Το Δικαστικό Συμβούλιο διέταξε την προσωρινή κράτηση του 38χρονου κατηγορούμενου για σεξουαλική κακοποίηση της 13χρονης θετής του κόρης

• Απο­δε­χό­μενο πλήρως την εισαγ­γε­λική εισή­γηση, το δικα­στικό συμ­βού­λιο απο­φά­σισε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος πρέπει να οδη­γη­θεί άμεσα στη φυλακή • Ποιες ενδεί­ξεις κρί­θη­καν καθο­ρι­στι­κές

Με βού­λευμα που εξέδωσε χθες το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου έγινε δεκτή η πρόταση της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και διε­τά­χθη η σύλληψη και η προ­σω­ρινή κράτηση του 38χρονου κατη­γο­ρού­με­νου για τον βιασμό της 13χρονης θετής του κόρης.

Η υπόθεση είχε οδη­γη­θεί στο Συμ­βού­λιο μετά από δια­φω­νία μεταξύ του τακτι­κού Ανα­κριτή και Αντει­σαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου. Ο Ανα­κρι­τής πρό­τεινε την επιβολή περιο­ρι­στι­κών όρων. Αντί­θετα, η Εισαγ­γε­λέας επέ­μεινε ότι η σοβα­ρό­τητα των πράξεων, η πιθα­νό­τητα υπο­τρο­πής και ο τρόπος τέλεσης των αδι­κη­μά­των δεν αφήνουν περι­θώ­ριο για ηπιό­τερα μέτρα.

Το Συμ­βού­λιο, αφού μελέ­τησε το σύνολο της δικο­γρα­φίας, απο­φά­σισε να συντα­χθεί με την Εισαγ­γε­λική εισή­γηση. Παρήγ­γειλε αρμο­δίως τη σύλληψη του κατη­γο­ρού­με­νου και την κράτησή του μέχρι την εκδί­καση της υπό­θε­σης, κρί­νο­ντας πως υπάρ­χουν σοβαρές ενδεί­ξεις ενοχής και άμεσος κίν­δυ­νος επα­νά­λη­ψης των εγκλη­μα­τι­κών πράξεων.

Η δίωξη σε βάρος του 38χρονου αφορά σε τρεις ιδιαι­τέ­ρως σοβαρές και δια­κε­κρι­μέ­νες πράξεις:

• Βιασμό ανη­λί­κου κατ’ εξα­κο­λού­θηση, τελε­σθέ­ντα από πρόσωπο της οικο­γέ­νειας που διέμενε με την ανήλικη.

• Κατά­χρηση σε ασέλ­γεια ανή­λι­κης κάτω των 14 ετών, επίσης κατ’ εξα­κο­λού­θηση και από συγ­γε­νικό πρόσωπο με συμ­βί­ωση.

• Προ­σβολή γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με θύμα την ανήλικη τόσο πριν όσο και μετά τη συμπλή­ρωση του 12ου έτους της ηλικίας της.

Η απο­κά­λυψη της υπό­θε­σης και το απο­δει­κτικό υλικό

Η αρχική απο­κά­λυψη έγινε όταν η 13χρονη, έπειτα από μάθημα σεξουα­λι­κής αγωγής στο σχολείο, φέρεται να απο­κά­λυψε μέσω μηνύ­μα­τος στη μητέρα της ότι είχε υποστεί σεξουα­λική κακο­ποί­ηση από τον θετό της πατέρα. Η μητέρα κατέ­θεσε αμέσως σχετική καταγ­γε­λία και προ­σκό­μισε σειρά ηλε­κτρο­νι­κών μηνυ­μά­των, τα οποία σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία– περιεί­χαν επι­βα­ρυ­ντικά στοι­χεία.

Η δικο­γρα­φία εμπλου­τί­στηκε και με κατά­θεση από πρόσωπο του περι­βάλ­λο­ντος του κατη­γο­ρου­μέ­νου που δήλωσε ότι εκείνος του είχε εκμυ­στη­ρευ­τεί πως είχε σεξουα­λική σχέση με την ανήλικη. Οι ιατρο­δι­κα­στι­κές εξε­τά­σεις που διε­νερ­γή­θη­καν από εξει­δι­κευ­μέ­νους για­τρούς του ΕΣΥ και της Ιατρο­δι­κα­στι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σου, περι­γρά­φο­νται ως «συμ­βα­τές με επα­νει­λημ­μένη κακο­ποί­ηση».

Το κινητό του κατη­γο­ρου­μέ­νου κατα­σχέ­θηκε και βρί­σκε­ται υπό εξέταση, ενώ η κατά­θεση της ανή­λι­κης χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από τις ανα­κρι­τι­κές αρχές ως πλήρης, σαφής και εναργής – με περι­γρα­φές που αντι­στοι­χούν σε βιασμό και κατά συρροή προ­σβολή της γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειάς της.

Η υπε­ρα­σπι­στική γραμμή: Απόλυτη άρνηση των κατη­γο­ριών

Ο 38χρονος αρνεί­ται κάθε αδίκημα. Στην απο­λο­γία του παρου­σία των συνη­γό­ρων του κκ. Στέλιου Κιουρ­τζή και Δήμου Μουτάφη δήλωσε πως η κόρη της συντρό­φου του τον αγα­πούσε υπερ­βο­λικά, σε βαθμό που ο ίδιος θεω­ρούσε αμήχανο. Παρα­δέ­χε­ται δύο περι­στα­τικά σωμα­τι­κής επαφής με έντονο ενα­γκα­λι­σμό, σε κατά­σταση ημί­γυ­μνης παρου­σίας του στο σπίτι, τα οποία, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δεν είχαν καμία σεξουα­λική χροιά, αλλά θεωρεί ότι αργό­τερα δια­στρε­βλώ­θη­καν και παρερ­μη­νεύ­τη­καν.

Προ­βάλ­λει ως βασικό επι­χεί­ρημα το γεγονός ότι ουδέ­ποτε βρέθηκε μόνος του στο σπίτι με την ανήλικη, καθώς εργα­ζό­ταν πολλές ώρες και υπήρχε σχεδόν πάντα παρου­σία άλλων μελών της οικο­γέ­νειας. Παράλ­ληλα, επι­κα­λεί­ται τεχνι­κές εκθέ­σεις ιδιωτών ιατρο­δι­κα­στών και παι­δο­ψυ­χο­λό­γων, που κατά την άποψή του απο­δυ­να­μώ­νουν την αξιο­πι­στία των καταγ­γε­λιών.

Καταγ­γέλ­λει την αρχική ιατρο­δι­κα­στική εξέταση ως «πρό­χειρη και ασαφή», ενώ παρου­σιά­ζει δική του τεχνική γνω­μο­δό­τηση από πανελ­λα­δικά γνωστό ιατρο­δι­κα­στή, στην οποία υπο­στη­ρί­ζε­ται πως τα ευρή­ματα είναι πιο συμβατά με εντε­ρι­κές δυσκο­λίες παρά με κακο­ποί­ηση. Επι­κα­λεί­ται επίσης λευκό ποινικό μητρώο και σταθερή παρου­σία στη Ρόδο, επι­μέ­νο­ντας ότι δεν συντρέ­χει λόγος φυγής ή τέλεσης νέων πράξεων.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­ζε­ται ακόμη ότι η εν δια­στά­σει σύζυγός του αρχικά δεν είχε καμία υποψία ενα­ντίον του, και μόνο μετά την ενη­μέ­ρωση για τα πορί­σματα του ιατρο­δι­κα­στή άλλαξε στάση, ενώ κάνει λόγο και για κοι­νω­νικό «λιν­τσά­ρι­σμα» από το δια­δί­κτυο και τα ΜΜΕ.

Τα καθο­ρι­στικά στοι­χεία της από­φα­σης

Στην απόφαση βάρυνε ιδιαι­τέ­ρως η αιτιο­λό­γηση της Εισαγ­γε­λέως, η οποία στη­ρί­χθηκε σε πολυ­ε­πί­πεδο απο­δει­κτικό υλικό. Πυρήνα της πρό­τα­σης απο­τέ­λεσε η κατά­θεση της 13χρονης, η οποία ελήφθη με τις δέουσες ψυχο­λο­γι­κές και νομικές εγγυ­ή­σεις και χαρα­κτη­ρί­στηκε από ειδι­κούς ως σταθερή, πει­στική και αλη­θο­φα­νής. Η Εισαγ­γε­λέας υπο­γράμ­μισε ότι δεν υπάρ­χουν ενδεί­ξεις καθο­δή­γη­σης ή μυθο­πλα­σίας.

Επι­πλέον, το Συμ­βού­λιο έλαβε υπόψη του την ιατρο­δι­κα­στική έκθεση, που θεω­ρή­θηκε επι­βα­ρυ­ντική, καθώς και επι­πρό­σθε­τες μαρ­τυ­ρίες: πρώην εργο­δό­της του κατη­γο­ρού­με­νου φέρεται να κατέ­θεσε πως εκείνος τού είχε εκμυ­στη­ρευ­τεί μέρος των πράξεων, ενώ η μητέρα φίλης της ανή­λι­κης ανέφερε περι­στα­τικό όπου ο κατη­γο­ρού­με­νος, σε κοι­νω­νική εκδή­λωση και υπό την επήρεια αλκοόλ, επι­δί­ωξε στενή επαφή με άλλες ανή­λι­κες.

Ακόμη, κρίσιμη θεω­ρή­θηκε η προ­σκό­μιση συνο­μι­λιών από τη μητέρα της ανή­λι­κης, στις οποίες ο κατη­γο­ρού­με­νος εμφα­νί­ζε­ται να παρα­δέ­χε­ται έμμεσα την ενοχή του.

Ο Ανα­κρι­τής πρό­τεινε περιο­ρι­στι­κούς όρους, εκτι­μώ­ντας ότι αυτοί επαρ­κούν για να δια­σφα­λι­στεί η παρου­σία του κατη­γο­ρου­μέ­νου και να απο­τρα­πεί η τέλεση νέων αδι­κη­μά­των, χωρίς να παρα­βιά­ζε­ται το τεκ­μή­ριο αθω­ό­τη­τας. Συγκε­κρι­μένα, ειση­γή­θηκε απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα, υπο­χρε­ω­τική εμφά­νιση σε αστυ­νο­μικό τμήμα και απα­γό­ρευση επαφής με την ανήλικη ή με παιδιά γενικά.

Η Εισαγ­γε­λέας, ωστόσο, αντέ­τεινε ότι τέτοια μέτρα είναι ανε­παρκή στην παρούσα υπόθεση, καθώς δεν απο­τρέ­πουν ουσια­στικά τον κατη­γο­ρού­μενο από επι­κίν­δυνη κοι­νω­νική συμπε­ρι­φορά κάτι που, κατά την άποψή της, είχε ήδη απο­δει­χθεί εμπρά­κτως.

Η απόφαση του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών δεν απο­τε­λεί κρίση επί της ουσίας, δηλαδή της ενοχής ή αθω­ό­τη­τας του κατη­γο­ρού­με­νου. Όμως, λει­τουρ­γεί ως ένδειξη της βαρύ­τη­τας που απο­δί­δε­ται στις καταγ­γε­λίες και του επι­πέ­δου επι­κιν­δυ­νό­τη­τας που απο­πνέει η συμπε­ρι­φορά του. Η προ­σω­ρινή κράτηση θεω­ρεί­ται εξαι­ρε­τικό μέτρο και επι­βάλ­λε­ται μόνο όταν συντρέ­χουν σοβαροί λόγοι γεγονός που καθιστά την απόφαση κομβική για την εξέλιξη της υπό­θε­σης.

Ως συνή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας παρί­στα­ται ο κ. Μανώλης Κου­τσού­κος.