Το Νοσοκομείο Ρόδου ζητά την αναίρεση καταδικαστικής απόφασης για τον θάνατο βρέφους

• Παρά την τε­λε­σί­δι­κη κα­τα­δί­κη ια­τρών για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια, το νο­σο­κο­μείο επι­μέ­νει στα δι­κα­στή­ρια αρ­νού­με­νο να απο­ζη­μιώ­σει τους συγ­γε­νείς ενός 13μηνου κο­ρι­τσιού που έχασε τη ζωή του εξαι­τί­ας δια­δο­χι­κών ια­τρι­κών πα­ρα­λεί­ψε­ων

Μια υπό­θε­ση που συν­δυά­ζει ια­τρι­κή αμέ­λεια, τρα­γι­κή απώ­λεια και πα­ρα­τε­τα­μέ­νη δι­κα­στι­κή πε­ρι­πέ­τεια βρί­σκε­ται και πάλι στο επί­κε­ντρο, καθώς το Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου ανέ­θε­σε σε δι­κη­γό­ρο τη συ­γκέ­ντρω­ση και εμπρό­θε­σμη κα­τά­θε­ση νο­μι­μο­ποι­η­τι­κών εγ­γρά­φων προ­κει­μέ­νου να συ­νε­χι­στεί η αί­τη­ση αναί­ρε­σης που το ίδιο άσκη­σε τον Δε­κέμ­βριο του 2023 κατά της από­φα­σης 1677/2023 του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά. Η από­φα­ση αυτή επι­βά­ρυ­νε το νο­σο­κο­μείο με κα­τα­βο­λή απο­ζη­μιώ­σε­ων συ­νο­λι­κού ύψους που αγ­γί­ζει τα 250.000 ευρώ στους συγ­γε­νείς του βρέ­φους που απε­βί­ω­σε το 2010 λόγω ια­τρι­κών πα­ρα­λεί­ψε­ων.

Ένα βρέ­φος, τρία επει­σό­δια σπα­σμών και μια αλυ­σί­δα πα­ρα­λεί­ψε­ων

Το χρο­νι­κό της υπό­θε­σης ξε­κι­νά την 1η Απρι­λί­ου 2010, όταν ένα βρέ­φος ηλι­κί­ας 6 μηνών με­τα­φέρ­θη­κε στο Τμήμα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών του Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου έπει­τα από πτώση από ύψος πε­ρί­που 1 μέ­τρου. Εξε­τά­στη­κε, δεν εντο­πί­στη­κε κά­ποια σο­βα­ρή βλάβη και αφέ­θη­κε να φύγει με οδη­γί­ες για πα­ρα­κο­λού­θη­ση.

Τα πράγ­μα­τα πε­ρι­πλέ­χθη­καν τους επό­με­νους μήνες. Στις 29 Ιου­λί­ου 2010, το βρέ­φος, τώρα 10 μηνών, ει­σή­χθη εκτά­κτως στο νο­σο­κο­μείο με επει­σό­διο σπα­σμών. Η διά­γνω­ση ήταν «πυ­ρε­τι­κοί σπα­σμοί», δό­θη­κε φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή και το παιδί εξήλ­θε την επό­με­νη μέρα. Οι γο­νείς είχαν επι­ση­μά­νει στους ια­τρούς την προη­γη­θεί­σα πτώση, πλην όμως αυτοί τους κα­θη­σύ­χα­σαν. Σχε­δόν τρεις μήνες αρ­γό­τε­ρα, στις 14 Οκτω­βρί­ου 2010, το βρέ­φος επέ­στρε­ψε με δεύ­τε­ρο επει­σό­διο σπα­σμών, αυτή τη φορά απύ­ρε­το, γε­γο­νός που κατά την ια­τρι­κή επι­στή­μη υπο­δη­λώ­νει ως πι­θα­νή αιτία την επι­λη­ψία. Οι ια­τροί δια­πί­στω­σαν ότι το παιδί βρι­σκό­ταν σε καλή γε­νι­κή κα­τά­στα­ση, του συ­νέ­στη­σαν ηλε­κτρο­ε­γκε­φα­λο­γρά­φη­μα και απει­κο­νι­στι­κό έλεγ­χο σε εξει­δι­κευ­μέ­νο κέ­ντρο εκτός Ρόδου, χωρίς όμως να εκ­δώ­σουν πα­ρα­πεμ­πτι­κό κα­τε­πεί­γο­ντος, χωρίς να εξη­γή­σουν στους γο­νείς τη σο­βα­ρό­τη­τα της κα­τά­στα­σης και χωρίς να το­νί­σουν την ανά­γκη άμε­σης διε­ξα­γω­γής των εξε­τά­σε­ων.

Τα δι­κα­στή­ρια έκρι­ναν ότι οι ια­τροί αρ­κέ­στη­καν σε μια απλή σύ­στα­ση, κα­θη­συ­χά­ζο­ντας την οι­κο­γέ­νεια ότι η εκ­κρε­μό­τη­τα μπο­ρού­σε να αντι­με­τω­πι­στεί σε χρο­νι­κό διά­στη­μα δύο έως τριών μηνών. Απο­τέ­λε­σμα ήταν οι γο­νείς, χωρίς να γνω­ρί­ζουν τον πραγ­μα­τι­κό βαθμό κιν­δύ­νου, να προ­γραμ­μα­τί­σουν από μόνοι τους εξε­τά­σεις στο Ιπ­πο­κρά­τειο Νο­σο­κο­μείο Θεσ­σα­λο­νί­κης για τις 8 Νο­εμ­βρί­ου 2010.

Η τε­λευ­ταία νύχτα και η μοι­ραία κα­τά­λη­ξη

Στις 5 Νο­εμ­βρί­ου 2010, λίγες μόνο ημέ­ρες πριν τις προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες εξε­τά­σεις, το βρέ­φος πα­ρου­σί­α­σε τρίτο επει­σό­διο σπα­σμών στον ύπνο του. Με­τα­φέρ­θη­κε εκτά­κτως στο νο­σο­κο­μείο περί ώρα 4:45 π.μ., έχο­ντας υπο­στεί συ­νε­χείς σπα­σμούς για 15 λεπτά καθ’ οδόν. Η εφη­με­ρεύ­ου­σα ει­δι­κευό­με­νη επι­κοι­νώ­νη­σε τη­λε­φω­νι­κώς με τον εφη­με­ρεύ­ο­ντα παι­δί­α­τρο, ο οποί­ος έδωσε οδη­γί­ες από από­στα­ση χωρίς να πα­ρευ­ρε­θεί αμέ­σως στο νο­σο­κο­μείο. Εφαρ­μό­στη­κε το πρω­τό­κολ­λο αντι­με­τώ­πι­σης σπα­σμών, όχι ωστό­σο εκεί­νο που προ­βλέ­πε­ται για επι­λη­πτι­κές κρί­σεις, καθώς δεν είχε προη­γη­θεί επί­ση­μη διά­γνω­ση επι­λη­ψί­ας.

Το βρέ­φος δεν αντα­πο­κρί­θη­κε στη χο­ρη­γη­θεί­σα αγωγή. Πε­ρι­ήλ­θε σε status epilepticus, ακο­λού­θη­σαν επει­σό­δια άπνοιας, εισ­ρό­φη­ση και καρ­διο­α­να­πνευ­στι­κή ανα­κο­πή. Απε­βί­ω­σε στις 7:40 π.μ. Ήταν 13 μηνών. Η ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση κα­τέ­λη­ξε ότι η τε­λι­κή αιτία θα­νά­του ήταν η πνευ­μο­νι­κή εισ­ρό­φη­ση, ενώ τα επει­σό­δια σπα­σμών θε­ω­ρή­θη­καν η αιτία της εισ­ρό­φη­σης, εν­δε­χο­μέ­νως σε συ­νάρ­τη­ση με πα­λαιό κά­ταγ­μα του θόλου του κρα­νί­ου συμ­βα­τό με την πτώση του βρέ­φους τον Απρί­λιο του 2010.

Ποι­νι­κή δίωξη, κα­τα­δί­κη και στρο­φή στα διοι­κη­τι­κά δι­κα­στή­ρια

Η ποι­νι­κή δια­δρο­μή της υπό­θε­σης υπήρ­ξε εξί­σου μακρά. Ασκή­θη­κε ποι­νι­κή δίωξη κατά τριών ια­τρών του νο­σο­κο­μεί­ου για αν­θρω­πο­κτο­νία από αμέ­λεια. Το Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου κα­τα­δί­κα­σε τους 2 από τους 3 κα­τη­γο­ρου­μέ­νους σε φυ­λά­κι­ση 2 ετών με τριε­τή ανα­στο­λή. Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Πλημ­με­λη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου επι­κύ­ρω­σε στην ουσία την από­φα­ση, αθω­ώ­νο­ντας μεν έναν εκ των δύο για συ­γκε­κρι­μέ­νη πράξη, επι­βάλ­λο­ντας δε ποινή φυ­λά­κι­σης 20 μηνών με τριε­τή ανα­στο­λή και στους δύο για το αδί­κη­μα της αν­θρω­πο­κτο­νί­ας από αμέ­λεια. Το 2019 ο Άρειος Πάγος ανή­ρε­σε την εφε­τεια­κή από­φα­ση ως ελ­λι­πώς αι­τιο­λο­γη­μέ­νη, πλην όμως η ποι­νι­κή δίωξη έπαυ­σε ορι­στι­κά λόγω πα­ρα­γρα­φής.

Στη συ­νέ­χεια, η οι­κο­γέ­νεια στρά­φη­κε στα διοι­κη­τι­κά δι­κα­στή­ρια ανα­ζη­τώ­ντας απο­ζη­μί­ω­ση για ψυ­χι­κή οδύνη. Το Τρι­με­λές Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου δι­καί­ω­σε εν μέρει τους ενά­γο­ντες, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την υπο­χρέ­ω­ση του νο­σο­κο­μεί­ου να κα­τα­βά­λει 85.000 ευρώ σε κα­θέ­να από τους 2 γο­νείς, 20.000 ευρώ σε κα­θε­μία από τις 3 αδελ­φές του βρέ­φους και 20.000 ευρώ στη για­γιά του από τη γραμ­μή του πα­τέ­ρα.

Το Εφε­τείο Πει­ραιά επι­κυ­ρώ­νει, το νο­σο­κο­μείο αναι­ρεί

Το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιά, με με­τα­βα­τι­κή έδρα στη Ρόδο, εξέ­δω­σε στις 14 Σε­πτεμ­βρί­ου 2023 την από­φα­ση 1677/2023, με την οποία απέρ­ρι­ψε την έφεση του νο­σο­κο­μεί­ου και επι­κύ­ρω­σε τις επι­δι­κα­σθεί­σες απο­ζη­μιώ­σεις. Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι οι ια­τροί πα­ρέ­λει­ψαν πα­ρα­νό­μως τα επι­βαλ­λό­με­να ια­τρι­κά τους κα­θή­κο­ντα, ότι οι πα­ρα­λεί­ψεις αυτές οδή­γη­σαν αι­τιω­δώς στον θά­να­το του βρέ­φους και ότι δεν συ­ντρέ­χει κα­νε­νός εί­δους πταί­σμα των γο­νέ­ων. Ει­δι­κό­τε­ρα, το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε τον ισχυ­ρι­σμό του νο­σο­κο­μεί­ου ότι ευ­θύ­νο­νταν οι γο­νείς επει­δή απο­χώ­ρη­σαν από το νο­σο­κο­μείο «Αγία Σοφία» χωρίς να ολο­κλη­ρω­θούν οι εξε­τά­σεις, κρί­νο­ντας ότι αυτοί δεν είχαν ποτέ ενη­με­ρω­θεί για τη σο­βα­ρό­τη­τα της κα­τά­στα­σης ούτε τους είχε χο­ρη­γη­θεί πα­ρα­πεμ­πτι­κό κα­τε­πεί­γο­ντος.

Τον Δε­κέμ­βριο του 2023 το νο­σο­κο­μείο άσκη­σε αί­τη­ση αναί­ρε­σης ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας. Πρό­σφα­τα, με πράξη του Διοι­κη­τή του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Ρόδου που αναρ­τή­θη­κε στη Διαύ­γεια, ανα­τέ­θη­κε στη δι­κη­γό­ρο που χει­ρί­ζε­ται την υπό­θε­ση η συ­γκέ­ντρω­ση και εμπρό­θε­σμη κα­τά­θε­ση νο­μι­μο­ποι­η­τι­κών εγ­γρά­φων των κλη­ρο­νό­μων της 6ης αναι­ρε­σί­βλη­της, η οποία απε­βί­ω­σε εν τω με­τα­ξύ, ώστε η δίκη να συ­νε­χι­στεί. Η αμοι­βή για την ανά­θε­ση αυτή ανέρ­χε­ται σε 198,40 ευρώ