Μαθήματα

Μαρία Καρυ­στια­νού, μητέρα της 20χρονης Μάρθας, που σκο­τώ­θηκε στο τρο­μα­κτικό δυστύ­χημα και η φωνή της ήταν φωνή των 57 νεκρών και των 180 τραυ­μα­τιών. Μία ομιλία και ταυ­τό­χρονα ετυ­μη­γο­ρία σκηνής αρχαίου δρά­μα­τος. Υπο­κλί­νο­μαι στην δύναμη και το σθένος αυτής της Μάνας, στο κου­ρά­γιο και το υψηλό αίσθημα ευθύνης της, σε όλα εκείνα που μετέ­τρε­ψαν τον αβά­στα­κτο πόνο της σε αγώνα για δικαί­ωση, όλα όσα την κρατάνε όρθια και δεν έχει καταρ­ρεύ­σει. Η  συγκί­νηση της σε κάποια σημεία της ομιλίας της, δεν αφαιρεί ούτε πέτρα από την τοίχο των στοι­χείων και των επι­χει­ρη­μά­των που οικο­δό­μησε με την κατά­θεση της . Πέρα από αξιο­πρε­πής κραυγή πόνου, ήταν εμπε­ρι­στα­τω­μένη καταγ­γε­λία για το έγκλημα και θέτει ερω­τή­ματα που στέκουν ανα­πά­ντητα και στοι­χειω­μένα πάνω από τον τόπο του εγκλή­μα­τος. Παράλ­ληλα, έδωσε στην εξε­τα­στική επι­τροπή μαθή­ματα ήθους. Αρχισε την κατά­θεσή της  όρθια λέγο­ντας «μιλάω εκ μέρους της κόρης μου, με απόλυτο σεβασμό για εκείνη και τους υπό­λοι­πους αδι­κο­χα­μέ­νους επι­βά­τες» και όταν ολο­κλή­ρωσε και ήρθε η στιγμή της απο­χώ­ρη­σής της από την αίθουσα, θα περί­μενε κάποιος από τα μέλη της επι­τρο­πής να εγερ­θούν σε ένδειξη έστω συμ­βο­λι­κού σεβα­σμού. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Αντί­θετα βγαί­νουν οι σφουγ­γο­κω­λά­ριοι να πουν ότι «πουλάει μελό», θέλει να εξαρ­γυ­ρώ­σει την απώλεια, γιατί προ­φα­νώς εκείνοι αυτό θα έκαναν. Εκεί είμαστε.