Παράνομη η απόρριψη αίτησης υπαλλήλου της Αστυνομίας που ζήτησε να διδάξει ενώ βρισκόταν σε άδεια ανατροφής

Μια υπόθεση που αγγίζει χιλιά­δες εργα­ζό­με­νους γονείς του δημό­σιου τομέα εκδι­κά­στηκε στη Ρόδο και κατέ­ληξε σε απόφαση με ευρύ­τερη σημασία. Πολι­τική υπάλ­λη­λος της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, μητέρα 2 ανή­λι­κων παιδιών, ζήτησε το καλο­καίρι του 2023 να εργα­στεί ως ανα­πλη­ρώ­τρια καθη­γή­τρια Αγγλι­κών μειω­μέ­νου ωραρίου για όσο διά­στημα θα βρι­σκό­ταν σε άδεια άνευ απο­δο­χών για την ανα­τροφή του δεύ­τε­ρου παιδιού της.

Το Υπουρ­γείο Προ­στα­σίας του Πολίτη απέρ­ριψε το αίτημα με το επι­χεί­ρημα ότι η εργασία θα ακύρωνε τον σκοπό της άδειας ανα­τρο­φής. Η υπάλ­λη­λος προ­σέ­φυγε στη δικαιο­σύνη και το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την υπ’ αριθμόν 245/2026 απόφασή του, έκρινε ότι το επι­χεί­ρημα αυτό δεν βρίσκει έρεισμα στον νόμο.

Δύο αιτή­σεις μέσα σε 2 ημέρες

Η ενά­γουσα, υπάλ­λη­λος με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου και κάτοι­κος Ρόδου, υπέβαλε στις 8 Αυγού­στου 2023 αίτηση για άδεια άσκησης ιδιω­τι­κού έργου με αμοιβή, βάσει του άρθρου 31 του Υπαλ­λη­λι­κού Κώδικα. Είχε συμπε­ρι­λη­φθεί στον πίνακα προ­σλη­φθέ­ντων της Α΄ φάσης του ΑΣΕΠ για τον κλάδο ΠΕ06 Αγγλι­κής Φιλο­λο­γίας και επρό­κειτο να ανα­λά­βει θέση ανα­πλη­ρώ­τριας εκπαι­δευ­τι­κού μειω­μέ­νου ωραρίου από τις 12 Σεπτεμ­βρίου 2023 έως τις 15 Ιουνίου 2024. Το ωράριο προ­έ­βλεπε το πολύ 3 διδα­κτι­κές ώρες των 45 λεπτών ημε­ρη­σίως και 14 διδα­κτι­κές ώρες εβδο­μα­διαίως, που αντι­στοι­χούν σε 10 πραγ­μα­τι­κές ώρες εργα­σίας.

Την επομένη, στις 9 Αυγού­στου 2023, η ίδια ζήτησε άδεια άνευ απο­δο­χών για την ανα­τροφή του τέκνου της.

Ο διοι­κη­τής του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος την ενέ­κρινε στις 15 Αυγού­στου 2023 για το διά­στημα από 9 Σεπτεμ­βρίου 2023 έως 6 Σεπτεμ­βρίου 2024, κατ’ εφαρ­μογή του άρθρου 53 του Υπαλ­λη­λι­κού Κώδικα, το οποίο προ­βλέ­πει ότι η άδεια αυτή χορη­γεί­ται υπο­χρε­ω­τικά σε κάθε γονέα για ανα­τροφή παιδιού έως 8 ετών.

Στην αίτησή της για την παράλ­ληλη εργασία, η υπάλ­λη­λος επι­κα­λέ­στηκε σοβα­ρούς οικο­γε­νεια­κούς και οικο­νο­μι­κούς λόγους. Υπο­στή­ριξε ότι το περιο­ρι­σμένο ωράριο δεν θα εμπό­διζε ούτε την ανα­τροφή του παιδιού της ούτε τη λει­τουρ­γία της υπη­ρε­σίας, στην οποία άλλωστε δεν θα απα­σχο­λού­νταν λόγω της άδειας ανα­τρο­φής. Αξίζει να σημειω­θεί ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που ζητούσε κάτι τέτοιο. Τον Δεκέμ­βριο του 2022 ο γενικός γραμ­μα­τέας Δημό­σιας Τάξης της είχε χορη­γή­σει άδεια ιδιω­τι­κού έργου για να διδάξει Αγγλικά σε φρο­ντι­στή­ριο από το τέλος του σχο­λι­κού έτους 2022 έως το 2023.

Θετική εισή­γηση, αρνη­τική γνω­μο­δό­τηση

Ο φάκελος δια­βι­βά­στηκε στη Διεύ­θυνση Πολι­τι­κού Προ­σω­πι­κού του Υπουρ­γείου Προ­στα­σίας του Πολίτη. Η προϊ­στα­μένη της Διεύ­θυν­σης, ως ειση­γή­τρια, πρό­τεινε την αποδοχή του αιτή­μα­τος. Έκρινε ότι η εργασία ήταν συμβατή με τα υπη­ρε­σιακά καθή­κο­ντα, αφού η υπάλ­λη­λος δεν θα εργα­ζό­ταν στο Α.Τ. το επίμαχο διά­στημα, ότι η φύση της δεν συγκρουό­ταν με το δημόσιο συμ­φέ­ρον, ότι με 10 πραγ­μα­τι­κές ώρες την εβδο­μάδα δεν ακυ­ρω­νό­ταν ο σκοπός της άδειας ανα­τρο­φής και ότι πλη­ρού­νταν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου 1256/1982 για την πολυ­θε­σία.

Το Υπη­ρε­σιακό Συμ­βού­λιο Πολι­τι­κών Υπαλ­λή­λων του Υπουρ­γείου είχε άλλη άποψη. Στις 11 Σεπτεμ­βρίου 2023 γνω­μο­δό­τησε κατά πλειο­ψη­φία, με υπε­ρι­σχύ­ουσα την ψήφο της προ­έ­δρου του, ενα­ντίον της χορή­γη­σης της άδειας, με μία και μονα­δική αιτιο­λο­γία, ότι η παράλ­ληλη απα­σχό­ληση ακύρωνε τον σκοπό της άδειας ανα­τρο­φής.

Η αγωγή και τα ποσά

Η υπάλ­λη­λος κατέ­θεσε αγωγή κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου. Υπο­στή­ριξε ότι εξαι­τίας της απόρ­ρι­ψης έχασε τη θέση της ανα­πλη­ρώ­τριας για το σχολικό έτος 2023 έως 2024 και απο­κλεί­στηκε από τις προ­σλή­ψεις και για το επόμενο σχολικό έτος 2024 έως 2025. Ζήτησε απο­ζη­μί­ωση για τους μισθούς που στε­ρή­θηκε και 15.000 ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για ηθική βλάβη, επι­κα­λού­μενη προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς της και έντονη θλίψη από τη ματαί­ωση της προσ­δο­κίας να εργα­στεί στο αντι­κεί­μενο των σπουδών της.

Η κρίση του Δικα­στη­ρίου

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι ουδόλως συνά­γε­ται ότι οι διευ­κο­λύν­σεις προς υπαλ­λή­λους με οικο­γε­νεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις απο­κλεί­ουν άνευ ετέρου την άδεια άσκησης ιδιω­τι­κού έργου. Το Δικα­στή­ριο σημεί­ωσε μάλιστα ότι ένα ωράριο 3 διδα­κτι­κών ωρών ημε­ρη­σίως, κατά τα διδάγ­ματα της κοινής πείρας, δεν θα στε­ρούσε από τη μητέρα τη δυνα­τό­τητα να επι­με­λεί­ται το ανήλικο παιδί της.

Η δικαί­ωση όμως δεν ήταν πλήρης. Το αίτημα για τους χαμέ­νους μισθούς απορ­ρί­φθηκε ως αβάσιμο. Αντί­θετα, το αίτημα για ηθική βλάβη έγινε δεκτό, καθώς θεμε­λιώ­νε­ται απευ­θείας στην παρά­νομη συμπε­ρι­φορά των οργάνων του Δημο­σίου.

Το Δικα­στή­ριο συνε­κτί­μησε ότι η υπάλ­λη­λος είχε υπο­βά­λει πλήρες και συγκε­κρι­μένο αίτημα που στε­ρή­θηκε της ουσια­στι­κής εξέ­τα­σης, τα αισθή­ματα απο­γο­ή­τευ­σης και ψυχικής ανα­στά­τω­σης που βίωσε, καθώς και το ότι ήταν μητέρα 2 ανη­λί­κων και δημό­σιος υπάλ­λη­λος κατη­γο­ρίας ΠΕ. Επι­δί­κασε 3.000 ευρώ, νομι­μο­τό­κως από τις 22 Μαΐου 2024 έως την εξό­φληση, ενώ τα δικα­στικά έξοδα συμ­ψη­φί­στη­καν λόγω της μερικής νίκης και ήττας των δια­δί­κων.