Πρόταση για προσωρινή κράτηση 69χρονου κατηγορούμενου για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκου με νοητική υστέρηση

• Η εισαγγελική λειτουργός ζητεί να αρθεί η διαφωνία με τον Ανακριτή υπέρ της φυλάκισης, υποστηρίζοντας ότι κανένας περιοριστικός όρος δεν μπορεί να αποτρέψει τον κίνδυνο τέλεσης νέων εγκλημάτων σε βάρος ανηλίκων

Νέα σελίδα ανοίγει στην υπόθεση που αφορά στη φερόμενη κακοποίηση ενός αγοριού 14 ετών με νοητική υστέρηση, μετά τη διάσταση απόψεων που είχε προκύψει ανάμεσα στον Α’ Τακτικό Ανακριτή και την Αντεισαγγελέα ως προς τη μεταχείριση του δεύτερου κατηγορουμένου.
Η εισαγγελική λειτουργός εισήγαγε στο αρμόδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών την πρότασή της, με την οποία ζητεί να αρθεί η διαφωνία υπέρ της δικής της άποψης και να επιβληθεί στον 69χρονο, σύντροφο της μητέρας του ανηλίκου, το έσχατο μέτρο δικονομικού καταναγκασμού, δηλαδή η προσωρινή κράτηση. Μέχρι να αποφανθεί το συμβούλιο, ο κατηγορούμενος παραμένει σε κατ’ οίκον περιορισμό.
Οπως έγραψε η «δημοκρατική» ο Α’ Τακτικός Ανακριτής έκρινε, μετά την απολογία της 5ης Ιουνίου 2026, ότι για την εξυπηρέτηση των σκοπών του νόμου αρκούσε η επιβολή περιοριστικών όρων. Η Αντεισαγγελέας διατύπωσε αντίθετη γνώμη, θεωρώντας ότι μόνη επαρκής λύση είναι η προσωρινή κράτηση. Καθώς οι δύο λειτουργοί δεν συνέκλιναν, η υπόθεση παραπέμφθηκε στο δικαστικό συμβούλιο, που καλείται πλέον να επιλύσει το ζήτημα.
Πώς αιτιολογεί η Αντεισαγγελέας την αναγκαιότητα της κράτησης
Στην πρότασή της η εισαγγελική λειτουργός υποστηρίζει ότι από το σύνολο του υλικού προκύπτουν σοβαρές ενδείξεις ενοχής μόνο σε βάρος του 69χρονου και όχι σε βάρος του δεύτερου κατηγορουμένου, του 60χρονου. Επισημαίνει ότι ο ίδιος ο Ανακριτής, αφήνοντας ελεύθερο τον 60χρονο χωρίς κανέναν όρο, αποδέχθηκε εμμέσως ότι ο δεύτερος δεν φέρει ευθύνη, στοιχείο που κατά την Αντεισαγγελέα ενισχύει την εικόνα ότι ο φερόμενος ως δράστης είναι ο σύντροφος της μητέρας.
Κεντρικό βάρος στην επιχειρηματολογία της δίνει στη σύνδεση ανάμεσα στο έγκαυμα του χεριού και στη φερόμενη ασέλγεια. Όπως αναφέρει, ο ανήλικος ταύτισε το πρόσωπο που τον κακοποίησε σεξουαλικά με εκείνο που του προκάλεσε το έγκαυμα από τσιγάρο, πράξη που ο 69χρονος παραδέχεται, έστω αποδίδοντάς την σε ατύχημα λόγω της υπερκινητικότητας του παιδιού. Η Αντεισαγγελέας θεωρεί ότι η αποδοχή αυτή λειτουργεί εις βάρος του, αφού, με βάση την κατάθεση του παθόντος, το πρόσωπο που τον έκαψε και το πρόσωπο που τον «πείραξε» ταυτίζονται.
Η εισαγγελική λειτουργός υποστηρίζει επίσης ότι ο τόπος όπου ο ανήλικος τοποθετεί τις πράξεις, η κουζίνα και το μπάνιο της κατοικίας, είναι χώρος στον οποίο ακώλυτη παρουσία είχε ο 69χρονος, ο οποίος είχε μετοικήσει μαζί με την οικογένεια μόλις τον τελευταίο μήνα. Αντίθετα, η παρουσία του 60χρονου, που κατονομάστηκε μία μόνο φορά από το παιδί, ήταν κατά την πρόταση περιορισμένη τοπικά και χρονικά, χωρίς να υπάρχει χώρος ελεύθερης αλληλεπίδρασης.
Ως προς το ίδιο το μέτρο, η Αντεισαγγελέας τονίζει ότι ο σοβαρός κίνδυνος τέλεσης νέων εγκλημάτων δεν μπορεί να αποκλειστεί με κανέναν περιοριστικό όρο. Υποστηρίζει ότι ούτε η απαγόρευση εξόδου από τη χώρα ούτε η υποχρέωση εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα αναιρούν την ελευθερία του κατηγορουμένου και, κατ’ επέκταση, τη δυνατότητα να επαναλάβει ανάλογες πράξεις. Σημειώνει ακόμη ότι η απαγόρευση προσέγγισης του συγκεκριμένου ανηλίκου είναι πλέον άνευ αντικειμένου, καθώς το παιδί διαμένει με την ενήλικη αδελφή του και τελεί υπό την πλήρη εποπτεία της. Παράλληλα κρίνει ατελέσφορη και πρακτικά ανεξέλεγκτη οποιαδήποτε απαγόρευση συναναστροφής με άλλους ανηλίκους, αναφέροντας ότι ο ίδιος ο κατηγορούμενος εξέθεσε προφορικά πως στο οικογενειακό του περιβάλλον υπάρχουν τουλάχιστον δύο ανήλικα εγγόνια. Με βάση τα παραπάνω, η εισαγγελική λειτουργός καταλήγει ότι μόνο η προσωρινή κράτηση είναι ανάλογη της βαρύτητας των πράξεων και απολύτως αναγκαία για την αποτροπή νέων ομοειδών εγκλημάτων.
Πώς περιγράφει η εισαγγελική πρόταση το ιστορικό της υπόθεσης
Στην πρότασή της η Αντεισαγγελέας ανατρέχει στην αφετηρία της υπόθεσης, τον Μάιο του 2022, όταν στο περιβάλλον ειδικού σχολείου εντοπίστηκε τραύμα στο δεξί χέρι του παιδιού, το οποίο αρχικά αποδόθηκε σε στάχτη τσιγάρου του συντρόφου της μητέρας. Η αναφορά αυτή οδήγησε σε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση, στο πλαίσιο της οποίας εξετάστηκαν ως μάρτυρες οι εκπαιδευτικοί, η μητέρα και ο ίδιος ο ανήλικος, ο οποίος υποβλήθηκε και σε ιατρικές εξετάσεις.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», η ιατροδικαστική εξέταση κατέγραψε εγκαυματικές περιοχές, εκδορές καθώς και ευρήματα που χαρακτηρίστηκαν συμβατά με πρόσφατη γενετήσια προσβολή, εικόνα που επιβεβαιώθηκε και από τη μεταγενέστερη ιατρική εξέταση. Η εισαγγελική πρόταση υπενθυμίζει ότι ο ανήλικος, που πάσχει από βαριά νοητική υστέρηση με ποσοστό αναπηρίας 67%, εξετάστηκε με τη συνδρομή πραγματογνώμονα ψυχολόγου, όπως προβλέπεται για τα ανήλικα θύματα.
Στην περιγραφή της η Αντεισαγγελέας αναφέρει ότι το παιδί, παρά τις σοβαρές δυσκολίες επικοινωνίας, κατέδειξε με απλοϊκές προτάσεις τον τρόπο, τον τόπο και τον χρόνο της φερόμενης κακοποίησης, καθώς και ορισμένα εξωτερικά χαρακτηριστικά του προσώπου που το έβλαψε. Όπως υπογραμμίζει, ο ανήλικος περιέγραψε έναν άνδρα κοντό, με σκούρα μαλλιά, στοιχεία που, σύμφωνα με την πρόταση, αντιστοιχούν στον 69χρονο και όχι στον 60χρονο, ο οποίος είναι αισθητά ψηλότερος και έχει λευκά μαλλιά. Η εισαγγελική λειτουργός θεωρεί ότι η αυτοπρόσωπη παρουσία και των δύο κατηγορουμένων την ίδια ημέρα επέτρεψε την επιβεβαίωση αυτής της ταύτισης.
Στο ιστορικό περιλαμβάνεται και η αλλαγή στη συμπεριφορά του παιδιού τις εβδομάδες πριν την καταγγελία. Όπως σημειώνεται, ο ανήλικος ζητούσε επίμονα τη συνεχή παρουσία εκπαιδευτικού δίπλα του, δυσανασχετούσε όταν επρόκειτο να επιστρέψει στην κατοικία όπου είχε μόλις πρόσφατα μετοικήσει και εκδήλωνε γενικότερη αποδοκιμασία προς το πρόσωπο της μητέρας του. Η εισαγγελική πρόταση αναφέρει ακόμη ότι η μητέρα, η οποία κρίθηκε ακατάλληλη από τις κοινωνικές υπηρεσίες, δεν διατηρούσε ουσιαστική επαφή με τον γιο της, ενώ το παιδί τελούσε σε πένθος για τον πρόσφατο θάνατο του βιολογικού του πατέρα.
Η ένσταση για το βάρος της ψυχολογικής εκτίμησης
Κομβικό σημείο της πρότασης αποτελεί η τοποθέτηση της Αντεισαγγελέως ως προς τον ρόλο της ψυχολόγου. Η εισαγγελική λειτουργός δέχεται ότι το αξιόπιστο μέρος της μαρτυρίας είναι πως κάποιος άνδρας ασέλγησε επί του παιδιού και ότι στο άμεσο περιβάλλον του ασκούνταν βία, ωστόσο σημειώνει πως η ψυχολόγος δεν προσδιόρισε με βεβαιότητα την ταυτότητα του δράστη, καθώς δεν είχε ενώπιόν της τους κατηγορουμένους. Σε αυτό ακριβώς το σημείο εδράζεται η διαφωνία με τον Ανακριτή, ο οποίος, κατά την πρόταση, υιοθέτησε την ασαφή αυτή τοποθέτηση και αναγνώρισε αοριστία στην κατάθεση του παθόντος.
Η θέση της υπεράσπισης
Ο 69χρονος αρνείται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή στις πράξεις που του αποδίδονται. Συνήγορος υπεράσπισής του είναι ο κ. Σπύρος Σαλαμαστράκης. Ο κατηγορούμενος διατείνεται ότι το έγκαυμα προέκυψε από ατύχημα, καθώς το παιδί, λόγω της έντονης κινητικότητάς του, ήρθε ξαφνικά σε επαφή με αναμμένο τσιγάρο που εκείνος κρατούσε, και υποστηρίζει ότι ουδέποτε βρέθηκε μόνος με τον ανήλικο, επικαλούμενος και το μικρό εμβαδόν της κατοικίας που επέβαλλε τη διαρκή παρουσία της μητέρας. Παραπέμπει επιπλέον σε εργαστηριακή έκθεση, σύμφωνα με την οποία δεν εντοπίστηκε γενετικό του υλικό.
Σε βάρος του 69χρονου ασκήθηκε ποινική δίωξη για κατάχρηση ανίκανου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη κατ’ εξακολούθηση, για γενετήσιες πράξεις με ανήλικο κατ’ εξακολούθηση και για σωματική βλάβη αδύναμου ατόμου κατ’ εξακολούθηση.