Η καταγγελία που έμεινε μετέωρη έναν ολόκληρο χρόνο

Η Αντει­σαγ­γε­λέ­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου προ­τεί­νει την απαλ­λα­γή του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου από την Ψίνθο για την υπό­θε­ση κτη­νο­βα­σί­ας που είχε ανα­στα­τώ­σει το νησί, καθώς από κα­νέ­να στοι­χείο της δι­κο­γρα­φί­ας δεν προ­έ­κυ­ψαν εν­δεί­ξεις τέ­λε­σης της πρά­ξης. Και εδώ η υπό­θε­ση αφή­νει ένα σο­βα­ρό δί­δαγ­μα που ξε­περ­νά το ίδιο το πε­ρι­στα­τι­κό. Ο κα­ταγ­γέλ­λων, συ­ντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός που γνώ­ρι­ζε άρι­στα τις δια­δι­κα­σί­ες, ισχυ­ρί­στη­κε ότι είδε την πράξη επ’ αυ­το­φώ­ρω, όμως ούτε σύλ­λη­ψη επι­χεί­ρη­σε, ούτε τις αρχές ει­δο­ποί­η­σε, ούτε κτη­νια­τρι­κή εξέ­τα­ση ζή­τη­σε. Απευ­θύν­θη­κε σε φι­λο­ζω­ι­κό σύλ­λο­γο έναν ολό­κλη­ρο χρόνο αρ­γό­τε­ρα, όταν πλέον κάθε αντι­κει­με­νι­κό στοι­χείο είχε χαθεί ορι­στι­κά.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι μια δι­κο­γρα­φία που τα­λαι­πώ­ρη­σε επί σχε­δόν 4 χρό­νια έναν άν­θρω­πο με κα­τη­γο­ρία σε βαθμό κα­κουρ­γή­μα­τος, χωρίς ποτέ να υπάρ­ξει τί­πο­τα πέρα από μια αφή­γη­ση χωρίς έρει­σμα. Η δι­καιο­σύ­νη λει­τούρ­γη­σε τε­λι­κά με τα φίλ­τρα της, από τον ανα­κρι­τή που δεν επέ­βα­λε κα­νέ­να μέτρο έως την Ει­σαγ­γε­λία Εφε­τών που επέ­στρε­ψε τη δι­κο­γρα­φία, όμως το κό­στος για τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, κοι­νω­νι­κό και ψυ­χο­λο­γι­κό, δεν το απο­κα­θι­στά κα­νέ­να βού­λευ­μα.

Οι κα­ταγ­γε­λί­ες κρί­νο­νται από τις απο­δεί­ξεις, όχι από τον θό­ρυ­βο που προ­κα­λούν.