Αντιδήμαρχος με χρέος λίγο πάνω από τα 300 ευρώ προστίθεται στους αιρετούς που κινδυνεύουν με έκπτωση

• Ο κατάλογος των υποθέσεων ασυμβιβάστου διευρύνεται με μια περίπτωση όπου το ποσό είναι μικρό, ο νόμος όμως δεν κάνει διάκριση • Την ίδια ώρα δημοτικός σύμβουλιο, που δικαιώθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, εξακολουθεί να περιμένει υπηρεσιακή απάντηση για το αν η οφειλή που του καταλογίστηκε υφίσταται

Η υπόθεση των αιρετών με ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το ταμείο του Δήμου Ρόδου δεν περιορίζεται πλέον στις 3 περιπτώσεις που είχαν έρθει στο φως τις προηγούμενες ημέρες. Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», από τον έλεγχο που διενεργεί η οικονομική υπηρεσία προέκυψε ότι και αντιδήμαρχος της σημερινής δημοτικής αρχής εμφανίζεται με οφειλές που υπερβαίνουν, έστω και κατά λίγο, το όριο των 300 ευρώ που θέτει ο νόμος.
Η περίπτωσή της συγκαταλέγεται πλέον στις υποθέσεις που οδεύουν προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση, όπου θα κριθεί αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της αυτοδίκαιης έκπτωσης.
Το ποσό, όπως προκύπτει, απέχει ελάχιστα από το νόμιμο όριο. Αυτό όμως, από τη σκοπιά του νόμου, δεν αλλάζει τίποτα. Το άρθρο 11 του ν. 4804/2021 δεν διαβαθμίζει τις οφειλές ανάλογα με το ύψος τους. Ορίζει ένα κατώφλι και όποιος το υπερβαίνει, είτε κατά 10 ευρώ είτε κατά 100.000, αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο. Η αντιδήμαρχος βρίσκεται έτσι στην ίδια θέση με τον δημοτικό σύμβουλο της εξαψήφιας οφειλής, τουλάχιστον ως προς το τυπικό σκέλος της διαδικασίας.
Το μικρό ποσό και το άγνωστο της ειδοποίησης
Το γεγονός ότι το χρέος είναι μικρό αναμένεται να αποτελέσει το βασικό επιχείρημα της πλευράς της, με την έννοια ότι μια οφειλή λίγων ευρώ πάνω από το όριο δύσκολα υποδηλώνει πρόθεση αποφυγής. Το επιχείρημα αυτό, ωστόσο, κινείται σε επίπεδο ηθικής και όχι νομικής αποτίμησης. Η κρίση της Αποκεντρωμένης Διοίκησης θα στηριχθεί σε 2 ερωτήματα, πότε γεννήθηκε η οφειλή και αν η αιρετή είχε ενημερωθεί προσηκόντως γι’ αυτήν.
Στα διαθέσιμα στοιχεία δεν διευκρινίζεται αν πρόκειται για οφειλή που προϋπήρχε της εκλογής ή γεννήθηκε μέσα στη θητεία. Η διάκριση δεν είναι θεωρητική. Για τα προϋπάρχοντα χρέη κρίσιμο χρονικό σημείο είναι η 2η Ιανουαρίου 2024, ημέρα εγκατάστασης των δημοτικών αρχών. Για όσα γεννήθηκαν αργότερα, ο αιρετός έχει αποκλειστική προθεσμία 10 ημερών από τη στιγμή που η βεβαίωση γίνεται οριστική και λαμβάνει γνώση.
Εδώ εντοπίζεται και το σημείο που παραμένει σκοτεινό. Δεν έχει ξεκαθαρίσει αν η αντιδήμαρχος ειδοποιήθηκε εγκαίρως και αρμοδίως από τον Δήμο Ρόδου για την ύπαρξη και το ύψος της οφειλής της. Η παράμετρος αυτή έχει αποκτήσει καθοριστική σημασία μετά τις αποφάσεις 183/2026 και 184/2026 του Γ’ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες το ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο έκρινε ότι χωρίς προσήκουσα ενημέρωση του αιρετού για την ύπαρξη, το ύψος και την αιτία της οφειλής, έκπτωση δεν επέρχεται. Αν η υπηρεσία δεν έχει τηρήσει την υποχρέωση αυτή, η πράξη έκπτωσης, ακόμη κι αν εκδοθεί, θα είναι εκτεθειμένη σε ακύρωση. Αν πάλι η ενημέρωση έγινε και η οφειλή παρέμεινε ανεξόφλητη, το μικρό ύψος του ποσού δεν προσφέρει νομικό καταφύγιο.

Η ιδιαιτερότητα του αξιώματος
Η περίπτωση διαφέρει από τις προηγούμενες σε ένα ακόμη σημείο. Η αντιδήμαρχος δεν είναι απλό μέλος του δημοτικού συμβουλίου αλλά μέλος της εκτελεστικής διοίκησης του Δήμου, με αρμοδιότητες που της έχουν μεταβιβαστεί από τον δήμαρχο. Η θέση αυτή δίνει στο ζήτημα διάσταση που ξεπερνά την ατομική περίπτωση. Ο αιρετός που ασκεί εκτελεστικά καθήκοντα και υπογράφει πράξεις της διοίκησης καλείται, περισσότερο από κάθε άλλον, να είναι συνεπής απέναντι στο ταμείο που διαχειρίζεται.
Το ερώτημα που τίθεται, όπως και στις άλλες περιπτώσεις, δεν αφορά μόνο στο πρόσωπο αλλά και στον μηχανισμό. Ο νόμος επιβάλλει στην οικονομική υπηρεσία αυτεπάγγελτο έλεγχο όλων των ανακηρυχθέντων αιρετών και άμεση ενημέρωση της εποπτεύουσας αρχής. Το ό,τι η υπόθεση ανακύπτει τώρα, σχεδόν 3 χρόνια μετά τις εκλογές, αφήνει ανοιχτό το ζήτημα αν ο έλεγχος αυτός έγινε πλήρως και εγκαίρως ή αν η οφειλή εντοπίστηκε μόλις το θέμα του ασυμβιβάστου ήρθε στη δημοσιότητα.

Το εκκρεμές αίτημα δημοτικού συμβούλου
Παράλληλα με τις νέες περιπτώσεις, πρόβλημα έχει ανακύψει και για μια υπόθεση που θεωρούνταν κλεισμένη. Ο δημοτικός σύμβουλος ο οποίος πλέον ασκεί τα καθήκοντά του ως ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος, δικαιώθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας με την απόφαση 184/2026. Το δικαστήριο ακύρωσε τη διαπιστωτική πράξη έκπτωσής του, κρίνοντας ότι δεν προέκυπτε από τον φάκελο ότι είχε ενημερωθεί προσηκόντως για τις οφειλές πριν από την εγκατάστασή του.
Η δικαίωση εκείνη, ωστόσο, αφορούσε στη διαδικασία και όχι στην ουσία της οφειλής. Το ΣτΕ δεν εξέτασε αν το ποσό οφείλεται πράγματι, καθώς οι λοιποί λόγοι ακύρωσης κρίθηκαν αλυσιτελείς μετά την αποδοχή του κεντρικού λόγου. Το ζήτημα της ουσίας παρέμεινε έτσι ανοιχτό και ο αιρετός φέρεται να το έθεσε ο ίδιος ενώπιον της διοίκησης.
Συγκεκριμένα, κατά πληροφορίες, ο δημοτικός σύμβουλος υπέβαλε αίτημα προς τις αρμόδιες υπηρεσίες, με το οποίο κατέστησε σαφές ότι δεν οφείλει τα χρήματα που του έχουν καταλογιστεί, επικαλούμενος το γεγονός ότι έχει δικαιωθεί από τα ποινικά δικαστήρια για την υπόθεση από την οποία προέκυψε ο καταλογισμός. Επί του αιτήματος αυτού οι υπηρεσιακοί παράγοντες δεν έχουν μέχρι σήμερα αποφανθεί.
Η σιωπή της διοίκησης δημιουργεί ένα πρόσθετο νομικό κενό. Δεν είναι σαφές αν η παρέλευση του χρόνου χωρίς απάντηση συνιστά σιωπηρή απόρριψη του αιτήματος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις προθεσμίες προσφυγής, ή αν το αίτημα θεωρείται ακόμη εκκρεμές. Σε κάθε περίπτωση, το ουσιώδες είναι ότι κανένα διοικητικό δικαστήριο δεν έχει αποφανθεί για τη νομιμότητα ή μη της συγκεκριμένης οφειλής, ούτε πριν ούτε μετά τη δικαίωση του αιρετού στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η οφειλή, δηλαδή, εξακολουθεί να εμφανίζεται στα βιβλία του Δήμου, ο αιρετός εξακολουθεί να την αμφισβητεί και η διοίκηση δεν έχει πάρει θέση.
Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι η υπόθεση μπορεί να επανέλθει. Αν η υπηρεσία θεωρεί την οφειλή ενεργή, οφείλει να ενημερώσει τον αιρετό με τον τρόπο που απαιτεί πλέον η νομολογία και να κινήσει εκ νέου τη διαδικασία. Αν τη θεωρεί μη απαιτητή, οφείλει να το διαπιστώσει με πράξη της. Η ενδιάμεση κατάσταση, στην οποία ούτε το ένα ούτε το άλλο συμβαίνει, δεν εξυπηρετεί ούτε τον αιρετό ούτε τον Δήμο.
Το παρασκήνιο μιας υπόθεσης που διευρύνεται
Το ζήτημα του ασυμβιβάστου λόγω οφειλών άνοιξε με το δημοσίευμα της 17ης Σεπτεμβρίου 2026 και απέκτησε νέες διαστάσεις με την αποκάλυψη της περίπτωσης του δημοτικού συμβούλου με την εξαψήφια οφειλή, ο οποίος είχε ρυθμίσει το χρέος του λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου 2023, έχασε τη ρύθμιση τον Ιούνιο του 2024 και στη συνέχεια έλαβε από την υπηρεσία νέα ρύθμιση για μόλις 25.000 ευρώ, με τα παλαιότερα χρέη να παραμένουν στα βιβλία χωρίς πράξη διαγραφής.
Η προσθήκη της αντιδημάρχου στον κατάλογο δείχνει ότι ο έλεγχος που διενεργείται τώρα φέρνει στην επιφάνεια περιπτώσεις διαφορετικού βάρους, από ποσά που αγγίζουν το όριο μέχρι οφειλές που το υπερβαίνουν κατά εκατοντάδες φορές. Ο νόμος τις αντιμετωπίζει με τον ίδιο κανόνα. Η κοινή γνώμη, ωστόσο, δύσκολα θα τις σταθμίσει με το ίδιο μέτρο, και εδώ ακριβώς βρίσκεται η δυσκολία της δημοτικής αρχής, η οποία έχει κινήσει αναγκαστικά μέτρα σε βάρος δημοτών με ληξιπρόθεσμες οφειλές την ώρα που τα δικά της έδρανα δεν έχουν ακόμη εκκαθαριστεί.