Το νησί που λάμπει στις αφίσες και κρύβει την ουρά στο Κέντρο Κοινότητας

Κα­λω­σο­ρί­σα­τε στη Ρόδο, το κο­σμο­πο­λί­τι­κο θέ­ρε­τρο των μα­ρί­νων και των πε­ντά­στε­ρων, όπου ανά­με­σα στα σκάφη ανα­ψυ­χής και τις ατε­λεί­ω­τες σει­ρές ξε­νο­δο­χεί­ων στρι­μώ­χνο­νται 9.203 άν­θρω­ποι που πέ­ρα­σαν την πόρτα του Κέ­ντρου Κοι­νό­τη­τας για να βρουν άκρη με ένα επί­δο­μα. Το νησί που πουλά όνει­ρα δια­κο­πών εξέ­δω­σε μέσα στη χρο­νιά 781 επι­δό­μα­τα στέ­γα­σης, γιατί προ­φα­νώς όταν η του­ρι­στι­κή ζή­τη­ση εκτο­ξεύ­ει τα ενοί­κια, κά­ποιοι πλη­ρώ­νουν το μάρ­κε­τινγκ με το δικό τους κε­φά­λι. Και για να μη λεί­πει καμία πι­νε­λιά από τον πα­ρά­δει­σο, 64 βε­βαιώ­σεις αστε­γί­ας θυ­μί­ζουν ότι δίπλα στα all inclusive υπάρ­χει και το χωρίς τί­πο­τα.

Η χρη­μα­το­δό­τη­ση του Κέ­ντρου ανέ­βη­κε από 440.000 σε 1.255.000 ευρώ, που ση­μαί­νει ότι η ανά­γκη δεν συρ­ρι­κνώ­νε­ται αλλά φου­σκώ­νει, και κα­νείς δεν μπαί­νει στον κόπο να ανα­ρω­τη­θεί γιατί σε έναν τόπο που βγά­ζει τόσα από τον του­ρι­σμό χρειά­ζο­νται 701 επι­δό­μα­τα Ελά­χι­στου Εγ­γυ­η­μέ­νου Ει­σο­δή­μα­τος και συσ­σί­τιο για 70 αν­θρώ­πους. Στο τέλος του απο­λο­γι­σμού στέ­κε­ται ένας μο­να­δι­κός αριθ­μός που τα λέει όλα. Μία ταφή οι­κο­νο­μι­κά αδύ­να­μου προ­σώ­που με μέ­ρι­μνα της υπη­ρε­σί­ας, γιατί κά­ποιος έφυγε χωρίς να μπο­ρεί να πλη­ρώ­σει ούτε την κη­δεία του, στο νησί που δια­φη­μί­ζε­ται ως προ­ο­ρι­σμός ζωής.

Η Ρόδος ξέρει να φω­τί­ζει τέ­λεια τις βι­τρί­νες της, αρκεί να μη ρω­τή­σει κα­νείς τι μένει στο σκο­τά­δι από πίσω.