Διεκόπησαν ως αυθαίρετες οι εργασίες στον περίβολο της Βίλας Ακκάβη!

Η αρμόδια Υπηρεσία Νεοτέρων Μνημείων φέρεται να διέταξε το σταμάτημα των εργασιών στο κηρυγμένο μνημείο της Μεσαιωνικής Πόλης, τη στιγμή που η δημόσια κόντρα για το αν προϋπήρχε η απαιτούμενη έγκριση κλιμακώνεται και φτάνει μέχρι αίτημα παραίτησης.

Σε ένα ζήτημα που ξεκίνησε ως τοπικό θέμα συντήρησης μνημείου και εξελίχθηκε σε ανοιχτή δημόσια αντιπαράθεση, στο επίκεντρο βρέθηκε η Βίλα Ακκάβη, κηρυγμένο μνημείο στη Ρόδο, και οι εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στον περίβολο και στον εξωτερικό της τοίχο. Η υπόθεση πήρε διαστάσεις όταν, σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο πολίτης που έθεσε δημόσια το θέμα, η αρμόδια Υπηρεσία διέταξε τη διακοπή των εργασιών χαρακτηρίζοντάς τες αυθαίρετες, αμφισβητώντας ευθέως τους ισχυρισμούς της Δημοτικής πλευράς ότι όλα είχαν προηγουμένως εγκριθεί.

Πρώτος ανέδειξε δημόσια το θέμα ο Χριστόδουλος Μαλιαράκης. Όπως ανέφερε, συνεργείο που εργαζόταν, κατά τις πληροφορίες του, για λογαριασμό της ΔΕΥΑΡ φέρεται να κατέστρεψε τον περίβολο και τον εξωτερικό τοίχο της βίλας. Ο κ. Μαλιαράκης στάθηκε ιδιαίτερα στην αξία του μνημείου, σημειώνοντας ότι η σκάλα της εισόδου ήταν διακοσμημένη αριστερά και δεξιά με κοχύλια, και υπογράμμισε ότι ο περίβολος δεν αποτελεί απλώς «ένα τοιχίο», αλλά μέρος του συνόλου του μνημείου.

Η τοποθέτησή του δεν περιορίστηκε στην περιγραφή της ζημιάς. Με αφορμή τη δημόσια απάντηση που έλαβε, ο κ. Μαλιαράκης επανήλθε υποστηρίζοντας ότι η εικόνα που παρουσιάστηκε από την πλευρά της Δημοτικής Αρχής δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Η θέση του προϊσταμένου της ΔΕΥΑΡ και της Διεύθυνσης Μεσαιωνικής Πόλης

Από την πλευρά του, ο Σωτήρης Βαγιανός, που προΐσταται της ΔΕΥΑΡ και της Διεύθυνσης Μεσαιωνικής Πόλης, παρουσίασε διαφορετική ανάγνωση των γεγονότων. Όπως ανέφερε, στην οδό Παπαλουκά πραγματοποιήθηκε προγραμματισμένη διακοπή της κυκλοφορίας προκειμένου να εκτελεστούν εργασίες αποκατάστασης βλάβης της ΔΕΥΑ Ρόδου, και με την ευκαιρία αυτή, ώστε να μην χρειαστεί νέο κλείσιμο του δρόμου, η Υπηρεσία προχώρησε στην καθαίρεση του κατεστραμμένου τμήματος.

Ο κ. Βαγιανός τοποθέτησε την παρέμβαση μέσα στο πλαίσιο ευρύτερου έργου. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η Διεύθυνση Μεσαιωνικής Πόλης και Μνημείων έχει συνάψει σύμβαση με ανάδοχο για το έργο με τίτλο «Αποκατάσταση ζημιών και άρση επικινδυνότητας κτιρίων και υποδομών αρμοδιότητας της Διεύθυνσης Μεσαιωνικής Πόλης, λόγω των έντονων καιρικών φαινομένων της 21 Ιανουαρίου 2026», προϋπολογισμού 370.000 ευρώ. Στο αντικείμενο του έργου, όπως υποστήριξε, περιλαμβάνεται και η αποκατάσταση του τοιχίου της Ακκάβης, που καταστράφηκε τον περασμένο Ιανουάριο.

Κομβικό σημείο της τοποθέτησής του ήταν ο ισχυρισμός περί έγκρισης. Ο κ. Βαγιανός διατείνεται ότι η προτεινόμενη παρέμβαση και ο τρόπος αποκατάστασης διαβιβάστηκαν στη Διευθύντρια της Υπηρεσίας Νεοτέρων Μνημείων, την κ. Μωραΐτου, από την οποία, όπως ανέφερε, ελήφθη η απαιτούμενη έγκριση ώστε οι σχετικές εργασίες να ενταχθούν στο έργο. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι τις επόμενες ημέρες, και μόλις δοθεί η σχετική άδεια από την Εφορεία Αρχαιοτήτων για την παρακολούθηση των εκσκαφών της θεμελίωσης, θα ξεκινήσουν οι εργασίες κατασκευής του νέου τοιχίου. Στη δημόσια τοποθέτησή του ο κ. Βαγιανός άσκησε και κριτική, κάνοντας λόγο για όσους σπεύδουν να γίνουν «δικαστές του καναπέ» χωρίς γνώση των πραγματικών δεδομένων.

Η αντίκρουση και ο ισχυρισμός για διακοπή των εργασιών

Η απάντηση ήρθε άμεσα. Ο κ. Μαλιαράκης χαρακτήρισε ανυπόστατα όσα ειπώθηκαν εις βάρος του και αμφισβήτησε ευθέως τον πυρήνα των ισχυρισμών της Δημοτικής πλευράς. Όπως υποστηρίζει, ο ισχυρισμός ότι υπήρχε έγκριση από την Υπηρεσία Νεοτέρων Μνημείων και προσωπικά από την προϊσταμένη κ. Μωραΐτου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Σύμφωνα με όσα διατείνεται ο κ. Μαλιαράκης, μετά από αίτημά του έλαβε επίσημη απάντηση από την αρμόδια Υπηρεσία, σύμφωνα με την οποία όχι μόνο δεν δόθηκε άδεια ή έγκριση, αλλά διατάχθηκε και η διακοπή των εργασιών, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν αυθαίρετες. Με βάση αυτή την τοποθέτηση, ο κ. Μαλιαράκης υποστήριξε ότι, όταν υψηλόβαθμος παράγοντας τοποθετείται δημόσια με τον τρόπο αυτό και επιπλήττει πολίτη για την άσκηση κριτικής στην εξουσία, η μόνη έντιμη κατάληξη είναι η παραίτηση.

Από τα διαθέσιμα στοιχεία προκύπτει ευθεία αντίθεση εκδοχών. Η μία πλευρά διατείνεται ότι οι εργασίες είχαν την απαιτούμενη έγκριση και εντάσσονταν σε νόμιμο, χρηματοδοτημένο έργο αποκατάστασης. Η άλλη ισχυρίζεται ότι η αρμόδια Υπηρεσία όχι μόνο δεν είχε εγκρίνει τις εργασίες, αλλά διέταξε τη διακοπή τους ως αυθαίρετων. Ποια από τις δύο αποτυπώσεις επιβεβαιώνεται από τα επίσημα έγγραφα παραμένει το κρίσιμο ερώτημα που θα κρίνει την εξέλιξη της υπόθεσης.

Το ιστορικό του μνημείου και η ζημιά του Ιανουαρίου

Η Βίλα Ακκάβη αποτελεί κηρυγμένο μνημείο, στοιχείο που τοποθετεί κάθε επέμβαση στο πλαίσιο αυστηρού νομικού καθεστώτος προστασίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν τεθεί στη δημόσια συζήτηση, ο περίβολος και ο εξωτερικός τοίχος δεν αντιμετωπίζονται ως απλά κατασκευαστικά στοιχεία, αλλά ως αναπόσπαστο τμήμα του προστατευόμενου συνόλου.

Η αφορμή για τις εργασίες ανάγεται, κατά την πλευρά της Δημοτικής Αρχής, στις ζημιές που προκλήθηκαν από τα έντονα καιρικά φαινόμενα της 21 Ιανουαρίου 2026, εξαιτίας των οποίων καταστράφηκε τμήμα του τοιχίου. Η αποκατάσταση εντάχθηκε, σύμφωνα με τους ίδιους ισχυρισμούς, στο ευρύτερο έργο άρσης επικινδυνότητας κτιρίων και υποδομών αρμοδιότητας της Διεύθυνσης Μεσαιωνικής Πόλης. Η σύγκρουση γύρω από το αν η συγκεκριμένη παρέμβαση είχε λάβει το πράσινο φως των αρμόδιων αρχαιολογικών υπηρεσιών είναι αυτή που μετέτρεψε ένα τεχνικό ζήτημα σε ανοιχτή πολιτική και θεσμική διένεξη, με την έκβασή της να εξαρτάται πλέον από το περιεχόμενο των εγγράφων που επικαλούνται οι δύο πλευρές.