Γιώργος Χατζημάρκος: Χιλιόμετρα του οδικού άξονα Μαριτσά – Ψίνθος της Ρόδου αποκαταστάθηκαν και παραδίδονται πλέον πιο ανθεκτικά

Στην ση­μα­ντι­κή και με­γά­λη πα­ρέμ­βα­ση που έγινε στον οδικό άξονα Μα­ρι­τσά – Ψίν­θος της Ρόδου ανα­φέ­ρε­ται σε ανάρ­τη­ση του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης ο Πε­ρι­φε­ρειάρ­χης Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και πρό­ε­δρος της ΕΝΠΕ κ. Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος.

“Χι­λιό­με­τρα απο­κα­τά­στα­σης ενός δρό­μου που έστε­κε όσο η φύση του το επέ­τρε­πε, με­λε­τή­θη­καν εξ αρχής, ανα­κα­τα­σκευά­στη­καν και πα­ρα­δί­δο­νται πλέον πιο αν­θε­κτι­κά στα φαι­νό­με­να που κα­λού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν”, υπο­γράμ­μι­σε.

Η ανάρ­τη­ση του είναι η ακό­λου­θη:

Στον οδικό άξονα Μα­ρι­τσά-Ψίν­θος της Ρόδου, αντι­με­τω­πί­σα­με μια από τις με­γα­λύ­τε­ρες κα­τα­στρο­φές που έχου­με συ­να­ντή­σει σε οδικό δί­κτυο. Ήταν σαφές από την πρώτη ημέρα της κα­τα­στρο­φής του, οτι μόνο μια ολική απο­κα­τά­στα­ση θα μπο­ρού­σε να σχε­δια­στεί. Σή­με­ρα, και αφού έχει προη­γη­θεί ένα τε­ρά­στιο έργο στο υπό­βα­θρο αυτού του οδι­κού άξονα, αφού έχουν γίνει με­γά­λα τε­χνι­κά έργα δια­χεί­ρι­σης των υδά­των από τα ρέ­μα­τα που τον δια­σχί­ζουν κά­θε­τα, αφού εξα­σφα­λί­στη­κε η ευ­στά­θεια των πρα­νών κατά μήκος του και αφού ξη­λώ­θη­κε σε με­γά­λο μήκος και φτιά­χθη­καν απο την αρχή τα υπο­στρώ­μα­τα της οδού, φτά­σα­με και στην ασφαλ­τό­στρω­ση.

Χι­λιό­με­τρα απο­κα­τά­στα­σης ενός δρό­μου που έστε­κε όσο η φύση του το επέ­τρε­πε, με­λε­τή­θη­καν εξ αρχής, ανα­κα­τα­σκευά­στη­καν και πα­ρα­δί­δο­νται πλέον πιο αν­θε­κτι­κά στα φαι­νό­με­να που κα­λού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν.

Οχι, δεν είναι η συμ­μο­ρία της μι­ζέ­ριας αυτή που κα­θο­ρί­ζει την δου­λειά μας. Δεν είναι η κου­το­πο­νη­ριά μιας πο­λι­τι­κής σχο­λής που ντύ­νει την ανι­κα­νό­τη­τα της με πάσης φύ­σε­ως σε­νά­ρια, που θα μας σύρει στην ατζέ­ντα της ανυ­παρ­ξί­ας της. Είναι το αί­σθη­μα κα­θή­κο­ντος με το οποίο κα­θη­με­ρι­νά γί­νε­ται πρό­ο­δος. Κα­θη­με­ρι­νά και σε δε­κά­δες μέ­τω­πα. Οι υπο­δο­μές δεν κτί­ζο­νται στα πολλά λόγια αλλά στην σκλη­ρή δου­λειά. Κα­θη­με­ρι­νά και με αγάπη για τον τόπο.