• Η αδράνεια της κεντρικής διοίκησης εκθέτει χιλιάδες εργαζόμενους και εκατοντάδες επιχειρήσεις να βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα • Η σύγχυση επεκτείνεται και στα ελεγκτικά κλιμάκια, που διενεργούν ελέγχους χωρίς να γνωρίζουν ποιο κανονιστικό πλαίσιο οφείλουν να επιβάλουν • Στα δύο έχει χωριστεί η αγορά με τις μισές προσλήψεις να γίνονται με την τοπική συλλογική σύμβαση εργασίας και τις άλλες μισές με την πανελλήνια!
Σε πλήρες εργασιακό και διοικητικό αδιέξοδο οδηγείται η Ρόδος, καθώς η ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας επιλέγει την τακτική της απόλυτης σιωπής απέναντι σε κρίσιμα εκκρεμή ζητήματα, δημιουργώντας ένα γενικευμένο αλαλούμ στην τοπική αγορά εργασίας.
Η άρνηση να δοθούν σαφείς απαντήσεις για την ισχύ των τοπικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας, σε συνδυασμό με την πλήρη αθέτηση των δεσμεύσεων για τη στελέχωση του Γραφείου Τεχνικής Επιθεώρησης, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα που απειλεί την ομαλή διεξαγωγή της τουριστικής περιόδου. Η αδράνεια της κεντρικής διοίκησης εκθέτει χιλιάδες εργαζόμενους και εκατοντάδες επιχειρήσεις να βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα.
Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Ρόδου, κ. Παναγιώτης Εγγλέζος, δεν κρύβει την αγανάκτησή του. Μιλά για εμπαιγμό και κοροϊδία. Το εργασιακό χάος αποτυπώνεται στον τρόπο που διενεργούνται σήμερα οι προσλήψεις στο νησί. Χωρίς έγκριση ή έστω τυπική διευκρίνιση από το Υπουργείο Εργασίας για την επέκταση της ισχύος της τοπικής σύμβασης, η αγορά έχει χωριστεί στα δύο.
Από τη μία πλευρά, ορισμένοι ξενοδόχοι προχωρούν σε συμβάσεις βασιζόμενοι στο τοπικό καθεστώς, ευελπιστώντας σε εκ των υστέρων νομιμοποίηση. Από την άλλη, αρκετές επιχειρήσεις καταφεύγουν στην πανελλήνια σύμβαση για να διασφαλιστούν έναντι πιθανών προστίμων. Αυτή η λογική των δύο ταχυτήτων δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού και προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια στους εργαζόμενους. Η τοπική σύμβαση τούς εξασφάλιζε την επιλογή να εργαστούν την ημέρα ανάπαυσής τους, αν το επιθυμούν, κερδίζοντας έτσι επιπλέον αποδοχές. Η πανελλήνια σύμβαση δεν το προβλέπει αυτό, με αποτέλεσμα όσοι θέλουν να δουλέψουν παραπάνω να βλέπουν το εισόδημά τους να περικόπτεται.
Η σύγχυση επεκτείνεται και στα ελεγκτικά κλιμάκια, που καλούνται να διενεργήσουν ελέγχους χωρίς να γνωρίζουν ποιο κανονιστικό πλαίσιο οφείλουν να επιβάλουν. Το αποτέλεσμα είναι φαύλος κύκλος ανασφάλειας. Οι επιχειρηματίες φοβούνται κυρώσεις για παραβάσεις που δεν είναι σαφείς, και οι εργαζόμενοι, νιώθοντας απροστάτευτοι, απομακρύνονται από τον κλάδο, επιδεινώνοντας το ήδη οξύ πρόβλημα έλλειψης προσωπικού.
Παράλληλα, το ζήτημα της Τεχνικής Επιθεώρησης στη Ρόδο αναδεικνύεται στην κορωνίδα του θεσμικού εμπαιγμού. Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις ότι μέχρι το τέλος Απριλίου θα είχε προκηρυχθεί η στελέχωση του γραφείου, η προθεσμία παρήλθε χωρίς την παραμικρή εξέλιξη.
Όπως καταγγέλλει το ΕΚΡ, όχι μόνο δεν έχει εκδοθεί καν η απόφαση ίδρυσης του τμήματος από την Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας αλλά στην προσπάθεια του προέδρου να δοθούν εξηγήσεις για την καθυστέρηση, τα τηλεφωνήματα μένουν αναπάντητα! Όπως λέει ο κ. Π. Εγγλέζος, η αθέτηση της υπόσχεσης για ακόμα μια φορά εκθέτει ανεπανόρθωτα τους κυβερνητικούς βουλευτές της Δωδεκανήσου, οι οποίοι είχαν λάβει τις ίδιες υποσχέσεις με τους φορείς των εργαζομένων, καταλήγοντας ακούσιοι συμμέτοχοι σε ένα θέατρο παραλόγου που διαρκεί 15 χρόνια αλλά και τους επίσημους φορείς του νησιού. «Εδώ πλέον μιλάμε για τον απόλυτο εμπαιγμό όχι μόνο απέναντι στο Εργατικό Κέντρο αλλά στο σύνολο των παραγωγικών φορέων του νομού και των κυβερνητικών βουλευτών που είχαν λάβει τη διαβεβαίωση ότι μέχρι το τέλος του Απριλίου θα είχαμε την απόφαση από την Ανεξάρτητη αρχή για τη λειτουργία του Γραφείου Τεχνικής Επιθεώρησης», λέει στη «δ» ο πρόεδρος του ΕΚΡ.
Η Ρόδος, περιοχή με 25.000 επιχειρήσεις, παραμένει η μοναδική στη χώρα που εξαρτάται για θέματα ασφάλειας και υγείας στην εργασία από κλιμάκια που εδρεύουν στον Πειραιά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ταχύτητα και την αποτελεσματικότητα των ελέγχων.
Η σύγκριση των αριθμών είναι αποκαλυπτική. Ενώ σε νομούς της ηπειρωτικής Ελλάδας υπηρετούν τέσσερις επιθεωρητές για τα όρια ενός μόνο νομού, στα νησιά μας η ίδια δύναμη καλείται να αστυνομεύσει τεράστια γεωγραφική ενότητα με χιλιάδες μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, εργοστάσια και βιοτεχνίες. Η διοίκηση του ΕΚΡ προειδοποιεί ότι η απουσία τοπικής έδρας επιθεωρητών δεν περιορίζεται σε γραφειοκρατική έλλειψη, αλλά πλέον μιλάμε για εγκληματική αμέλεια που κοστίζει ζωές. Σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, η αυτοψία μπορεί να καθυστερήσει από έξι μήνες έως έναν χρόνο, με αποτέλεσμα η τεχνική εικόνα του συμβάντος να αλλοιώνεται και η απονομή δικαιοσύνης για τα θύματα ή τις οικογένειές τους να καθίσταται ουσιαστικά αδύνατη.
Το χρονικό του εμπαιγμού, όπως τον χαρακτηρίζει το Εργατικό Κέντρο Ρόδου εκτείνεται σε βάθος δεκαπενταετίας, με διαδοχικές κυβερνήσεις να δίνουν υποσχέσεις που δεν υλοποιούνται ποτέ.
Από το 2016, όταν υπήρξαν διαβεβαιώσεις για τη λειτουργία παραρτήματος του ΚΕΠΕΚ, έως το 2023 με τη μετατροπή της Επιθεώρησης σε Ανεξάρτητη Αρχή, η Ρόδος παρέμεινε σταθερά εκτός προτεραιοτήτων. Ακόμα και η πρωτοβουλία του ΕΚΡ να εντοπίσει το ίδιο εξειδικευμένους μηχανικούς και τεχνικούς για να στελεχώσουν την υπηρεσία, προσφέροντας έτοιμη λίστα στο Υπουργείο, δεν στάθηκε ικανή να κάμψει την αναλγησία του κέντρου. Τα προσχήματα περί έλλειψης ενδιαφέροντος ή προσωπικού έχουν πλέον καταρρεύσει, αφήνοντας γυμνή την πολιτική απροθυμία για την προστασία του εργαζόμενου κόσμου της περιοχής.
Οι εργαζόμενοι, οι επιχειρηματίες και οι τοπικοί φορείς απαιτούν άμεση έκδοση των απαραίτητων αποφάσεων για τις συμβάσεις και άμεση προκήρυξη για την Τεχνική Επιθεώρηση. Κάθε περαιτέρω καθυστέρηση θα βαρύνει αποκλειστικά εκείνους που, από τα γραφεία της Αθήνας, επιλέγουν να αγνοούν τη φωνή μιας ολόκληρης κοινωνίας, εκθέτοντας ακόμα και τους ίδιους τους πολιτικούς τους συνεργάτες σε πρωτοφανή διασυρμό.
