Αναβολή στη δίκη ημεδαπής που φέρεται να εκβίαζε πρώην υπάλληλό της με βιντεοληπτικό υλικό από κάμερες ασφαλείας

Χωρίς να ξε­κι­νή­σει η ακρο­α­μα­τι­κή δια­δι­κα­σία ολο­κλη­ρώ­θη­κε χθες η συ­νε­δρί­α­ση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου για μια υπό­θε­ση που συν­δυά­ζει κα­τη­γο­ρί­ες από­πει­ρας εκ­βί­α­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και εξύ­βρι­σης. Νέα δι­κά­σι­μος ορί­στη­κε η 3η Φε­βρουα­ρί­ου 2027.

Στο εδώ­λιο κα­λεί­ται να κα­θί­σει μια 54χρονη ημε­δα­πή επι­χει­ρη­μα­τί­ας, η οποία αντι­με­τω­πί­ζει διττή κα­τη­γο­ρία. Αφε­νός κα­τη­γο­ρεί­ται για από­πει­ρα εκ­βί­α­σης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση με απει­λή βλά­βης επαγ­γέλ­μα­τος. Αφε­τέ­ρου της απο­δί­δε­ται εξύ­βρι­ση. Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής της πα­ρί­στα­νται οι κ.κ. Αχιλ­λέ­ας Δα­σκα­λά­κης και Άλκης Πέπ­πας.

Το υλικό των κα­με­ρών και οι απει­λές δη­μο­σιο­ποί­η­σής του

Στο επί­κε­ντρο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό από το κλει­στό κύ­κλω­μα πα­ρα­κο­λού­θη­σης που λει­τουρ­γού­σε στο κα­τά­στη­μα του­ρι­στι­κών ειδών που δια­τη­ρεί η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη. Το υλικό αυτό, σύμ­φω­να με τους ισχυ­ρι­σμούς της ίδιας, κα­τέ­γρα­φε επα­νει­λημ­μέ­νες αφαι­ρέ­σεις χρη­μα­τι­κών ποσών από το τα­μείο του κα­τα­στή­μα­τος εκ μέ­ρους της εγκα­λού­σας, η οποία ερ­γα­ζό­ταν ως υπάλ­λη­λος κατά τη θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο του 2023. Η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη ισχυ­ρί­ζε­ται ότι το υλικό αυτό διέ­σω­σε σε απο­θη­κευ­τι­κό μέσο και ότι τα απο­δει­κτι­κά στοι­χεία που πε­ριέ­χει είναι ξε­κά­θα­ρα.

Η εγκα­λού­σα ανα­πτύσ­σει εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή εκ­δο­χή. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη χρη­σι­μο­ποί­η­σε αυτό ακρι­βώς το υλικό όχι ως απο­δει­κτι­κό μέσο νό­μι­μης διεκ­δί­κη­σης, αλλά ως ερ­γα­λείο εκ­βια­σμού. Συ­γκε­κρι­μέ­να, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της εγκα­λού­σας, η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη την κά­λε­σε τη­λε­φω­νι­κά στις 25 Σε­πτεμ­βρί­ου 2023 και της απηύ­θυ­νε απαί­τη­ση για 10.000 ευρώ, απει­λώ­ντας ότι σε αντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση θα αναρ­τού­σε βί­ντεο από τις κά­με­ρες ασφα­λεί­ας στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης, δη­μο­σιο­ποιώ­ντας το με τρόπο που θα κα­τέ­στρε­φε τη φήμη της εγκα­λού­σας και θα έπλητ­τε την επαγ­γελ­μα­τι­κή της ζωή.

Οι φρά­σεις που απο­δί­δο­νται στην κα­τη­γο­ρου­μέ­νη, όπως κα­τα­γρά­φο­νται στη δι­κο­γρα­φία, είναι ιδιαί­τε­ρα απο­κα­λυ­πτι­κές ως προς τη φύση των απει­λών. Η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη φέ­ρε­ται να της είπε με­τα­ξύ άλλων ότι «αν δεν φέ­ρεις 10.000 ευρώ θα βάλω στο Facebook βί­ντεο που με κλέ­βεις», ότι «έχω στι­κά­κι στα χέρια μου, θα δη­μο­σιεύ­σω πα­ντού βί­ντεο που με κλέ­βεις» και ότι θα πή­γαι­νε στον ερ­γα­σια­κό χώρο του γιου της εγκα­λού­σας για να τον κα­τα­στρέ­ψει επαγ­γελ­μα­τι­κά. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς, οι απει­λές ήταν συ­γκε­κρι­μέ­νες και σκό­πι­μα στο­χευ­μέ­νες, εκ­με­ταλ­λευό­με­νες τη γνώση της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης για τον ερ­γο­δό­τη του γιου της εγκα­λού­σας.

Πώς εξε­λί­χθη­καν τα τη­λε­φω­νή­μα­τα

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας, οι απει­λές δεν πε­ριο­ρί­στη­καν σε μία μόνο τη­λε­φω­νι­κή επι­κοι­νω­νία. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς, η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη επι­κοι­νώ­νη­σε εκεί­νη την ίδια ημέρα και με τον 28χρονο γιο της εγκα­λού­σας, στον οποίο, κατά τη δι­κο­γρα­φία, ζή­τη­σε να συ­να­ντη­θούν και να της πα­ρα­δώ­σει τα 10.000 ευρώ, ει­δάλ­λως θα εμ­φα­νι­ζό­ταν στον ερ­γο­δό­τη του και θα προ­κα­λού­σε επει­σό­διο που θα του κό­στι­ζε τη δου­λειά. Του ανέ­φε­ρε επί­σης ότι δια­θέ­τει το απο­θη­κευ­τι­κό μέσο με το βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό και ότι είναι έτοι­μη να το «βγά­λει στη φόρα». Ο γιος της εγκα­λού­σας κα­τέ­θε­σε ενόρ­κως ότι πράγ­μα­τι δέ­χθη­κε αυτή την κλήση και ότι οι απει­λές ήταν συ­γκε­κρι­μέ­νες και εκ­φο­βι­στι­κές.

Από τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά της υπό­θε­σης, όπως αυτά προ­κύ­πτουν, γί­νε­ται σαφές ότι το κλει­στό κύ­κλω­μα πα­ρα­κο­λού­θη­σης λει­τουρ­γεί ως ο κε­ντρι­κός άξο­νας γύρω από τον οποίο πε­ρι­στρέ­φε­ται η αντι­δι­κία. Η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη το πα­ρου­σιά­ζει ως από­δει­ξη αξιό­ποι­νων πρά­ξε­ων σε βάρος της. Η εγκα­λού­σα, αντί­θε­τα, υπο­στη­ρί­ζει ότι το υλικό αυτό χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε ως μέσο εκ­βια­σμού, με την απει­λή δη­μό­σιας δια­πό­μπευ­σης να λει­τουρ­γεί ως μο­χλός πί­ε­σης για την από­σπα­ση χρη­μα­τι­κού ποσού που δεν οφεί­λε­ται.

Τι ισχυ­ρί­ζε­ται η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη  για τις κλο­πές

Η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη, στο πλαί­σιο της υπε­ρά­σπι­σής της, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ανα­κά­λυ­ψε τις φε­ρό­με­νες κλο­πές κατά τύχη, όταν η κόρη της, επι­στρέ­φο­ντας απρό­σμε­να στο κα­τά­στη­μα, είδε την εγκα­λού­σα πίσω από το τα­μείο και πα­ρα­τή­ρη­σε χαρ­το­νό­μι­σμα των 20 ευρώ στο πά­τω­μα. Το γε­γο­νός αυτό οδή­γη­σε στον έλεγ­χο των εγ­γρα­φών από το κλει­στό κύ­κλω­μα πα­ρα­κο­λού­θη­σης, από όπου φέ­ρε­ται να προ­έ­κυ­ψε ότι η εγκα­λού­σα αφαι­ρού­σε χρη­μα­τι­κά ποσά σε τακτά χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα κατά τη διάρ­κεια των μηνών Αυ­γού­στου και Σε­πτεμ­βρί­ου 2023. Σύμ­φω­να με τους ισχυ­ρι­σμούς της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης, ο τρό­πος δρά­σης ήταν με­θο­δι­κός. Η εγκα­λού­σα φέ­ρε­ται να εκ­με­ταλ­λευό­ταν τις στιγ­μές απου­σί­ας της άλλης υπαλ­λή­λου ή της κόρης της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης, προ­σεγ­γί­ζο­ντας το τα­μείο με διά­φο­ρες προ­φά­σεις και αφαι­ρώ­ντας χρη­μα­τι­κά ποσά, τα οποία το­πο­θε­τού­σε στο πορ­το­φό­λι της, στη θήκη του κι­νη­τού της ή στην προ­σω­πι­κή της τσά­ντα. Ακόμη, ισχυ­ρί­ζε­ται η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη, σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις η εγκα­λού­σα φέ­ρε­ται να άλ­λα­ζε το χει­ρό­γρα­φο ση­μεί­ω­μα κα­τα­γρα­φής των ημε­ρή­σιων ει­σπρά­ξε­ων, ώστε τα τε­λι­κά ποσά να αντι­στοι­χούν στα πω­λη­θέ­ντα προ­ϊ­ό­ντα και να μην προ­κύ­πτει έλ­λειμ­μα. Στο βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό που επι­κα­λεί­ται η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη κα­τα­γρά­φε­ται επί­σης, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της, ότι η εγκα­λού­σα μι­λού­σε στο κι­νη­τό της τη­λέ­φω­νο με άγνω­στο τρίτο πρό­σω­πο κατά τη διάρ­κεια των αφαι­ρέ­σε­ων, γε­γο­νός που η κα­τη­γο­ρου­μέ­νη ερ­μη­νεύ­ει ως έν­δει­ξη ορ­γα­νω­μέ­νης δρά­σης.

Η θέση της εγκα­λού­σας και η αντί­στρο­φη εκ­δο­χή

Η εγκα­λού­σα αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά οποια­δή­πο­τε κλοπή. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι κατά τη διάρ­κεια της απα­σχό­λη­σής της δεν είχε καμία αρ­μο­διό­τη­τα ως προς τις τα­μεια­κές συ­ναλ­λα­γές και ότι οι κα­τη­γο­ρί­ες που της απο­δί­δο­νται είναι εξ ολο­κλή­ρου ψευ­δείς. Υπο­στη­ρί­ζει ότι η εγ­γρα­φή της από τις κά­με­ρες έγινε χωρίς τη συ­ναί­νε­σή της και χωρίς να της έχει γνω­στο­ποι­η­θεί η ύπαρ­ξη του συ­στή­μα­τος πα­ρα­κο­λού­θη­σης, και ότι η χρήση του υλι­κού αυτού ως ερ­γα­λεί­ου εκ­βια­σμού την έχει πλή­ξει σο­βα­ρά ψυ­χο­λο­γι­κά. Κα­τέ­θε­σε ότι από τότε ζει υπό τον φόβο οποια­δή­πο­τε στιγ­μή να δει ανηρ­τη­μέ­νο στο δια­δί­κτυο υλικό που θα τη δια­σύ­ρει δη­μό­σια.

Η υπό­θε­ση, που εκ­κρε­μεί από το φθι­νό­πω­ρο του 2023, οδεύ­ει πλέον προς νέα συ­ζή­τη­ση στις 27 Μαΐου 2026.