Το ιστορικό μνημείο του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου, ξαναγεννιέται…

• Γιώργος Χατζη­μάρ­κος: Το «στέμμα» επι­στρέ­φει στη βασί­λισσα Ρόδο

Στη δημο­πρά­τηση της δεύ­τε­ρης φάσης του έργου του Εθνικού Θεάτρου της Ρόδου, που αφορά στον εξο­πλι­σμό του, είναι έτοιμη να προ­χω­ρή­σει η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Η χρη­μα­το­δό­τηση της Α’ φάσης για το έργο απο­κα­τά­στα­σης για το ιστορικό-εμβληματικό κτήριο, ήρθε από το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και το Ταμείο Ανά­καμ­ψης, ενώ η Β’ φάση θα χρη­μα­το­δο­τη­θεί από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και τους ευρω­παϊ­κούς της πόρους.

«Το πιο δύσκολο και απαι­τη­τικό κτη­ριακό έργο που έχουμε ποτέ εκτε­λέ­σει, αλλά και το πιο δημιουρ­γικό. Το να έχεις την ευκαι­ρία να δώσεις ζωή σε έναν τέτοιο χώρο, είναι προ­νό­μιο κι έτσι το αντι­με­τω­πί­ζουμε όλοι όσοι έχουμε εμπλα­κεί σε αυτό. Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου θα λάμψει ξανά», δηλώνει ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου.

Όπως επι­σή­μανε προ εβδο­μά­δος σε συνέ­ντευξή του στον Real Voice ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος:

«Είμαστε πολύ χαρού­με­νοι και υπε­ρή­φα­νοι για το Εθνικό Θέατρο της Ρόδου. Κλεί­νουμε αυτή την στιγμή όλο το γρα­φειο­κρα­τικό κομμάτι, εργα­ζό­μα­στε πολύ εντα­τικά, για να δημο­πρα­τή­σουμε και τη β’ φάση που είναι ο εξο­πλι­σμός του. Φαί­νε­ται κι εξω­τε­ρικά τι υπέροχη δουλειά έχει γίνει, είναι αντι­λη­πτό σε όποιον περνάει από το σημείο. Με πόση αγάπη, με πόση φρο­ντίδα…

Μόνο το αλά­βα­στρο αντί για τζάμι στα κου­φώ­ματα, μήνες ανα­ζή­τη­σης και του πώς θα λύσουμε όλα τα τεχνικά θέματα, να είναι τόσο λεπτό, να είναι κουρ­μπα­ρι­στό, που να περνάει το φως και πού θα το βρούμε και πώς θα γίνει η επε­ξερ­γα­σία, όλα αυτά έγιναν εκτός Ρόδου και ήρθαν εδώ έτοιμα.

Τα κτη­ριακά του ολο­κλη­ρώ­θη­καν, αυτή τη στιγμή γίνο­νται λεπτο­μέ­ρειες και φινι­ρί­σματα και σε λίγο θα δημο­πρα­τή­σουμε και τη β’ φάση, την οποία είχαμε δεσμευ­θεί από την αρχή, από το 2022, ότι θα χρη­μα­το­δο­τή­σουμε εμείς, μ’ ένα ποσό περί τα 10.000.000 ευρώ από πόρους της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και τον εξο­πλι­σμό του. Το στολίδι επι­στρέ­φει! Το «στέμμα» επι­στρέ­φει στη βασί­λισσα Ρόδο!», όπως είχε ανα­φέ­ρει.

Να σημειω­θεί ότι προ δεκα­πεν­θη­μέ­ρου περίπου, είχαν γίνει και οι δοκιμές του φωτι­σμού της οροφής του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου. «Ίσως το πιο δύσκολο και απαι­τη­τικό κτη­ριακό έργο που έχουμε ποτέ ανα­λά­βει, το Εθνικό Θέατρο Ρόδου, έχει απορ­ρο­φή­σει μεγάλο μέρος της ενέρ­γειάς μας, αλλά εδώ ισχύει αυτό που ο λαός μας συχνά λέει: “χαλάλι του”. Ένα υπέροχο μνημείο ξανα­γεν­νιέ­ται.

Στην οροφή όπου είδαμε τις δοκιμές του φωτι­σμού έχουν ανα­βιώ­σει και τα διάκενα που επι­τρέ­πουν στο φυσικό φως να αγκα­λιά­ζει το εσω­τε­ρικό του, ενώ είναι ιδιαί­τερη η τεχνική που εφαρ­μό­ζε­ται, με ειδικές κατα­σκευές κάτω από το πάτωμα, και για τον κλι­μα­τι­σμό του», είχε δηλώσει στις 7/9 ο περι­φε­ρειάρ­χης σε ανάρ­τησή του.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι από τον περα­σμένο Ιούλιο, στο Εθνικό Θέατρο Ρόδου, επέ­στρεψε στην όψη του το αλά­βα­στρο που πλαι­σιώ­νει τα νέα του κου­φώ­ματα, αντί του γυαλιού, κατα­σκευα­σμένα πολύ προ­σεγ­μένα και με σεβασμό στην ιστορία του.

Ενα έργο ζωής για όσους συμ­με­τέ­χουν στην πορεία του και φυσικά για την πόλη της Ρόδου που αναζητά την επι­στροφή του στέμ­μα­τός της, σε ένα μονα­δικό μνημείο-κιβωτό μνήμης!

Το Εθνικό Θέατρο της Ρόδου είναι ένα ιστο­ρικό κτήριο που σχε­διά­στηκε από τον Ιταλό αρχι­τέ­κτονα Armando Bernabiti και χτί­στηκε τη δεκα­ε­τία του 1930, αρχικά με το όνομα «Teatro Giacomo Puccini». Απο­τε­λεί ένα αξιό­λογο δείγμα της αρχι­τε­κτο­νι­κής της εποχής και έχει χαρα­κτη­ρι­στεί ως μνημείο.