ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ψηφιοποιημένη Γραφειοκρατία: Το Μεγάλο Εμπόδιο που Απειλεί το Ελληνικό Yachting

Πέγκυ Ντόκου 7 λεπτά ανάγνωση
ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η Ελλάδα δια­θέ­τει ισχυρά φυσικά πλε­ο­νε­κτή­ματα στον θαλάσ­σιο του­ρι­σμό, αλλά η γρα­φειο­κρα­τία και οι διοι­κη­τι­κές αγκυ­λώ­σεις εμπο­δί­ζουν την ανά­πτυξή του.
  • Ο Μιχάλης Ροδίτης προει­δο­ποιεί ότι η ψηφιακή δια­κυ­βέρ­νηση κιν­δυ­νεύει να γίνει μια ακόμη «φούσκα» αν δεν αλλάξει η νοο­τρο­πία της διοί­κη­σης.
  • Τα ψηφιακά εργα­λεία όπως το e-Charter και το e-CharterPermission είναι βήματα προς τη σωστή κατεύ­θυνση, αλλά η εφαρ­μογή τους προ­σκρούει σε παλιές δια­δι­κα­σίες.
  • Η ανάγκη για φυσική παρου­σία και έλεγχοι ακυ­ρώ­νει τα οφέλη της ψηφια­κής υπο­βο­λής, δημιουρ­γώ­ντας μια διπλή δια­δι­κα­σία αντί ενός πραγ­μα­τι­κού «one-stop shop».

• Μιχάλης Ροδίτης: «Δεν γίνεται να έχουμε ψηφια­κές πλατ­φόρ­μες του 2026 και διοι­κη­τική νοο­τρο­πία του 1980» • Ο ναυ­τι­λια­κός πρά­κτο­ρας και διευ­θυ­ντής της Μαρίνας Ρόδου, κρούει τον κώδωνα του κιν­δύ­νου για το μέλλον του ελλη­νι­κού θαλάσ­σιου του­ρι­σμού • Σε πλήρη εξέλιξη οι ετοι­μα­σίες για μεγάλο άνοιγμα στην Νέα Μαρίνα

Η Ελλάδα κατέχει ένα από τα ισχυ­ρό­τερα φυσικά πλε­ο­νε­κτή­ματα στον παγκό­σμιο χάρτη του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού. Τα κατα­γά­λανα νερά, τα εκα­το­ντά­δες νησιά και το μονα­δικό νησιω­τικό σύμπλεγμα της χώρας καθι­στούν την ελλη­νική επι­κρά­τεια έναν από τους πλέον ελκυ­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς για το διεθνές yachting. Ωστόσο, πίσω από την ειδυλ­λιακή εικόνα και τις δια­κη­ρύ­ξεις περί «ψηφια­κού μετα­σχη­μα­τι­σμού», η πραγ­μα­τι­κό­τητα που βιώνουν καθη­με­ρινά οι επαγ­γελ­μα­τίες του κλάδου, οι πλοιο­κτή­τες, οι καπε­τά­νιοι και οι δια­χει­ρι­στές σκαφών είναι τελείως δια­φο­ρε­τική.

Η ηλε­κτρο­νική δια­κυ­βέρ­νηση στον θαλάσ­σιο του­ρι­σμό κιν­δυ­νεύει να εξε­λι­χθεί σε μια ακόμη ελλη­νική «φούσκα». Παρά τη δημιουρ­γία σύγ­χρο­νων ψηφια­κών εφαρ­μο­γών, η βαθιά ριζω­μένη γρα­φειο­κρα­τία, η πολυ­διά­σπαση των ελέγχων και ο φόβος ανά­λη­ψης ευθύνης από τη διοί­κηση ακυ­ρώ­νουν στην πράξη τα οφέλη της τεχνο­λο­γίας.

Για τα οξύτερα προ­βλή­ματα του κλάδου, τις αγκυ­λώ­σεις του Υπουρ­γείου Ναυ­τι­λίας, αλλά και τις σημα­ντι­κές ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές της Δωδε­κα­νή­σου, μίλησε στην ‘δ’ ο ναυ­τι­λια­κός πρά­κτο­ρας και διευ­θυ­ντής της Μαρίνας Ρόδου, κ. Μιχάλης Ροδίτης.

«Ψηφιο­ποι­η­μένη Γρα­φειο­κρα­τία»  αντί για ουσια­στικό  μετα­σχη­μα­τι­σμό

Τα τελευ­ταία χρόνια έχει γίνει σημα­ντική συζή­τηση για την εισα­γωγή εργα­λείων όπως το e-Charter και το e-CharterPermission, τα οποία σχε­διά­στη­καν με στόχο την απλο­ποί­ηση των δια­δι­κα­σιών, τη μείωση των καθυ­στε­ρή­σεων και τη μετά­βαση του ελλη­νι­κού yachting σε μια νέα ψηφιακή εποχή. Αν και τα εργα­λεία αυτά απο­τε­λούν αναμ­φι­σβή­τητα βήματα προς τη σωστή κατεύ­θυνση, η εφαρ­μογή τους στην καθη­με­ρι­νό­τητα προ­σκρούει στη διοι­κη­τική δυσκαμ­ψία.

Όπως επι­ση­μαί­νει με κατη­γο­ρη­μα­τικό τρόπο ο κ. Μιχάλης Ροδίτης:

«Δημιουρ­γούμε εφαρ­μο­γές όπως το e-CharterPermission και το e-Charter, μιλάμε για ψηφιακό μετα­σχη­μα­τι­σμό, απλο­ποί­ηση δια­δι­κα­σιών και μετά­βαση του yachting στη νέα εποχή. Και πράγ­ματι, τα εργα­λεία αυτά απο­τε­λούν σημα­ντικά βήματα προς τη σωστή κατεύ­θυνση.

Όμως η τεχνο­λο­γία από μόνη της δεν μπορεί να αλλάξει ένα σύστημα που εξα­κο­λου­θεί να λει­τουρ­γεί με τη λογική της γρα­φειο­κρα­τίας, της υπερ­βο­λι­κής δια­δι­κα­στι­κής αυστη­ρό­τη­τας και -κυρίως- του φόβου ανά­λη­ψης ευθύνης. Δεν γίνεται να έχουμε ψηφια­κές πλατ­φόρ­μες του 2026 και διοι­κη­τική νοο­τρο­πία του 1980».

Το κύριο πρό­βλημα έγκει­ται στο γεγονός ότι η ψηφιακή υποβολή των εγγρά­φων δεν καταρ­γεί την απαί­τηση για φυσική παρου­σία και έλεγχο. Αντί το σύστημα να λει­τουρ­γεί ως ένα πραγ­μα­τικό «one-stop shop», μετα­τρέ­πε­ται σε μια διπλή δια­δι­κα­σία, όπου η τεχνο­λο­γία προ­στί­θε­ται πάνω στην προ­ϋ­πάρ­χουσα γρα­φειο­κρα­τία.

«Όταν μια δια­δι­κα­σία υπο­τί­θε­ται ότι είναι ηλε­κτρο­νική και “one-stop”, αλλά στο τέλος απαιτεί ξανά ανθρώ­πινη κρίση, δια­δο­χι­κές εγκρί­σεις, ερμη­νείες και πρα­κτι­κές που δια­φέ­ρουν από Λιμε­νική Αρχή σε Λιμε­νική Αρχή (μέσα στην Ελλάδα) τότε δεν έχουμε πραγ­μα­τικό ψηφιακό μετα­σχη­μα­τι­σμό. Έχουμε ψηφιο­ποι­η­μένη γρα­φειο­κρα­τία. Και το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα είναι ότι έτσι η Ελλάδα χάνει το αντα­γω­νι­στικό της πλε­ο­νέ­κτημα στο yachting».

Το αλαλούμ στα  Λιμε­ναρ­χεία και οι «ανα­λο­γι­κές» απαι­τή­σεις

Η εικόνα που μετα­φέ­ρουν οι επαγ­γελ­μα­τίες του χώρου ανα­δει­κνύει το χάσμα ανάμεσα στις εξαγ­γε­λίες της κεντρι­κής διοί­κη­σης και την πρα­κτική εφαρ­μογή στα κατά τόπους λιμε­ναρ­χεία και τελω­νεία.

«Ζούμε στην εποχή της ηλε­κτρο­νι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης των εφαρ­μο­γών που έχουν κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη σε διά­φο­ρες υπη­ρε­σίες, όπως είναι η ΑΑΔΕ, όπως είναι τα τελω­νεία κλπ. Το πρό­βλημά μας παρα­μέ­νει το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας, το οποίο δεν μπορεί να ξεκολ­λή­σει από τη γρα­φειο­κρα­τία άλλων δεκα­ε­τιών –και μάλλον, δεν θέλει. Όσο και να φωνάζει ο κάθε υπουρ­γός, η κατά­σταση δεν λέει ν’ αλλάξει».

Σύμφωνα με τον κ. Ροδίτη, παρά την ύπαρξη των ηλε­κτρο­νι­κών πλατ­φορ­μών, η καθη­με­ρινή ταλαι­πω­ρία των πλη­ρω­μά­των και των επι­σκε­πτών παρα­μέ­νει αμείωτη:

«Ενώ υπάρ­χουν ψηφια­κές εφαρ­μο­γές για τη διευ­κό­λυνση της δια­κί­νη­σης των σκαφών, είτε το e-charter είτε το e-charter permission, εντού­τοις στα λιμε­ναρ­χεία — και το κάθε λιμε­ναρ­χείο βέβαια με τον δικό του τρόπο — ζητάνε εκτύ­πωση του απο­τε­λέ­σμα­τος της ηλε­κτρο­νι­κής εφαρ­μο­γής και προ­σκό­μισή του στο λιμε­ναρ­χείο για περαι­τέρω έλεγχο. Πείτε μου τι θα αλλάξει στη δια­δρομή; Σήμερα που ζούμε στην εποχή του AI! Δεν υπάρχει AI για το Υπουρ­γείο Ναυ­τι­λίας και για το Λιμε­νικό Σώμα…. Υπάρχει μόνο η ταλαι­πω­ρία του επι­σκέ­πτη».

Παράλ­ληλα, οι απαι­τή­σεις ορι­σμέ­νων ελεγ­κτι­κών αρχών αγγί­ζουν τα όρια του παρα­λό­γου, επι­βα­ρύ­νο­ντας τους του­ρί­στες με ανα­χρο­νι­στι­κές δια­δι­κα­σίες που δεν συνά­δουν με μια σύγ­χρονη του­ρι­στική χώρα:

«Ζητάνε από τον πελάτη (τον ιδιο­κτήτη σκαφών) ο οποίος έρχεται για δια­κο­πές στη Ρόδο, να έχει μαζί του προ δεκα­πε­ντα­ε­τίας και εικο­σα­ε­τίας όλο τον φάκελο του σκάφους του για το ΦΠΑ κλπ. Ζητάνε τις 30 σελίδες του δια­βα­τη­ρίου του να τις βγάλουν φωτο­τυ­πία και να τις σκα­νά­ρουν στο σύστημα. Πράγ­ματα τα οποία δεν ται­ριά­ζουν σε μια του­ρι­στική και κυρίως ευρω­παϊκή χώρα».

Η έλλειψη ενιαίας πολι­τι­κής και ο κίν­δυ­νος από τον αντα­γω­νι­σμό

Ένα από τα πλέον ανη­συ­χη­τικά στοι­χεία που επι­ση­μαί­νο­νται είναι η απουσία ομοιό­μορ­φης αντι­με­τώ­πι­σης από λιμάνι σε λιμάνι. Η έλλειψη ενιαίων κανόνων δημιουρ­γεί κλίμα αβε­βαιό­τη­τας στους διε­θνείς ναυ­λο­με­σί­τες (brokers) και στους πλοιάρ­χους (captains), οι οποίοι ανα­ζη­τούν στα­θε­ρό­τητα και προ­βλε­ψι­μό­τητα.

«Να σημειώσω ότι δεν μιλάμε για πρό­βλημα μόνο σε τοπικό επίπεδο. Μιλάμε για την κατά­σταση σε πανελ­λα­δικό επίπεδο. Εξαι­ρέ­σεις υπάρ­χουν. Ευτυχώς η Ρόδος έχει μία λογική αντι­με­τώ­πιση των πραγ­μά­των. Αλλά η Ρόδος δεν φτάνει. Όταν το σκάφος έρθει στη Ρόδο είναι όλα καλά. Πάει στη Λέρο, δημιουρ­γεί­ται πανικός. Πάει στην Κάλυμνο, τρεις φορές χει­ρό­τερα. Πάει στην Αθήνα, ακόμα πιο χει­ρό­τερα. Οπότε δεν φτάνει ένας κούκος να φέρει την άνοιξη. Πρέπει να υπάρξει μία ενιαία πολι­τική. Αλλιώς θα το χάσουμε το παι­χνίδι του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού».

Τονί­ζε­ται, μάλιστα, ότι το πρό­βλημα της Ελλάδας δεν είναι τιμο­λο­γιακό. Η χώρα μας, παρα­μέ­νει ιδιαί­τερα αντα­γω­νι­στική στις τιμές και δια­θέ­τει απα­ρά­μιλλη φυσική ομορφιά. Το εμπόδιο είναι αμιγώς θεσμικό και διοι­κη­τικό:

«Δεν έχει να κάνει με το οικο­νο­μικό κομμάτι. Η Ελλάδα είναι πολύ φθη­νό­τερη. Είμαστε ελκυ­στι­κοί και βεβαίως τα νησιά μας είναι ό,τι πιο ελκυ­στικό υπάρχει στην αγορά. Το πρό­βλημα είναι το γρα­φειο­κρα­τικό, το οποίο τους απωθεί. Ο διεθνής πελάτης, ο yacht manager, ο broker και ο captain δεν ενδια­φέ­ρο­νται για το πόσο όμορφη είναι η εφαρ­μογή. Θέλουν ταχύ­τητα, σαφή­νεια, προ­βλε­ψι­μό­τητα και μία δια­δι­κα­σία που λει­τουρ­γεί».

Την ίδια ώρα, ο κίν­δυ­νος απώ­λειας μερι­δίου αγοράς από γει­το­νι­κές χώρες είναι ορατός, ιδιαί­τερα όταν οι οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες στις αντα­γω­νί­στριες αγορές στα­θε­ρο­ποι­η­θούν:

«Αργά ή γρήγορα η Τουρκία θα βγει από την κρίση που έχει με το κόστος και με τον πλη­θω­ρι­σμό. Και θα έχουμε πάλι τα ίδια. Αν θέλουμε πραγ­μα­τικά η Ελλάδα να γίνει διεθνής προ­ο­ρι­σμός yachting, πρέπει να περά­σουμε από το “ψηφιο­ποιώ τη δια­δι­κα­σία” στο “καταργώ τα περιττά στάδια της δια­δι­κα­σίας”. Γιατί δια­φο­ρε­τικά θα συνε­χί­σουμε να έχουμε εξαι­ρε­τι­κές ιδέες, εξαι­ρε­τι­κές πλατ­φόρ­μες και εξαι­ρε­τι­κούς επαγ­γελ­μα­τίες — αλλά ένα κράτος που φοβάται να τους αφήσει να λει­τουρ­γή­σουν».

Η Ρόδος ως παρά­δειγμα ανά­πτυ­ξης: Υψηλές πλη­ρό­τη­τες και νέες επεν­δύ­σεις στη Μαρίνα

Παρά τις γενι­κό­τε­ρες αγκυ­λώ­σεις του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού, η Μαρίνα της Ρόδου απο­τε­λεί παρά­δειγμα προς μίμηση, επι­δει­κνύ­ο­ντας υψηλά ποσοστά πλη­ρό­τη­τας και σημα­ντικά ανα­πτυ­ξιακά έργα που επα­να­προσ­διο­ρί­ζουν τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες στην περιοχή.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην πορεία και το μέλλον της Μαρίνας Ρόδου, ο κ. Ροδίτης σημειώ­νει:

«Η Μαρίνα, όπως όλοι βλε­πουμε, εξε­λίσ­σε­ται. Μεγάλα σκάφη πλέον έρχο­νται στην Ρόδο. Η πλη­ρό­τητά μας είναι στο 85% κατά μέσο όρο. Όλα πάνε πάρα πολύ καλά. Οι περισ­σό­τε­ροι χώροι έχουν εκμε­ταλ­λευ­τεί και έχουν παρα­δο­θεί και στους χρήστες και στους επι­σκέ­πτες».

Παράλ­ληλα, ανα­κοί­νωσε δύο σημα­ντι­κές νέες υπο­δο­μές που εισέρ­χο­νται σε τροχιά υλο­ποί­η­σης:

1. Το Ναυ­πη­γείο (Dry Dock):

«Το ναυ­πη­γείο θα ξεκι­νή­σει την 1η Σεπτεμ­βρίου -το Dry Dock δηλαδή».

2. Το «Fashion Village»:

«Σε λίγο ξεκι­νάει και το Fashion Village, το οποίο θα ξεκι­νή­σει να ανα­πτύσ­σε­ται από τον Οκτώ­βριο. Ένας μεγάλος χώρος όπου θα υπάρ­χουν κατα­στή­ματα κλπ. Θα το ανα­κοι­νώ­σουμε επίσημα τις επό­με­νες μέρες. Θα είναι ένα είδος ανοι­χτού mall με πολλά περισ­σό­τερα πράγ­ματα από κατα­στή­ματα. Θα είναι φιλικό προς τον επι­σκέ­πτη και τον ντόπιο — και για shopping, και για φαγητό, για καφέ, για περί­πατο, για δρα­στη­ριό­τη­τες κ.λ.π».

Ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός απο­τε­λεί έναν από τους βασι­κό­τε­ρους πυλώνες της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας και της νησιω­τι­κής ανά­πτυ­ξης. Η τεχνο­λο­γία προ­σφέ­ρει τα κατάλ­ληλα εργα­λεία, αλλά η ψηφιο­ποί­ηση χωρίς την κατάρ­γηση των περιτ­τών διοι­κη­τι­κών σταδίων συνιστά ημί­με­τρο.

Όπως κατα­λή­γει ο κ. Ροδίτης, η πρό­κληση της επό­με­νης ημέρας δεν είναι τεχνο­λο­γική, αλλά θεσμική και πολι­τική:

«Το μέλλον δεν θα το στα­μα­τή­σει η έλλειψη τεχνο­λο­γίας. Θα το στα­μα­τή­σει η γρα­φειο­κρα­τία, ο φόβος της ευθύνης και η προ­σκόλ­ληση στο κατε­στη­μένο. Και αυτό είναι ίσως το μεγα­λύ­τερο εμπόδιο που πρέπει να ξεπε­ρά­σει σήμερα το ελλη­νικό yachting».

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.