ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Τρεις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ζητούν πίσω συνολικά εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ που κατέβαλαν στον Δήμο Ρόδου

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Τρεις ξενο­δο­χεια­κές εται­ρείες έχουν ασκήσει έφεση κατά απο­φά­σεων του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με κεντρικό θέμα την επι­στροφή δημο­τι­κών τελών και φόρων που θεωρούν ότι κατέ­βα­λαν ανα­γκα­στικά.
  • Οι εται­ρείες κατέ­βα­λαν σημα­ντικά ποσά για δημο­τικά τέλη και φόρους από το 2009, αλλά η αίτησή τους για επι­στροφή απορ­ρί­φθηκε από τον Δήμο Ρόδου.
  • Το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απέρ­ριψε τις προ­σφυ­γές, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η κατα­βολή δεν ήταν αχρε­ώ­στητη, κάτι που οι εται­ρείες θεωρούν εσφαλ­μένη ερμη­νεία του νόμου.
  • Οι εκκα­λού­σες αμφι­σβη­τούν τη νομική λογική της από­φα­σης και υπο­στη­ρί­ζουν ότι οι απαι­τή­σεις του Δήμου είναι παρα­γε­γραμ­μέ­νες, επι­κα­λού­με­νες παρα­βιά­σεις αρχών του κράτους δικαίου.

Τρεις εφέσεις από ισά­ριθ­μες ξενο­δο­χεια­κές εται­ρείες κατά απο­φά­σεων του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ανα­μέ­νε­ται να εκδι­κα­στούν ενώπιον του Ζ’ Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά, σε τηλε­μα­τική συνε­δρί­αση που έχει οριστεί για τις 26 Ιουνίου 2026, με παράλ­ληλη δυνα­τό­τητα παρά­στα­σης από τον απο­μα­κρυ­σμένο τόπο ακρο­α­τη­ρίου του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Κεντρικό ζήτημα και στις 3 υπο­θέ­σεις είναι η επι­στροφή δημο­τι­κών τελών και φόρων που οι εται­ρείες ισχυ­ρί­ζο­νται ότι κατέ­βα­λαν ανα­γκα­στικά, χωρίς να τα οφεί­λουν.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Το 2019 ο Δήμος Ρόδου επέδωσε σε σειρά ξενο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σεων ατο­μι­κές ειδο­ποι­ή­σεις με τις οποίες τις καλούσε να απο­πλη­ρώ­σουν σημα­ντικά ποσά για δημο­τικά τέλη καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού, τέλη ακί­νη­της περιου­σίας και δημο­τι­κούς φόρους για χρήσεις που εκτεί­νο­νταν πίσω έως και το 2009. Η αιτία, όπως ανα­φέ­ρε­ται στα δικό­γραφα, ήταν η μη υποβολή δηλώ­σεων επι­φά­νειας ακι­νή­των.

Οι εται­ρείες, εκτι­μώ­ντας ότι η οδός της άρνησης πλη­ρω­μής θα οδη­γούσε σε ανα­γκα­στική εκτέ­λεση και αδυ­να­μία έκδοσης φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας, κατέ­βα­λαν εφάπαξ το σύνολο της κύριας οφειλής. Ανάμεσά τους, οι δύο εται­ρείες κατέ­βα­λαν το Δεκέμ­βριο του 2019 ποσά 57.890,99 ευρώ και 58.820,21 ευρώ αντί­στοιχα, ενώ η τρίτη είχε κατα­βά­λει 3.857,63 ευρώ. Ακο­λού­θως, τον Μάρτιο του 2021 οι 3 επι­χει­ρή­σεις απηύ­θυ­ναν αίτηση επι­στρο­φής στον Δήμο, η οποία απορ­ρί­φθηκε σιωπηρά και στη συνέ­χεια ρητά, με αιτιο­λο­γία βασι­σμένη στο άρθρο 51 παρά­γραφο 3 του νόμου 4647/2019.

Η πρω­τό­δικη ήττα

Μετά την άσκηση προ­σφυ­γών, το Μονο­με­λές Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου απέρ­ριψε και τις 3 με απο­φά­σεις του 2023, επι­κα­λού­μενο ότι η κατα­βολή δεν ήταν αχρε­ώ­στητη εφόσον δεν είχε προη­γου­μέ­νως ακυ­ρω­θεί η κατα­λο­γι­στική πράξη του Δήμου. Αυτό το σκε­πτικό, εκτι­μούν οι εται­ρείες, απο­τε­λεί εσφαλ­μένη ερμη­νεία του Κώδικα Διοι­κη­τι­κής Δικο­νο­μίας και αντί­κει­ται στο άρθρο 20 παρά­γραφο 1 του Συντάγ­μα­τος που κατο­χυ­ρώ­νει το δικαί­ωμα απο­τε­λε­σμα­τι­κής δικα­στι­κής προ­στα­σίας.

Οι λόγοι της έφεσης

Οι εκκα­λού­σες προ­βάλ­λουν σειρά ουσια­στι­κών λόγων. Αμφι­σβη­τούν πρώτα απ’ όλα την ίδια τη νομική λογική της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο Κώδικας επι­τρέ­πει την άσκηση προ­σφυ­γής κατά κάθε διοι­κη­τι­κής άρνησης επι­στρο­φής φόρου, ανε­ξάρ­τητα από την τύχη της κατα­λο­γι­στι­κής πράξης. Το άρθρο 71 παρά­γρα­φος 4 του ΚΔΔ απα­γο­ρεύει ρητά την αγωγή σε φορο­λο­γι­κές δια­φο­ρές, άρα η προ­σφυγή είναι το μόνο δια­θέ­σιμο ένδικο βοήθημα.

Ένας δεύ­τε­ρος άξονας επι­χει­ρη­μά­των αφορά στην παρα­γραφή. Οι τάξεις των ετών 2009 έως 2014 φέρεται να έχουν επι­βλη­θεί κατά παρά­βαση της πεντα­ε­τούς απο­σβε­στι­κής προ­θε­σμίας που ορίζει το άρθρο 2 του ανα­γκα­στι­κού νόμου 344/1968. Κατά τους εκκα­λού­ντες, ο Δήμος δεν είχε πλέον δικαί­ωμα να τα βεβαιώ­σει, αφού η σχετική αρμο­διό­τητά του είχε ήδη εκπνεύ­σει. Προ­βάλ­λε­ται επίσης παρα­βί­αση των αρχών ασφά­λειας δικαίου, ανα­λο­γι­κό­τη­τας και κράτους δικαίου, με αναφορά στη νομο­λο­γία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρά­τειας και γνω­μο­δό­τηση του Συνη­γό­ρου του Πολίτη που επι­ση­μαί­νει ότι ορι­σμέ­νοι δήμοι μετα­το­πί­ζουν επ’ αόρι­στον την έναρξη της παρα­γρα­φής.

Τρίτος λόγος είναι η ελλιπής αιτιο­λο­γία των ατο­μι­κών ειδο­ποι­ή­σεων. Φέρεται να μην προ­κύ­πτουν από αυτές τα πραγ­μα­τικά δεδο­μένα επί των οποίων βασί­στηκε ο υπο­λο­γι­σμός, δηλαδή το ακριβές εμβαδόν, η τιμή ζώνης και οι συντε­λε­στές βαρύ­τη­τας, κάτι που παρε­μπό­δισε κάθε δυνα­τό­τητα άσκησης ένδικου βοη­θή­μα­τος κατά της αρχικής πράξης.

Τέταρτο επι­χεί­ρημα είναι ότι οι ειδο­ποι­ή­σεις επι­δό­θη­καν χωρίς να κοι­νο­ποι­η­θεί ποτέ ο νόμιμος τίτλος εγγρα­φής στον χρη­μα­τικό κατά­λογο, πράγμα που σύμφωνα με πάγια νομο­λο­γία των διοι­κη­τι­κών δικα­στη­ρίων καθιστά την ίδια τη βεβαί­ωση μη νόμιμη.

Πέμπτος λόγος, ειδικός για τις 2 από τις 3 εται­ρείες, είναι η ρητή απαλ­λαγή που προ­βλέ­πει το άρθρο 105 του νόμου 4495/2017 για όσους υπά­γο­νται στις δια­τά­ξεις τακτο­ποί­η­σης αυθαί­ρε­των κατα­σκευών: η διάταξη ορίζει ότι δεν επι­βάλ­λο­νται ανα­δρο­μικά τέλος ακί­νη­της περιου­σίας, τέλη καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού ούτε άλλα αντα­πο­δο­τικά τέλη για αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές που εξαι­ρού­νται κυρώ­σεων. Οι εται­ρείες είχαν υπαχθεί στον εν λόγω νόμο πριν επι­δο­θεί η ειδο­ποί­ηση.

Επι­κου­ρικά, και στις 3 εφέσεις θεω­ρεί­ται αντι­συ­νταγ­μα­τική η διάταξη του νόμου 4647/2019 που απα­γο­ρεύει την επι­στροφή ποσών που έχουν ήδη κατα­βλη­θεί, επι­χεί­ρημα ερει­δό­μενο στην απόφαση 4340/1983 του Συμ­βου­λίου της Επι­κρά­τειας σχετικά με τα αμάχητα τεκ­μή­ρια και το δικαί­ωμα απο­τε­λε­σμα­τι­κής δικα­στι­κής προ­στα­σίας.

Το κρίσιμο χρονικό σημείο

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα αποκτά ένα χρονικό γεγονός που επι­κα­λού­νται δύο από τις τρεις εται­ρείες. Ο νόμος 4647/2019, ο οποίος έθετε τη δυνα­τό­τητα διόρ­θω­σης δηλώ­σεων επι­φά­νειας ακι­νή­των χωρίς ανα­δρο­μική επιβολή τελών, τέθηκε σε ισχύ στις 16 Δεκεμ­βρίου 2019. Οι εν λόγω εται­ρείες κατέ­βα­λαν τα ποσά τους στις 30 Δεκεμ­βρίου 2019, δηλαδή μετά την ενερ­γο­ποί­ηση της ευερ­γε­τι­κής ρύθ­μι­σης. Κατά τις ίδιες, αυτό σημαί­νει ότι ο Δήμος δεν είχε πλέον το δικαί­ωμα να εισπρά­ξει εκείνα τα ποσά και υπο­χρε­ού­ται να τα επι­στρέ­ψει, δεδο­μέ­νου μάλιστα ότι έχουν υπο­βά­λει εμπρό­θε­σμα τις προ­βλε­πό­με­νες δηλώ­σεις εντός της τασ­σό­με­νης από τον νόμο προ­θε­σμίας, που είχε παρα­τα­θεί ως τις 30 Σεπτεμ­βρίου 2020.

Η έκβαση των εφέσεων ανα­μέ­νε­ται να απο­κτή­σει πιλο­τικό χαρα­κτήρα, καθώς ζητή­ματα ανά­λο­γου περιε­χο­μέ­νου αφορούν πλήθος επι­χει­ρή­σεων που υπή­χθη­σαν σε προ­γράμ­ματα πολε­ο­δο­μι­κής τακτο­ποί­η­σης και αντι­με­τώ­πι­σαν ανα­δρο­μι­κές αξιώ­σεις δημο­τι­κών τελών.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.