Απόρριψη της προσφυγής του 55χρονου για τον φόνο του φίλου του εισηγείται η Εισαγγελία στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών

• Η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση κρί­νει αβά­σι­μο το αί­τη­μα για νέα ψυ­χια­τρι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη και απα­ρά­δε­κτη την προ­σφυ­γή για την ανα­πα­ρά­στα­ση του εγκλή­μα­τος, ενώ η υπε­ρά­σπι­ση, δια του κ. Μα­νώ­λη Βλά­χου, επα­νέρ­χε­ται με υπό­μνη­μα επι­μέ­νο­ντας στα κενά των εκ­θέ­σε­ων

Σε νέα, κρί­σι­μη φάση ει­σέρ­χε­ται η υπό­θε­ση του φο­νι­κού που συ­γκλό­νι­σε τη Ρόδο στις 8 Ιου­νί­ου 2026, όταν ένας 63χρο­νος ημε­δα­πός έχασε τη ζωή του από τραύ­μα στον λαιμό σε κοι­νό­χρη­στο χώρο της πο­λυ­κα­τοι­κί­ας όπου διέ­με­νε. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», η Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου δια­βί­βα­σε στο Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών την πρό­τα­σή της επί της προ­σφυ­γής που είχε κα­τα­θέ­σει στις 28 Ιου­λί­ου 2026 ο 55χρο­νος ημε­δα­πός κα­τη­γο­ρού­με­νος, δια του συ­νη­γό­ρου του κ. Μα­νώ­λη Βλά­χου, ει­ση­γού­με­νη την απόρ­ρι­ψή της στο σύ­νο­λό της.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, σε βάρος του οποί­ου έχει ασκη­θεί ποι­νι­κή δίωξη για αν­θρω­πο­κτο­νία εκ προ­θέ­σε­ως σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση, πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία, κρα­τεί­ται προ­σω­ρι­νά στην Ψυ­χια­τρι­κή Κλι­νι­κή των Φυ­λα­κών Κο­ρυ­δαλ­λού και το Συμ­βού­λιο κα­λεί­ται πλέον να απο­φαν­θεί ορι­στι­κά επί των αι­τη­μά­των του.

Τα δύο σκέλη της προ­σφυ­γής

Η προ­σφυ­γή του 55χρο­νου κι­νή­θη­κε σε δύο άξο­νες. Με το πρώτο σκέ­λος, το οποίο η Ει­σαγ­γε­λία χα­ρα­κτη­ρί­ζει κατ’ ορθό νο­μι­κό χα­ρα­κτη­ρι­σμό ως αί­τη­ση κή­ρυ­ξης από­λυ­της ακυ­ρό­τη­τας, ζη­τή­θη­κε να κη­ρυ­χθούν άκυ­ρες οι 2 εκ­θέ­σεις ψυ­χια­τρι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης της 30ής Ιου­νί­ου 2026, που συ­ντά­χθη­καν από 2 ψυ­χιά­τρους του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου, και να δια­τα­χθεί νέα, άλλως συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή, πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη από την Ψυ­χια­τρι­κή Κλι­νι­κή των Φυ­λα­κών Κο­ρυ­δαλ­λού, όπου νο­ση­λεύ­ε­ται σή­με­ρα ο κα­τη­γο­ρού­με­νος. Με το δεύ­τε­ρο σκέ­λος, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­σέ­φυ­γε κατά της σιω­πη­ρής, όπως την χα­ρα­κτη­ρί­ζει, άρ­νη­σης του τα­κτι­κού ανα­κρι­τή να απα­ντή­σει στο αί­τη­μά του για ανα­πα­ρά­στα­ση των συν­θη­κών του μοι­ραί­ου πε­ρι­στα­τι­κού, αί­τη­μα που είχε υπο­βλη­θεί από τις 10 Ιου­νί­ου 2026 και πα­ρέ­με­νε ανα­πά­ντη­το επί 1 και πλέον μήνα.

Η υπε­ρά­σπι­ση υπο­στή­ρι­ξε ότι οι 2 εκ­θέ­σεις, πιστή αντι­γρα­φή η μία της άλλης όπως ανα­φέ­ρει, εμ­φα­νί­ζουν κενά, ασά­φειες και αντι­φά­σεις. Το βα­σι­κό επι­χεί­ρη­μα εντο­πί­ζε­ται στο ό,τι οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες δεν απά­ντη­σαν στα ερω­τή­μα­τα που η ίδια θε­ω­ρεί κρί­σι­μα, δη­λα­δή αν κατά τον χρόνο της πρά­ξης ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε πλήρη ικα­νό­τη­τα αντί­λη­ψης του άδι­κου χα­ρα­κτή­ρα της, αν συ­ντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις εφαρ­μο­γής των άρ­θρων 34 ή 36 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα περί ανι­κα­νό­τη­τας ή μειω­μέ­νης ικα­νό­τη­τας προς κα­τα­λο­γι­σμό και αν ήταν ολο­κλη­ρω­τι­κά ανί­κα­νος προς κα­τα­λο­γι­σμό κατά την τέ­λε­ση. Επι­πλέ­ον, η υπε­ρά­σπι­ση επι­σή­μα­νε ως αντί­φα­ση το γε­γο­νός ότι οι εκ­θέ­σεις κα­τα­γρά­φουν αφε­νός πα­ρα­λη­ρη­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά του εξε­τα­ζο­μέ­νου, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να ανέ­φε­ρε ότι θα τον σώ­σουν εξω­γή­ι­νοι, και αφε­τέ­ρου κα­τα­λή­γουν ότι ενήρ­γη­σε με πλήρη συ­νεί­δη­ση. Προ­βλή­θη­κε ακόμη ότι η εξέ­τα­ση στη­ρί­χθη­κε απο­κλει­στι­κά σε συ­νέ­ντευ­ξη, χωρίς νευ­ρο­λο­γι­κές, απει­κο­νι­στι­κές ή ερ­γα­στη­ρια­κές εξε­τά­σεις, καθώς και ότι οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες δεν έδω­σαν τον προ­βλε­πό­με­νο όρκο.

Ιδιαί­τε­ρο βάρος έδωσε η υπε­ρά­σπι­ση και στο ζή­τη­μα της αμε­ρο­λη­ψί­ας της μίας εκ των 2 πραγ­μα­το­γνω­μό­νων. Όπως υπο­στή­ρι­ξε, η συ­γκε­κρι­μέ­νη ψυ­χί­α­τρος είχε εξε­τά­σει τον κα­τη­γο­ρού­με­νο λίγες ημέ­ρες πριν από το φο­νι­κό, όταν οι οι­κεί­οι του τον οδή­γη­σαν στην Ψυ­χια­τρι­κή Κλι­νι­κή με τά­σεις αυ­το­κα­τα­στρο­φής, και του χο­ρή­γη­σε εξι­τή­ριο λίγες ώρες μετά την ει­σα­γω­γή του, γνω­μά­τευ­ση που κατά την υπε­ρά­σπι­ση απο­δεί­χθη­κε μοι­ραία τόσο για το θύμα όσο και για τον ίδιο. Για τον λόγο αυτό ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είχε δια­τυ­πώ­σει μομφή σε βάρος της με έγ­γρα­φό του προς τον ανα­κρι­τή, ζη­τώ­ντας μά­λι­στα να εξε­τα­στεί ως μάρ­τυ­ρας, αί­τη­μα που κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του αγνο­ή­θη­κε.

Το σκε­πτι­κό της ει­σαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης

Η ει­σαγ­γε­λι­κή λει­τουρ­γός, εξε­τά­ζο­ντας το σύ­νο­λο του υλι­κού, κα­τα­λή­γει ότι από κα­νέ­να στοι­χείο δεν προ­κύ­πτει από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα της προ­δι­κα­σί­ας, δη­λα­δή πα­ρα­βί­α­ση διά­τα­ξης που να αφορά την εμ­φά­νι­ση, την εκ­προ­σώ­πη­ση και την υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου ή την άσκη­ση των δι­καιω­μά­των του. Όπως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ση­μειώ­νε­ται, ακυ­ρό­τη­τα δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται εκ μόνου του λόγου ότι οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στις υπε­ρα­σπι­στι­κές επι­διώ­ξεις του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου στο ζή­τη­μα του κα­τα­λο­γι­σμού.

Ως προς την αι­τί­α­ση περί μη όρ­κι­σης, η πρό­τα­ση την απορ­ρί­πτει ως αβά­σι­μη, καθώς από τις εκ­θέ­σεις ορ­κο­δο­σί­ας της 23ης Ιου­νί­ου 2026 προ­κύ­πτει ότι οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες ορ­κί­στη­καν εντός της προ­θε­σμί­ας που έτασ­σε η σχε­τι­κή ανα­κρι­τι­κή διά­τα­ξη. Ως προς την αμ­φι­σβή­τη­ση της αμε­ρο­λη­ψί­ας της ψυ­χιά­τρου, η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση αντι­τεί­νει ότι ο ισχυ­ρι­σμός δεν επα­λη­θεύ­ε­ται από το απο­δει­κτι­κό υλικό, δε­δο­μέ­νου ότι το συ­μπέ­ρα­σμά της είναι συ­νε­πές με προη­γού­με­νη γνω­μά­τευ­σή της, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο εξι­τή­ριο της 29ης Μαΐου 2026 από την Ψυ­χια­τρι­κή Κλι­νι­κή του νο­σο­κο­μεί­ου, και συ­μπο­ρεύ­ε­ται πλή­ρως με το συ­μπέ­ρα­σμα του έτε­ρου πραγ­μα­το­γνώ­μο­να.

Σύμ­φω­να με την πρό­τα­ση, οι πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες αντα­πο­κρί­θη­καν και με το πα­ρα­πά­νω στο έργο τους, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη το ιστο­ρι­κό νο­ση­λεί­ας του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποί­ος πά­σχει από δι­πο­λι­κή συ­ναι­σθη­μα­τι­κή δια­τα­ρα­χή με ψυ­χω­σι­κά συμ­πτώ­μα­τα. Με βάση την κλι­νι­κή εξέ­τα­ση, απο­φάν­θη­καν ότι ο εξε­τα­ζό­με­νος είχε πλήρη αντί­λη­ψη της κα­τη­γο­ρί­ας που του απο­δί­δε­ται, πε­ριέ­γρα­ψε με λε­πτο­μέ­ρεια τη στιγ­μή που αφαί­ρε­σε τη ζωή του θύ­μα­τος έχο­ντας πλήρη συ­νεί­δη­ση όσων εξι­στο­ρού­σε και ότι δύ­να­ται να κα­τα­νο­ή­σει τη φύση της κα­τη­γο­ρί­ας, να υπε­ρα­σπι­στεί τον εαυτό του, να πα­ρα­κο­λου­θή­σει την ποι­νι­κή δια­δι­κα­σία και να συμ­με­τά­σχει σε αυτήν, αντι­λαμ­βα­νό­με­νος πλή­ρως τη δια­φο­ρά με­τα­ξύ ομο­λο­γί­ας ενο­χής και ενο­χής.

Πρό­ω­ρη η προ­σφυ­γή για την ανα­πα­ρά­στα­ση

Δια­φο­ρε­τι­κή είναι η νο­μι­κή βάση απόρ­ρι­ψης του δεύ­τε­ρου σκέ­λους. Η ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση κρί­νει ότι η προ­σφυ­γή κατά της φε­ρό­με­νης σιω­πη­ρής άρ­νη­σης του ανα­κρι­τή να δια­τά­ξει ανα­πα­ρά­στα­ση των συν­θη­κών του εγκλή­μα­τος ει­σά­γε­ται απα­ρα­δέ­κτως, καθώς η κυρία ανά­κρι­ση βρί­σκε­ται ακόμη σε εξέ­λι­ξη και ο αρ­μό­διος ανα­κρι­τής δεν έχει ει­σέ­τι απο­φαν­θεί επί του αι­τή­μα­τος. Εφό­σον δεν υφί­στα­ται ρητή αρ­νη­τι­κή κρίση, δεν μπο­ρεί κατά την πρό­τα­ση να θε­με­λιω­θεί αρ­μο­διό­τη­τα του Συμ­βου­λί­ου να επι­λη­φθεί δια­φω­νί­ας ανα­κρι­τή και δια­δί­κου κατά το άρθρο 307 του Κώ­δι­κα Ποι­νι­κής Δι­κο­νο­μί­ας. Το αί­τη­μα, συ­νε­πώς, πα­ρα­μέ­νει τυ­πι­κά εκ­κρε­μές και θα κρι­θεί όταν το­πο­θε­τη­θεί επ’ αυτού ο ανα­κρι­τής.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η υπε­ρά­σπι­ση επεν­δύ­ει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία στην ανα­πα­ρά­στα­ση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι αυτή θα φω­τί­σει τις ακρι­βείς συν­θή­κες υπό τις οποί­ες το μα­χαί­ρι κα­τέ­λη­ξε να τραυ­μα­τί­σει θα­νά­σι­μα το θύμα στον λαιμό. Κατά τη θέση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποί­ος επι­κα­λεί­ται σο­βα­ρά κενά μνή­μης λόγω της ψυ­χι­κής του πά­θη­σης, ο ίδιος θυ­μά­ται μόνο ότι λίγο πριν από το μοι­ραίο επι­χεί­ρη­σε να στρέ­ψει το μα­χαί­ρι στην κοι­λια­κή του χώρα για να θέσει τέρμα στη ζωή του και πι­θα­νο­λο­γεί ότι το τρα­γι­κό απο­τέ­λε­σμα επήλ­θε όταν ο 63χρο­νος προ­σπά­θη­σε να τον απο­τρέ­ψει, όπως φέ­ρε­ται να είχε πρά­ξει και στο πα­ρελ­θόν. Στην προ­α­να­κρι­τι­κή του απο­λο­γία είχε άλ­λω­στε ανα­φέ­ρει αυ­θόρ­μη­τα ότι δεν είχε σκοπό να κάνει κακό στο θύμα αλλά στον εαυτό του, με την υπε­ρά­σπι­ση να υπο­στη­ρί­ζει ότι επρό­κει­το για τρα­γι­κό ατύ­χη­μα και όχι για πράξη με δόλο.

Το υπό­μνη­μα της υπε­ρά­σπι­σης μετά την αρ­νη­τι­κή πρό­τα­ση

Λαμ­βά­νο­ντας γνώση της ει­σαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης, ο κ. Μα­νώ­λης Βλά­χος κα­τέ­θε­σε στις 18 Αυ­γού­στου 2026 υπό­μνη­μα ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών, με το οποίο επι­μέ­νει ότι η αρ­νη­τι­κή ει­σή­γη­ση πα­ρα­λεί­πει να απα­ντή­σει στον πυ­ρή­να της προ­σφυ­γής. Όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, οι διε­ξα­χθεί­σες πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες εξα­κο­λου­θούν να μην απο­φαί­νο­νται επί των 3 κρί­σι­μων ερω­τη­μά­των που άπτο­νται της αντι­κει­με­νι­κής και υπο­κει­με­νι­κής υπό­στα­σης του αδι­κή­μα­τος, δη­λα­δή της ικα­νό­τη­τας αντί­λη­ψης του άδι­κου χα­ρα­κτή­ρα της πρά­ξης κατά τον κρί­σι­μο χρόνο, της συν­δρο­μής των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων των άρ­θρων 34 ή 36 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα και της ολο­κλη­ρω­τι­κής ανι­κα­νό­τη­τας προς κα­τα­λο­γι­σμό. Επα­να­λαμ­βά­νε­ται επί­σης η αι­τί­α­ση ότι η εξέ­τα­ση πε­ριο­ρί­στη­κε σε προ­φο­ρι­κή συ­νέ­ντευ­ξη, χωρίς νευ­ρο­λο­γι­κό και ερ­γα­στη­ρια­κό σκέ­λος που θα ει­σέ­φε­ρε βιο­λο­γι­κά στοι­χεία και θα άμ­βλυ­νε την υπο­κει­με­νι­κό­τη­τα της κλι­νι­κής εκτί­μη­σης, με συ­νέ­πεια, κατά την υπε­ρά­σπι­ση, να πα­ρα­μέ­νει επι­τα­κτι­κή η ανά­γκη νέας, συ­μπλη­ρω­μα­τι­κής ψυ­χια­τρο­δι­κα­στι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Το φο­νι­κό ση­μειώ­θη­κε το από­γευ­μα της 8ης Ιου­νί­ου 2026, όπου θύμα και κα­τη­γο­ρού­με­νος συ­γκα­τοι­κού­σαν επί σειρά ετών και δια­τη­ρού­σαν, κατά τα λε­γό­με­να του ίδιου του 55χρο­νου, στενή, πο­λυ­ε­τή φιλία. Ο 63χρο­νος εντο­πί­στη­κε στον αύ­λειο χώρο χωρίς σφυγ­μό και αι­σθή­σεις, με θα­να­τη­φό­ρο τραύ­μα στον λαιμό από νύσ­σον και τέ­μνον όρ­γα­νο, ενώ το φο­νι­κό όρ­γα­νο, μα­χαί­ρι οι­κια­κής χρή­σης, κα­τα­σχέ­θη­κε στον χώρο. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος πα­ρέ­μει­νε στο ση­μείο μέχρι την άφιξη των αρχών και συ­νε­λή­φθη αυ­θη­με­ρόν, ενώ μετά την απο­λο­γία του στις 11 Ιου­νί­ου 2026 κρί­θη­κε προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος.

Κα­θο­ρι­στι­κή πα­ρά­με­τρο της υπό­θε­σης συ­νι­στά το βε­βα­ρη­μέ­νο ψυ­χια­τρι­κό ιστο­ρι­κό του 55χρο­νου, ο οποί­ος έχει νο­ση­λευ­τεί επα­νει­λημ­μέ­να σε δη­μό­σιες ψυ­χια­τρι­κές δομές, με τε­λευ­ταία κα­τα­γε­γραμ­μέ­νη ει­σα­γω­γή στις 29 Μαΐου 2026, πε­ρί­που 10 ημέ­ρες πριν από το μοι­ραίο πε­ρι­στα­τι­κό, όταν οδη­γή­θη­κε από τους οι­κεί­ους του στην Ψυ­χια­τρι­κή Κλι­νι­κή με αυ­το­κα­τα­στρο­φι­κές τά­σεις και έλαβε εξι­τή­ριο το ίδιο με­ση­μέ­ρι με νέα φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή. Το γε­γο­νός αυτό βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο της αντι­πα­ρά­θε­σης γύρω από την αξιο­πι­στία της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης και ανα­μέ­νε­ται να απα­σχο­λή­σει και τη συ­νέ­χεια της δια­δι­κα­σί­ας.