Ο γάμος για τις παραλίες χάλασε πριν καν φορεθούν τα μαγιό

Στις 23 Μαρ­τί­ου ο Δήμος Ρόδου είπε το «ναι» εγ­γρά­φως στην ΕΤΑΔ, με προί­κα μά­λι­στα το 20% των εσό­δων, πο­σο­στό που για πρώτη φορά έμπαι­νε στο τρα­πέ­ζι. Στις 23 Απρι­λί­ου, ακρι­βώς έναν μήνα μετά και χωρίς να με­σο­λα­βή­σει ούτε ένα τη­λε­φώ­νη­μα, ο γα­μπρός άφησε τη νύφη στα σκα­λιά της εκ­κλη­σί­ας, προ­τάσ­σο­ντας επι­χει­ρή­μα­τα που ου­δέ­πο­τε είχαν ακου­στεί στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Έτσι, αντί για συμ­φω­νία τον Απρί­λιο, το νησί βρέ­θη­κε με δια­γω­νι­σμούς στις 11 Μαΐου, δη­λα­δή με τις ξα­πλω­στρές να μοι­ρά­ζο­νται την ώρα που οι πρώ­τοι του­ρί­στες έψα­χναν ήδη πού να τις στρώ­σουν. Και για να ολο­κλη­ρω­θεί η ει­κό­να, το πε­ρί­φη­μο «άρ­παγ­μα» των πα­ρα­λιών από την ΕΤΑΔ απο­δει­κνύ­ε­ται πως δεν έγινε ούτε το 2023 ούτε το 2024 αλλά το μα­κρι­νό 1998, όταν κά­ποιοι από τους ση­με­ρι­νούς δια­μαρ­τυ­ρό­με­νους μάλ­λον ασχο­λού­νταν με το Μου­ντιάλ της Γαλ­λί­ας.

Το αστείο της υπό­θε­σης είναι ότι όλη η δη­μό­σια αντι­πα­ρά­θε­ση περί «κλεμ­μέ­νων» αι­για­λών στή­θη­κε πάνω σε ένα κα­θε­στώς που μετρά 28 χρό­νια ζωής, ενώ το πραγ­μα­τι­κό νέο, δη­λα­δή η υπα­να­χώ­ρη­ση από μια συμ­φω­νία που θα έβαζε λεφτά στα δη­μο­τι­κά τα­μεία, πέ­ρα­σε στα ψιλά. Στο με­τα­ξύ κα­τα­κυ­ρώ­θη­καν 57 ση­μεία, υπο­γρά­φη­καν 51 συμ­βό­λαια και η σεζόν προ­χω­ρά κα­νο­νι­κά.

Οι πα­ρα­λί­ες τε­λι­κά βρή­καν δια­χει­ρι­στή, το 20% όμως ψά­χνει ακόμη ποιος το αρ­νή­θη­κε και γιατί.