Το ΠΑ.ΣΟ.Κ 52 χρόνια μετά την ίδρυση του

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ έχει βαθιές ρίζες μέσα στην ελλη­νική κοι­νω­νία και αυτό το χαρα­κτη­ρί­ζει κατά την ιστο­ρική δια­δρομή του.

Πολίτες που συμ­με­τεί­χαν στην Ενιαία Εθνική Αντί­σταση κατά των κατα­κτη­τών ήλθαν και οργα­νώ­θη­καν στο ΠΑΣΟΚ το ‘74.

Πολίτες που δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­καν στους Ανέν­δο­τους Αγώνες (του 1961 και του 1965) εντά­χθη­καν στο ΠΑΣΟΚ, τότε.

Πολίτες που αγω­νί­στη­καν κατά της 7χρονης δικτα­το­ρίας – στην Ελλάδα και στο εξω­τε­ρικό – στε­λέ­χω­σαν το ΠΑΣΟΚ, τότε.

Νεό­τε­ρες γενιές Ελλήνων πολιτών, εμπνευ­σμέ­νοι από το πρό­γραμμα, τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις και το κοι­νω­νικό δίκιο της Αλλα- γής, πλαι­σί­ω­σαν, στή­ρι­ξαν το ΠΑ.ΣΟ.Κ και δικαιώ­θη­καν.

Μέχρι που μεσο­λά­βησε η 6ετία (αρχές 2004 – τέλος 2009) της Ν.Δ, που παρέ­δωσε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ «εκτρο­χια­σμένη» την εθνική οικο­νο­μία, σε κατά­σταση άτυπης χρε­ο­κο­πίας (δημόσιο χρέος 130 % του ΑΕΠ, από 95 % αρχές του 2004, δημοσιο-νομικό έλλειμμα 15, 5 % του ΑΕΠ, από 4 % αρχές του 2004 κ.λ.π).

Και τότε το ΠΑ.ΣΟ.Κ «πήρε στις πλάτες» μόνο του (γιατί τα άλλα κόμματα και απ’ τα δεξιά κι απ’ τα αρι­στερά δήθεν θα «έσκιζαν» την 1η δανειακή σύμβαση & το 1ο μνη­μό­νιο) την υπόθεση απο­τρο­πής της ανε­ξέ­λεγ­κτης χρε­ο­κο­πίας. Θεώρησε, ότι αυτό ήταν το πατριω­τικό του καθήκον, παρα­βλέ­πο­ντας πως αυτή η πολι­τική επιλογή απο­τε­λούσε πολι­τική αυτο­κτο­νία !

Αμέσως μετά ο πρω­θυ­πουρ­γός της Ν.Δ (κ. Σαμαράς) και ο πρω­θυ­πουρ­γός του ΣΥ.ΡΙΖ.Α (κ. Τσίπρας) εφάρ­μο­σαν 2ο και 3ο μνη­μό­νιο (αντί­στοιχα), αλλά με την δημα­γω­γία τους, έριξαν «όλο το ανάθεμα» στο ΠΑΣΟΚ, που το ‘15 ήταν 7ο στη Βουλή !

Με πρόεδρο την αεί­μνη­στη Φώφη Γεν­νη­ματά (που ενο­ποί­ησε και διπλα­σί­ασε το εκλο­γικό ποσοστό του ΠΑ.ΣΟ.Κ) και μετά το 2021, με πρόεδρο το Νίκο Ανδρου­λάκη, – μετά 11 πολύ δύσκολα χρόνια από την κατάρ­ρευση του 2015 – σήμερα, ασκεί καθή­κο­ντα Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης, αισιο­δο­ξώ­ντας να γίνει το κόμμα που θα φέρει Νέα Πολι­τική Αλλαγή στην χώρα, με σοσιαλ­δη­μο­κρα­τικό πρό­γραμμα (αξιό­πι­στο, κοστο­λο­γη­μένο & «σφυ­ρι­λα­τη­μένο» με φορείς της κοι­νω­νίας μας).

Η αισιο­δο­ξία στη­ρί­ζε­ται στις βαθιές κοι­νω­νι­κές ρίζες που έχει το ΠΑ.ΣΟ.Κ, που πρέπει να τις «τρο­φο­δο­τή­σουν» με τις προ­γραμ­μα­τι­κές θέσεις του : ο πρό­ε­δρος, τα πολλά δια­κε­κρι­μένα στελέχη του – που είναι ικανά να εφαρ­μό­σουν τις αντί – στοιχες κυβερ­νη­τι­κές πολι­τι­κές του – και το μεγάλο πλήθος των μελών και των φίλων του.

Μόνο με την συστη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα όλων αυτών μέσα στην κοι­νω­νία – με «δουλειά μυρ­μη­γκιού», με προ­σω­πική, αλλά και ηλε­κτρο­νική επι­κοι­νω­νία – μπορεί να αντι­με­τω­πι­στεί η υστέ­ρηση του στα μαζικά μέσα επι­κοι­νω­νίας (μ.μ.ε), που οι ιδιο­κτή­τες & τα συμ­φέ­ρο­ντα τους είναι στρα­τευ­μένα, στο να υπο­στη­ρί­ζουν προ­κλη­τικά Ν.Δ και Αρι­στερή Συμπα­ρά­ταξη.

Η αισιο­δο­ξία στη­ρί­ζε­ται και στην πολι­τική υπό­σταση του Κινή­μα­τος, που ίδρυσε ο αεί­μνη­στος Ανδρέας Παπαν­δρέου και που απέ­δειξε στα 52 χρόνια της ιστο­ρι­κής δια­δρο­μής του, ότι είναι ένα θεσμικό κόμμα, που έχει κατα­κτή­σει την αναγνώ- ριση του ως υπεύ­θυ­νου και σοβαρού κόμ­μα­τος. Κόμ­μα­τος που απο­δεί­χθηκε θεσμι­κός παρά­γο­ντας της σύγ­χρο­νης Δήμο- κρατίας της χώρας μας, με ισχυρά ερεί­σματα στην ελλη­νική κοι­νω­νία, ικανά να το ανα­δεί­ξουν πάλι πρω­τα­γω­νι­στή στις επό­με­νες βου­λευ­τι­κές εκλογές.

Ρόδος 3 / 9 / 2026

Κοσμάς Σφυρίου.