Νεφέλη Μασία: Ταξίδια Φωτός

Η Πρό­ε­δρος κα Σου­σά­να Καρ­δού­λια και το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του Μου­σεί­ου Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης Δήμου Ρόδου πα­ρου­σιά­ζουν την ατο­μι­κή έκ­θε­ση της Νε­φέ­λης Μασία με τίτλο Τα­ξί­δια Φωτός, σε επι­μέ­λεια Κώστα Πρά­πο­γλου.

Η έκ­θε­ση που πραγ­μα­το­ποιεί­ται στη Νέα Πτέ­ρυ­γα του Νε­στο­ρί­δειου Με­λά­θρου δια­μορ­φώ­νει έναν τόπο όπου το φως αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως δύ­να­μη που δια­μορ­φώ­νει ό,τι αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε. Μέσα από εγκα­τα­στά­σεις που συν­δυά­ζουν ακρυ­λι­κά στοι­χεία, φιλμ mylar, μαρ­μα­ρό­σκο­νη και φω­τι­στι­κές πα­ρεμ­βά­σεις LED, η καλ­λι­τέ­χνις ορ­γα­νώ­νει μια αλ­λη­λου­χία με­τα­το­πί­σε­ων. Οι επι­φά­νειες δέ­χο­νται το φως, το με­τα­φέ­ρουν, το απο­κλί­νουν, το επα­να­φέ­ρουν, οδη­γώ­ντας την ει­κό­να σε διαρ­κή αστά­θεια.

Αφε­τη­ρία της σκέ­ψης της είναι η έντα­ση του ρο­δια­κού φωτός. Ένα φως που γεν­νιέ­ται μέσα από τη θά­λασ­σα, την πέτρα, τη θερ­μό­τη­τα και τη χρο­νι­κή συσ­σώ­ρευ­ση του τόπου. Η Μασία το προ­σεγ­γί­ζει σαν υλικό που δια­θέ­τει δική του συ­μπε­ρι­φο­ρά, πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας τις με­τα­πτώ­σεις του κατά τη διάρ­κεια της ημέ­ρας, από την οξύ­τη­τα του πρω­ι­νού έως την εξα­σθέ­νη­ση της νύ­χτας.

Η θέαση παύει να είναι ου­δέ­τε­ρη. Το σώμα κα­λεί­ται να εμπλα­κεί. Η δια­φά­νεια βα­ραί­νει, η αντα­νά­κλα­ση απο­σύ­ρε­ται, η σκιά δη­λώ­νει μια δεύ­τε­ρη εγ­γρα­φή. Η με­τα­κί­νη­ση με­τα­βάλ­λει όλα όσα βλέ­που­με, η εγ­γύ­τη­τα ανα­τρέ­πει την κλί­μα­κα.

Τα έργα, δου­λε­μέ­να τα τε­λευ­ταία χρό­νια, δια­τη­ρούν μια εσω­τε­ρι­κή έντα­ση, με την επι­θυ­μία, τη μνήμη και την ανά­γκη προ­σα­να­το­λι­σμού να πα­ρα­μέ­νουν ενερ­γές. Το βλέμ­μα ανα­ζη­τά στα­θε­ρό ση­μείο, όμως αυτό διαρ­κώς με­τα­το­πί­ζε­ται.

Η πρα­κτι­κή της Μασία εδρά­ζε­ται σε μια βαθιά γνώση της ύλης. Η δια­δι­κα­σία είναι χει­ρω­να­κτι­κή και δο­κι­μα­στι­κή. Κάθε υλικό αντα­πο­κρί­νε­ται δια­φο­ρε­τι­κά: τα ακρυ­λι­κά συ­γκρα­τούν και ανα­κα­τευ­θύ­νουν, το mylar πάλ­λε­ται, η μαρ­μα­ρό­σκο­νη με­τα­φέ­ρει μια αί­σθη­ση στρω­μά­των που πα­ρα­πέ­μπει σε μια μακρά γλυ­πτι­κή πα­ρά­δο­ση. Η σχέση αυτή είναι καλ­λιερ­γη­μέ­νη μέσα από πο­λυ­ε­τή αφο­σί­ω­ση, ενώ η μα­θη­μα­τι­κή της συ­γκρό­τη­ση συ­να­ντά την ει­κα­στι­κή εμπει­ρία, δη­μιουρ­γώ­ντας μια ισορ­ρο­πία που δεν κα­τα­λή­γει ποτέ σε πλήρη έλεγ­χο.

Πα­ράλ­λη­λα, η έκ­θε­ση δια­τρέ­χει υπό­γεια μια ανα­φο­ρά σε μορ­φές όπως ο Δαί­δα­λος και ο Ίκα­ρος ως τρό­πος σκέ­ψης. Σε μια εποχή επι­τά­χυν­σης και αυ­το­μα­το­ποι­η­μέ­νων δια­δι­κα­σιών, επα­νέρ­χε­ται το ερώ­τη­μα της ισορ­ρο­πί­ας: πώς δια­τη­ρεί­ται το μέτρο όταν οι ρυθ­μοί επι­τά­χυν­σης υπερ­βαί­νουν την αν­θρώ­πι­νη επε­ξερ­γα­σία;

Στα Τα­ξί­δια Φωτός, το φως απο­σύ­ρε­ται από τον ρόλο της απο­κά­λυ­ψης και με­τα­τρέ­πε­ται στο ίδιο το πεδίο όπου ο κό­σμος απο­κτά υπό­στα­ση.

—

Νε­φέ­λη Μασία: είναι Ελ­λη­νί­δα καλ­λι­τέ­χνις με έδρα τη Νέα Υόρκη, της οποί­ας το έργο εκτεί­νε­ται στη ζω­γρα­φι­κή, τη γλυ­πτι­κή, τη χα­ρα­κτι­κή και τις εγκα­τα­στά­σεις. Eίναι κά­το­χος MFA στη Ζω­γρα­φι­κή και τη Χα­ρα­κτι­κή από το University of Pennsylvania και δι­πλω­μά­των στη ζω­γρα­φι­κή από την Ανώ­τα­τη Σχολή Καλών Τε­χνών της Αθή­νας και στα μα­θη­μα­τι­κά από το Πα­νε­πι­στή­μιο Ιω­αν­νί­νων. Το έργο της πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται σε πολ­λές ιδιω­τι­κές και δη­μό­σιες συλ­λο­γές σύγ­χρο­νης τέ­χνης πα­γκο­σμί­ως. Έχει λάβει πο­λυά­ριθ­μα βρα­βεία, με­τα­ξύ των οποί­ων επι­χο­ρη­γή­σεις από το Ίδρυ­μα Ωνάση και την Αγρο­τι­κή Τρά­πε­ζα της Ελ­λά­δας, καθώς και υπο­τρο­φί­ες από το Ίδρυ­μα Ωνάση και το University of Pennsylvania. Ατο­μι­κές της εκ­θέ­σεις πε­ρι­λαμ­βά­νουν το Dreamstorming στο Ελ­λη­νι­κό Ιν­στι­τού­το Βυ­ζα­ντι­νών Σπου­δών στη Βε­νε­τία (2003), που πα­ρου­σιά­στη­κε υπό την αι­γί­δα της Ελ­λη­νι­κής Προ­ε­δρί­ας της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Ακο­λού­θη­σαν οι εκ­θέ­σεις A Telluric Path στο American University Museum στο Katzen Arts Center, Ουά­σινγ­κτον, DC (2008) και Remaking Realities στο Stevenson University, Μέ­ρι­λαντ (2011). Μία από τις πρώ­τες ομα­δι­κές εκ­θέ­σεις της ήταν στην έκ­θε­ση του Σο­βιε­τι­κού Υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού στο Πα­λά­τι Σο­βιε­τι­κών Καλ­λι­τε­χνών στη Μόσχα (1988), και στη συ­νέ­χεια στη Μπιε­νά­λε της Σό­φιας (1989), όπου έλαβε το δεύ­τε­ρο βρα­βείο διά­κρι­σης. Το 1990, συμ­με­τεί­χε στον Διε­θνή Δια­γω­νι­σμό της UNESCO Man and Human Values into the 21st  Century στην Αθήνα. Ακο­λού­θη­σαν διε­θνείς συμ­με­το­χές όπως η 19η Μπιε­νά­λε της Λιου­μπλιά­να (1991), η Μπιε­νά­λε του Μά­α­στριχτ (1993), η 3η Μπιε­νά­λε του Βε­λι­γρα­δί­ου (1994) και ο Δια­γω­νι­σμός της UNESCO στο Πα­ρί­σι (1994). Συμ­με­τεί­χε επί­σης στο The Missing Peace Project, μια πε­ριο­δεύ­ου­σα έκ­θε­ση που πα­ρου­σιά­στη­κε σε ιδρύ­μα­τα όπως το Frost Museum στη Φλό­ρι­ντα, το San Antonio Museum of Art στο Τέξας και το UCLA Fowler Museum στην Κα­λι­φόρ­νια (2006-11). Πιο πρό­σφα­τα, συμ­με­τεί­χε στις εκ­θέ­σεις wanderlust / all passports, Μέ­γα­ρο Σλή­μαν – Μελά (2024) στην Αθήνα και Femicide (2025) στη Νέα Υόρκη. Ζει και ερ­γά­ζε­ται στη Νέα Υόρκη.

——————————————————————————————————

Πλη­ρο­φο­ρί­ες: κα Ισμή­νη Κου­φού, Ανα­πλη­ρώ­τρια Προϊ­στα­μέ­νη του Μου­σεί­ου Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης, Δήμου Ρόδου.

Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης Δήμου Ρόδου

Πλ. Γα­βρι­ήλ Χα­ρί­του 12, 85131, Ρόδος

Τηλ. 2241036646 | FAX 2241023766  | [email protected]