Κραυγή αγωνίας από τη Φιλοζωική Ρόδου

Με αφορμή την περί­πτωση του σκληρού και απάν­θρω­που βασα­νι­σμού που υπέστη ο Όλιβερ, το χάσκι στην Αράχωβα, έρχο­νται στο φως διάφορα, ανάλογα περι­στα­τικά που σημειώ­θη­καν (και δυστυ­χώς, συνε­χί­ζο­νται) και στην Ρόδο.

Αυτό καταγ­γέλ­λει με δηλώ­σεις της στην ‘δημοκρατική’, η πρό­ε­δρος της Φιλο­ζω­ι­κής Ρόδου κα Γιούλα Διμέλη, επι­ση­μαί­νο­ντας πως ενώ υπάρχει το νομικό πλαίσιο, δεν είναι τόσο αυστηρό που να απο­τρέ­πει τους υπο­ψή­φιους βασα­νι­στές ζώων, να προ­βαί­νουν σε τέτοιες απο­τρό­παιες πράξεις.

«Δυστυ­χώς, έχουμε βρει πάρα πολλά ζώα κακο­ποι­η­μένα, σε άθλια κατά­σταση από βασα­νι­σμούς που υπέ­στη­σαν, αλλά και σε πολλές περι­πτώ­σεις, ζώα που έπεσαν θύματα… κτη­νο­βα­σίας. Στην συντρι­πτική πλειο­ψη­φία, εντο­πί­ζουμε ζώα στην Ρόδο (σκυλιά, άλογα, κατσίκα, αιγο­πρό­βατα αλλά και γάτες) εγκα­τα­λε­λειμ­μένα σε διάφορα σημεία και μάλιστα δύο με τρεις φορές την εβδο­μάδα, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές, που βρί­σκουμε κου­τά­βια μέσα σε σκου­πί­δια, σε σακού­λες κ.λπ.

Παρά το γεγονός πως υπάρχει μεγάλη κινη­το­ποί­ηση από εθε­λο­ντές και θεω­ρούμε ότι υπάρχει ευαι­σθη­το­ποί­ηση, τελικά τα περι­στα­τικά δεν στα­μα­τούν. Και αυτό, οφεί­λε­ται κυρίως στο γεγονός πως δεν υπάρχει σωστή τιμωρία των δραστών. Αν δεν στα­μα­τή­σει με την τριετή ανα­στολή των ποινών και να αναι­ρού­νται τα διοι­κη­τικά πρό­στιμα στο δικα­στή­ριο, θα μένουμε έτσι. Πηγαί­νουν στο εφετείο και αθω­ώ­νο­νται. Συνεπώς, όποιος θέλει να κάνει κάποια τέτοια απο­τρό­παια πράξη, δεν ενδια­φέ­ρε­ται για τις συνέ­πειες. Έχουμε ένα νόμο, θεω­ρη­τικά καλό, ο οποίος στην πράξη είναι ανε­φάρ­μο­στος. Κατά την προ­σω­πική μου άποψη, οι ποινές δεν πρέπει να έχουν ανα­στολή» -όπως τόνισε.

Η κα Διμέλη υπο­γράμ­μισε πως τα περι­στα­τικά είναι πλέον πολ­λα­πλά και μάλιστα αφορούν σε βασα­νι­σμούς και εγκα­τα­λεί­ψεις ζώων. Στην προ­σπά­θεια της Φιλο­ζω­ϊ­κής, των εθε­λο­ντών, συμ­με­τέ­χουν πολλοί ιδιώτες αλλά και κτη­νί­α­τροι που ανα­λαμ­βά­νουν να παρέ­χουν την βοήθειά τους στα άρρωστα και τραυ­μα­τι­σμένα ζώα.

Σε ερώτηση εάν μπορεί κάποιος να αντι­λη­φθεί για ποιον λόγο κάποιοι άνθρω­ποι προ­βαί­νουν σε τέτοιες απάν­θρω­πες πράξεις ενα­ντίον των ζώων, η πρό­ε­δρος της Φιλο­ζω­ϊ­κής, δήλωσε:

«Μια μερίδα ανθρώ­πων όπως οι κυνηγοί, είναι άνθρω­ποι που βλέπουν τα ζώα σαν εργα­λεία. Το 80% των σκυλιών που φιλο­ξε­νούμε στο Δημο­τικό Κυνο­κο­μείο Ρόδου είναι κυνη­γό­σκυλα που τα έχουν εγκα­τα­λεί­ψει. Αυτή παρα­μέ­νει μια μεγάλη πληγή. Δημιουρ­γούν συνεχώς γέννες για να δουν ποια σκυλιά θέλουν και τα άλλα τα πετάνε, τα εγκα­τα­λεί­πουν ή τα σκο­τώ­νουν. Υπάρ­χουν άνθρω­ποι που είναι τελείως ανεύ­θυ­νοι κι ενώ έχουν ένα ζώο συντρο­φιάς, κάποια στιγμή δεν το θέλουν και το παρα­τάνε για κάποιους λόγους και βέβαια, υπάρ­χουν και οι διε­στραμ­μέ­νοι οι οποίοι αρέ­σκο­νται στο να βασα­νί­ζουν ζώα. Τους ικα­νο­ποιεί για κάποιους λόγους και βέβαια, ανήκουν σε μια άλλη κατη­γο­ρία… Κακά ένστι­κτα, επι­θε­τι­κοί, ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα ή δια­στρο­φές που τα βγάζουν στα ζώα…».

Την ίδια ώρα, το Δημο­τικό Κυνο­κο­μείο Ρόδου, δέχεται πίεση λόγω των συνεχών εγκα­τα­λεί­ψεων σκυλιών με την δημο­τική αρχή, να κατα­βάλ­λει προ­σπά­θειες για την φρο­ντίδα, σίτιση, στέγη αλλά και στει­ρώ­σεις. «Κοντεύ­ουμε στα 400 ζώα και προ­σπα­θούμε να τα φρο­ντί­σουμε όπως μπο­ρούμε.

Πολλοί κτη­νί­α­τροι, μας βοηθούν, πολλοί εθε­λο­ντές κ.λπ. Θα ήταν καλύ­τερο εάν δίνο­νταν αρμο­διό­τη­τες στις Τοπικές Κοι­νό­τη­τες, και οι κατά τόπους πρό­ε­δροι να κατα­γρά­ψουν τα αδέ­σποτα ώστε να γίνουν συντο­νι­σμέ­νες ενέρ­γειες με κινητές μονάδες στει­ρώ­σεων, με ταΐ­στρες και να ξέρουμε ποιος τα φρο­ντί­ζει. Δεν μπορεί να τα ανα­λά­βει όλα τα περι­στα­τικά η Φιλο­ζω­ική και να κατα­λή­γουν στο Δημο­τικό Κυνο­κο­μείο Ρόδου. Πρέπει να βρεθεί λύση και συντο­νι­σμός αφού βλέ­πουμε, ότι δεν στα­μα­τούν ούτε οι εγκα­τα­λεί­ψεις, ούτε τα περι­στα­τικά βίας κατά των ζώων. Δεν μπο­ρούμε να βασι­ζό­μα­στε συνεχώς στους εθε­λο­ντές. Χρειά­ζο­νται στει­ρώ­σεις, τσι­πά­ρι­σμα των ζώων, συστη­μα­τι­κός έλεγχος, εκπαί­δευση των παιδιών», κατέ­ληξε η κ. Διμέλη.