Γιάννης Φλεβάρης: «Στις προσεχείς εκλογές, η Ελληνική λύση, θα εκλέξει βουλευτή στα Δωδεκάνησα»

Κύριε Φλεβάρη, ως υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής με την Ελλη­νική Λύση έχετε ήδη ξεκι­νή­σει περιο­δείες στα νησιά και στα χωριά της Δωδε­κα­νή­σου. Τι σας μετα­φέ­ρουν οι πολίτες και ποια προ­βλή­ματα συνα­ντάτε συχνό­τερα στις συζη­τή­σεις σας μαζί τους;

Ζούμε σ’ έναν ευλο­γη­μένο τόπο, μέσα στο φως και τη θάλασσα, που οι άνθρω­ποί του τον κάνουν ακόμα πιο ξεχω­ρι­στό. Οι νησιώ­τες γνω­ρί­ζουν καλύ­τερα απ’ τον καθένα τι σημαί­νει νησιω­τι­κό­τητα, τι σημαί­νει η ομορφιά των νησιών μας αλλά και οι δυσκο­λίες της εδα­φι­κής ασυ­νέ­χειας, της έλλει­ψης αντί­στοι­χων υπο­δο­μών με την ηπει­ρω­τική χώρα, η επο­χι­κό­τητα και η ανάγκη που έχουν οι εργα­ζό­με­νοι και οι επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού και της φιλο­ξε­νίας να εργά­ζο­νται την θερινή περίοδο για να ζήσουν όλο τον χρόνο.

Είχα την τύχη και την ευλογία να γυρίσω και να γνωρίσω όλα τα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου και ευρύ­τερα του Νοτίου Αιγαίου με την ιδιό­τητα του αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη, γεγονός που με βοηθάει να κινηθώ ευκο­λό­τερα πάνω στο ανά­γλυφο του χάρτη αλλά κυρίως συν­δέ­θηκα με φίλες και φίλους πρό­θυ­μους να μοι­ρα­στούν μαζί μου τις σκέψεις τους, τα ζητή­ματα που τους απα­σχο­λούν και τις δικές τους αλή­θειες που δεν είναι γραμ­μέ­νες στα εγχει­ρί­δια του αθη­νο­κε­ντρι­κού κράτους ούτε απο­τε­λούν θεωρία, αλλά είναι λόγια απλά και καθαρά. Πράγ­ματα αυτο­νό­ητα για άλλες περιο­χές της χώρας, παρα­μέ­νουν για μας άλυτα σταυ­ρό­λεξα αφού μάλλον θεω­ρού­μα­στε προ­νο­μιού­χοι.

Η νοο­τρο­πία της παχιάς αγε­λά­δας που κάποιοι την αρμέ­γουν χωρίς να τη φρο­ντί­ζουν, απο­τυ­πώ­νει την εικόνα που έχουν οι απλοί άνθρω­ποι για την κυβερ­νη­τική πολι­τική. Κούφια λόγια ακούμε, κενά περιε­χο­μέ­νου όπως «ναυαρ­χίδα του του­ρι­σμού» και άλλα παρό­μοια. Αυτά μετα­φέ­ρουν οι πολίτες, αλλά «από πού να αρχίσει κανείς και πού να τελειώ­σει». Στη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης ο πρω­θυ­πουρ­γός ούτε λέξη δεν ανέφερε για νησιω­τική πολι­τική. Οι αυξη­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ παρα­μέ­νουν στη Ρόδο και ταλαι­πω­ρούν και τα μικρό­τερα νησιά.

Ο κόσμος γνω­ρί­ζει ότι νομο­θε­τούν άνθρω­ποι που δεν ξέρουν από νησιω­τι­κό­τητα, ούτε έχουν ζήσει στα νησιά, ούτε μπορούν να κατα­λά­βουν ότι για παρά­δειγμα ο αυξη­μέ­νος ΦΠΑ στη Ρόδο, μετα­κυ­λί­ε­ται σε ολό­κληρο το νησιω­τικό σύμπλεγμα της Δωδε­κα­νή­σου που υπο­τί­θε­ται ότι έχει φορο­ε­λα­φρύν­σεις καθώς τα βασικά αγαθά και υπη­ρε­σίες βρί­σκο­νται στη Ρόδο και στα μεγα­λύ­τερα νησιά και από εκεί τα προ­μη­θεύ­ο­νται οι ακρίτες μας στα μικρο­νή­σια με υψη­λό­τερο κόστος.

Τι να πει κανείς όμως και για την εκπρο­σώ­πηση του νομού μας στα κυβερ­νη­τικά κλι­μά­κια, τη στιγμή που ούτε ένας βου­λευ­τής της Κυβέρ­νη­σης που εκλέ­γε­ται στα Δωδε­κά­νησα δεν είναι υπουρ­γός, ούτε καν υφυ­πουρ­γός, έστω και απλός συνο­μι­λη­τής του πρω­θυ­πουρ­γού, αλλά μάλλον βρί­σκο­νται σε από­σταση. Δεν τα λέω εγώ αυτά. Ο κόσμος στα νησιά τα λέει… «Δεν είναι ένας, δεν είναι δύο, δεν είναι τρεις. Τέσ­σε­ρις είναι από τους πέντε συνο­λικά που εκλέ­γο­νται στα Δωδε­κά­νησα». Να δούμε τώρα που έρχο­νται εκλογές πόσοι από τους τέσ­σε­ρις θα επα­νε­κλε­γούν και ποιος θα μαζέψει τους περί­φη­μους σταυ­ρούς. Πώς θα αντι­δρά­σει ο κόσμος που ξέρει να επι­βρα­βεύει αλλά ξέρει και να τιμωρεί;

Συζη­τούσα προχτές με ένα πολύ νέο άνθρωπο, υπάλ­ληλο δημό­σιας υπη­ρε­σίας στα νησιά μας και πολύ­τε­κνο πατέρα, που μου είπε αυθόρ­μητα «εγώ θέλω να συνε­χι­στεί ο πολι­τι­σμός μας, η παρά­δοσή μας, το έθνος μας, να συνε­χί­ζουμε να είμαστε Έλληνες και σαν Έλληνες να μεγα­λώ­σουν τα παιδιά μας με αξίες και με αρχές». Στα αληθινά λόγια αυτού του νέου που είναι βγαλ­μένα από την ψυχή του συνο­ψί­ζε­ται η απά­ντηση στο ερώτημά σας.

Δεν θα μπο­ρούσα να παρα­λείψω τη χεί­ρι­στη εντύ­πωση και τον αρνη­τικό αντί­κτυπο που είχε η πρό­σφατη δήλωση του κυβερ­νη­τι­κού εκπρο­σώ­που και υφυ­πουρ­γού ότι το επίδομα ανερ­γίας θα πρέπει να κατα­βάλ­λε­ται το πολύ για δύο μήνες, που παρου­σιά­στηκε ως δήθεν προ­σω­πική του άποψη. Σε οποια­δή­ποτε άλλη χώρα θα είχε απο­πεμ­φθεί από την Κυβέρ­νηση. Αγα­νά­κτηση προ­κα­λούν όλα τα παρα­πάνω και στα νησιά και στα χωριά και στους εργα­ζο­μέ­νους στον του­ρι­σμό που με την εργασία και τον επαγ­γελ­μα­τι­σμό τους δημιούρ­γη­σαν το θαύμα του Ροδια­κού και του Δωδε­κα­νη­σια­κού του­ρι­σμού και της πατρο­πα­ρά­δο­της φιλο­ξε­νίας των επι­σκε­πτών μας.

Οι άνθρω­ποι αυτοί εργά­ζο­νται την του­ρι­στική σεζόν για να ζήσουν και τις 365 ημέρες του χρόνου και πέραν του επι­δό­μα­τος ανερ­γίας πρέπει να ενι­σχυ­θούν με το πλε­ό­να­σμα του υπερ­κέρ­δους από την βιο­μη­χα­νία του του­ρι­σμού που κατα­λή­γει στον κρατικό κορβανά και στα ταμεία του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών. Ακριβώς από αυτά τα κυβερ­νη­τικά ταμεία πρέπει να επι­στρέ­φει μέρος του πλούτου που παρά­γε­ται στα νησιά, για υπο­δο­μές, για την υγεία, για την παιδεία, για τις μετα­φο­ρές και για όλα όσα απαιτεί η καθη­με­ρι­νό­τητα των ανθρώ­πων μας που κατά τα άλλα «φυλάτ­τουν Θερ­μο­πύ­λες», πράγμα που ισχύει και επι­βε­βαιώ­νε­ται καθη­με­ρινά.

Τι σας οδήγησε στην απόφαση να είστε υπο­ψή­φιος με την Ελλη­νική Λύση και ποια στοι­χεία της πολι­τι­κής της πρό­τα­σης σας εκφρά­ζουν περισ­σό­τερο;

Η Ελλη­νική Λύση εκφρά­ζει με τρόπο αυθε­ντικό, τον πατριω­τικό χώρο, τον μη προ­νο­μιούχο Έλληνα και τον Ελλη­νικό λαό, πέρα και έξω από τους στε­ρε­ό­τυ­πους και ξεπε­ρα­σμέ­νους δια­χω­ρι­σμούς και ετι­κέ­τες του προη­γού­με­νου αιώνα σε δεξιά – αρι­στερά – κέντρο. Εκφρά­ζει την Ελλάδα και τον Ελλη­νι­σμό απα­ντα­χού της γης. Είναι το κόμμα των προ­τά­σεων και των λύσεων. Δεν αφήνει κενά και θολά σημεία στο πρό­γραμμα της, στις πολι­τι­κές θέσεις και στον δημόσιο λόγο που εκφρά­ζε­ται από τον πρόεδρο Κυριάκο Βελό­πουλο, που εμείς μετα­φέ­ρουμε δυνα­μικά στις τοπικές κοι­νω­νίες, με το καθαρό μήνυμά μας.

Με τιμά η πρόταση του προ­έ­δρου Κυριά­κου Βελό­που­λου, ήδη από τη χρονική περίοδο που ήμουν μέλος του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου αλλά και η εμπι­στο­σύνη της αντι­προ­έ­δρου Δήμη­τρας Κρη­τι­κού καθώς και η ζεστή υποδοχή των μελών του κόμ­μα­τος.

Τις θέσεις μας τις γνω­ρί­ζουν στα νησιά γιατί παρα­κο­λου­θούν τον προέδρο στο δια­δί­κτυο και το κόμμα έχει χιλιά­δες φίλους. Στον νομό Δωδε­κά­νη­σου, στις προ­σε­χείς εκλογές, η Ελλη­νική λύση, θα εκλέξει βου­λευτή. Για τον στόχο αυτό και για να ακου­στεί η φωνή της Δωδε­κα­νή­σου στο Εθνικό Κοι­νο­βού­λιο θα αγω­νι­στούμε ενω­μέ­νοι όλοι.

Με αφορμή τις εξε­λί­ξεις γύρω από τα θαλάσ­σια πάρκα, τον Θαλάσ­σιο Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό και τη συζή­τηση για την επέ­κταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, πώς αξιο­λο­γείτε τους χει­ρι­σμούς της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης απέ­να­ντι στην Τουρκία και ποια στάση θεω­ρείτε ότι πρέπει να ακο­λου­θή­σει η χώρα στο Αιγαίο;

Το θέμα των θαλασ­σίων ζωνών στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο είναι μεί­ζο­νος σημα­σίας για το παρόν και το μέλλον της πατρί­δας. Όπως απαι­τούν τα εθνικά θέματα οι προ­σεγ­γί­σεις δέον είναι να δια­τυ­πώ­νο­νται συγκρο­τη­μένα και με σοβα­ρό­τητα. Η ανάλυση και η απά­ντηση σε αντί­στοιχα ερω­τή­ματα προ­ϋ­πο­θέ­τει επι­στη­μο­νική τεκ­μη­ρί­ωση και ισχυρό γνω­στικό υπό­βα­θρο. Μετά λόγου γνώσεως ως αρι­στού­χος του αντί­στοι­χου Μετα­πτυ­χια­κού Προ­γράμ­μα­τος Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου και υπ. διδά­κτο­ρας, αλλά και ως νομικός, θέλω να τονίσω ότι ο κόσμος ασχο­λεί­ται ιδιαί­τερα με το θέμα και προ­σπα­θεί να κατα­νο­ή­σει τις παρα­μέ­τρους του και τις κρί­σι­μες δια­τά­ξεις του Δικαίου της Θάλασ­σας του ΟΗΕ γνωστού ως UNCLOS.

Το τμήμα του χάρτη όπου ξετυ­λί­γε­ται η μεγάλη ελλη­νο­τουρ­κική διαμάχη για τις θαλάσ­σιες ζώνες είναι η Δωδε­κά­νη­σος, το ευρύ­τερο Ανα­το­λικό Αιγαίο και η δική μας Ανα­το­λική Μεσό­γειος στην οποία έπειτα από πολλούς αιώνες κυμα­τί­ζει ξανά η γαλα­νό­λευκη μετά την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου στον Εθνικό κορμό έως το Καστελ­λό­ριζο, την Ρω και την Στρογ­γύλη. Καλό θα είναι η Κυβέρ­νηση και ο πρω­θυ­πουρ­γός να λάβει ουσια­στικά μέτρα νησιω­τι­κό­τη­τας και όχι να θυμάται απο­σπα­σμα­τικά και εθι­μο­τυ­πικά, τα ακρι­τικά νησιά που επε­κτεί­νουν την Ελλη­νική Επι­κρά­τεια σε τερά­στιες θαλάσ­σιες εκτά­σεις αντι­στρό­φως ανά­λο­γες συγκρι­τικά με το μικρό τους μέγεθος, με αφορμή την όποια ρητο­ρική έξαρση και τους λεο­ντα­ρι­σμούς της γει­το­νι­κής χώρας.

Ας αρχί­σουμε απ’ όσα ανεκ­δι­ή­γητα συνέ­βη­σαν με το Τουρ­κο­λι­βυκό σύμφωνο και τα μνη­μό­νια Τουρ­κίας – Λιβύης, δυο χωρών που στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δεν συνο­ρεύ­ουν, διότι από εκεί ξεκί­νη­σαν όλα με τον αιφ­νι­δια­σμό της ελλη­νι­κής διπλω­μα­τίας και των Ελλη­νι­κών Κυβερ­νή­σεων. Άμεση έπρεπε να είναι η αντί­δραση με την επέ­κταση της χωρικής μας θάλασ­σας όχι μόνο νότια αλλά περι­με­τρικά της Κρήτης, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Γαύδου, στα 12 ν.μ..

Άξιον απορίας γιατί δεν έγινε το αυτο­νό­ητο και γιατί η σημε­ρινή Κυβέρ­νηση από το 2019 έως σήμερα απλώς συζητά το θέμα επέ­κτα­σης νοτίως της Κρήτης χωρίς να έχει πράξει το παρα­μι­κρό.

Στη συνέ­χεια ήρθε η μερική συμ­φω­νία ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύ­πτου, δηλαδή η ΑΟΖ τμή­μα­τος μόνο των θαλασ­σίων ζωνών το οποίο έχει ως όριο και σημείο ανα­φο­ράς μόνο την μισή Ρόδο χωρίς να περι­λαμ­βά­νει ολό­κληρο το νησί.

Ακο­λού­θη­σαν τα γεγο­νότα με το «καλώδιο» ανοιχτά της Κάσου, δηλαδή ξανά στον θαλάσ­σιο χώρο της Δωδε­κα­νή­σου όπου επίσης η Κυβέρ­νηση υπο­χώ­ρησε στην παρου­σία τουρ­κι­κών πολε­μι­κών πλοίων υπό τον φόβο δυστυ­χώς του δια­βό­η­του Casus Belli και δια­κό­πη­καν οι εργα­σίες, χωρίς να δια­φυ­λα­χθεί και να επι­βε­βαιω­θεί στο πεδίο ούτε η ελληνο-αιγυπτιακή ΑΟΖ.

Τι μεθο­δεύ­ε­ται τώρα; Να συνε­χί­σει τις εργα­σίες προ­σε­χώς γαλλικό ερευ­νη­τικό σκάφος αφού «ενη­με­ρώ­σει» τις γει­το­νι­κές χώρες, δηλαδή Ελλάδα, Τουρκία Κύπρο και Αίγυπτο, Αν αυτό συμβεί η Τουρκία θα θεω­ρή­σει μετά βεβαιό­τη­τας ότι ζητεί­ται η άδειά της, την οποία ενδε­χο­μέ­νως να την «χορη­γή­σει» εν χορδαίς και οργά­νοις, αφού θα έχει πετύχει την αξίωσή της να προη­γεί­ται η σύμφωνη γνώμη της για κάθε δρα­στη­ριό­τητα στις θαλάσ­σιες ζώνες του Αιγαίου και της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου που εκφρά­ζε­ται μέσω της στρα­τη­γι­κής της «γαλά­ζιας πατρί­δας».

Υπάρχει λοιπόν ανα­γκαιό­τητα ανα­κή­ρυ­ξης της ελλη­νι­κής ΑΟΖ, όπως προ­τεί­νει η Ελλη­νική Λύση και ο Κυριά­κος Βελό­που­λος από το βήμα της Βουλής. Το ίδιο ισχύει για την οριο­θέ­τηση ΑΟΖ με την Κυπριακή Δημο­κρα­τία, το συντο­μό­τε­ρον. Η Τουρκία ήλθε σε συμ­φω­νία ΑΟΖ με την Λιβύη με την οποία δεν συνο­ρεύει και επίσης με το ψευ­δο­κρά­τος των κατε­χο­μέ­νων της εισβο­λής του Αττίλα.

Εάν η Ελλάδα δεν οριο­θε­τεί ΑΟΖ με την Κύπρο, χώρα μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, η οποία Ε.Ε. αυτο­τε­λώς έχει επίσης προ­σχω­ρή­σει στο Δίκαιο της Θάλασ­σας, τότε στην πράξη για ποιον θαλάσ­σιο χωρο­τα­ξικό σχε­δια­σμό συζη­τάμε;

Η στάση που πρέπει να ακο­λου­θή­σει η πατρίδα μας στο Αιγαίο και στις θάλασ­σες της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου είναι η υπε­ρά­σπιση της Ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας και η περαι­τέρω ενί­σχυση της εθνικής άμυνας.