Ασφαλιστήρια συμβόλαια για την προστασία από την πιθανή πτώχευση τουριστικών οργανισμών

Τον κίνδυνο που δια­τρέ­χουν οι ξενο­δό­χοι από το ενδε­χό­μενο πτώ­χευ­σης του­ρι­στι­κών πρα­κτο­ρείων του εξω­τε­ρι­κού και τις μεγάλες απώ­λειες χρη­μά­των, έθεσε ως στόχο γνωστό ασφα­λι­στικό γραφείο της Ρόδου και προς το σκοπό αυτό κατά­φερε να συνάψει συμ­βό­λαιο απο­κλει­στι­κής συνερ­γα­σίας με τον μεγα­λύ­τερο ασφα­λι­στικό φορέα του κόσμου. Αυτό που παρέ­χε­ται για πρώτη φορά στη Ρόδο είναι ασφα­λι­στική κάλυψη για την απώλεια χρη­μά­των, στην περί­πτωση που ο του­ρι­στι­κός οργα­νι­σμός πτω­χεύ­σει.

Πιο συγκε­κρι­μένα, το προϊόν αυτό έφερε στη Ρόδο ο ασφα­λι­στής κ. Μιχάλης Σπα­νου­δά­κης, ο οποίος με δηλώ­σεις που έκανε προς τη «δημο­κρα­τική», ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο καλύ­πτε­ται ο ασφα­λι­σμέ­νος έναντι των του­ρι­στι­κών οργα­νι­σμών. «Πρό­κει­ται για ειδικό ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιο που γίνεται με απο­κλει­στικό σκοπό την κατα­βολή των χρη­μά­των που χάνουν οι ξενο­δό­χοι σε περί­πτωση πτώ­χευ­σης κάποιου του­ρι­στι­κού οργα­νι­σμού», δήλωσε ο κ. Μιχάλης Σπα­νου­δά­κης και εξήγησε ότι «η ασφα­λι­στική κάλυψη γίνεται από έναν από τους μεγα­λύ­τε­ρους ασφα­λι­στι­κούς οργα­νι­σμούς του κόσμου, που έχει έδρα το Λονδίνο».

Σύμφωνα με τον κ. Σπα­νου­δάκη, «ο ξενο­δό­χος που ενδια­φέ­ρε­ται να προ­χω­ρή­σει σε μια τέτοια ενέρ­γεια, αρχικώς επι­λέ­γει έναντι ποιών πρα­κτο­ρείων θέλει να εξα­σφα­λι­στεί. Εάν δηλαδή, ο ξενο­δό­χος συνερ­γά­ζε­ται με 10 πρα­κτο­ρεία και κάποιο από αυτά τον έχει προ­πλη­ρώ­σει, τότε εάν δεν το επι­θυ­μεί, αυτό δεν θα το συμπε­ρι­λά­βει στο συμ­βό­λαιο. Στο συμ­βό­λαιο θα εγγρα­φούν τα υπό­λοιπα πρα­κτο­ρεία και οι ταξι­διω­τι­κοί οργα­νι­σμοί».

Στη συνέ­χεια ακο­λου­θεί η φάση της αξιο­λό­γη­σης. Όπως, περιέ­γραψε ο κ. Σπα­νου­δά­κης, «το γραφείο μας απο­στέλ­λει στο Λονδίνο τη λίστα με τα πρα­κτο­ρεία έναντι των οποίων θα ζητηθεί ασφα­λι­στική κάλυψη. Η ασφα­λι­στική εται­ρεία θα προ­χω­ρή­σει σε διε­ρεύ­νηση της ταυ­τό­τη­τας των πρα­κτο­ρείων και εντός 48 ωρών δίνει απά­ντηση για το εάν απο­δέ­χε­ται το ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιο ή όχι». Αυτού του είδους η αξιο­λό­γηση απο­τε­λεί και μια καλή ένδειξη για τον ίδιο τον ξενο­δόχο για το πόσο αξιό­πι­στο είναι το κάθε πρα­κτο­ρείο που συνερ­γά­ζε­ται, συνεπώς το όφελος για τον επι­χει­ρη­μα­τία είναι πολ­λα­πλό.

Για τα υπο­γε­γραμ­μένα συμ­βό­λαια, υπάρχει πλήρης κάλυψη των χρη­μά­των που χάνο­νται σε περί­πτωση πτώ­χευ­σης. «Προσοχή» τόνισε προς τη «δημο­κρα­τική» ο κ. Μ. Σπα­νου­δά­κης. «Η κάλυψη αφορά την πτώ­χευση του πρα­κτο­ρείου, όπως εκείνες που είδαμε τα τελευ­ταία χρόνια να συμ­βαί­νουν στη Ρωσική αγορά και όχι μόνο. Εάν κάποιο πρα­κτο­ρείο απλώς δεν θέλει να πλη­ρώ­σει την επιταγή που έδωσε στον ξενο­δόχο (χωρίς να υπάρχει πτώ­χευση) τότε αυτή η άρνηση δεν καλύ­πτε­ται από το συμ­βό­λαιο».

Ηδη, το ενδια­φέ­ρον των ξενο­δό­χων να ενη­με­ρω­θούν για το συγκε­κρι­μένο ασφα­λι­στικό προϊόν είναι σημα­ντικό. «Ερχο­νται οι επι­χει­ρη­μα­τίες στο γραφείο, κάνουν ερω­τή­σεις, τους εξη­γούμε κι εμείς όλα όσα αφορούν τα ξενο­δο­χεία, τα κατα­λύ­ματα. Αυτές οι υπο­θέ­σεις απαι­τούν σοβαρή δουλειά, υπεύ­θυνη δουλειά και κυρίως έναν παγκό­σμιο ασφα­λι­στικό οργα­νι­σμό που να μπορεί να υπο­στη­ρί­ξει συμ­βό­λαια τέτοιας κατη­γο­ρίας».

Το κόστος ενός τέτοιου συμ­βο­λαίου, όπως το ανέλυσε ο κ. Σπα­νου­δά­κης προς τη «δημο­κρα­τική», δεν βρί­σκε­ται σε υψηλά επίπεδα. Αυτό το στοι­χείο καθιστά το συμ­βό­λαιο έναντι πτώ­χευ­σης, ως μια πραγ­μα­τική ευκαι­ρία για όλους εκεί­νους που επι­θυ­μούν στη διάρ­κεια της σεζόν να δου­λεύ­ουν χωρίς το φόβο απώ­λειας των χρη­μά­των τους.

Οι ασφα­λί­σεις

για τα τρα­πε­ζικά δάνεια

Μεγάλο μερίδιο στην ασφα­λι­στική αγορά απο­τε­λούν σήμερα τα ασφα­λι­στή­ρια συμ­βό­λαια για τα τρα­πε­ζικά δάνεια. Οι τρά­πε­ζες, προ­κει­μέ­νου να χορη­γή­σουν κάποιο δάνειο, υπο­χρε­ώ­νουν τον δανειο­λή­πτη να προ­χω­ρή­σει στην πραγ­μα­το­ποί­ηση ενός ασφα­λι­στη­ρίου συμ­βο­λαίου. Συνήθως αυτά τα συμ­βό­λαια κοστί­ζουν αρκετά και απο­τε­λούν πρό­σθετη επι­βά­ρυνση για τα ίδια τα δάνεια.

«Δεν είναι υπο­χρε­ω­τικό για τον δανειο­λή­πτη να κάνει ασφα­λι­στή­ριο συμ­βό­λαιο στην τράπεζα», τόνισε στις δηλώ­σεις που έκανε προς τη «δημο­κρα­τική» ο κ. Σπα­νου­δά­κης. «Ο επι­χει­ρη­μα­τίας έχει το δικαί­ωμα να επι­λέ­ξει όποια ασφα­λι­στική εται­ρεία επι­θυ­μεί, όποιον ασφα­λι­στή θέλει εκείνος, αρκεί το συμ­βό­λαιο που θα υπο­γρά­ψει να καλύ­πτει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θέτει η τράπεζα. Μάλιστα, σήμερα στην αγορά υπάρ­χουν αρκετά, καλά ασφα­λι­στή­ρια συμ­βό­λαια, τα οποία καλύ­πτουν και την αστική ευθύνη του ξενο­δό­χου (για περι­πτώ­σεις δηλη­τη­ριά­σεων, ατυ­χη­μά­των ή άλλων κατα­στά­σεων), καλύ­πτουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις των τρα­πε­ζι­κών δανείων και ταυ­τό­χρονα είναι πιο φθηνά από τα απλά ασφα­λι­στή­ρια συμ­βό­λαια δανείου των τρα­πε­ζών».

Ο κλάδος της ασφά­λι­σης

Σήμερα η ιδιω­τική ασφά­λιση βρί­σκε­ται στην αιχμή του δόρατος των εξε­λί­ξεων. Από τη μία πλευρά τα πτω­χευ­μένα ασφα­λι­στικά ταμεία του κράτους, από την άλλη η ανάγκη για ουσια­στι­κές καλύ­ψεις, έχουν ανε­βά­σει τον πήχη αρκετά ψηλά. «Το επάγ­γελμα του ασφα­λι­στή είναι ένα πολύ σοβαρό επάγ­γελμα γι’ αυτό και πια δεν υπάρ­χουν περι­θώ­ρια για μη επαγ­γελ­μα­τίες στο χώρο».

Πρα­κτικά, εκείνο που πλέον πρέπει να προ­σέ­χουν όλοι οι εν δυνάμει ασφα­λι­ζό­με­νοι, είναι το πρόσωπο που έχουν απέ­να­ντί τους. Επί χρόνια η ασφα­λι­στική αγορά είχε πληθώρα προ­σώ­πων που έμπαι­ναν στο χώρο μόνο και μόνο επειδή ανα­ζη­τού­σαν μια δουλειά για τρεις – τέσ­σε­ρις μήνες. Ισα – ίσα μέχρι να λήξει η ανεργία τους και να επι­στρέ­ψουν στην εποχική απα­σχό­ληση. Αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα να υπο­γρά­φο­νται συμ­βό­λαια από κακώς ενη­με­ρω­μέ­νους πελάτες. Ετσι, εξαι­τίας αυτής της κατά­στα­σης, η ιδιω­τική ασφά­λιση ήταν από πολλούς κατα­κρι­τέα, επειδή ακριβώς δεν φρό­ντι­σαν να επι­λέ­ξουν τον κατάλ­ληλο ασφα­λι­στή για να τους ενη­με­ρώ­σει επαγ­γελ­μα­τικά.

«Πιστεύω ότι τώρα η αγορά μας έχει στα­θε­ρο­ποι­η­θεί και με τους κανο­νι­σμούς που υπάρ­χουν σε ό,τι αφορά τους ασφα­λι­στές, είναι πια σπάνιο το φαι­νό­μενο να βγαίνει κάποιος με συμ­βό­λαια στο χέρι, χωρίς να έχει τις απαι­τού­με­νες γνώσεις» απά­ντησε ο κ. Σπα­νου­δά­κης, στο σχετικό ερώτημα της «δημο­κρα­τι­κής».

Σήμερα, ο μεγάλος αντα­γω­νι­στής στην ασφα­λι­στική αγορά είναι το Ιντερ­νετ και οι πελάτες εκείνοι που επι­λέ­γουν τα συμ­βό­λαια με γνώμονα ποιο είναι πιο φθηνό (με διαφορά δύο – τριών ευρώ) κι όχι με γνώμονα τις πραγ­μα­τι­κές του ανάγκες. Ωστόσο, οι απρό­σω­πες ασφά­λειες μέσω του ίντερ­νετ ακόμα δεν έχουν κατα­φέ­ρει να αντι­κα­τα­στή­σουν την προ­σω­πική φρο­ντίδα που κάνει ο κάθε ασφα­λι­στής, στην περί­πτωση που ο πελάτης του αντι­με­τω­πί­ζει ένα πρό­βλημα, είτε αυτό είναι ένα τροχαίο ατύχημα, είτε κάτι πολύ πιο σοβαρό.