Αθώα με ομόφωνη απόφαση η κοινωνική λειτουργός που είχε συλληφθεί για υπόθαλψη εγκληματία

• Το δι­κα­στή­ριο αθώ­ω­σε ομο­φώ­νως την κα­τη­γο­ρού­με­νη για όλες τις απο­δι­δό­με­νες πρά­ξεις, παρά την ει­σή­γη­ση της Ει­σαγ­γε­λέ­ως της έδρας για με­ρι­κή ενοχή

Αθώα κρί­θη­κε ομο­φώ­νως από το Αυ­τό­φω­ρο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου η 41χρονη ημε­δα­πή κοι­νω­νι­κή λει­τουρ­γός, η οποία είχε συλ­λη­φθεί στον ερ­γα­σια­κό της χώρο και πα­ρα­πεμ­φθεί στο αυ­τό­φω­ρο με τρεις ποι­νι­κές κα­τη­γο­ρί­ες, ανά­με­σά τους και αυτή της υπό­θαλ­ψης εγκλη­μα­τία.

Η υπό­θε­ση, που είχε προ­κα­λέ­σει έντο­νο εν­δια­φέ­ρον στους νο­μι­κούς κύ­κλους του νη­σιού, έκλει­σε με από­φα­ση που αθω­ώ­νει πλή­ρως την κα­τη­γο­ρού­με­νη, απο­τυ­πώ­νο­ντας πα­ράλ­λη­λα μια σαφή θέση του δι­κα­στη­ρί­ου απέ­να­ντι στα σύν­θε­τα ζη­τή­μα­τα που είχαν ανα­κύ­ψει.

Κατά τη διάρ­κεια της δίκης, η Ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας ει­ση­γή­θη­κε αθώ­ω­ση της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης απο­κλει­στι­κά για την πράξη της υπό­θαλ­ψης εγκλη­μα­τία, εκτι­μώ­ντας ωστό­σο ότι για τις υπό­λοι­πες 2 κα­τη­γο­ρί­ες, ήτοι την ψευδή ανα­φο­ρά δια της από­κρυ­ψης κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και την απεί­θεια, η ημε­δα­πή θα έπρε­πε να κρι­θεί ένοχη.

Το δι­κα­στή­ριο δεν υιο­θέ­τη­σε την άποψη αυτή. Με ομό­φω­νη από­φα­σή του, απάλ­λα­ξε την κα­τη­γο­ρού­με­νη από το σύ­νο­λο των απο­δι­δό­με­νων πρά­ξε­ων, ακο­λου­θώ­ντας δια­φο­ρε­τι­κή αξιο­λό­γη­ση τόσο ως προς τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά όσο και ως προς το νο­μι­κό πλαί­σιο που διέ­πει τις υπο­χρε­ώ­σεις των κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η υπό­θε­ση είχε ξε­κι­νή­σει στις 5 Μαΐου 2026, όταν η ημε­δα­πή εμ­φα­νί­στη­κε αυ­το­βού­λως στην Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να ανα­φέ­ρει υπο­ψία σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης ανη­λί­κου εντός στε­νού οι­κο­γε­νεια­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Κατά τη συ­νά­ντη­ση εκεί­νη, αρ­νή­θη­κε να απο­κα­λύ­ψει τα στοι­χεία του παι­διού, επι­κα­λού­με­νη το επαγ­γελ­μα­τι­κό απόρ­ρη­το και τη διά­τα­ξη του άρ­θρου 23 του Ν. 3500/2006, εκ­φρά­ζο­ντας πα­ράλ­λη­λα ανη­συ­χί­ες για τις επι­πτώ­σεις μιας ια­τρο­δι­κα­στι­κής εξέ­τα­σης χωρίς νάρ­κω­ση σε παιδί μι­κρής ηλι­κί­ας.

Στις 6 Μαΐου 2026 εκ­δό­θη­κε ει­σαγ­γε­λι­κή πα­ραγ­γε­λία προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης, η οποία προ­έ­βλε­πε ρητά ότι σε πε­ρί­πτω­ση νέας άρ­νη­σης θα ακο­λου­θού­σε αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία. Την επο­μέ­νη, 7 Μαΐου 2026, αστυ­νο­μι­κοί με­τέ­βη­σαν στον ερ­γα­σια­κό χώρο της ημε­δα­πής.

Εκεί, αν και σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής» η ίδια κα­τέ­λη­ξε να πα­ρά­σχει τα στοι­χεία του παι­διού ζη­τώ­ντας εγ­γυ­ή­σεις για τη ψυ­χι­κή του προ­στα­σία, η σύλ­λη­ψή της είχε ήδη δρο­μο­λο­γη­θεί. Την επο­μέ­νη πα­ρα­πέμ­φθη­κε στο Αυ­τό­φω­ρο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου, όπου ζή­τη­σε και έλαβε προ­θε­σμία μέσω του δι­κη­γό­ρου της.

Η υπε­ρά­σπι­ση και το απο­τέ­λε­σμα

Την κα­τη­γο­ρού­με­νη εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Φώτης Ρω­μαί­ος. Η ομό­φω­νη αθώ­ω­ση απο­τε­λεί ου­σια­στι­κά πλήρη δι­καί­ω­ση της γραμ­μής υπε­ρά­σπι­σης, η οποία είχε εστιά­σει στον συν­δυα­σμό του επαγ­γελ­μα­τι­κού απορ­ρή­του με την απο­δε­δειγ­μέ­νη πρό­θε­ση της κα­τη­γο­ρου­μέ­νης να προ­στα­τεύ­σει το ανή­λι­κο θύμα από πρό­σθε­το ψυ­χι­κό τραυ­μα­τι­σμό.

Η υπό­θε­ση ανα­μέ­νε­ται να απο­τε­λέ­σει ση­μείο ανα­φο­ράς για τον κλάδο των κοι­νω­νι­κών λει­τουρ­γών, καθώς έθεσε στο επί­κε­ντρο ένα ερώ­τη­μα που σπά­νια φτά­νει ενώ­πιον δι­κα­στη­ρί­ου: πού τε­λειώ­νει το επαγ­γελ­μα­τι­κό απόρ­ρη­το και πού αρ­χί­ζει η νο­μι­κή υπο­χρέ­ω­ση ανα­φο­ράς, όταν στο κέ­ντρο της υπό­θε­σης βρί­σκε­ται ένα ανή­λι­κο παιδί.