Γιάννης Φλεβάρης: «Στις προσεχείς εκλογές, η Ελληνική λύση, θα εκλέξει βουλευτή στα Δωδεκάνησα»

• «Να δούμε τώρα που έρ­χο­νται εκλο­γές πόσοι από τους τέσ­σε­ρις κυ­βερ­νη­τι­κούς βου­λευ­τές θα επα­νε­κλε­γούν και ποιος θα μα­ζέ­ψει τους πε­ρί­φη­μους σταυ­ρούς» • «Υπάρ­χει λοι­πόν ανα­γκαιό­τη­τα ανα­κή­ρυ­ξης της ελ­λη­νι­κής ΑΟΖ, όπως προ­τεί­νει η Ελ­λη­νι­κή Λύση και ο Κυ­ριά­κος Βε­λό­που­λος από το βήμα της Βου­λής» • «Η Ελ­λη­νι­κή Λύση εκ­φρά­ζει με τρόπο αυ­θε­ντι­κό, τον πα­τριω­τι­κό χώρο, τον μη προ­νο­μιού­χο Έλ­λη­να και τον ελ­λη­νι­κό λαό»

Τα ζη­τή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι κά­τοι­κοι των νη­σιών, από το αυ­ξη­μέ­νο κό­στος ζωής και τις υπο­δο­μές μέχρι την επο­χι­κό­τη­τα και την απα­σχό­λη­ση, θέτει στο επί­κε­ντρο της συ­νέ­ντευ­ξής του στη «δ» ο υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου με την Ελ­λη­νι­κή Λύση, κ. Γιάν­νης Φλε­βά­ρης.

Μι­λώ­ντας για τις επα­φές που έχει με πο­λί­τες κατά τις πε­ριο­δεί­ες του στα νησιά και στα χωριά της Δω­δε­κα­νή­σου, ανα­φέ­ρε­ται στα προ­βλή­μα­τα που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, πα­ρα­μέ­νουν άλυτα για τις νη­σιω­τι­κές κοι­νω­νί­ες, με ιδιαί­τε­ρη ανα­φο­ρά στον ΦΠΑ, στους ερ­γα­ζο­μέ­νους του του­ρι­σμού και στην ανά­γκη ενί­σχυ­σης των υπο­δο­μών.

Πα­ράλ­λη­λα, εξη­γεί τους λό­γους που τον οδή­γη­σαν στην από­φα­ση να είναι υπο­ψή­φιος με την Ελ­λη­νι­κή Λύση και ανα­πτύσ­σει τις θέ­σεις του για τα εθνι­κά θέ­μα­τα, τις θα­λάσ­σιες ζώνες, την ΑΟΖ και την πο­λι­τι­κή που θε­ω­ρεί ότι πρέ­πει να ακο­λου­θή­σει η χώρα στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

• Κύριε Φλε­βά­ρη, ως υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής με την Ελ­λη­νι­κή Λύση έχετε ήδη ξε­κι­νή­σει πε­ριο­δεί­ες στα νησιά και στα χωριά της Δω­δε­κα­νή­σου. Τι σας με­τα­φέ­ρουν οι πο­λί­τες και ποια προ­βλή­μα­τα συ­να­ντά­τε συ­χνό­τε­ρα στις συ­ζη­τή­σεις σας μαζί τους;

Ζούμε σ’ έναν ευ­λο­γη­μέ­νο τόπο, μέσα στο φως και τη θά­λασ­σα, που οι άν­θρω­ποί του τον κά­νουν ακόμα πιο ξε­χω­ρι­στό. Οι νη­σιώ­τες γνω­ρί­ζουν κα­λύ­τε­ρα απ’ τον κα­θέ­να τι ση­μαί­νει νη­σιω­τι­κό­τη­τα, τι ση­μαί­νει η ομορ­φιά των νη­σιών μας αλλά και οι δυ­σκο­λί­ες της εδα­φι­κής ασυ­νέ­χειας, της έλ­λει­ψης αντί­στοι­χων υπο­δο­μών με την ηπει­ρω­τι­κή χώρα, η επο­χι­κό­τη­τα και η ανά­γκη που έχουν οι ερ­γα­ζό­με­νοι και οι επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού και της φι­λο­ξε­νί­ας να ερ­γά­ζο­νται την θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο για να ζή­σουν όλο τον χρόνο.

Είχα την τύχη και την ευ­λο­γία να γυ­ρί­σω και να γνω­ρί­σω όλα τα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου και ευ­ρύ­τε­ρα του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου με την ιδιό­τη­τα του αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη, γε­γο­νός που με βοη­θά­ει να κι­νη­θώ ευ­κο­λό­τε­ρα πάνω στο ανά­γλυ­φο του χάρτη αλλά κυ­ρί­ως συν­δέ­θη­κα με φίλες και φί­λους πρό­θυ­μους να μοι­ρα­στούν μαζί μου τις σκέ­ψεις τους, τα ζη­τή­μα­τα που τους απα­σχο­λούν και τις δικές τους αλή­θειες που δεν είναι γραμ­μέ­νες στα εγ­χει­ρί­δια του αθη­νο­κε­ντρι­κού κρά­τους ούτε απο­τε­λούν θε­ω­ρία, αλλά είναι λόγια απλά και κα­θα­ρά. Πράγ­μα­τα αυ­το­νό­η­τα για άλλες πε­ριο­χές της χώρας, πα­ρα­μέ­νουν για μας άλυτα σταυ­ρό­λε­ξα αφού μάλ­λον θε­ω­ρού­μα­στε προ­νο­μιού­χοι.

Η νο­ο­τρο­πία της πα­χιάς αγε­λά­δας που κά­ποιοι την αρ­μέ­γουν χωρίς να τη φρο­ντί­ζουν, απο­τυ­πώ­νει την ει­κό­να που έχουν οι απλοί άν­θρω­ποι για την κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή. Κού­φια λόγια ακού­με, κενά πε­ριε­χο­μέ­νου όπως «ναυαρ­χί­δα του του­ρι­σμού» και άλλα πα­ρό­μοια. Αυτά με­τα­φέ­ρουν οι πο­λί­τες, αλλά «από πού να αρ­χί­σει κα­νείς και πού να τε­λειώ­σει». Στη Διε­θνή Έκ­θε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης ο πρω­θυ­πουρ­γός ούτε λέξη δεν ανέ­φε­ρε για νη­σιω­τι­κή πο­λι­τι­κή. Οι αυ­ξη­μέ­νοι συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ πα­ρα­μέ­νουν στη Ρόδο και τα­λαι­πω­ρούν και τα μι­κρό­τε­ρα νησιά.

Ο κό­σμος γνω­ρί­ζει ότι νο­μο­θε­τούν άν­θρω­ποι που δεν ξέ­ρουν από νη­σιω­τι­κό­τη­τα, ούτε έχουν ζήσει στα νησιά, ούτε μπο­ρούν να κα­τα­λά­βουν ότι για πα­ρά­δειγ­μα ο αυ­ξη­μέ­νος ΦΠΑ στη Ρόδο, με­τα­κυ­λί­ε­ται σε ολό­κλη­ρο το νη­σιω­τι­κό σύ­μπλεγ­μα της Δω­δε­κα­νή­σου που υπο­τί­θε­ται ότι έχει φο­ρο­ε­λα­φρύν­σεις καθώς τα βα­σι­κά αγαθά και υπη­ρε­σί­ες βρί­σκο­νται στη Ρόδο και στα με­γα­λύ­τε­ρα νησιά και από εκεί τα προ­μη­θεύ­ο­νται οι ακρί­τες μας στα μι­κρο­νή­σια με υψη­λό­τε­ρο κό­στος.

Τι να πει κα­νείς όμως και για την εκ­προ­σώ­πη­ση του νομού μας στα κυ­βερ­νη­τι­κά κλι­μά­κια, τη στιγ­μή που ούτε ένας βου­λευ­τής της Κυ­βέρ­νη­σης που εκλέ­γε­ται στα Δω­δε­κά­νη­σα δεν είναι υπουρ­γός, ούτε καν υφυ­πουρ­γός, έστω και απλός συ­νο­μι­λη­τής του πρω­θυ­πουρ­γού, αλλά μάλ­λον βρί­σκο­νται σε από­στα­ση. Δεν τα λέω εγώ αυτά. Ο κό­σμος στα νησιά τα λέει… «Δεν είναι ένας, δεν είναι δύο, δεν είναι τρεις. Τέσ­σε­ρις είναι από τους πέντε συ­νο­λι­κά που εκλέ­γο­νται στα Δω­δε­κά­νη­σα». Να δούμε τώρα που έρ­χο­νται εκλο­γές πόσοι από τους τέσ­σε­ρις θα επα­νε­κλε­γούν και ποιος θα μα­ζέ­ψει τους πε­ρί­φη­μους σταυ­ρούς. Πώς θα αντι­δρά­σει ο κό­σμος που ξέρει να επι­βρα­βεύ­ει αλλά ξέρει και να τι­μω­ρεί;

Συ­ζη­τού­σα προ­χτές με ένα πολύ νέο άν­θρω­πο, υπάλ­λη­λο δη­μό­σιας υπη­ρε­σί­ας στα νησιά μας και πο­λύ­τε­κνο πα­τέ­ρα, που μου είπε αυ­θόρ­μη­τα «εγώ θέλω να συ­νε­χι­στεί ο πο­λι­τι­σμός μας, η πα­ρά­δο­σή μας, το έθνος μας, να συ­νε­χί­ζου­με να εί­μα­στε Έλ­λη­νες και σαν Έλ­λη­νες να με­γα­λώ­σουν τα παι­διά μας με αξίες και με αρχές». Στα αλη­θι­νά λόγια αυτού του νέου που είναι βγαλ­μέ­να από την ψυχή του συ­νο­ψί­ζε­ται η απά­ντη­ση στο ερώ­τη­μά σας.

Δεν θα μπο­ρού­σα να πα­ρα­λεί­ψω τη χεί­ρι­στη εντύ­πω­ση και τον αρ­νη­τι­κό αντί­κτυ­πο που είχε η πρό­σφα­τη δή­λω­ση του κυ­βερ­νη­τι­κού εκ­προ­σώ­που και υφυ­πουρ­γού ότι το επί­δο­μα ανερ­γί­ας θα πρέ­πει να κα­τα­βάλ­λε­ται το πολύ για δύο μήνες, που πα­ρου­σιά­στη­κε ως δήθεν προ­σω­πι­κή του άποψη. Σε οποια­δή­πο­τε άλλη χώρα θα είχε απο­πεμ­φθεί από την Κυ­βέρ­νη­ση. Αγα­νά­κτη­ση προ­κα­λούν όλα τα πα­ρα­πά­νω και στα νησιά και στα χωριά και στους ερ­γα­ζο­μέ­νους στον του­ρι­σμό που με την ερ­γα­σία και τον επαγ­γελ­μα­τι­σμό τους δη­μιούρ­γη­σαν το θαύμα του Ρο­δια­κού και του Δω­δε­κα­νη­σια­κού του­ρι­σμού και της πα­τρο­πα­ρά­δο­της φι­λο­ξε­νί­ας των επι­σκε­πτών μας.

Οι άν­θρω­ποι αυτοί ερ­γά­ζο­νται την του­ρι­στι­κή σεζόν για να ζή­σουν και τις 365 ημέ­ρες του χρό­νου και πέραν του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας πρέ­πει να ενι­σχυ­θούν με το πλε­ό­να­σμα του υπερ­κέρ­δους από την βιο­μη­χα­νία του του­ρι­σμού που κα­τα­λή­γει στον κρα­τι­κό κορ­βα­νά και στα τα­μεία του Υπουρ­γεί­ου Οι­κο­νο­μι­κών. Ακρι­βώς από αυτά τα κυ­βερ­νη­τι­κά τα­μεία πρέ­πει να επι­στρέ­φει μέρος του πλού­του που πα­ρά­γε­ται στα νησιά, για υπο­δο­μές, για την υγεία, για την παι­δεία, για τις με­τα­φο­ρές και για όλα όσα απαι­τεί η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των αν­θρώ­πων μας που κατά τα άλλα «φυ­λάτ­τουν Θερ­μο­πύ­λες», πράγ­μα που ισχύ­ει και επι­βε­βαιώ­νε­ται κα­θη­με­ρι­νά.

• Τι σας οδή­γη­σε στην από­φα­ση να είστε υπο­ψή­φιος με την Ελ­λη­νι­κή Λύση και ποια στοι­χεία της πο­λι­τι­κής της πρό­τα­σης σας εκ­φρά­ζουν πε­ρισ­σό­τε­ρο;

Η Ελ­λη­νι­κή Λύση εκ­φρά­ζει με τρόπο αυ­θε­ντι­κό, τον πα­τριω­τι­κό χώρο, τον μη προ­νο­μιού­χο Έλ­λη­να και τον Ελ­λη­νι­κό λαό, πέρα και έξω από τους στε­ρε­ό­τυ­πους και ξε­πε­ρα­σμέ­νους δια­χω­ρι­σμούς και ετι­κέ­τες του προη­γού­με­νου αιώνα σε δεξιά – αρι­στε­ρά – κέ­ντρο. Εκ­φρά­ζει την Ελ­λά­δα και τον Ελ­λη­νι­σμό απα­ντα­χού της γης. Είναι το κόμμα των προ­τά­σε­ων και των λύ­σε­ων. Δεν αφή­νει κενά και θολά ση­μεία στο πρό­γραμ­μα της, στις πο­λι­τι­κές θέ­σεις και στον δη­μό­σιο λόγο που εκ­φρά­ζε­ται από τον πρό­ε­δρο Κυ­ριά­κο Βε­λό­που­λο, που εμείς με­τα­φέ­ρου­με δυ­να­μι­κά στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, με το κα­θα­ρό μή­νυ­μά μας.

Με τιμά η πρό­τα­ση του προ­έ­δρου Κυ­ριά­κου Βε­λό­που­λου, ήδη από τη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο που ήμουν μέλος του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου αλλά και η εμπι­στο­σύ­νη της αντι­προ­έ­δρου Δή­μη­τρας Κρη­τι­κού καθώς και η ζεστή υπο­δο­χή των μελών του κόμ­μα­τος.

Τις θέ­σεις μας τις γνω­ρί­ζουν στα νησιά γιατί πα­ρα­κο­λου­θούν τον προ­έ­δρο στο δια­δί­κτυο και το κόμμα έχει χι­λιά­δες φί­λους. Στον νομό Δω­δε­κά­νη­σου, στις προ­σε­χείς εκλο­γές, η Ελ­λη­νι­κή λύση, θα εκλέ­ξει βου­λευ­τή. Για τον στόχο αυτό και για να ακου­στεί η φωνή της Δω­δε­κα­νή­σου στο Εθνι­κό Κοι­νο­βού­λιο θα αγω­νι­στού­με ενω­μέ­νοι όλοι.

• Με αφορ­μή τις εξε­λί­ξεις γύρω από τα θα­λάσ­σια πάρκα, τον Θα­λάσ­σιο Χω­ρο­τα­ξι­κό Σχε­δια­σμό και τη συ­ζή­τη­ση για την επέ­κτα­ση των χω­ρι­κών υδά­των στα 12 ναυ­τι­κά μίλια, πώς αξιο­λο­γεί­τε τους χει­ρι­σμούς της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης απέ­να­ντι στην Τουρ­κία και ποια στάση θε­ω­ρεί­τε ότι πρέ­πει να ακο­λου­θή­σει η χώρα στο Αι­γαίο;

Το θέμα των θα­λασ­σί­ων ζωνών στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο είναι μεί­ζο­νος ση­μα­σί­ας για το παρόν και το μέλ­λον της πα­τρί­δας. Όπως απαι­τούν τα εθνι­κά θέ­μα­τα οι προ­σεγ­γί­σεις δέον είναι να δια­τυ­πώ­νο­νται συ­γκρο­τη­μέ­να και με σο­βα­ρό­τη­τα. Η ανά­λυ­ση και η απά­ντη­ση σε αντί­στοι­χα ερω­τή­μα­τα προ­ϋ­πο­θέ­τει επι­στη­μο­νι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση και ισχυ­ρό γνω­στι­κό υπό­βα­θρο. Μετά λόγου γνώ­σε­ως ως αρι­στού­χος του αντί­στοι­χου Με­τα­πτυ­χια­κού Προ­γράμ­μα­τος Σπου­δών του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου και υπ. δι­δά­κτο­ρας, αλλά και ως νο­μι­κός, θέλω να το­νί­σω ότι ο κό­σμος ασχο­λεί­ται ιδιαί­τε­ρα με το θέμα και προ­σπα­θεί να κα­τα­νο­ή­σει τις πα­ρα­μέ­τρους του και τις κρί­σι­μες δια­τά­ξεις του Δι­καί­ου της Θά­λασ­σας του ΟΗΕ γνω­στού ως UNCLOS.

Το τμήμα του χάρτη όπου ξε­τυ­λί­γε­ται η με­γά­λη ελ­λη­νο­τουρ­κι­κή δια­μά­χη για τις θα­λάσ­σιες ζώνες είναι η Δω­δε­κά­νη­σος, το ευ­ρύ­τε­ρο Ανα­το­λι­κό Αι­γαίο και η δική μας Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειος στην οποία έπει­τα από πολ­λούς αιώ­νες κυ­μα­τί­ζει ξανά η γα­λα­νό­λευ­κη μετά την εν­σω­μά­τω­ση της Δω­δε­κα­νή­σου στον Εθνι­κό κορμό έως το Κα­στελ­λό­ρι­ζο, την Ρω και την Στρογ­γύ­λη. Καλό θα είναι η Κυ­βέρ­νη­ση και ο πρω­θυ­πουρ­γός να λάβει ου­σια­στι­κά μέτρα νη­σιω­τι­κό­τη­τας και όχι να θυ­μά­ται απο­σπα­σμα­τι­κά και εθι­μο­τυ­πι­κά, τα ακρι­τι­κά νησιά που επε­κτεί­νουν την Ελ­λη­νι­κή Επι­κρά­τεια σε τε­ρά­στιες θα­λάσ­σιες εκτά­σεις αντι­στρό­φως ανά­λο­γες συ­γκρι­τι­κά με το μικρό τους μέ­γε­θος, με αφορ­μή την όποια ρη­το­ρι­κή έξαρ­ση και τους λε­ο­ντα­ρι­σμούς της γει­το­νι­κής χώρας.

Ας αρ­χί­σου­με απ’ όσα ανεκ­δι­ή­γη­τα συ­νέ­βη­σαν με το Τουρ­κο­λι­βυ­κό σύμ­φω­νο και τα μνη­μό­νια Τουρ­κί­ας – Λι­βύ­ης, δυο χωρών που στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν συ­νο­ρεύ­ουν, διότι από εκεί ξε­κί­νη­σαν όλα με τον αιφ­νι­δια­σμό της ελ­λη­νι­κής δι­πλω­μα­τί­ας και των Ελ­λη­νι­κών Κυ­βερ­νή­σε­ων. Άμεση έπρε­πε να είναι η αντί­δρα­ση με την επέ­κτα­ση της χω­ρι­κής μας θά­λασ­σας όχι μόνο νότια αλλά πε­ρι­με­τρι­κά της Κρή­της, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της Γαύ­δου, στα 12 ν.μ..

Άξιον απο­ρί­ας γιατί δεν έγινε το αυ­το­νό­η­το και γιατί η ση­με­ρι­νή Κυ­βέρ­νη­ση από το 2019 έως σή­με­ρα απλώς συ­ζη­τά το θέμα επέ­κτα­σης νο­τί­ως της Κρή­της χωρίς να έχει πρά­ξει το πα­ρα­μι­κρό.

Στη συ­νέ­χεια ήρθε η με­ρι­κή συμ­φω­νία ΑΟΖ με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Αι­γύ­πτου, δη­λα­δή η ΑΟΖ τμή­μα­τος μόνο των θα­λασ­σί­ων ζωνών το οποίο έχει ως όριο και ση­μείο ανα­φο­ράς μόνο την μισή Ρόδο χωρίς να πε­ρι­λαμ­βά­νει ολό­κλη­ρο το νησί.

Ακο­λού­θη­σαν τα γε­γο­νό­τα με το «κα­λώ­διο» ανοι­χτά της Κάσου, δη­λα­δή ξανά στον θα­λάσ­σιο χώρο της Δω­δε­κα­νή­σου όπου επί­σης η Κυ­βέρ­νη­ση υπο­χώ­ρη­σε στην πα­ρου­σία τουρ­κι­κών πο­λε­μι­κών πλοί­ων υπό τον φόβο δυ­στυ­χώς του δια­βό­η­του Casus Belli και δια­κό­πη­καν οι ερ­γα­σί­ες, χωρίς να δια­φυ­λα­χθεί και να επι­βε­βαιω­θεί στο πεδίο ούτε η ελ­λη­νο-αι­γυ­πτια­κή ΑΟΖ.

Τι με­θο­δεύ­ε­ται τώρα; Να συ­νε­χί­σει τις ερ­γα­σί­ες προ­σε­χώς γαλ­λι­κό ερευ­νη­τι­κό σκά­φος αφού «ενη­με­ρώ­σει» τις γει­το­νι­κές χώρες, δη­λα­δή Ελ­λά­δα, Τουρ­κία Κύπρο και Αί­γυ­πτο, Αν αυτό συμ­βεί η Τουρ­κία θα θε­ω­ρή­σει μετά βε­βαιό­τη­τας ότι ζη­τεί­ται η άδειά της, την οποία εν­δε­χο­μέ­νως να την «χο­ρη­γή­σει» εν χορ­δαίς και ορ­γά­νοις, αφού θα έχει πε­τύ­χει την αξί­ω­σή της να προη­γεί­ται η σύμ­φω­νη γνώμη της για κάθε δρα­στη­ριό­τη­τα στις θα­λάσ­σιες ζώνες του Αι­γαί­ου και της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου που εκ­φρά­ζε­ται μέσω της στρα­τη­γι­κής της «γα­λά­ζιας πα­τρί­δας».

Υπάρ­χει λοι­πόν ανα­γκαιό­τη­τα ανα­κή­ρυ­ξης της ελ­λη­νι­κής ΑΟΖ, όπως προ­τεί­νει η Ελ­λη­νι­κή Λύση και ο Κυ­ριά­κος Βε­λό­που­λος από το βήμα της Βου­λής. Το ίδιο ισχύ­ει για την οριο­θέ­τη­ση ΑΟΖ με την Κυ­πρια­κή Δη­μο­κρα­τία, το συ­ντο­μό­τε­ρον. Η Τουρ­κία ήλθε σε συμ­φω­νία ΑΟΖ με την Λιβύη με την οποία δεν συ­νο­ρεύ­ει και επί­σης με το ψευ­δο­κρά­τος των κα­τε­χο­μέ­νων της ει­σβο­λής του Ατ­τί­λα.

Εάν η Ελ­λά­δα δεν οριο­θε­τεί ΑΟΖ με την Κύπρο, χώρα μέλος της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, η οποία Ε.Ε. αυ­το­τε­λώς έχει επί­σης προ­σχω­ρή­σει στο Δί­καιο της Θά­λασ­σας, τότε στην πράξη για ποιον θα­λάσ­σιο χω­ρο­τα­ξι­κό σχε­δια­σμό συ­ζη­τά­με;

Η στάση που πρέ­πει να ακο­λου­θή­σει η πα­τρί­δα μας στο Αι­γαίο και στις θά­λασ­σες της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου είναι η υπε­ρά­σπι­ση της Ελ­λη­νι­κής κυ­ριαρ­χί­ας και η πε­ραι­τέ­ρω ενί­σχυ­ση της εθνι­κής άμυ­νας.