• Με ανακοπή ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου η ΑΑΔΕ ζητεί να αναγνωριστεί ως ανειλικρινής η δήλωση τρίτου της Περιφέρειας και να υποχρεωθεί στην καταβολή ποσού €7.020.284,91, παρά την κατατεθειμένη έγκληση κατά της ΔΕΥΑΡ για απόπειρα απάτης, πλαστογραφία και ψευδή βεβαίωση
Σε νέα δικαστική φάση εισέρχεται μια από τις πιο πολύπλοκες και πολυεπίπεδες αντιδικίες που έχουν καταγραφεί στη Δωδεκάνησο, με το Ελληνικό Δημόσιο να λαμβάνει στάση η οποία έρχεται σε ευθεία αντίθεση με εκείνη της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
Παρά το γεγονός ότι η υπόθεση είχε λάβει εκρηκτικές διαστάσεις τις προηγούμενες εβδομάδες, με την κατάθεση μήνυσης κατά του προέδρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτήριου Βαγιανού και κάθε συνεργού ή συναυτουργού για κακουργηματικά αδικήματα, αλλά και με σειρά διαμαρτυριών προς την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων για τη βάση των ενεργειών της, η φορολογική διοίκηση όχι μόνο δεν ανέστειλε τη διαδικασία αναγκαστικής είσπραξης, αλλά προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Άσκησε ανακοπή κατά της δήλωσης τρίτου της ίδιας της Περιφέρειας, ζητώντας στην ουσία να εισπράξει από αυτήν το επίμαχο ποσό.
Η αφετηρία της υπόθεσης
Η νέα τροπή δεν μπορεί να γίνει αντιληπτή έξω από τη χρονική ακολουθία. Στις 26 Μαρτίου 2026, ο προϊστάμενος της ΔΟΥ Ρόδου εξέδωσε αναγκαστική κατάσχεση εις χείρας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου ως τρίτου, για λογαριασμό της οφειλέτιδας ΔΕΥΑΡ προς το Δημόσιο. Το ποσό για το οποίο επιβλήθηκε η κατάσχεση ανερχόταν σε €7.020.284,91, εκ των οποίων €6.289.279,78 αφορούν κεφάλαιο και €731.005,13 προσαυξήσεις. Στον επισυναπτόμενο πίνακα χρεών αποτυπώνονταν τρεις βεβαιωμένες οφειλές της ΔΕΥΑΡ.
Λίγες μόλις μέρες πριν την επιβολή της κατάσχεσης, στις 19 Μαρτίου 2026, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου είχε ήδη κάνει την κίνηση που πιστοποιούσε ότι θεωρούσε την υπόθεση καθαρά ποινική. Κατέθεσε έγκληση στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου, στρεφόμενη κατά του προέδρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτήριου Βαγιανού και κατά παντός συνεργού ή συναυτουργού, μέλους διοίκησης ή υπηρεσιακού στελέχους.
Τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η κατά νόμο τιμωρία είναι τρία και κακουργηματικού χαρακτήρα. Απόπειρα απάτης κατά Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, πλαστογραφία κατά ΝΠΔΔ και ψευδής βεβαίωση κατά ΝΠΔΔ. Ως πληρεξούσιος και αντίκλητος δικηγόρος της Περιφέρειας στην ποινική αυτή διαδικασία παρίσταται ο κ. Γεώργιος Μαυρομμάτης.
Στον πυρήνα της έγκλησης βρίσκεται ο ισχυρισμός ότι στελέχη της ΔΕΥΑΡ προσπάθησαν να μετατρέψουν μια πραγματική οικονομική υποχρέωση της δημοτικής επιχείρησης προς την Περιφέρεια σε ένα ανάποδο αφήγημα, όπου ο οφειλέτης παρουσιάζεται ως δήθεν πιστωτής. Η Περιφέρεια διατείνεται πως πρόκειται για συνολική μεθόδευση υδροκλοπής και εικονικών χρεώσεων, με στόχο να στηθεί συμψηφισμός με την πραγματική, βεβαιωμένη οφειλή της ΔΕΥΑΡ από τη λειτουργία του φράγματος Γαδουρά.
Στις 2 Ιουλίου 2025, η ΔΕΥΑΡ προχώρησε σε δύο κινήσεις που η Περιφέρεια θεωρεί μέρος ενός ενιαίου σχεδίου. Η πρώτη ήταν έγγραφο υπογεγραμμένο από τον διευθυντή Διοικητικών και Οικονομικών Υπηρεσιών της επιχείρησης, που τιτλοφορείται ως πράξη επιβολής προστίμου για υδροκλοπή σε 38 παράνομες συνδέσεις υδροληψίας από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου. Η δεύτερη ήταν η έκδοση τιμολογίου ειδικού λογαριασμού της ίδιας ημέρας, συνολικού ποσού €8.046.255,17, που διαβιβάστηκε ηλεκτρονικά μέσω του συστήματος MyData.
Στο επίμαχο τιμολόγιο χρεώθηκαν 3.005.288 κυβικά μέτρα νερού. Στη χρέωση προστέθηκαν τέλη έργων, τέλη υπονόμων, πάγια, καθώς και πρόστιμο παράνομης υδροδότησης 38 επί €5.000. Η Περιφέρεια έκανε λόγο για ποσότητα πέρα από κάθε λογική, παραλληλίζοντας μάλιστα ότι τα 3.005.288 κυβικά μέτρα είναι περισσότερα από τρεις φορές τη χωρητικότητα του φράγματος της Απολακκιάς.
Οι αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες της Περιφέρειας απέρριψαν άμεσα το τιμολόγιο στο MyData και ενημέρωσαν τη ΔΕΥΑΡ ότι θα έπρεπε να εκδοθεί πιστωτικό, ώστε να μην επιβαρυνθεί η ίδια η επιχείρηση με ΦΠΑ ύψους €1.227.307,57.
Στις 8 Ιουλίου 2025, η Περιφέρεια κατέθεσε ένσταση προς το διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΥΑΡ. Το παράδοξο εκδηλώθηκε στις 23 Ιουλίου 2025. Την ίδια ημέρα κατά την οποία το διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΥΑΡ απέρριψε την ένσταση της Περιφέρειας ως αβάσιμη, οι υπηρεσίες της επιχείρησης ακύρωσαν το ίδιο το τιμολόγιο, εκδίδοντας πιστωτικό στις 31 Ιουλίου 2025. Δηλαδή, αφενός η ένσταση κρίθηκε αβάσιμη και αφετέρου ο πυρήνας της, το ίδιο το τιμολόγιο, ακυρωνόταν.
Μετά την ακύρωση του πρώτου τιμολογίου, η ΔΕΥΑΡ προχώρησε στις 13 Αυγούστου 2025 στην έκδοση τεσσάρων νέων τιμολογίων, συνολικού ποσού €9.468.838,05, που στη συνέχεια εμφανίζονται ως €9.853.153,20 στο πλαίσιο των ενεργειών προς τη ΔΟΥ. Αυτά αφορούν παροχές στους κόμβους Κολύμπια, Λαδικό Τζέρσευ, Κοσκινού και δενδροφυτεύσεις Λάρδου Νότιας Ρόδου. Καταχωρήθηκαν στο MyData και απορρίφθηκαν εκ νέου από την Περιφέρεια.
Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Περιφέρειας ο τελικός στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένα φορολογικό και λογιστικό αντικείμενο αρκετά μεγάλο, ώστε να επιχειρηθεί συμψηφισμός με την πραγματική οφειλή της ΔΕΥΑΡ που προέρχεται από το φράγμα Γαδουρά.
Στις 17 Μαρτίου 2026, η Περιφέρεια διαπίστωσε καταχώρηση του ποσού των €9.853.153,20 στην καρτέλα του υδρομετρητή που εξυπηρετεί το Διοικητήριο, όπου στεγάζονται οι κεντρικές της υπηρεσίες. Η Περιφέρεια διατείνεται ότι έτσι επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί η ανύπαρκτη οφειλή από τα τέσσερα απορριφθέντα τιμολόγια ως οφειλή κατανάλωσης νερού στο Διοικητήριο, με στόχο την παραπλάνηση των φορολογικών αρχών και την ενίσχυση της εικόνας του δήθεν μεγαλοοφειλέτη.
Η εξώδικη δήλωση τρίτου της 3ης Απριλίου 2026
Ανταποκρινόμενη στις στενές προθεσμίες που τάσσει ο Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων μετά την επιβολή της κατάσχεσης, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου υπέβαλε στις 3 Απριλίου 2026 εξώδικη δήλωση τρίτου, υπογεγραμμένη από τον Αναπληρωτή Περιφερειάρχη κ. Απόστολο Ασπράκη. Η δήλωση πρωτοκολλήθηκε στη ΔΟΥ Ρόδου με αριθμό 6640 της 3ης Απριλίου 2026.
Με τη δήλωση αυτή, η Περιφέρεια αρνείται κατηγορηματικά την ύπαρξη οποιασδήποτε οφειλής της προς τη ΔΕΥΑΡ. Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι η ίδια έχει απαίτηση εις βάρος της ΔΕΥΑΡ για ποσό €5.455.069,22, προερχόμενη από ανεξόφλητους λογαριασμούς λειτουργίας του φράγματος Γαδουρά, βάσει των δύο προγραμματικών συμβάσεων του 2017 και του 2022.
Παράλληλα στρέφεται κατά των τιμολογίων της 13ης Αυγούστου 2025, παραπέμποντας στην έγκληση της 19ης Μαρτίου 2026.
Η ανακοπή του Ελληνικού Δημοσίου της 28ης Απριλίου 2026
Σε αυτό ακριβώς το επιβαρυμένο φόντο, παρά τη βαρύτητα των καταγγελιών και τη δικαστική πρωτοβουλία της Περιφέρειας, το Ελληνικό Δημόσιο τήρησε αποκλίνουσα πορεία. Στις 28 Απριλίου 2026 κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Ρόδου ανακοπή κατά της δήλωσης τρίτου της Περιφέρειας.
Η ανακοπή ασκείται από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, εκπροσωπούμενο από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων και ειδικότερα από τον προϊστάμενο της ΔΟΥ Ρόδου. Πληρεξούσια του Ελληνικού Δημοσίου ορίστηκε η Δικαστική Πληρεξούσια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.
Η συζήτηση της υπόθεσης ορίστηκε για τις 3 Δεκεμβρίου 2026 ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, κατά την Ειδική Διαδικασία Περιουσιακών Διαφορών.
Τα επιχειρήματα της ΑΑΔΕ εναντίον της δήλωσης της Περιφέρειας
Στο σώμα της ανακοπής, το Ελληνικό Δημόσιο επιχειρεί να καταρρίψει σημείο προς σημείο τους ισχυρισμούς της Περιφέρειας. Επικαλείται κατά κύριο λόγο το άρθρο 30 του ΚΕΔΕ, το οποίο ορίζει ότι η κοινοποίηση του κατασχετηρίου στον τρίτο επιφέρει αυτοδικαίως τα αποτελέσματα της αναγκαστικής εκχώρησης, με συνέπεια ο τρίτος να μην μπορεί να αποδώσει στον οφειλέτη τα κατασχεμένα ποσά, ούτε να συμψηφίσει μεταγενέστερες ανταπαιτήσεις του.
Όσον αφορά την απόρριψη των τιμολογίων από την Περιφέρεια στο σύστημα MyData, η ανακοπή υποστηρίζει ότι πρόκειται για λογιστική πράξη η οποία δεν αποδεικνύει τη μη ύπαρξη της έννομης σχέσης μεταξύ της οφειλέτιδας ΔΕΥΑΡ και της Περιφέρειας ως τρίτου. Σύμφωνα με τις απόψεις της ΔΟΥ Ρόδου, που ενσωματώνονται στην ανακοπή, δεν είναι δυνατή η εξακρίβωση της παράνομης έκδοσης των τιμολογίων, ενώ η ΔΟΥ ισχυρίζεται ότι δεν είχε τεθεί σε γνώση της η έγκληση για κακουργηματικές πράξεις.
Σημαντικό στοιχείο που προβάλλει το Δημόσιο είναι ότι η ΔΕΥΑΡ ανήρτησε τα τιμολόγια στο MyData, υπέβαλε δηλώσεις ΦΠΑ και εξόφλησε τον αναλογούντα φόρο συνολικού ύψους €1.450.163,85, ενώ η Περιφέρεια, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της φορολογικής διοίκησης, δεν προέβη σε επίσημη καταγγελία προς αυτήν για έκδοση πλαστών ή εικονικών τιμολογίων.
Η πιο εντυπωσιακή πτυχή του δικογράφου εντοπίζεται στο σημείο όπου η πληρεξούσια του Δημοσίου υποστηρίζει ότι κατά τον χρόνο επιβολής της κατάσχεσης υφίστατο ενεστώσα απαίτηση της ΔΕΥΑΡ έναντι της Περιφέρειας ποσού €9.864.468,79, το οποίο η τρίτη οφείλει να καταβάλει στο Δημόσιο. Ζητείται από το Δικαστήριο να αναγνωρίσει ότι η δήλωση της Περιφέρειας είναι ανειλικρινής και να ακυρωθεί.
Στο αιτητικό της ανακοπής, το Δημόσιο ζητά να υποχρεωθεί η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου να καταβάλει το ποσό των €7.020.284,91 με νόμιμο τόκο από τις 26 Μαρτίου 2026, ημερομηνία επιβολής της κατάσχεσης. Επικουρικά, στην περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το κύριο αίτημα, ζητείται να αναγνωριστεί ότι η Περιφέρεια οφείλει τουλάχιστον το ποσό των €558.960,74, που σχετίζεται με την ταμειακή βεβαίωση του προστίμου του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Το Δημόσιο ζητά επίσης να κηρυχθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προσωρινά εκτελεστή.
Η σύγκρουση που μετατοπίζεται στον δικαστικό στίβο
Η εικόνα που σχηματίζεται είναι αυτή μιας πρωτοφανούς θεσμικής αντιπαράθεσης. Από τη μία πλευρά, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου εμμένει ότι τα τιμολόγια έχουν εκδοθεί παράνομα, έχει ζητήσει τη ποινική διερεύνησή τους για κακούργημα και έχει εξαπολύσει διαμαρτυρίες προς την ΑΑΔΕ θεωρώντας τις ενέργειες της φορολογικής διοίκησης άκυρες. Από την άλλη, το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και της ΑΑΔΕ, αξιώνει δικαστικά την υλοποίηση της αναγκαστικής είσπραξης, μεταχειριζόμενο τα ίδια τιμολόγια ως υπαρκτή απαίτηση που πρέπει να αποδοθεί.
Η αντίφαση είναι οξύτατη. Φαινομενικά, ο μηχανισμός είσπραξης του Δημοσίου ενεργοποιείται με βάση παραστατικά που η ίδια η Περιφέρεια έχει καταγγείλει στις εισαγγελικές αρχές ως εικονικά. Το ζήτημα αυτό, που στη δήλωση τρίτου επισημαίνεται με έμφαση από τον αναπληρωτή περιφερειάρχη, δεν φαίνεται να έχει επηρεάσει την πορεία της φορολογικής διαδικασίας, η οποία προχωρά σε πλήρως αντίθετη κατεύθυνση.
