Απερρίφθη το αίτημα των Σύρων για ακύρωση του εντάλματος κράτησης

Απορ­ρί­φθηκε από το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η αίτηση δύο Σύρων,που κατη­γο­ρού­νται για παρά­νομη μετα­φορά μετα­να­στών, για την ακύρωση του εντάλ­μα­τος προ­σω­ρι­νής τους κρά­τη­σης.

Πρό­κει­ται για την R. E. του F. 44 ετών και τον σύζυγό της Y. Y. του S. 47 ετών, που συνε­λή­φθη­σαν από στελέχη του Τμή­μα­τος Ασφα­λείας του Κεντρι­κού Λιμε­ναρ­χείου Ρόδου το πρωί της 25ης Οκτω­βρίου 2014 στον λιμένα της Ακα­ντιάς.

Για την υπόθεση, όπως έγραψε χθες η «δημο­κρα­τική», είχε εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον και ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ.κ. Κύριλ­λος, καθώς το ανδρό­γυνο έχει αφήσει πίσω του τρία παιδιά.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο απέρ­ριψε ως προς το νομικό μέρος της υπό­θε­σης τον ισχυ­ρι­σμό που ανέ­πτυ­ξαν οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων κ.κ. Κ. Δια­κο­νής και Στέλιος Αλε­ξαν­δής, ότι στην περί­πτωση Σύρων μετα­να­στών δεν έχουν εφαρ­μογή οι δια­τά­ξεις του νόμου περί παρά­νο­μης μετα­φο­ράς μετα­να­στών, γιατί πρό­κει­ται για πρό­σφυ­γες από χώρα σε εμπό­λεμη κατά­σταση, που χρήζουν διε­θνούς προ­στα­σίας.

Κρίθηκε συγκε­κρι­μένα ότι υφί­στα­ται ρητή και ειδική πρό­βλεψη από τις κυρώ­σεις απο­κλει­στικά στις περι­πτώ­σεις διά­σω­σης ανθρώ­πων στη θάλασσα καθώς και της μετα­φο­ράς ανθρώ­πων, που χρήζουν διε­θνούς προ­στα­σίας, κατά τις επι­τα­γές του διε­θνούς δικαίου, για τις οποίες, όμως, περι­πτώ­σεις δεν έχουν προ­κύ­ψει κατά τη μέχρι σήμερα διε­νερ­γη­θείσα ανά­κριση οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις συν­δρο­μής τους, καθότι από τους μετα­φε­ρό­με­νους από τους κατη­γο­ρού­με­νους 11 υπη­κό­ους Συρίας (πλέον των 3 τέκνων των κατη­γο­ρου­μέ­νων), μόνον οι 2 έχουν εξε­τα­στεί προ­α­να­κρι­τικά, χωρίς μάλιστα να επι­κα­λού­νται με σαφή­νεια ότι επι­διώ­κουν την υπαγωγή τους σε καθε­στώς διε­θνούς προ­στα­σίας.

Κρίθηκε παρα­πέρα ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι δεν έχουν γνωστή διαμονή στη χώρα, αφού ο αόρι­στος και γενι­κό­λο­γος ισχυ­ρι­σμός τους ότι τα τέκνα τους έχουν ήδη μισθώ­σει δια­μέ­ρι­σμα στην πόλη της Ρόδου, στο οποίο θα φιλο­ξε­νη­θούν και οι ίδιοι οι προ­σφεύ­γο­ντες, πέραν του ό,τι δεν ανα­φέ­ρε­ται καν η   συγκε­κρι­μένη   διεύ­θυνση   στην   οποία   προ­τί­θε­νται   να   δια­μεί­νουν,   δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται από κανένα απο­δει­κτικό μέσο, δεδο­μέ­νου ότι δεν προ­σκο­μί­ζε­ται μισθω­τή­ριο   ή   κάποιο   άλλο   ανάλογο   έγγραφο.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι τα ανωτέρω δεν αναι­ρού­νται και από το γεγονός ότι τα τέκνα τους έχουν αιτηθεί και λάβει δελτίο αιτού­ντος προ­σω­ρινή προ­στα­σία, ενώ τονί­ζε­ται ότι οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι έχουν κατα­θέ­σει ανα­κρι­νό­με­νοι ότι  δεν σκέ­φτο­νται το ενδε­χό­μενο να παρα­μεί­νουν στην Ελλάδα και ότι σκοπός τους είναι να πάνε σε άλλη χώρα της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.

Κρίθηκε επίσης, ότι σε περί­πτωση άρσης ή αντι­κα­τά­στα­σης του μέτρου της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, υφί­στα­ται κίν­δυ­νος φυγής τους στο εξω­τε­ρικό.

Θυμί­ζουμε ότι οι λιμε­νι­κοί πραγ­μα­το­ποί­η­σαν έρευνα στην θαλα­μηγό “Rashil”, στην οποία επέ­βαι­ναν 16 Σύροι, οι οποίοι εστε­ρού­ντο νομι­μο­ποι­η­τι­κών ταξι­διω­τι­κών εγγρά­φων.

Από κατα­θέ­σεις που ελή­φθη­σαν κατο­νο­μά­στηκε ο δεύ­τε­ρος ως ο κυβερ­νή­της του σκάφους, που μετέ­φερε τους μετα­νά­στες από το λιμένα της Λατ­τά­κειας Συρίας στη Ρόδο.

Εντός του σκάφους βρέ­θη­καν έγγραφα που απο­δει­κνύ­ουν ότι ανήκει στην πρώτη.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι στις απο­λο­γίες τους ισχυ­ρί­στη­καν ότι δεν πραγ­μα­το­ποί­η­σαν το ταξίδι από κερ­δο­σκο­πία και ότι μαζί με τα τρία τους παιδιά σκό­πευαν να δια­φύ­γουν στην Ευρώπη.

Με την κήρυξη του πολέμου, τους διωγ­μούς και τις σφαγές του καθε­στώ­τος Ασσάντ ενα­ντίον της χρι­στια­νι­κής κοι­νό­τη­τας της Συρίας, απο­φά­σι­σαν να φύγουν διότι ζούσαν καθη­με­ρινά με τον φόβο.

Οι επι­θέ­σεις με όλμους και μυδρα­λιο­βόλα ήταν καθη­με­ρι­νές και μια εκ των ανη­λί­κων θυγα­τέ­ρων τους τραυ­μα­τί­στηκε πάνω από το μάτι της.

Υπο­στή­ρι­ξαν ότι επι­χεί­ρη­σαν αρχικώς να εκδώ­σουν βίζα για να πετά­ξουν σε κάποια ευρω­παϊκή χώρα και να αιτη­θούν τη χορή­γηση ασύλου.

Ισχυ­ρί­στη­καν ακόμη ότι ανα­γκά­στη­καν να δέσουν στη Ρόδο γιατί τερά­στια κύματα ύψους 4 μέτρων απει­λού­σαν να βυθί­σουν το σκάφος τους.