Τα ψιλά γράμματα της ρύθμισης των 120 δόσεων – Ποιοι μπαίνουν, τι κερδίζουν και πότε τη χάνουν

Η ρύθ­μι­ση των 120 δό­σε­ων ανοί­γει τον δρόμο για την επα­νέ­ντα­ξη πα­λαιών χρεών σε ένα νέο κα­θε­στώς απο­πλη­ρω­μής, αλλά δεν αφορά κάθε οφει­λή ούτε ση­μαί­νει αυ­τό­μα­τα «κού­ρε­μα» ή πά­γω­μα όλων των υπο­χρε­ώ­σε­ων. Το κρί­σι­μο στοι­χείο βρί­σκε­ται στις ημε­ρο­μη­νί­ες, στις προ­ϋ­πο­θέ­σεις έντα­ξης και στους κα­νό­νες που οδη­γούν στην απώ­λεια της ρύθ­μι­σης. Οι οφει­λέ­τες απο­κτούν πε­ρισ­σό­τε­ρο χρόνο για να απο­πλη­ρώ­σουν τα χρέη τους, με έως 120 μη­νιαί­ες δό­σεις, όμως η υπα­γω­γή ενερ­γο­ποιεί­ται μόνο μετά την πλη­ρω­μή της πρώ­της δόσης και η συ­νέ­χι­ση της ρύθ­μι­σης απαι­τεί συ­νέ­πεια και στις νέες φο­ρο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις.

Η επέ­κτα­ση από τις 72 στις 120 δό­σεις που ανα­κοί­νω­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης με­τα­φέ­ρει τον ορί­ζο­ντα απο­πλη­ρω­μής στα δέκα χρό­νια. Στο νέο σχήμα μπο­ρούν να εντα­χθούν, με­τα­ξύ άλλων, οφει­λές που κα­τέ­στη­σαν λη­ξι­πρό­θε­σμες έως και τις 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2024 (αντί 31/12/2023), ενώ διευ­ρύ­νε­ται και το χρο­νι­κό πε­ρι­θώ­ριο για την υπο­βο­λή της αί­τη­σης, το οποίο φτά­νει έως τον Ιού­νιο του 2027. Ση­μειώ­νε­ται ότι στη ρύθ­μι­ση των 72 δό­σε­ων έχουν εντα­χθεί μόλις 23.000, όταν δυ­νη­τι­κά μπο­ρού­σαν να εντα­χθούν 1.300.000 φυ­σι­κά πρό­σω­πα και 284.000 επ­χιει­ρή­σεις!.

Η αλ­λα­γή αφορά και όσους βρί­σκο­νται ήδη στη ρύθ­μι­ση των 72 δό­σε­ων, ενώ το ελά­χι­στο ποσό της μη­νιαί­ας δόσης πα­ρα­μέ­νει στα 30 ευρώ. Το επι­τό­κιο δια­μορ­φώ­νε­ται στο 5,84%, γε­γο­νός που ση­μαί­νει ότι η μεί­ω­ση της μη­νιαί­ας δόσης μέσω της επι­μή­κυν­σης συ­νο­δεύ­ε­ται από κό­στος τόκων για όσο διά­στη­μα πα­ρα­μέ­νει το χρέος στη ρύθ­μι­ση.

Το πρώτο ζή­τη­μα που πρέ­πει να ξε­κα­θα­ρί­σει ένας οφει­λέ­της είναι ποια χρέη μπο­ρεί να με­τα­φέ­ρει στη νέα ρύθ­μι­ση. Στο νέο κα­θε­στώς μπο­ρούν να υπα­χθούν βε­βαιω­μέ­νες οφει­λές προς τη Φο­ρο­λο­γι­κή Διοί­κη­ση που έχουν κα­τα­στεί λη­ξι­πρό­θε­σμες έως τις 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2024 και δεν βρί­σκο­νται σε άλλη ρύθ­μι­ση κατά τον χρόνο υπο­βο­λής της αί­τη­σης. Πρό­κει­ται, δη­λα­δή, για χρέη που έχουν βε­βαιω­θεί από την εφο­ρία και πα­ρα­μέ­νουν ανε­ξό­φλη­τα. Αντί­θε­τα, οι τρέ­χου­σες οφει­λές από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2025 και μετά δεν με­τα­φέ­ρο­νται στις 120 δό­σεις, αλλά εξα­κο­λου­θούν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται μέσω της πά­γιας ρύθ­μι­σης, η οποία προ­βλέ­πει έως 24 δό­σεις.

Για να εντα­χθεί ένας φο­ρο­λο­γού­με­νος πρέ­πει να πλη­ροί συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Η αί­τη­ση αφορά φυ­σι­κά και νο­μι­κά πρό­σω­πα, τα οποία θα πρέ­πει να έχουν τα­κτο­ποι­ή­σει τυχόν άλλες λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές, να έχουν υπο­βά­λει τις δη­λώ­σεις φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος των τε­λευ­ταί­ων πέντε ετών και να μην έχουν αμε­τά­κλη­τη κα­τα­δί­κη για φο­ρο­δια­φυ­γή ή λα­θρε­μπο­ρία. Πα­ράλ­λη­λα, οι οφει­λές που ζη­τεί­ται να εντα­χθούν δεν θα πρέ­πει να βρί­σκο­νται ήδη σε άλλη ενερ­γή ρύθ­μι­ση.

Το δεύ­τε­ρο κρί­σι­μο ση­μείο είναι ο αριθ­μός των δό­σε­ων. Ο οφει­λέ­της μπο­ρεί να επι­λέ­ξει έως και 120 μη­νιαί­ες δό­σεις. Η επι­λο­γή πε­ρισ­σό­τε­ρων δό­σε­ων μειώ­νει το ποσό που κα­τα­βάλ­λε­ται κάθε μήνα, αυ­ξά­νει όμως το συ­νο­λι­κό κό­στος της ρύθ­μι­σης λόγω των τόκων. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η μη­νιαία δόση δεν μπο­ρεί να είναι μι­κρό­τε­ρη από 30 ευρώ.

Η δια­δι­κα­σία γί­νε­ται ηλε­κτρο­νι­κά μέσω των ψη­φια­κών υπη­ρε­σιών της ΑΑΔΕ και η αί­τη­ση μπο­ρεί να υπο­βλη­θεί έως τον Ιού­νιο του 2027. Η υπο­βο­λή της αί­τη­σης, ωστό­σο, δεν ση­μαί­νει ότι η ρύθ­μι­ση έχει ενερ­γο­ποι­η­θεί. Για να τεθεί σε ισχύ, ο οφει­λέ­της πρέ­πει να κα­τα­βά­λει την πρώτη δόση μέσα σε τρεις ερ­γά­σι­μες ημέ­ρες από την υπο­βο­λή της αί­τη­σης. Από εκεί και μετά, οι επό­με­νες δό­σεις κα­τα­βάλ­λο­νται έως την τε­λευ­ταία ερ­γά­σι­μη ημέρα κάθε μήνα.

Η υπα­γω­γή στη ρύθ­μι­ση δη­μιουρ­γεί πα­ράλ­λη­λα συ­γκε­κρι­μέ­να δι­καιώ­μα­τα για τον οφει­λέ­τη. Με την τή­ρη­σή της μπο­ρεί να χο­ρη­γη­θεί απο­δει­κτι­κό φο­ρο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας, ανα­στέλ­λε­ται η ποι­νι­κή δίωξη για τα συ­γκε­κρι­μέ­να χρέη και ανα­στέλ­λε­ται η λήψη νέων ανα­γκα­στι­κών μέ­τρων εί­σπρα­ξης. Πα­ράλ­λη­λα, «πα­γώ­νουν» οι δια­δι­κα­σί­ες ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης επί κι­νη­τών, ακι­νή­των και απαι­τή­σε­ων, ενώ σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις μπο­ρούν να απο­δε­σμευ­θούν μελ­λο­ντι­κές απαι­τή­σεις που είχαν κα­τα­σχε­θεί εις χεί­ρας τρί­των.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η  ρύθ­μι­ση χά­νε­ται εάν δεν κα­τα­βλη­θούν δύο συ­νε­χό­με­νες μη­νιαί­ες δό­σεις ή εάν υπάρ­ξει κα­θυ­στέ­ρη­ση με­γα­λύ­τε­ρη των δύο μηνών στην πλη­ρω­μή των δύο τε­λευ­ταί­ων δό­σε­ων. Ρύθ­μι­ση μπο­ρεί επί­σης να χαθεί εάν ο οφει­λέ­της δεν τα­κτο­ποι­ή­σει μέσα σε έναν μήνα άλλες λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές που δεν πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται σε αυτήν. Το ίδιο ισχύ­ει εάν δη­μιουρ­γη­θούν νέες λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές και δεν εξο­φλη­θούν ή δεν ρυθ­μι­στούν μέσα σε τρεις μήνες από τη λήξη της προ­θε­σμί­ας πλη­ρω­μής τους.

Η απώ­λεια της ρύθ­μι­σης έχει άμε­σες συ­νέ­πειες. Το ανε­ξό­φλη­το υπό­λοι­πο του χρέ­ους κα­θί­στα­ται απαι­τη­τό, επα­νέρ­χο­νται τα μέτρα ανα­γκα­στι­κής εί­σπρα­ξης και μπο­ρούν να ενερ­γο­ποι­η­θούν εκ νέου κα­τα­σχέ­σεις και δια­δι­κα­σί­ες εκτέ­λε­σης. Πα­ράλ­λη­λα χά­νο­νται τα οφέλη που συν­δέ­ο­νται με τη ρύθ­μι­ση, όπως η ανα­στο­λή των σχε­τι­κών δια­δι­κα­σιών και τα προ­βλε­πό­με­να δι­καιώ­μα­τα φο­ρο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Υπάρ­χει, πά­ντως, και η δυ­να­τό­τη­τα πρό­ω­ρης εξό­φλη­σης. Ο οφει­λέ­της μπο­ρεί οποια­δή­πο­τε στιγ­μή να κα­τα­βά­λει το υπό­λοι­πο του χρέ­ους και να κλεί­σει νω­ρί­τε­ρα τη ρύθ­μι­ση. Σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, οι τόκοι υπο­λο­γί­ζο­νται για το χρο­νι­κό διά­στη­μα κατά το οποίο η οφει­λή πα­ρέ­μει­νε ενταγ­μέ­νη στη ρύθ­μι­ση. Δεν μπο­ρούν, τέλος, να εντα­χθούν όλες οι κα­τη­γο­ρί­ες οφει­λών. Εξαι­ρού­νται χρέη που αφο­ρούν ανά­κτη­ση πα­ρά­νο­μων κρα­τι­κών ενι­σχύ­σε­ων κα­τό­πιν απο­φά­σε­ων της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής ή του Δι­κα­στη­ρί­ου της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, καθώς και οφει­λές για τις οποί­ες ει­δι­κές δια­τά­ξεις απο­κλεί­ουν την υπα­γω­γή σε ρύθ­μι­ση.

Πηγή: powergame.gr