Η Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. Δωδεκανήσου κατέθεσε προσφυγή κατά απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου

Η Ένωση Μη­χα­νι­κών Δη­μό­σιων Υπαλ­λή­λων Δω­δε­κα­νή­σου επι­στρέ­φει στην Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου με νέα ει­δι­κή διοι­κη­τι­κή προ­σφυ­γή, κα­τη­γο­ρώ­ντας το Λι­με­νι­κό Τα­μείο ότι ου­σια­στι­κά επα­νέ­φε­ρε την ίδια πα­ρά­νο­μη αι­τιο­λο­γία με απλή ανα­δια­τύ­πω­ση, αψη­φώ­ντας τις συ­στά­σεις της επο­πτεύ­ου­σας αρχής

Η Ένωση Μη­χα­νι­κών Δη­μό­σιων Υπαλ­λή­λων Δι­πλω­μα­τού­χων Ανώ­τα­των Σχο­λών Δω­δε­κα­νή­σου (Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.) προ­σέ­φυ­γε στην Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου στο­χεύ­ο­ντας απευ­θεί­ας στην από­φα­ση 108/2026 του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, με την οποία επι­κυ­ρώ­θη­κε η τρο­πο­ποί­η­ση του Ορ­γα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας (Ο.Ε.Υ.) του Δη­μο­τι­κού Λι­με­νι­κού Τα­μεί­ου Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου (Δ.Λ.Τ.Ν.Δ.).

Η υπό­θε­ση έχει μακρά προϊ­στο­ρία. Στις 14 Ιου­λί­ου 2025, το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του Δ.Λ.Τ.Ν.Δ. υπό τον πρό­ε­δρό του κ. Βα­σί­λειο Βα­για­νά­κη εξέ­δω­σε την από­φα­ση 72/2025, με την οποία απο­φά­σι­σε την τρο­πο­ποί­η­ση του Ο.Ε.Υ. του φορέα. Η Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. Δω­δε­κα­νή­σου αντέ­δρα­σε άμεσα κα­τα­θέ­το­ντας την υπ. αριθ. 56/24.07.2025 Ει­δι­κή Διοι­κη­τι­κή Προ­σφυ­γή, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ο νέος Ο.Ε.Υ. πα­ρα­βί­α­ζε το προ­βά­δι­σμα των υπαλ­λή­λων κα­τη­γο­ρί­ας Πα­νε­πι­στη­μια­κής Εκ­παί­δευ­σης (ΠΕ) ένα­ντι εκεί­νων Τε­χνο­λο­γι­κής Εκ­παί­δευ­σης (ΤΕ) και στε­ρού­νταν επαρ­κούς στε­λέ­χω­σης σε κρί­σι­μες ει­δι­κό­τη­τες μη­χα­νι­κών.

Η από­φα­ση 72/2025 επι­κυ­ρώ­θη­κε στη συ­νέ­χεια με την υπ. αριθ. 201/2025 από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου, κατά της οποί­ας η Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. άσκη­σε εκ νέου, στις 5 Αυ­γού­στου 2025, την υπ. αριθ. 63/2025 Ει­δι­κή Διοι­κη­τι­κή Προ­σφυ­γή. Η Γραμ­μα­τέ­ας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου κ. Νι­κο­λα­ΐ­δου απέρ­ρι­ψε και εκεί­νη ως απα­ρά­δε­κτη, με την υπ. αριθ. 23063/10.09.2025 από­φα­σή της, με το σκε­πτι­κό ότι η πράξη του Δήμου δεν ήταν εκτε­λε­στή. Η Ένωση, αρ­νού­με­νη να απο­δε­χθεί την απόρ­ρι­ψη αυτή, άσκη­σε στις 19 Σε­πτεμ­βρί­ου 2025 την υπ. αριθ. 71/2025 προ­σφυ­γή στην Επι­τρο­πή του Άρ­θρου 152 του Κώ­δι­κα Δήμων, η οποία μέχρι σή­με­ρα δεν έχει συ­νε­δριά­σει.

Εν τω με­τα­ξύ, το Δ.Λ.Τ.Ν.Δ. απέ­στει­λε τον Ο.Ε.Υ. στην Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου προς έγκρι­ση. Με το υπ. αριθ. 938/14.01.2026 έγ­γρα­φό της, η Απο­κε­ντρω­μέ­νη επέ­στρε­ψε την από­φα­ση στον φορέα προς διόρ­θω­ση, επι­ση­μαί­νο­ντας, με­τα­ξύ άλλων, ότι δεν τη­ρεί­ται το προ­βά­δι­σμα των κα­τη­γο­ριών ΠΕ ένα­ντι ΤΕ στις θέ­σεις ευ­θύ­νης της Διεύ­θυν­σης Τε­χνι­κών Υπη­ρε­σιών, του Τμή­μα­τος Κα­τα­σκευ­ής και Συ­ντή­ρη­σης Τε­χνι­κών Έργων και του Τμή­μα­τος Λι­με­νι­κών Υπη­ρε­σιών. Η Απο­κε­ντρω­μέ­νη χα­ρα­κτή­ρι­σε την αι­τιο­λό­γη­ση του φορέα «φω­το­γρα­φι­κή», ανα­φέ­ρο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ότι «προ­κύ­πτει ευ­θεία ανα­φο­ρά σε συ­γκε­κρι­μέ­νους υπαλ­λή­λους του φορέα», κάτι που δεν συ­νά­δει με τον δια­χρο­νι­κό χα­ρα­κτή­ρα που οφεί­λει να έχει κάθε Ορ­γα­νι­σμός Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας.

Αντί να συμ­μορ­φω­θεί ου­σια­στι­κά, το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του Δ.Λ.Τ.Ν.Δ. εξέ­δω­σε στις 3 Φε­βρουα­ρί­ου 2026 την από­φα­ση 04/2026, με την οποία επα­να­δια­τύ­πω­σε τον Ο.Ε.Υ. δια­τη­ρώ­ντας στην ουσία αμε­τά­βλη­τες τις επί­μα­χες δια­τά­ξεις για τις 3 από τις 10 θέ­σεις ευ­θύ­νης. Σύμ­φω­να με την Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ., επρό­κει­το για απλή ανα­δια­τύ­πω­ση της ήδη κρι­θεί­σας ως πα­ρά­νο­μης αι­τιο­λο­γί­ας. Το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο Ρόδου, σε τα­κτι­κή συ­νε­δρί­α­ση στις 29 Απρι­λί­ου 2026 πα­ρου­σία του Δη­μάρ­χου κ. Αλέ­ξαν­δρου Κο­λιά­δη και υπό την προ­ε­δρία του κ. Κυ­ριά­κου Κα­σά­πη, ψή­φι­σε με 32 ψή­φους υπέρ την από­φα­ση 108/2026, με την οποία επι­κύ­ρω­σε τον νέο Ο.Ε.Υ. Ση­μειώ­νε­ται ότι 10 δη­μο­τι­κοί σύμ­βου­λοι δή­λω­σαν «παρών», με­τα­ξύ των οποί­ων οι κ.κ. Αντώ­νιος Κα­μπου­ρά­κης, Στέ­φα­νος Δρά­κος, Ευ­στρά­τιος Κα­ρί­κης, Τσα­μπί­κα Κια­χα­γιά-Μα­γιό­γλου, Μι­χα­ήλ Κορ­δι­νάς, Ανα­στά­σιος Σπα­νός-Πα­πα­γιάν­νης, Αθα­νά­σιος Στά­μος, Ιω­άν­νης Φλε­βά­ρης, Τη­λέ­μα­χος Κα­μπού­ρης και Στε­φα­νία Στά­γκα.

Η Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ., της οποί­ας η πα­ρού­σα προ­σφυ­γή φέρει την υπο­γρα­φή του Γε­νι­κού Γραμ­μα­τέα κ. Φι­λή­μω­να Τζή, Μη­χα­νο­λό­γου Μη­χα­νι­κού, εστιά­ζει στο άρθρο 97 του Υπαλ­λη­λι­κού Κώ­δι­κα (Ν. 3528/2007), το οποίο κα­θιε­ρώ­νει ρητά το προ­βά­δι­σμα των ΠΕ ένα­ντι των ΤΕ στην κα­τά­λη­ψη θέ­σε­ων ευ­θύ­νης. Η Ένωση επι­ση­μαί­νει ότι το Δ.Λ.Τ.Ν.Δ. δεν απέ­δει­ξε σε καμία πε­ρί­πτω­ση αδυ­να­μία στε­λέ­χω­σης με ΠΕ Μη­χα­νι­κούς, αλλά αντί­θε­τα επι­κα­λεί­ται την «εμπει­ρία» συ­γκε­κρι­μέ­νων υπη­ρε­τού­ντων υπαλ­λή­λων, κάτι που το Συμ­βού­λιο της Επι­κρά­τειας έχει επα­νει­λημ­μέ­να απορ­ρί­ψει ως ανε­παρ­κή αι­τιο­λο­γία, και μά­λι­στα με τις απο­φά­σεις 2813/2017 και 2816/2017 ακύ­ρω­σε Ορ­γα­νι­σμούς που χρη­σι­μο­ποιού­σαν σχε­δόν ταυ­τό­ση­μη δια­τύ­πω­ση. Η επί­κλη­ση του «εφαρ­μο­στι­κού χα­ρα­κτή­ρα» της Διεύ­θυν­σης Τε­χνι­κών Υπη­ρε­σιών για να εξι­σω­θούν πλή­ρως οι κα­τη­γο­ρί­ες ΠΕ και ΤΕ, υπο­στη­ρί­ζει η Ένωση, έρ­χε­ται σε ευ­θεία σύ­γκρου­ση με τη φύση των κα­θη­κό­ντων των συ­γκε­κρι­μέ­νων υπη­ρε­σιών, που συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νουν εγκρί­σεις με­λε­τών, επί­βλε­ψη σύν­θε­των έργων και απο­φά­σεις υψη­λής τε­χνι­κής πο­λυ­πλο­κό­τη­τας. Επι­προ­σθέ­τως, η Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. επι­ση­μαί­νει ότι ο νέος Ο.Ε.Υ. πα­ρα­λεί­πει εντε­λώς ει­δι­κό­τη­τες όπως ΠΕ Αρ­χι­τε­κτό­νων Μη­χα­νι­κών και ΠΕ Αγρο­νό­μων Το­πο­γρά­φων Μη­χα­νι­κών, αν και ο φο­ρέ­ας δια­χει­ρί­ζε­ται έργα που απαι­τούν ακρι­βώς αυτές τις επι­στη­μο­νι­κές ει­δι­κό­τη­τες, ενώ ο αριθ­μός των ζη­τού­με­νων θέ­σε­ων ΤΕ Μη­χα­νι­κών είναι δυ­σα­νά­λο­γα με­γα­λύ­τε­ρος από αυτόν των ΠΕ.

Με την προ­σφυ­γή της, η Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ. Δω­δε­κα­νή­σου ζητεί από την Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου την ακύ­ρω­ση τόσο της από­φα­σης 108/2026 του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου Ρόδου όσο και της από­φα­σης 04/2026 του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του Δ.Λ.Τ.Ν.Δ., ώστε ο Ο.Ε.Υ. να επα­να­συ­ντα­χθεί σε πλήρη συμ­μόρ­φω­ση με την ισχύ­ου­σα νο­μο­θε­σία.

Η Ένωση επι­φυ­λάσ­σε­ται να προ­βεί σε κάθε απα­ραί­τη­τη νο­μι­κή ενέρ­γεια, ενώ η εκ­κρε­μό­τη­τα ενώ­πιον της Επι­τρο­πής του Άρ­θρου 152 πα­ρα­μέ­νει ανοι­χτή. Η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου κα­λεί­ται πλέον να εξε­τά­σει για τρίτη φορά σε διά­στη­μα λίγων μηνών αν η αι­τιο­λο­γία του φορέα αντέ­χει στον νο­μι­κό έλεγ­χο ή αν η ίδια αρχή που επέ­στρε­ψε τον Ο.Ε.Υ. για διόρ­θω­ση θα δια­πι­στώ­σει ότι η «διόρ­θω­ση» ήταν κατ’ ου­σί­αν ανύ­παρ­κτη.