Κραυγή αγωνίας από την Animal Rescue Rodos για τα κακοποιημένα και εγκαταλελειμμένα ζώα στο νησί

Η εικόνα που μεταφέρει ο Γιώργος Κρητικός, επικεφαλής της ομάδας Animal Rescue Rodos, είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Καθημερινά, οι εθελοντές καλούνται να ανταποκριθούν σε περιστατικά κακοποίησης και εγκατάλειψης ζώων σε όλο το νησί της Ρόδου. Παρατημένα και βασανισμένα ζώα, θύματα της ανθρώπινης κακίας, που χρειάζονται άμεση κτηνιατρική περίθαλψη, ενώ οι δυνατότητες φιλοξενίας στο Κυνοκομείο έχουν πλέον ξεπεράσει τα όριά τους.
«Δυστυχώς, αυτή τη στιγμή μπορώ να πω ότι βρισκόμαστε στο αποκορύφωμα αυτής της κατάστασης, καθώς το Κυνοκομείο είναι ασφυκτικά γεμάτο. Δεν μπορούμε να βάλουμε, όπως έχω πει χιλιάδες φορές, όλα τα ζώα της Ρόδου μέσα σε κλουβιά. Όχι μόνον δεν γίνεται, αλλά και δεν είναι και σωστό», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Ζώα στα όρια της επιβίωσης
Μόνο μία πρόσφατη επιχείρηση, μετά από εισαγγελική παραγγελία, είναι αρκετή για να αποτυπώσει το μέγεθος του προβλήματος. Η ομάδα κλήθηκε να απομακρύνει σκυλιά από περιοχή μετά το Παραδείσι, τα οποία, σύμφωνα με τον κ. Κρητικό, βρίσκονταν σε κατάσταση οριακή για τη ζωή τους.
«Αφαιρέσαμε σκυλιά με εισαγγελική παραγγελία. Πρόκειται για σκυλιά τα οποία είναι στα όρια της επιβίωσης, σε άθλια κατάσταση. Ήτανε σκελετωμένα, γεμάτα τσιμπούρια πάνω τους. Αυτό που αντιμετωπίζουμε κάθε μέρα, ξεπερνάει τα όρια κάθε ανθρώπινης ανοχής».
Για τον ίδιο, η λύση δεν μπορεί να είναι η συνεχής περισυλλογή ζώων και η μεταφορά τους σε δομές που ήδη ασφυκτιούν. Χρειάζεται πρόληψη, έλεγχος, εφαρμογή των κανόνων και προπάντων η ατομική ευθύνη του καθενός.
«Ποια είναι η λύση; Εντατικές στειρώσεις και έλεγχοι. Θα πρέπει επιτέλους να μπει μια τάξη σε όλο αυτό που συμβαίνει. Δεν γίνεται κάθε μέρα να τρέχουμε σε περιστατικά και να αναγκαζόμαστε να μαζέψουμε από τέσσερα έως και έξι σκυλιά καθημερινά. Αυτό το πράγμα πρέπει να σταματήσει».
«Η δική σου συνείδηση πού βρίσκεται;»
Ο Γιώργος Κρητικός επιμένει ιδιαίτερα στην ατομική ευθύνη των ιδιοκτητών ζώων. Όπως λέει, δεν μπορεί κάθε περιστατικό εγκατάλειψης ή κακοποίησης να μετατρέπεται αυτομάτως σε ευθύνη του Δήμου ή των δομών περίθαλψης.
«Όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ από πού προέρχεται. Για να μην κρυβόμαστε και πίσω από το δάχτυλό μας. Αλλά αυτό το πράγμα έχει φτάσει πλέον στα όρια του παράλογου», αναφέρει.
Και προσθέτει: «Εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα να τρέχω καθημερινά από το πρωί μέχρι το βράδυ, αλλά να πηγαίνω σε περιστατικά που πραγματικά έχουν ανάγκη τα ζώα από βοήθεια. Αυτός είναι ο ρόλος μας. Ο ρόλος μας δεν είναι να μαντρώσουμε όλα τα ζώα της Ρόδου σε έναν χώρο. Αυτό το πράγμα δεν με βρίσκει σύμφωνο».
Η πίεση, ωστόσο, έχει φτάσει σε σημείο που ο ίδιος δηλώνει ότι δεν είναι διατεθειμένος να συνεχίσει επ’ αόριστον μια κατάσταση που θεωρεί αντίθετη με τη φιλοσοφία με την οποία ξεκίνησε τη δράση του.
«Σας μιλάω πάρα πολύ ειλικρινά ότι αν δεν παρθούν κάποια μέτρα και δεν γίνουν κάποια πράγματα, δεν μπορώ να συνεχίσω. Πάει ενάντια στη συνείδησή μου και σε αυτό που πραγματικά ονειρεύτηκα και το κάνω με όλη μου την αγάπη, μαζί με την ομάδα μου».
Μια ολόκληρη ομάδα πίσω από κάθε διάσωση
Ο επικεφαλής της Animal Rescue Rodos ξεκαθαρίζει ότι πίσω από κάθε περιστατικό διάσωσης δεν βρίσκεται ένα μόνο πρόσωπο, αλλά μια ολόκληρη ομάδα εθελοντών και ανθρώπων που προσφέρουν χρόνο και εργασία.
«Είμαστε μια ολόκληρη ομάδα η οποία είναι δίπλα μου, υπάρχουν οι εθελοντές οι οποίοι είναι και αυτοί δίπλα μας, υπάρχουν οι οργανώσεις. Δηλαδή είναι μια αλυσίδα. Αλλά τι να το κάνουμε, όταν όλη αυτή η αλυσίδα προσπαθεί και από την άλλη μεριά υπάρχει μια αταξία».
Στο ίδιο πλαίσιο, αναγνωρίζει τη στήριξη που υπάρχει από το Κυνοκομείο και τους ανθρώπους που εργάζονται εκεί.
«Ο Δήμος, με το Κυνοκομείο είναι δίπλα μας. Αυτό είναι γεγονός. Όμως χρειάζεται ο καθένας που έχει ένα ζώο να το φροντίζει και όχι να το πετάει».
Όπως επισημαίνει, οι εικόνες και τα βίντεο που δημοσιεύονται στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, δεν αποτελούν υπερβολή, αλλά αποτυπώνουν μια σκληρή καθημερινότητα.
«Δεν είναι κάτι το οποίο προβάλλουμε κάτι ψεύτικο. Προβάλλουμε την καθημερινότητα και κάποιες φορές αυτή η καθημερινότητα τυχαίνει να είναι και σκληρή».
Η εκπαίδευση της νέας γενιάς ως απάντηση
Για την Animal Rescue Rodos, η αντιμετώπιση του προβλήματος δεν μπορεί να περιορίζεται στη διάσωση ζώων. Η ενημέρωση και η εκπαίδευση θεωρούνται εξίσου σημαντικές.
«Εμείς αυτό που κάνουμε είναι να κοιτάξουμε να ενημερώνουμε την νέα γενιά και τα παιδιά. Τους επόμενους μήνες θα ξεκινήσουμε να πηγαίνουμε στα σχολεία, να μιλάμε στα παιδιά για να τα ευαισθητοποιήσουμε».
Ο ίδιος, θεωρεί ότι η αλλαγή νοοτροπίας πρέπει να ξεκινήσει από νωρίς, καθώς η προστασία των ζώων δεν είναι μόνο ζήτημα κρατικών ή δημοτικών δομών: «Είναι και η ατομική ευθύνη. Αυτά τα ζώα τα εγκαταλείπουν οι ιδιοκτήτες τους» -αναφέρει.
Πάνω από 500 ζώα στο Κυνοκομείο
Η κατάσταση αποτυπώνεται και στον αριθμό των ζώων που φιλοξενούνται σήμερα στη δομή. Σύμφωνα με τον Γιώργο Κρητικό, ο αριθμός έχει ξεπεράσει τα 500, ενώ οι ανάγκες για σίτιση, φάρμακα, επεμβάσεις και κτηνιατρική φροντίδα είναι καθημερινές.
«Αυτή τη στιγμή είναι πάνω από 500», αναφέρει, εξηγώντας ότι καθημερινά υπάρχουν ζώα που χρειάζονται ιατρική αντιμετώπιση.
«Έχουμε την κτηνίατρό μας στο Κυνοκομείο που φροντίζει όλα τα ζώα και καθημερινά κάνει επεμβάσεις στα ζώα τα οποία χρήζουν κτηνιατρικής περίθαλψης. Ένα μέρος αυτών γίνεται εδώ και ένα άλλο, το οποίο ζητάει περισσότερα μηχανήματα, να σας το πω έτσι, γιατί εμείς δεν έχουμε ακτινολογικά και τέτοια, θα πάει σε εξωτερικούς γιατρούς».
Για τον ίδιο, ο βασικός ρόλος μιας τέτοιας δομής πρέπει να είναι ξεκάθαρος: η φροντίδα των ζώων που πραγματικά βρίσκονται σε ανάγκη.
«Αυτός πρέπει να είναι όμως ο σκοπός του Κυνοκομείου, να φροντίζουμε τα ζώα που έχουν ανάγκη. Όχι να παίρνω ένα δεσποζόμενο που το βρήκα στον δρόμο κι επειδή ενοχλεί κάποιους να πηγαίνω και να το φυλακίζω μέσα στα κλουβιά. Τα παίρνουν, τα κακοποιούν και τα εγκαταλείπουν κιόλας».
Από τα σκυλιά και τις γάτες μέχρι τα άγρια ζώα
Η δράση της ομάδας δεν περιορίζεται στα ζώα συντροφιάς. Ο κ. Κρητικός αναφέρεται σε περιστατικά με πουλιά και άλλα άγρια ζώα, υπογραμμίζοντας ότι η προσωπική του συνείδηση τον οδηγεί να βοηθήσει κάθε ζώο που κινδυνεύει, ακόμη κι αν τυπικά δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά του.
«Δεν είμαι αρμόδιος εγώ ούτε για να τρέξω στα ελάφια, ούτε στα παγόνια, ούτε στους αετούς, ούτε σε οποιοδήποτε είδος ζώου. Αλλά όταν ένα ζώο κινδυνεύει και εγώ μπορώ να πάω να του προσφέρω βοήθεια, δεν μπορώ να αρνηθώ».
Το μήνυμα που θέλει να περάσει είναι ευρύτερο από τη διάσωση ενός ζώου: αφορά στη συνύπαρξη ανθρώπων και ζώων.
«Αυτό που θέλουμε να κάνουμε είναι να κοιτάξουμε να πληροφορηθεί ο κόσμος, να αγαπήσει τα ζώα, να αγκαλιάσει τα ζώα, είτε αυτά λέγονται σκυλιά, γατιά, γεράκια, ελάφια, όλα τα ζώα. Να συνυπάρχουμε μαζί τους. Δεν υπήρχαμε σε αυτό τον πλανήτη μόνοι μας. Υπήρχαν και αυτά».
Η ελπίδα μέσα από τους εθελοντές και τις υιοθεσίες
Μέσα σε αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα, η ομάδα συνεχίζει να αναζητά λύσεις. Μία από αυτές είναι η νέα ηλεκτρονική σελίδα για τις υιοθεσίες, η οποία δημιουργήθηκε με τη συνεισφορά εθελοντών.
«Ένας τεχνικός, ο Νίκος, και η Γαρυφαλιά περάσανε ατελείωτες ώρες με τη δική μας καθοδήγηση και αυτή τη στιγμή έχουμε ανεβάσει τη σελίδα στην οποία μπορεί οποιοσδήποτε να επισκεφθεί και να δει τα σκυλιά του Κυνοκομείου. Δεν είναι όλα περασμένα ακόμα, αλλά είναι μια πολύ καλή αρχή. Η σελίδα αυτή θα εμπλουτιστεί και κάθε μέρα θα εμπλουτίζεται».
Και ο στόχος, όπως λέει, είναι απλός αλλά ουσιαστικός: «Έστω και ένα σκυλί, να υιοθετηθεί, μα είναι μεγάλη υπόθεση να φύγει από τα κλουβιά. Γιατί αυτός είναι πάντα ο σκοπός».
Ο Γιώργος Κρητικός υπογραμμίζει, τέλος, ότι η παρουσία των εθελοντών αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ελπίδες για την αντιμετώπιση της κατάστασης.
«Εθελοντές σημαίνει συνείδηση και παιδεία απέναντι στα ζώα. Αυτό σημαίνει εθελοντής για μένα. Αυτός που αγαπάει τα ζώα έρχεται και προσφέρει εθελοντικά βοήθεια. Για τα ζώα. Ούτε για τον Κρητικό, ούτε για τον οποιονδήποτε».
Για την Animal Rescue Rodos, η μάχη δεν αφορά μόνο στη διάσωση ενός ζώου σήμερα. Αφορά στην προσπάθεια να αλλάξει σταδιακά μια νοοτροπία που, όπως περιγράφει ο επικεφαλής της ομάδας, εξακολουθεί να οδηγεί καθημερινά σε εγκαταλείψεις, κακοποιήσεις και νέες ανάγκες περίθαλψης. Και σε αυτή τη μάχη, το ζητούμενο δεν είναι απλώς να υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι που πατούν «like» στις εικόνες των διασώσεων, αλλά περισσότεροι άνθρωποι που θα αναλάβουν έμπρακτα την ευθύνη απέναντι στα ζώα.