές: η ανα­κού­φιση από τον πόνο δεν απο­τε­λεί πολυ­τέ­λεια ούτε προ­νό­μιο για λίγους. Είναι βασικό στοι­χείο της υγείας, της ποιό­τη­τας ζωής και της ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας.

Και, όπως υπο­γραμ­μί­ζει η Ιωάννα Σιαφάκα, η πολι­τεία οφείλει να δια­σφα­λί­σει ότι οι υπη­ρε­σίες θερα­πείας πόνου και Παρη­γο­ρι­κής Φρο­ντί­δας «πρέπει να είναι δια­θέ­σι­μες σε όλη την Ελλάδα».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.