Ένοχος για έναν βιασμό ανήλικης, αθώος για ακόμη δύο 18χρονος Νορβηγός

Τρία χρόνια μετά τις ημέρες του Σεπτεμ­βρίου του 2023 που οδή­γη­σαν στη σύλληψή του, ένας σήμερα 18χρονος Νορ­βη­γός βρέθηκε τη Δευτέρα 21 Σεπτεμ­βρίου 2026 ενώπιον του Τρι­με­λούς Δικα­στη­ρίου Ανη­λί­κων. Κατη­γο­ρού­νταν για κατ’ εξα­κο­λού­θηση βιασμό μιας 15χρονης Σουηδής, τον οποίο φέρεται να διέ­πραξε όταν ήταν ο ίδιος 15 ετών, σε ξενο­δο­χείο του­ρι­στι­κής περιο­χής όπου έκαναν δια­κο­πές και οι δύο οικο­γέ­νειες.

Η απόφαση δια­φο­ρο­ποί­ησε τις 3 πράξεις του κατη­γο­ρη­τη­ρίου. Το δικα­στή­ριο έκρινε τον κατη­γο­ρού­μενο αθώο για τα δύο πρώτα περι­στα­τικά και ένοχο για το τρίτο, αυτό των ξημε­ρω­μά­των της 10 Σεπτεμ­βρίου 2023. Ως ποινική μετα­χεί­ριση του επι­βλή­θηκε επί­πληξη, ενώ η υπεύ­θυνη επι­μέ­λειά του ανα­τέ­θηκε στους γονείς του για διά­στημα 1 έτους.

Όπως προ­βλέ­πε­ται για υπο­θέ­σεις ανη­λί­κων, η δια­δι­κα­σία διε­ξή­χθη κεκλει­σμέ­νων των θυρών. Στο εδώλιο βρέθηκε ένας νεαρός άνδρας που είχε πλέον ενη­λι­κιω­θεί, όμως κρίθηκε για πράξεις που απο­δί­δο­νταν σε εκείνον όταν ήταν 15 ετών. Γι’ αυτόν τον λόγο η υπόθεση παρέ­μεινε στη δικαιο­δο­σία του δικα­στη­ρίου ανη­λί­κων.

Το σκε­πτικό της από­φα­σης δεν έχει γνω­στο­ποι­η­θεί στα δια­θέ­σιμα στοι­χεία. Δεν διευ­κρι­νί­ζε­ται ούτε ποια στοι­χεία βάρυναν περισ­σό­τερο στην κρίση των δικα­στών για κάθε μία από τις 3 πράξεις, ούτε αν η απόφαση θα προ­σβλη­θεί.

Την υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου είχε ανα­λά­βει ο δικη­γό­ρος κ. Γιώργος Κυπραίος. Ο νεαρός είχε αρνηθεί την κατη­γο­ρία από την πρώτη στιγμή. Το απο­τέ­λε­σμα της δίκης δικαιώ­νει εν μέρει τη γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης, αφού η κατη­γο­ρία για τα δύο από τα 3 περι­στα­τικά δεν έγινε δεκτή.

Οι δύο ανή­λι­κοι είχαν γνω­ρι­στεί μέσω εφαρ­μο­γής γνω­ρι­μιών. Εκεί δια­πί­στω­σαν ότι έμεναν με τις οικο­γέ­νειές τους στο ίδιο ξενο­δο­χείο. Η κατη­γο­ρία περιέ­γραφε 3 δια­κριτά περι­στα­τικά σε 3 δια­δο­χι­κές ημέρες.

Το πρώτο τοπο­θε­τού­νταν το από­γευμα της 8 Σεπτεμ­βρίου 2023, στην παραλία μπροστά από το ξενο­δο­χείο, εκεί όπου οι δύο νέοι συνα­ντή­θη­καν για πρώτη φορά από κοντά. Το δεύτερο φέρεται να σημειώ­θηκε το μεση­μέρι της επό­με­νης ημέρας στο δωμάτιο της ανή­λι­κης. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, εκείνη του ζήτησε να στα­μα­τή­σει και αυτός δεν το έκανε αμέσως. Για αυτές τις 2 πράξεις ο κατη­γο­ρού­με­νος απαλ­λά­χθηκε.

Το τρίτο περι­στα­τικό ήταν και αυτό που η εισαγ­γε­λική αρχή θεω­ρούσε το σοβα­ρό­τερο. Τοπο­θε­τεί­ται γύρω στις 2 τα ξημε­ρώ­ματα της 10 Σεπτεμ­βρίου 2023, πάλι στο δωμάτιο της ανή­λι­κης, την ώρα που οι συγ­γε­νείς της κοι­μού­νταν σε διπλανό χώρο. Κατά την κατη­γο­ρία, η ανήλικη είχε πει ότι ήταν κου­ρα­σμένη και είχε απο­κοι­μη­θεί. Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να την ξύπνησε περίπου μισή ώρα αργό­τερα και, παρά τις αντιρ­ρή­σεις της, να την ακι­νη­το­ποί­ησε πιά­νο­ντάς της τα χέρια, ενώ εκείνη του ζητούσε να στα­μα­τή­σει. Για αυτή την πράξη το δικα­στή­ριο τον έκρινε ένοχο.

Η ανήλικη κατέ­θεσε το πρωί της ίδιας ημέρας, παρου­σία ψυχο­λό­γου. Αμέσως μετά εξε­τά­στηκε από την Ιατρο­δι­κα­στική Υπη­ρε­σία. Η ιατρο­δι­κα­στική έκθεση κατέ­γραψε αχνές εκχυ­μώ­σεις στους δύο καρπούς και στα αντι­βρά­χια της, τις οποίες ο ιατρο­δι­κα­στής έκρινε συμ­βα­τές με αρπαγή και πίεση με τα χέρια. Το συμπέ­ρα­σμά του έκανε λόγο για κακώ­σεις που υπο­δη­λώ­νουν άσκηση βίας με σκοπό την ακι­νη­το­ποί­ηση.

Ο 15χρονος τότε Νορ­βη­γός συνε­λή­φθη στις 12 το μεση­μέρι της ίδιας ημέρας. Ήταν, όπως ανέφερε ο ίδιος, η ημέρα που θα έφευγε με την οικο­γέ­νειά του από το νησί. Εξε­τά­στηκε με διερ­μη­νέα, με την παρου­σία ψυχο­λό­γου και του πατέρα του. Το ποινικό του μητρώο ήταν λευκό.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι στην εφαρ­μογή γνω­ρι­μιών η ανήλικη είχε δηλώσει ότι ήταν 18 ετών, όπως είχε κάνει και ο ίδιος, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ήταν 15. Δια­τει­νό­ταν ότι όλες οι επαφές τους έγιναν με τη θέλησή της και ότι ποτέ δεν άσκησε βία ή απειλή.

Για τα ξημε­ρώ­ματα της 10 Σεπτεμ­βρίου είχε δώσει τη δική του εκδοχή. Υπο­στή­ριξε ότι, όταν η ανήλικη του είπε πως ήταν πολύ κου­ρα­σμένη και δεν ήθελε να συνε­χί­σουν, τη ρώτησε αν ήταν σίγουρη και στα­μά­τησε αμέσως. Για τις εκχυ­μώ­σεις στους καρπούς της είχε δηλώσει ότι δεν γνω­ρί­ζει πώς προ­κλή­θη­καν και ότι θυμάται να την κρατά από τους ώμους.

Η εκδοχή αυτή έγινε δεκτή, όπως προ­κύ­πτει από την απόφαση, για τα δύο πρώτα περι­στα­τικά. Για το τρίτο το δικα­στή­ριο κατέ­ληξε σε δια­φο­ρε­τική κρίση.

Στην υπόθεση βάρος είχε και η έκθεση εργα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας. Η έκθεση συντά­χθηκε σχεδόν 2,5 χρόνια αφότου στάλ­θη­καν τα πει­στή­ρια, καθυ­στέ­ρηση που εξηγεί εν μέρει τον χρόνο που χρειά­στηκε για να φτάσει η υπόθεση στο ακρο­α­τή­ριο.

Σύμφωνα με τα συμπε­ρά­σματά της, στον ρου­χι­σμό της ανή­λι­κης εντο­πί­στη­καν βιο­λο­γικά ίχνη, μεταξύ των οποίων και αίμα. Σε δείγμα από σεντόνι του δωμα­τίου της προσ­διο­ρί­στηκε μικτός γενε­τι­κός τύπος με στοι­χεία και των δύο ανη­λί­κων. Τα ευρή­ματα αυτά επι­βε­βαί­ω­ναν την επαφή, η οποία δεν αμφι­σβη­τού­νταν, χωρίς από μόνα τους να απα­ντούν στο κρίσιμο ερώτημα της συναί­νε­σης, που ήταν και ο πυρήνας της δίκης.