ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η ανακοίνωση του ξενοδοχείου Blue Bay για τον χαμό της Μαρίας Χατζηεμμανουήλ

news room 2 λεπτά ανάγνωση
BLUE BAY XATZHEMMANOYHL
✦ Σύνοψη ⌄
  • Η οικο­γέ­νεια των εργα­ζο­μέ­νων του Blue Bay Beach Resort θρηνεί τον τραγικό θάνατο της Μαρίας Χατζηεμ­μα­νουήλ και της κόρης της σε δυστύ­χημα.
  • Η Μαρία ήταν η ψυχή του γρα­φείου, γεμάτη ενέρ­γεια, γέλιο και ζωντά­νια, που έκανε τους γύρω της να νιώθουν καλύ­τερα.
  • Η αγάπη της για την κόρη της, την Αρμονία, ήταν απέ­ρα­ντη και φανερή σε όλους, καθώς μιλούσε για εκείνη με περη­φά­νια.
  • Η απουσία της έχει αφήσει ένα κενό στο γραφείο, καθώς όλοι θυμού­νται τη μονα­δική της παρου­σία που έδινε χρώμα στη ζωή τους.

Φτω­χό­τερη έγινε η οικο­γέ­νεια των εργα­ζο­μέ­νων του Blue Bay Beach Resort, ύστερα από τον τραγικό χαμό της Μαρίας Χατζηεμ­μα­νουήλ στο δυστύ­χημα στα Αφάντου, όπου έχασαν την ζωή τους μάνα και κόρη!

Η Μαρία δεν ήταν απλώς ένας άνθρω­πος του γρα­φείου. Ήταν η ψυχή του!

Από εκεί­νους τους ανθρώ­πους που μπαί­νουν σε έναν χώρο και, χωρίς καμία προ­σπά­θεια, τον γεμί­ζουν φως, χρώμα και ζωή.

Τη θυμό­μα­στε πάντα ντυμένη με έντονα χρώματα — σαν να ήθελε να θυμίζει σε όλους μας πως η ζωή αξίζει να τη ζεις δυνατά, χαρού­μενα και χωρίς φόβο. Κι έτσι ακριβώς ζούσε. Με ενέρ­γεια, γέλιο, ζωντά­νια και μια απί­στευτη διάθεση για κάθε νέα μέρα. Σαν να ήταν η τελευ­ταία της…

Η Μαρία είχε ένα μονα­δικό τρόπο να κάνει τους ανθρώ­πους γύρω της να νιώθουν καλύ­τερα. Ήταν δοτική, αστεία, γεμάτη καλο­σύνη και πάντα με ένα χαμό­γελο που έμοιαζε αληθινό μέχρι την ψυχή. Μοίραζε χαρά χωρίς να το προ­σπα­θεί. Ήταν από εκεί­νους τους σπά­νιους ανθρώ­πους που σου δίνουν χρώμα στη ζωή σου μόνο και μόνο επειδή υπάρ­χουν.

Και πάνω απ’ όλα, αγα­πούσε βαθιά την κόρη της, την Αρμονία! Μιλούσε συνεχώς για εκείνη, με περη­φά­νια και λατρεία. Ήταν ξεκά­θαρο σε όλους πως ήταν η μεγα­λύ­τερη αγάπη της ζωής της. Τα μάτια της φωτί­ζο­νταν κάθε φορά που την ανέφερε, γιατί η αγάπη που είχε για το παιδί της ήταν αληθινή, δυνατή και απέ­ρα­ντη.

Όλοι τη γνώ­ρι­ζαν. Όλοι τη θυμού­νται. Και όλοι την αγα­πού­σαμε.

Το γραφείο σήμερα μοιάζει ήσυχο και άδειο χωρίς εκείνη. Λείπει η φωνή της, το γέλιο της, η ενέρ­γειά της. Λείπει αυτή η μονα­δική παρου­σία που έκανε ακόμα και τις πιο δύσκο­λες μέρες να φαί­νο­νται πιο φωτει­νές.

Η Μαρία ήταν ένας πολύ­χρω­μος άνθρω­πος σε έναν συχνά ασπρό­μαυρο κόσμο.

Και είμαστε σίγου­ροι πως όπου κι αν βρί­σκε­ται τώρα, θα συνε­χί­ζει να βρίσκει τη θετική πλευρά των πραγ­μά­των, να σκορπά χαμό­γελα και να γεμίζει τους γύρω της με το ίδιο φως που χάριζε και σε εμάς.

Δεν θα την ξεχά­σουμε ποτέ…

 

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.