- Υπάρχει μια νοοτροπία τοπικών αρχόντων που συγχέει το δημόσιο αξίωμα με προσωπικά συμφέροντα, παρακάμπτοντας τις διαδικασίες.
- Η αίσθηση της ατιμωρησίας τους οδηγεί σε παρεμβάσεις που γίνονται συνήθεια, θεωρώντας ότι είναι φυσικό μέρος της εξουσίας τους.
- Οι συνέπειες των πράξεών τους έρχονται με την μορφή ελέγχων και καταγγελιών, υπενθυμίζοντας τους ότι η εξουσία είναι προσωρινή.
- Η εξουσία δίνεται για περιορισμένο χρόνο και οι παραβάτες θα αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πράξεών τους στο μέλλον.
Υπάρχει ένα είδος τοπικού άρχοντα που μπερδεύει το δημόσιο αξίωμα με προσωπικό μαγαζί. Οι διαδικασίες που ο νομοθέτης έστησε με κόπο ακριβώς για να μην αποφασίζει ο καθένας κατά το κέφι του, σε αυτόν φαντάζουν ενοχλητική γραφειοκρατία που παρακάμπτεται με ένα τηλεφώνημα, μια υπόδειξη στο κατάλληλο αυτί υπαλλήλου. Το θεωρεί μάλιστα και εξυπνάδα, σαν να ανακάλυψε αυτός πρώτος πώς στήνεται ένα βόλεμα, ενώ το μόνο που στήνει είναι ο φάκελος που κάποια στιγμή θα ανοίξει.
Το αστείο με τη νοοτροπία αυτή είναι ότι θεωρεί τον εαυτό του άτρωτο, ακριβώς επειδή για καιρό δεν τον άγγιξε κανείς. Όσο περνούν οι μήνες και οι παρεμβάσεις γίνονται συνήθεια, ο άρχοντας πείθεται ότι έτσι είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων, μέχρι που ένας έλεγχος, μια καταγγελία ή ένας εισαγγελέας θυμίζει ότι η θητεία τελειώνει αλλά η δικογραφία μένει.
Η εξουσία σε δανεικό χρόνο δίνεται, δεν χαρίζεται, και ο λογαριασμός για όσους το ξεχνούν έρχεται πάντα με τόκο.
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.