Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων ανέστειλε την ποινή κάθειρξης για την υπόθεση της διπλής ληστείας στην Παλιά Πόλη

• Αίτηση ανα­στο­λής έγινε δεκτή με περιο­ρι­στι­κούς όρους για τον κατα­δι­κα­σθέ­ντα, ο οποίος ζητεί ευνοϊ­κό­τερη μετα­χεί­ριση στο δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο επι­κα­λού­με­νος μειω­μένο κατα­λο­γι­σμό και οικο­γε­νεια­κές συν­θή­κες

Χθες το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου δέχθηκε αίτηση ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποινής κάθειρ­ξης 10 ετών και 11 μηνών που είχε επι­βλη­θεί σε ημεδαπό για τη διπλή ληστεία στην Παλιά Πόλη της Ρόδου τον Δεκέμ­βριο του 2022. Η ανα­στολή χορη­γή­θηκε με δύο περιο­ρι­στι­κούς όρους: απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα και υπο­χρέ­ωση εμφά­νι­σης μία φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του.

Τη σχετική αίτηση υπέβαλε ο συνή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής, η οποία έγινε δεκτή από το δικα­στή­ριο.

Η κατα­δι­κα­στική απόφαση εκδό­θηκε από το Μονο­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, το οποίο έκρινε ένοχο τον κατη­γο­ρού­μενο για γεγο­νότα που είχαν σημάνει συνα­γερμό στις αρχές της Ρόδου περίπου τρει­σή­μισι χρόνια πριν. Η ποινή που επι­βλή­θηκε, κάθειρξη 10 ετών και 11 μηνών, κινή­θηκε στο ανώτατο σχεδόν όριο της προ­βλε­πό­με­νης, απο­τυ­πώ­νο­ντας τη βαρύ­τητα με την οποία αντι­με­τω­πί­στη­καν τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά της υπό­θε­σης.

Τα περι­στα­τικά εκτυ­λί­χθη­καν στις 17 Δεκεμ­βρίου 2022, λίγο μετά τη 01:30 τα ξημε­ρώ­ματα, σε έναν από τους πιο πολυ­σύ­χνα­στους πεζό­δρο­μους της Παλιάς Πόλης. 2 νεαρές γυναί­κες κινού­νταν πεζή όταν, όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, ο κατη­γο­ρού­με­νος τις πλη­σί­ασε και επι­χεί­ρησε δια­δο­χι­κές επι­θέ­σεις με στόχο την αρπαγή των προ­σω­πι­κών τους αντι­κει­μέ­νων.

Η πρώτη από­πειρα στρά­φηκε ενα­ντίον της μίας εκ των 2 γυναι­κών, την οποία ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να προ­σέγ­γισε από πίσω, προ­σπα­θώ­ντας να της απο­σπά­σει την τσάντα που κρα­τούσε. Η παθούσα αντι­στά­θηκε και κατά­φερε να δια­τη­ρή­σει την κατοχή της, ματαιώ­νο­ντας την ολο­κλή­ρωση της πράξης.

Αμέσως μετά, σύμφωνα με τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, ο δράστης στρά­φηκε προς τη δεύτερη γυναίκα, την οποία πλη­σί­ασε από μπροστά. Άρπαξε με δύναμη την τσάντα που κρα­τούσε και την τράβηξε με τέτοια ένταση ώστε η παθούσα να πέσει στο έδαφος και να συρθεί για αρκετή από­σταση, χτυ­πώ­ντας στο χέρι και στο πόδι. Η νεαρή υπέστη πολ­λα­πλές εκτε­τα­μέ­νες εκχυ­μώ­σεις στο αρι­στερό αντι­βρά­χιο και στην πηχε­ο­καρ­πική χώρα, γεγονός που τεκ­μη­ρί­ωσε την κατη­γο­ρία της απλής σωμα­τι­κής βλάβης που είχε προ­στε­θεί στο κατη­γο­ρη­τή­ριο.

Από την τσάντα, μαύρης από­χρω­σης, φέρεται να αφαι­ρέ­θη­καν πορ­το­φόλι αξίας 100 ευρώ, χρη­μα­τικό ποσό 50 ευρώ, δελτίο αστυ­νο­μι­κής ταυ­τό­τη­τας, τρα­πε­ζι­κές κάρτες 2 πιστω­τι­κών ιδρυ­μά­των, φοι­τη­τικό πάσο και διάφορα προ­σω­πικά αντι­κεί­μενα της παθού­σας.

Ο ημε­δα­πός, ο οποίος δικά­στηκε ερήμην καθώς, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, δεν έλαβε ποτέ γνώση της κλή­τευ­σης, επι­ση­μαί­νει ότι απο­δέ­χε­ται την κατη­γο­ρία. Παράλ­ληλα δια­τεί­νε­ται ότι, αν είχε την ευκαι­ρία να αυτο­προ­σώ­πως ανα­πτύ­ξει την υπε­ρά­σπισή του ενώπιον του δικα­στη­ρίου, θα είχε τύχει ευνοϊ­κό­τε­ρης ποι­νι­κής μετα­χεί­ρι­σης.

Σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του, κατά την ημέρα του συμ­βά­ντος βρι­σκό­ταν υπό την επήρεια ναρ­κω­τι­κών ουσιών, γεγονός που, κατά την άποψη της υπε­ρά­σπι­σης, συνιστά λόγο μειω­μέ­νου κατα­λο­γι­σμού. Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι είχε παρα­μεί­νει μακριά από ναρ­κω­τικά από το 2016, αλλά εκείνη την ημέρα κατέ­φυγε εκ νέου στη χρήση ύστερα από οδυνηρή πλη­ρο­φο­ρία για πρό­βλημα υγείας του νεο­γέν­νη­του τέκνου του. Ο ίδιος τονίζει ότι η έλλειψη οποιασ­δή­ποτε προ­σπά­θειας από­κρυ­ψης της ταυ­τό­τη­τάς του κατά τη διά­πραξη της πράξης, μάλιστα σε κεντρικό σημείο με κάμερες παρα­κο­λού­θη­σης και σε ώρα αιχμής, απο­δει­κνύει ότι δεν είχε πλήρη συνεί­δηση των πράξεών του.

Στην αίτηση ανα­στο­λής επι­κα­λεί­ται επίσης τις οικο­γε­νεια­κές του συν­θή­κες. Είναι παντρε­μέ­νος και πατέρας 2 ανή­λι­κων τέκνων ηλικίας 3,5 ετών και 14 μηνών. Εργά­ζε­ται ως οικο­δό­μος για τη συντή­ρηση της οικο­γέ­νειάς του και υπο­στη­ρί­ζει ότι η εκτέ­λεση της ποινής θα επέφερε ανε­πα­νόρ­θω­τες οικο­νο­μι­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές συνέ­πειες. Σημειώ­νει ακόμα ότι τηρούσε επα­κρι­βώς τους περιο­ρι­στι­κούς όρους που του είχαν επι­βλη­θεί κατά την απο­λο­γία του.

Η έφεση κατά της κατα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης έχει ήδη ασκηθεί νομο­τύ­πως και εμπρο­θέ­σμως, ενώ η εκδί­κασή της δεν έχει ακόμα προσ­διο­ρι­στεί.