Αναβλήθηκε η δίκη του 62χρονου που καταδικάστηκε σε κάθειρξη 18 ετών για κατάχρηση ανήλικων αδελφών

Δεν εκ­δι­κά­στη­κε τε­λι­κά η έφεση του 62χρο­νου ημε­δα­πού, ο οποί­ος έχει κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως για πρά­ξεις σε βάρος αδελ­φών που ήταν τότε παι­διά. Η υπό­θε­ση, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», ανα­βλή­θη­κε και θα απα­σχο­λή­σει το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο στις 10 Μαΐου 2027.

Τον κα­τη­γο­ρού­με­νο υπε­ρα­σπί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Δήμος Μου­τά­φης και Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής. Για την υπο­στή­ρι­ξη της κα­τη­γο­ρί­ας πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Μα­νώ­λης Χα­τζηά­μα­λος.

Το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο τον είχε κρί­νει ένοχο τον Δε­κέμ­βριο του 2024 για κα­τά­χρη­ση ανη­λί­κου σε ασέλ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή, καθώς και για τέ­λε­ση γε­νε­τή­σιων πρά­ξε­ων με ανή­λι­κο κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή. Του επι­βλή­θη­κε κά­θειρ­ξη 18 ετών, με την έφεση να έχει ανα­σταλ­τι­κό απο­τέ­λε­σμα.

Υπέρ της ενο­χής του είχε τα­χθεί στην αγό­ρευ­σή της και η Ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας. Κατά της από­φα­σης ασκή­θη­κε έφεση, η οποία πα­ρα­μέ­νει εκ­κρε­μής.

Οι αδελ­φές, 19 και 24 ετών κατά τον χρόνο της πρω­τό­δι­κης δίκης, υπο­στη­ρί­ζουν ότι υπήρ­ξαν θύ­μα­τά του επί 6 χρό­νια, όταν ήταν ακόμη παι­διά.

Η με­γα­λύ­τε­ρη το­πο­θε­τεί τα πε­ρι­στα­τι­κά από τα 9 έως τα 12 της και η μι­κρό­τε­ρη από τα 6 έως τα 12.

Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς τους, ο 62χρο­νος ανήκε στο στενό φι­λι­κό πε­ρι­βάλ­λον της οι­κο­γέ­νειας και εκ­με­ταλ­λεύ­τη­κε την εμπι­στο­σύ­νη των γο­νέ­ων τους. Φέ­ρε­ται να τις έπαιρ­νε βόλ­τες με το αυ­το­κί­νη­τό του και να τις οδη­γού­σε σε χώ­ρους που διέ­θε­τε, όπου, σύμ­φω­να με τις κα­ταγ­γε­λί­ες, τε­λού­σε τις πρά­ξεις. Ανα­φέ­ρουν ακόμη ότι τους προ­σέ­φε­ρε δώρα.

Στην κα­ταγ­γε­λία προ­χώ­ρη­σαν από κοι­νού όταν, όπως λένε, αντι­λή­φθη­καν ότι είχαν βιώ­σει αμ­φό­τε­ρες τα ίδια. Έως τότε καμία δεν είχε μι­λή­σει στην άλλη.

Ο ίδιος αρ­νεί­ται από την πρώτη στιγ­μή τις κα­τη­γο­ρί­ες. Στο πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο έκανε λόγο για απο­κυ­ή­μα­τα φα­ντα­σί­ας και απέ­δω­σε τις κα­ταγ­γε­λί­ες σε οι­κο­νο­μι­κά κί­νη­τρα.

Υπο­στή­ρι­ξε ότι οι χώροι και οι χρο­νο­λο­γί­ες που ανα­φέ­ρο­νται δεν συμ­βι­βά­ζο­νται με όσα του κα­τα­λο­γί­ζο­νται, καθώς τα πε­ρισ­σό­τε­ρα ση­μεία βρί­σκο­νταν, όπως είπε, σε κοινή θέα. Επι­κα­λέ­στη­κε επί­σης ότι ο ισχυ­ρι­σμός για σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νές συ­να­ντή­σεις δια­ψεύ­στη­κε από τον πα­τέ­ρα των κα­ταγ­γελ­λου­σών. Κατά τον ίδιο, η μία αδελ­φή κα­τέ­θε­σε πως στο επί­μα­χο διά­στη­μα δεν είχε δει ποτέ την άλλη μαζί του.

Έθεσε και ζή­τη­μα χρό­νου. Όπως ση­μεί­ω­σε, οι πρά­ξεις το­πο­θε­τού­νται από το 2002 έως το 2008 για τη μία αδελ­φή και από το 2011 έως το 2014 για την άλλη, χωρίς καμία ανα­φο­ρά στα εν­διά­με­σα χρό­νια. Δια­τεί­νε­ται ακόμη ότι δεν εξη­γεί­ται πώς οι κα­ταγ­γέλ­λου­σες μί­λη­σαν για πρώτη φορά το 2021, χωρίς νω­ρί­τε­ρα να έχουν πει οτι­δή­πο­τε η μία στην άλλη ή στη μη­τέ­ρα τους.