ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Στη ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου χτίζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης το αφήγημα της τρίτης τετραετίας

Δαμιανός Αθανασίου 7 λεπτά ανάγνωση
ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η Νέα Δημο­κρα­τία βρί­σκε­ται στο 30,4% της εκτί­μη­σης ψήφου, με 12,3% ανα­πο­φά­σι­στους, και η ΔΕΘ φέτος είναι στρα­τη­γι­κής σημα­σίας για τις εκλογές του 2027.
  • Ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης σχε­διά­ζει έναν οδικό χάρτη έως το 2030, εστιά­ζο­ντας στην ιστορία που θα συνο­δεύει τις εξαγ­γε­λίες του.
  • Η κυβέρ­νηση αντι­με­τω­πί­ζει την αντί­φαση μεταξύ των θετικών μακρο­οι­κο­νο­μι­κών δεικτών και της καθη­με­ρι­νής δυσκο­λίας των πολιτών λόγω ακρί­βειας και χαμηλού δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος.
  • Οι φετινές ανα­κοι­νώ­σεις θα περι­λαμ­βά­νουν στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις για διά­φο­ρες κοι­νω­νι­κές ομάδες, αντί για ένα εντυ­πω­σιακό "μεγάλο μέτρο", προ­κει­μέ­νου να δημιουρ­γη­θεί αίσθηση κοι­νω­νι­κής αντα­πό­δο­σης.

• Με την Νέα Δημο­κρα­τία στο 30,4% της εκτί­μη­σης ψήφου και μια δεξα­μενή ανα­πο­φά­σι­στων που αγγίζει το 12,3%, το Μέγαρο Μαξίμου αντι­με­τω­πί­ζει τη φετινή Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης όχι ως ετήσια άσκηση παροχών, αλλά ως την πολι­τική αφε­τη­ρία της πορείας προς τις εθνικές εκλογές. Ο πρω­θυ­πουρ­γός σχε­διά­ζει έναν οδικό χάρτη έως το 2030, την ώρα που η ακρί­βεια παρα­μέ­νει το πρώτο πρό­βλημα των πολιτών και το 67% αξιο­λο­γεί αρνη­τικά το κυβερ­νη­τικό έργο

Κάθε χρόνο, το ίδιο ερώτημα κυριαρ­χεί στη δημόσια συζή­τηση τις εβδο­μά­δες πριν από τη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης: τι θα ανα­κοι­νώ­σει ο πρω­θυ­πουρ­γός και πόσο μεγάλο θα είναι το «καλάθι» των παροχών. Φέτος, ωστόσο, όλα δεί­χνουν ότι η άσκηση δεν θα είναι μια ακόμη επα­νά­ληψη του γνώ­ρι­μου έργου.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, στο Μέγαρο Μαξίμου αντι­με­τω­πί­ζουν τη Θεσ­σα­λο­νίκη ως κάτι πολύ περισ­σό­τερο από έναν σταθμό οικο­νο­μι­κών εξαγ­γε­λιών. Τη βλέπουν ως το σημείο εκκί­νη­σης της τελικής δια­δρο­μής προς τις εκλογές της άνοιξης του 2027 και, ταυ­τό­χρονα, ως την ευκαι­ρία να στηθεί το συνο­λικό αφήγημα με το οποίο ο κ. Κυριά­κος Μητσο­τά­κης θα διεκ­δι­κή­σει τρίτη τετρα­ε­τία.

Το βάρος, με άλλα λόγια, δεν πέφτει μόνο στο ύψος των μέτρων αλλά κυρίως στην ιστορία που θα τα συνο­δεύει.

Η αντί­φαση που καθο­ρί­ζει τον σχε­δια­σμό

Η κυβέρ­νηση γνω­ρί­ζει ότι εισέρ­χε­ται στην πιο απαι­τη­τική πολι­τικά περίοδο της δεύ­τε­ρης θητείας της. Από τη μία πλευρά μπορεί να επι­κα­λε­στεί μια οικο­νο­μία που εξα­κο­λου­θεί να ανα­πτύσ­σε­ται ταχύ­τερα από τον ευρω­παϊκό μέσο όρο, με υψηλές επεν­δύ­σεις, χαμη­λό­τερη ανεργία και ισχυρά δημόσια οικο­νο­μικά. Από την άλλη, γνω­ρί­ζει καλά ότι για μεγάλο μέρος των πολιτών η καθη­με­ρι­νό­τητα εξα­κο­λου­θεί να καθο­ρί­ζε­ται από την ακρί­βεια, το κόστος στέ­γα­σης και τη δυσκο­λία να αυξηθεί ουσια­στικά το δια­θέ­σιμο εισό­δημα.

Αυτή η αντί­φαση, ανάμεσα στους μακρο­οι­κο­νο­μι­κούς δείκτες και στην αίσθηση της κοι­νω­νίας, απο­τε­λεί ίσως το μεγα­λύ­τερο πολι­τικό πρό­βλημα που καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί ο κ. Μητσο­τά­κης. Και εξηγεί γιατί, όπως προ­κύ­πτει, η φετινή ΔΕΘ δεν θα στη­ρι­χθεί σε ένα εντυ­πω­σιακό «μεγάλο μέτρο» ικανό να αλλάξει μονο­μιάς το πολι­τικό κλίμα. Ο σχε­δια­σμός βασί­ζε­ται σε μια πιο σύνθετη λογική: κάθε σημα­ντική κοι­νω­νική ομάδα να μπορεί να ανα­γνω­ρί­σει τον εαυτό της μέσα στις ανα­κοι­νώ­σεις. Συντα­ξιού­χοι, μισθω­τοί, ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες, νέοι, οικο­γέ­νειες, μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις. Η επι­δί­ωξη είναι καθεμία από αυτές τις ομάδες να μπορεί να απα­ντή­σει σε ένα απλό ερώτημα: «Τι αλλάζει για μένα;».

Στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις αντί δια­γω­νι­σμού υπο­σχέ­σεων

Δεν είναι τυχαίο ότι οι πλη­ρο­φο­ρίες συγκλί­νουν σε στο­χευ­μέ­νες παρεμ­βά­σεις για τους συντα­ξιού­χους, σε φορο­λο­γι­κές διορ­θώ­σεις για τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες, σε πρό­σθε­τες ελα­φρύν­σεις για τη μεσαία τάξη και σε μέτρα που συν­δέ­ο­νται με τους μισθούς και την οικο­γέ­νεια. Η λογική δεν είναι να ευνοη­θεί μία μόνο κοι­νω­νική ομάδα αλλά να δημιουρ­γη­θεί η αίσθηση μιας ευρύ­τε­ρης κοι­νω­νι­κής αντα­πό­δο­σης.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσ­σο­νται και οι αρνη­τι­κές απα­ντή­σεις που δίνει έως σήμερα η κυβέρ­νηση σε αιτή­ματα όπως η επα­να­φορά του 13ου μισθού ή οι γενι­κευ­μέ­νες μειώ­σεις του ΦΠΑ. Το ζήτημα, όπως εξη­γεί­ται, δεν είναι μόνο δημο­σιο­νο­μικό. Είναι και ζήτημα πολι­τι­κής στρα­τη­γι­κής. Ο κ. Μητσο­τά­κης φαί­νε­ται να επι­λέ­γει να δια­τη­ρή­σει ως βασικό του πλε­ο­νέ­κτημα την εικόνα της δημο­σιο­νο­μι­κής αξιο­πι­στίας, εκπέ­μπο­ντας το μήνυμα ότι η κυβέρ­νηση δεν πρό­κει­ται να μπει σε δια­γω­νι­σμό υπο­σχέ­σεων με την αντι­πο­λί­τευση αλλά θα ανα­κοι­νώ­νει μόνο μέτρα που θεωρεί ότι μπορεί να εφαρ­μό­σει. «Δεν υπό­σχο­μαι μαγικές λύσεις, αλλά αυτά τα οποία λέω είναι και επε­ξερ­γα­σμένα και κοστο­λο­γη­μένα», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά ο πρω­θυ­πουρ­γός στη συνέ­ντευξή του στο Liberal, απορ­ρί­πτο­ντας τις εύκολες υπο­σχέ­σεις για άμεση απο­κλι­μά­κωση των τιμών.

ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ

Οδικός χάρτης για την Ελλάδα του 2030

Υπάρχει, ωστόσο, και μία παρά­με­τρος που ενδέ­χε­ται να απο­δει­χθεί η σημα­ντι­κό­τερη. Οι πλη­ρο­φο­ρίες που δια­κι­νού­νται το τελευ­ταίο διά­στημα συγκλί­νουν στο ό,τι ο πρω­θυ­πουρ­γός δεν επι­θυ­μεί να παρου­σιά­σει απλώς ένα πακέτο μέτρων για το 2027. Θέλει να κατα­θέ­σει έναν οδικό χάρτη έως το τέλος της δεκα­ε­τίας, ένα σχέδιο που θα συνδέει τη φορο­λο­γία, τους μισθούς, τις συντά­ξεις, τις επεν­δύ­σεις και τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις σε μια ενιαία αφήγηση για την Ελλάδα του 2030.

Εάν αυτή είναι τελικά η επιλογή του, τότε η φετινή ΔΕΘ αποκτά δια­φο­ρε­τικό χαρα­κτήρα. Οι οικο­νο­μι­κές εξαγ­γε­λίες παύουν να απο­τε­λούν ετήσια άσκηση παροχών και μετα­τρέ­πο­νται σε συνο­λική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης για την επόμενη τετρα­ε­τία. Σε αυτό το πλαίσιο δεν απο­κλεί­ε­ται ακόμη και μια πιο καθαρή τοπο­θέ­τηση για τον εκλο­γικό ορί­ζο­ντα, όχι μόνο επειδή η πρω­το­βου­λία των κινή­σεων ανήκει συνταγ­μα­τικά στον πρω­θυ­πουργό αλλά και επειδή μια οικο­νο­μία που αναζητά επεν­δύ­σεις και στα­θε­ρό­τητα χρειά­ζε­ται σαφή πολι­τικό ορί­ζο­ντα.

Το 30,4% και ο πήχης της αυτο­δυ­να­μίας

Το πολι­τικό έδαφος πάνω στο οποίο στή­νε­ται αυτός ο σχε­δια­σμός απο­τυ­πώ­νε­ται στη νέα δημο­σκό­πηση της Metron Analysis για το MEGA. Η Νέα Δημο­κρα­τία κατα­γρά­φει 30,4% στην εκτί­μηση ψήφου και 25% στην πρόθεση ψήφου, με διαφορά 13,3 μονάδων από το νέο κόμμα του κ. Αλέξη Τσίπρα, το οποίο περνά στη δεύτερη θέση με 17,1% στην εκτί­μηση και 14,1% στην πρόθεση. Το ΠΑΣΟΚ ακο­λου­θεί τρίτο, με 11,4% και 9,4% αντί­στοιχα.

Το 30,4% δεν απαντά από μόνο του στο ερώτημα της αυτο­δυ­να­μίας. Δίνει όμως στο κυβερ­νη­τικό επι­τε­λείο τη βάση για να συνε­χί­σει να τη θέτει ως κεντρικό πολι­τικό στόχο. Ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός υπήρξε σαφής: «Θεωρώ ότι ο στόχος της αυτο­δυ­να­μίας είναι ρεα­λι­στι­κός και εφικτός». Το επι­χεί­ρημά του δεν στη­ρί­ζε­ται μόνο στην αριθ­μη­τική αλλά και στην πολι­τική σύγκριση. «Η αυτο­δύ­ναμη Νέα Δημο­κρα­τία είναι μία πρόταση εξου­σίας, πολύ συγκε­κρι­μένη και πολύ σαφής. Ποια είναι η άλλη;», διε­ρω­τή­θηκε, επι­χει­ρώ­ντας να μετα­φέ­ρει το βάρος της συζή­τη­σης από τη φθορά της κυβέρ­νη­σης στην απουσία εναλ­λα­κτι­κής κυβερ­νη­τι­κής λύσης. Παράλ­ληλα, έκλεισε την πόρτα στα σενάρια συνερ­γα­σιών: «Διεκ­δικώ την αυτο­δυ­να­μία ακριβώς επειδή δεν βλέπω περι­θώ­ριο συνερ­γα­σίας». Η φράση αυτή σκια­γρα­φεί και τη βασική γραμμή έως το 2027, δηλαδή ότι η Νέα Δημο­κρα­τία θα ζητήσει νέα καθαρή εντολή και όχι εντολή δια­πραγ­μά­τευ­σης.

Η κρίσιμη δεξα­μενή των ανα­πο­φά­σι­στων

Το στοι­χείο που συγκε­ντρώ­νει το μεγα­λύ­τερο ενδια­φέ­ρον στα κομ­μα­τικά επι­τε­λεία είναι η αδιευ­κρί­νι­στη ψήφος, η οποία στη μέτρηση της Metron Analysis φτάνει στο 12,3%. Το ποσοστό αυτό δείχνει ότι η πολι­τική εικόνα δεν έχει κλει­δώ­σει. Η σύνθεση της δεξα­με­νής έχει ιδιαί­τερη σημασία. Το 17% των ανα­πο­φά­σι­στων είχε ψηφίσει Νέα Δημο­κρα­τία το 2023, το 13% ΠΑΣΟΚ, το 8% ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το 58% προ­έρ­χε­ται από άλλα κόμματα, την αποχή ή το λευκό.

Αυτό δεν σημαί­νει ότι οι πρώην ψηφο­φό­ροι της Νέας Δημο­κρα­τίας θα επι­στρέ­ψουν αυτό­ματα. Δείχνει όμως ότι η κυβέρ­νηση δια­τη­ρεί μια υπαρκτή δεξα­μενή επα­να­συ­σπεί­ρω­σης, την οποία ταυ­τό­χρονα θα διεκ­δι­κή­σει και η αντι­πο­λί­τευση. Από την τελική κατα­νομή της θα κριθεί όχι μόνο το εύρος της δια­φο­ράς αλλά και το αν η συζή­τηση περί αυτο­δυ­να­μίας θα παρα­μεί­νει ζωντανή έως την κάλπη.

Η σκιά της ακρί­βειας πάνω από το κυβερ­νη­τικό αφήγημα

Η ίδια δημο­σκό­πηση έχει, ωστόσο, και μια ιδιαί­τερα απαι­τη­τική όψη για την κυβέρ­νηση. Το 67% των ερω­τη­θέ­ντων θεωρεί ότι η χώρα κινεί­ται προς τη λάθος κατεύ­θυνση, ενώ η ακρί­βεια παρα­μέ­νει το πρώτο πρό­βλημα με ποσοστό 50%. Παράλ­ληλα, το κυβερ­νη­τικό έργο αξιο­λο­γεί­ται αρνη­τικά από το 67%, έναντι 28% θετικών κρίσεων.

Εδώ εντο­πί­ζε­ται το βασικό στοί­χημα για το Μέγαρο Μαξίμου: να μετα­τρα­πεί η μακρο­οι­κο­νο­μική εικόνα σε χει­ρο­πια­στό όφελος για τα νοι­κο­κυ­ριά. Ο κ. Μητσο­τά­κης το περιέ­γραψε με σαφή­νεια: «Η μακρο­οι­κο­νο­μική επι­τυ­χία που ανα­γνω­ρί­ζε­ται από όλους πρέπει να γίνει κτήμα των ίδιων των πολιτών». Η απά­ντηση που δίνει περι­λαμ­βά­νει αυξή­σεις μισθών, μειώ­σεις φόρων και πίεση στην αγορά μέσω του αντα­γω­νι­σμού.

Ο παρά­γο­ντας Τσίπρας και η μάχη της αντι­πο­λί­τευ­σης

Η μεγάλη μετα­βολή στο πεδίο της αντι­πο­λί­τευ­σης είναι το νέο κόμμα του κ. Τσίπρα. Με 17,1% στην εκτί­μηση ψήφου περνά καθαρά στη δεύτερη θέση, ενώ το 54% των ψηφο­φό­ρων του προ­έρ­χε­ται από τον ΣΥΡΙΖΑ του 2023, στοι­χείο που δείχνει ότι η πρώτη του δυνα­μική βασί­ζε­ται κυρίως στην επα­να­συ­σπεί­ρωση του παλαιού συρι­ζαϊ­κού ακρο­α­τη­ρίου.

Ο κ. Μητσο­τά­κης, πάντως, δεν εμφα­νί­ζε­ται δια­τε­θει­μέ­νος να ανα­δεί­ξει τον κ. Τσίπρα σε κεντρικό πρόσωπο της δικής του στρα­τη­γι­κής. «Εγώ δεν διαλέγω αντι­πά­λους. Τον έναν αντί­παλο που διαλέγω κάθε μέρα είναι τα πολλά προ­βλή­ματα των Ελλήνων πολιτών», δήλωσε. Ταυ­τό­χρονα, όμως, επι­τέ­θηκε συνο­λικά στην αντι­πο­λί­τευση, κάνο­ντας λόγο για «αδια­νό­ητη ιδε­ο­λο­γική ραστώνη» και κατη­γο­ρώ­ντας την ότι επι­μέ­νει στα ίδια εργα­λεία, δηλαδή στη μείωση του ΦΠΑ και στη 13η σύνταξη. Με άλλα λόγια, η κυβέρ­νηση θα επι­χει­ρή­σει να συγκρί­νει όχι μόνο πρόσωπα αλλά σχέδια δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Ο ορί­ζο­ντας της άνοιξης του 2027

Ο πρω­θυ­πουρ­γός έκλεισε εκ νέου τα σενάρια πρόωρων εκλογών. «Οι εκλογές θα γίνουν στο τέλος της θητείας, την άνοιξη του 2027», ξεκα­θά­ρισε, προ­σθέ­το­ντας ότι η κυβέρ­νηση έχει ακόμη έναν χρόνο δου­λειάς μπροστά της και ότι δεν πρέπει να υπάρξει χαλά­ρωση.

Ο χρόνος αυτός κρί­νε­ται καθο­ρι­στι­κός για όλες τις πλευρές. Για την Νέα Δημο­κρα­τία, επειδή οφείλει να μειώσει την από­σταση ανάμεσα στους οικο­νο­μι­κούς δείκτες και την καθη­με­ρι­νό­τητα των πολιτών. Για την αντι­πο­λί­τευση, επειδή καλεί­ται να απο­δεί­ξει ότι μπορεί να μετα­τρέ­ψει τη δυσα­ρέ­σκεια σε πλειο­ψη­φικό ρεύμα. Και για τους ανα­πο­φά­σι­στους, επειδή στη δική τους τελική επιλογή φαί­νε­ται πως θα παιχτεί μεγάλο μέρος της επό­με­νης πολι­τι­κής εξί­σω­σης.

Τελικά, το πραγ­μα­τικό ερώτημα της φετινής ΔΕΘ δεν θα είναι αν οι εξαγ­γε­λίες θα απο­δει­χθούν μεγα­λύ­τε­ρες ή μικρό­τε­ρες από τις περ­σι­νές. Θα είναι αν ο κ. Μητσο­τά­κης κατα­φέ­ρει να πείσει ότι η οικο­νο­μική πρόοδος που απο­τυ­πώ­νουν οι αριθμοί μπορεί να μετα­τρα­πεί, μέσα στα επόμενα χρόνια, σε αισθητή βελ­τί­ωση της ζωής των πολιτών. Διότι αυτό είναι το κενό που εξα­κο­λου­θεί να χάσκει ανάμεσα στις επι­δό­σεις της οικο­νο­μίας και στην κοι­νω­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα. Και αυτό είναι, εν τέλει, το πολι­τικό στοί­χημα όχι μόνο της φετινής ΔΕΘ αλλά και της επό­με­νης εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.