Το Ελληνικό Δημόσιο διεκδικεί δικαστικά €7 εκατ. από την Περιφέρεια, ενώ η ΔΕΥΑΡ έχει καταμηνυθεί για κακουργήματα!

• Με ανακοπή ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου η ΑΑΔΕ ζητεί να ανα­γνω­ρι­στεί ως ανει­λι­κρι­νής η δήλωση τρίτου της Περι­φέ­ρειας και να υπο­χρε­ω­θεί στην κατα­βολή ποσού €7.020.284,91, παρά την κατα­τε­θει­μένη έγκληση κατά της ΔΕΥΑΡ για από­πειρα απάτης, πλα­στο­γρα­φία και ψευδή βεβαί­ωση

Σε νέα δικα­στική φάση εισέρ­χε­ται μια από τις πιο πολύ­πλο­κες και πολυ­ε­πί­πε­δες αντι­δι­κίες που έχουν κατα­γρα­φεί στη Δωδε­κά­νησο, με το Ελλη­νικό Δημόσιο να λαμ­βά­νει στάση η οποία έρχεται σε ευθεία αντί­θεση με εκείνη της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Παρά το γεγονός ότι η υπόθεση είχε λάβει εκρη­κτι­κές δια­στά­σεις τις προη­γού­με­νες εβδο­μά­δες, με την κατά­θεση μήνυσης κατά του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτή­ριου Βαγια­νού και κάθε συνερ­γού ή συναυ­τουρ­γού για κακουρ­γη­μα­τικά αδι­κή­ματα, αλλά και με σειρά δια­μαρ­τυ­ριών προς την Ανε­ξάρ­τητη Αρχή Δημο­σίων Εσόδων για τη βάση των ενερ­γειών της, η φορο­λο­γική διοί­κηση όχι μόνο δεν ανέ­στειλε τη δια­δι­κα­σία ανα­γκα­στι­κής είσπρα­ξης, αλλά προ­χώ­ρησε ένα βήμα παρα­πέρα. Άσκησε ανακοπή κατά της δήλωσης τρίτου της ίδιας της Περι­φέ­ρειας, ζητώ­ντας στην ουσία να εισπρά­ξει από αυτήν το επίμαχο ποσό.

Η αφε­τη­ρία της υπό­θε­σης

Η νέα τροπή δεν μπορεί να γίνει αντι­λη­πτή έξω από τη χρονική ακο­λου­θία. Στις 26 Μαρτίου 2026, ο προϊ­στά­με­νος της ΔΟΥ Ρόδου εξέδωσε ανα­γκα­στική κατά­σχεση εις χείρας της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου ως τρίτου, για λογα­ρια­σμό της οφει­λέ­τι­δας ΔΕΥΑΡ προς το Δημόσιο. Το ποσό για το οποίο επι­βλή­θηκε η κατά­σχεση ανερ­χό­ταν σε €7.020.284,91, εκ των οποίων €6.289.279,78 αφορούν κεφά­λαιο και €731.005,13 προ­σαυ­ξή­σεις. Στον επι­συ­να­πτό­μενο πίνακα χρεών απο­τυ­πώ­νο­νταν τρεις βεβαιω­μέ­νες οφειλές της ΔΕΥΑΡ.

Λίγες μόλις μέρες πριν την επιβολή της κατά­σχε­σης, στις 19 Μαρτίου 2026, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου είχε ήδη κάνει την κίνηση που πιστο­ποιούσε ότι θεω­ρούσε την υπόθεση καθαρά ποινική. Κατέ­θεσε έγκληση στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, στρε­φό­μενη κατά του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτή­ριου Βαγια­νού και κατά παντός συνερ­γού ή συναυ­τουρ­γού, μέλους διοί­κη­σης ή υπη­ρε­σια­κού στε­λέ­χους.

Τα αδι­κή­ματα για τα οποία ζητεί­ται η κατά νόμο τιμωρία είναι τρία και κακουρ­γη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα. Από­πειρα απάτης κατά Νομικού Προ­σώ­που Δημο­σίου Δικαίου, πλα­στο­γρα­φία κατά ΝΠΔΔ και ψευδής βεβαί­ωση κατά ΝΠΔΔ. Ως πλη­ρε­ξού­σιος και αντί­κλη­τος δικη­γό­ρος της Περι­φέ­ρειας στην ποινική αυτή δια­δι­κα­σία παρί­στα­ται ο κ. Γεώρ­γιος Μαυ­ρομ­μά­της.

Στον πυρήνα της έγκλη­σης βρί­σκε­ται ο ισχυ­ρι­σμός ότι στελέχη της ΔΕΥΑΡ προ­σπά­θη­σαν να μετα­τρέ­ψουν μια πραγ­μα­τική οικο­νο­μική υπο­χρέ­ωση της δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης προς την Περι­φέ­ρεια σε ένα ανάποδο αφήγημα, όπου ο οφει­λέ­της παρου­σιά­ζε­ται ως δήθεν πιστω­τής. Η Περι­φέ­ρεια δια­τεί­νε­ται πως πρό­κει­ται για συνο­λική μεθό­δευση υδρο­κλο­πής και εικο­νι­κών χρε­ώ­σεων, με στόχο να στηθεί συμ­ψη­φι­σμός με την πραγ­μα­τική, βεβαιω­μένη οφειλή της ΔΕΥΑΡ από τη λει­τουρ­γία του φράγ­μα­τος Γαδουρά.

Στις 2 Ιουλίου 2025, η ΔΕΥΑΡ προ­χώ­ρησε σε δύο κινή­σεις που η Περι­φέ­ρεια θεωρεί μέρος ενός ενιαίου σχεδίου. Η πρώτη ήταν έγγραφο υπο­γε­γραμ­μένο από τον διευ­θυ­ντή Διοι­κη­τι­κών και Οικο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών της επι­χεί­ρη­σης, που τιτλο­φο­ρεί­ται ως πράξη επι­βο­λής προ­στί­μου για υδρο­κλοπή σε 38 παρά­νο­μες συν­δέ­σεις υδρο­λη­ψίας από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Η δεύτερη ήταν η έκδοση τιμο­λο­γίου ειδικού λογα­ρια­σμού της ίδιας ημέρας, συνο­λι­κού ποσού €8.046.255,17, που δια­βι­βά­στηκε ηλε­κτρο­νικά μέσω του συστή­μα­τος MyData.

Στο επίμαχο τιμο­λό­γιο χρε­ώ­θη­καν 3.005.288 κυβικά μέτρα νερού. Στη χρέωση προ­στέ­θη­καν τέλη έργων, τέλη υπο­νό­μων, πάγια, καθώς και πρό­στιμο παρά­νο­μης υδρο­δό­τη­σης 38 επί €5.000. Η Περι­φέ­ρεια έκανε λόγο για ποσό­τητα πέρα από κάθε λογική, παραλ­λη­λί­ζο­ντας μάλιστα ότι τα 3.005.288 κυβικά μέτρα είναι περισ­σό­τερα από τρεις φορές τη χωρη­τι­κό­τητα του φράγ­μα­τος της Απο­λακ­κιάς.

Οι αρμό­διες οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες της Περι­φέ­ρειας απέρ­ρι­ψαν άμεσα το τιμο­λό­γιο στο MyData και ενη­μέ­ρω­σαν τη ΔΕΥΑΡ ότι θα έπρεπε να εκδοθεί πιστω­τικό, ώστε να μην επι­βα­ρυν­θεί η ίδια η επι­χεί­ρηση με ΦΠΑ ύψους €1.227.307,57.

Στις 8 Ιουλίου 2025, η Περι­φέ­ρεια κατέ­θεσε ένσταση προς το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ. Το παρά­δοξο εκδη­λώ­θηκε στις 23 Ιουλίου 2025. Την ίδια ημέρα κατά την οποία το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ απέρ­ριψε την ένσταση της Περι­φέ­ρειας ως αβάσιμη, οι υπη­ρε­σίες της επι­χεί­ρη­σης ακύ­ρω­σαν το ίδιο το τιμο­λό­γιο, εκδί­δο­ντας πιστω­τικό στις 31 Ιουλίου 2025. Δηλαδή, αφενός η ένσταση κρίθηκε αβάσιμη και αφε­τέ­ρου ο πυρήνας της, το ίδιο το τιμο­λό­γιο, ακυ­ρω­νό­ταν.

Μετά την ακύρωση του πρώτου τιμο­λο­γίου, η ΔΕΥΑΡ προ­χώ­ρησε στις 13 Αυγού­στου 2025 στην έκδοση τεσ­σά­ρων νέων τιμο­λο­γίων, συνο­λι­κού ποσού €9.468.838,05, που στη συνέ­χεια εμφα­νί­ζο­νται ως €9.853.153,20 στο πλαίσιο των ενερ­γειών προς τη ΔΟΥ. Αυτά αφορούν παροχές στους κόμβους Κολύ­μπια, Λαδικό Τζέρσευ, Κοσκι­νού και δεν­δρο­φυ­τεύ­σεις Λάρδου Νότιας Ρόδου. Κατα­χω­ρή­θη­καν στο MyData και απορ­ρί­φθη­καν εκ νέου από την Περι­φέ­ρεια.

Σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της Περι­φέ­ρειας ο τελικός στόχος ήταν να δημιουρ­γη­θεί ένα φορο­λο­γικό και λογι­στικό αντι­κεί­μενο αρκετά μεγάλο, ώστε να επι­χει­ρη­θεί συμ­ψη­φι­σμός με την πραγ­μα­τική οφειλή της ΔΕΥΑΡ που προ­έρ­χε­ται από το φράγμα Γαδουρά.

Στις 17 Μαρτίου 2026, η Περι­φέ­ρεια δια­πί­στωσε κατα­χώ­ρηση του ποσού των €9.853.153,20 στην καρτέλα του υδρο­με­τρητή που εξυ­πη­ρε­τεί το Διοι­κη­τή­ριο, όπου στε­γά­ζο­νται οι κεντρι­κές της υπη­ρε­σίες. Η Περι­φέ­ρεια δια­τεί­νε­ται ότι έτσι επι­χει­ρή­θηκε να παρου­σια­στεί η ανύ­παρ­κτη οφειλή από τα τέσσερα απορ­ρι­φθέ­ντα τιμο­λό­για ως οφειλή κατα­νά­λω­σης νερού στο Διοι­κη­τή­ριο, με στόχο την παρα­πλά­νηση των φορο­λο­γι­κών αρχών και την ενί­σχυση της εικόνας του δήθεν μεγα­λο­ο­φει­λέτη.

Η εξώδικη δήλωση τρίτου της 3ης Απρι­λίου 2026

Αντα­πο­κρι­νό­μενη στις στενές προ­θε­σμίες που τάσσει ο Κώδικας Είσπρα­ξης Δημο­σίων Εσόδων μετά την επιβολή της κατά­σχε­σης, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου υπέβαλε στις 3 Απρι­λίου 2026 εξώδικη δήλωση τρίτου, υπο­γε­γραμ­μένη από τον Ανα­πλη­ρωτή Περι­φε­ρειάρχη κ. Από­στολο Ασπράκη. Η δήλωση πρω­το­κολ­λή­θηκε στη ΔΟΥ Ρόδου με αριθμό 6640 της 3ης Απρι­λίου 2026.

Με τη δήλωση αυτή, η Περι­φέ­ρεια αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά την ύπαρξη οποιασ­δή­ποτε οφειλής της προς τη ΔΕΥΑΡ. Αντι­θέ­τως, υπο­στη­ρί­ζει ότι η ίδια έχει απαί­τηση εις βάρος της ΔΕΥΑΡ για ποσό €5.455.069,22, προ­ερ­χό­μενη από ανε­ξό­φλη­τους λογα­ρια­σμούς λει­τουρ­γίας του φράγ­μα­τος Γαδουρά, βάσει των δύο προ­γραμ­μα­τι­κών συμ­βά­σεων του 2017 και του 2022.

Παράλ­ληλα στρέ­φε­ται κατά των τιμο­λο­γίων της 13ης Αυγού­στου 2025, παρα­πέ­μπο­ντας στην έγκληση της 19ης Μαρτίου 2026.

Η ανακοπή του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου της 28ης Απρι­λίου 2026

Σε αυτό ακριβώς το επι­βα­ρυ­μένο φόντο, παρά τη βαρύ­τητα των καταγ­γε­λιών και τη δικα­στική πρω­το­βου­λία της Περι­φέ­ρειας, το Ελλη­νικό Δημόσιο τήρησε απο­κλί­νουσα πορεία. Στις 28 Απρι­λίου 2026 κατα­τέ­θηκε στο Πρω­το­δι­κείο Ρόδου ανακοπή κατά της δήλωσης τρίτου της Περι­φέ­ρειας.

Η ανακοπή ασκεί­ται από τον υπουργό Εθνικής Οικο­νο­μίας και Οικο­νο­μι­κών, εκπρο­σω­πού­μενο από την Ανε­ξάρ­τητη Αρχή Δημο­σίων Εσόδων και ειδι­κό­τερα από τον προϊ­στά­μενο της ΔΟΥ Ρόδου. Πλη­ρε­ξού­σια του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου ορί­στηκε η Δικα­στική Πλη­ρε­ξού­σια του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους.

Η συζή­τηση της υπό­θε­σης ορί­στηκε για τις 3 Δεκεμ­βρίου 2026 ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου, κατά την Ειδική Δια­δι­κα­σία Περιου­σια­κών Δια­φο­ρών.

Τα επι­χει­ρή­ματα της ΑΑΔΕ ενα­ντίον της δήλωσης της Περι­φέ­ρειας

Στο σώμα της ανα­κο­πής, το Ελλη­νικό Δημόσιο επι­χει­ρεί να καταρ­ρί­ψει σημείο προς σημείο τους ισχυ­ρι­σμούς της Περι­φέ­ρειας. Επι­κα­λεί­ται κατά κύριο λόγο το άρθρο 30 του ΚΕΔΕ, το οποίο ορίζει ότι η κοι­νο­ποί­ηση του κατα­σχε­τη­ρίου στον τρίτο επι­φέ­ρει αυτο­δι­καίως τα απο­τε­λέ­σματα της ανα­γκα­στι­κής εκχώ­ρη­σης, με συνέ­πεια ο τρίτος να μην μπορεί να απο­δώ­σει στον οφει­λέτη τα κατα­σχε­μένα ποσά, ούτε να συμ­ψη­φί­σει μετα­γε­νέ­στε­ρες αντα­παι­τή­σεις του.

Όσον αφορά την απόρ­ριψη των τιμο­λο­γίων από την Περι­φέ­ρεια στο σύστημα MyData, η ανακοπή υπο­στη­ρί­ζει ότι πρό­κει­ται για λογι­στική πράξη η οποία δεν απο­δει­κνύει τη μη ύπαρξη της έννομης σχέσης μεταξύ της οφει­λέ­τι­δας ΔΕΥΑΡ και της Περι­φέ­ρειας ως τρίτου. Σύμφωνα με τις απόψεις της ΔΟΥ Ρόδου, που ενσω­μα­τώ­νο­νται στην ανακοπή, δεν είναι δυνατή η εξα­κρί­βωση της παρά­νο­μης έκδοσης των τιμο­λο­γίων, ενώ η ΔΟΥ ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν είχε τεθεί σε γνώση της η έγκληση για κακουρ­γη­μα­τι­κές πράξεις.

Σημα­ντικό στοι­χείο που προ­βάλ­λει το Δημόσιο είναι ότι η ΔΕΥΑΡ ανήρ­τησε τα τιμο­λό­για στο MyData, υπέβαλε δηλώ­σεις ΦΠΑ και εξό­φλησε τον ανα­λο­γού­ντα φόρο συνο­λι­κού ύψους €1.450.163,85, ενώ η Περι­φέ­ρεια, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς της φορο­λο­γι­κής διοί­κη­σης, δεν προέβη σε επίσημη καταγ­γε­λία προς αυτήν για έκδοση πλαστών ή εικο­νι­κών τιμο­λο­γίων.

Η πιο εντυ­πω­σιακή πτυχή του δικο­γρά­φου εντο­πί­ζε­ται στο σημείο όπου η πλη­ρε­ξού­σια του Δημο­σίου υπο­στη­ρί­ζει ότι κατά τον χρόνο επι­βο­λής της κατά­σχε­σης υφί­στατο ενε­στώσα απαί­τηση της ΔΕΥΑΡ έναντι της Περι­φέ­ρειας ποσού €9.864.468,79, το οποίο η τρίτη οφείλει να κατα­βά­λει στο Δημόσιο. Ζητεί­ται από το Δικα­στή­ριο να ανα­γνω­ρί­σει ότι η δήλωση της Περι­φέ­ρειας είναι ανει­λι­κρι­νής και να ακυ­ρω­θεί.

Στο αιτη­τικό της ανα­κο­πής, το Δημόσιο ζητά να υπο­χρε­ω­θεί η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου να κατα­βά­λει το ποσό των €7.020.284,91 με νόμιμο τόκο από τις 26 Μαρτίου 2026, ημε­ρο­μη­νία επι­βο­λής της κατά­σχε­σης. Επι­κου­ρικά, στην περί­πτωση που δεν γίνει δεκτό το κύριο αίτημα, ζητεί­ται να ανα­γνω­ρι­στεί ότι η Περι­φέ­ρεια οφείλει του­λά­χι­στον το ποσό των €558.960,74, που σχε­τί­ζε­ται με την ταμειακή βεβαί­ωση του προ­στί­μου του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας. Το Δημόσιο ζητά επίσης να κηρυ­χθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή.

Η σύγκρουση που μετα­το­πί­ζε­ται στον δικα­στικό στίβο

Η εικόνα που σχη­μα­τί­ζε­ται είναι αυτή μιας πρω­το­φα­νούς θεσμι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης. Από τη μία πλευρά, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου εμμένει ότι τα τιμο­λό­για έχουν εκδοθεί παρά­νομα, έχει ζητήσει τη ποινική διε­ρεύ­νησή τους για κακούρ­γημα και έχει εξα­πο­λύ­σει δια­μαρ­τυ­ρίες προς την ΑΑΔΕ θεω­ρώ­ντας τις ενέρ­γειες της φορο­λο­γι­κής διοί­κη­σης άκυρες. Από την άλλη, το Ελλη­νικό Δημόσιο, μέσω του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους και της ΑΑΔΕ, αξιώνει δικα­στικά την υλο­ποί­ηση της ανα­γκα­στι­κής είσπρα­ξης, μετα­χει­ρι­ζό­μενο τα ίδια τιμο­λό­για ως υπαρκτή απαί­τηση που πρέπει να απο­δο­θεί.

Η αντί­φαση είναι οξύτατη. Φαι­νο­με­νικά, ο μηχα­νι­σμός είσπρα­ξης του Δημο­σίου ενερ­γο­ποιεί­ται με βάση παρα­στα­τικά που η ίδια η Περι­φέ­ρεια έχει καταγ­γεί­λει στις εισαγ­γε­λι­κές αρχές ως εικο­νικά. Το ζήτημα αυτό, που στη δήλωση τρίτου επι­ση­μαί­νε­ται με έμφαση από τον ανα­πλη­ρωτή περι­φε­ρειάρχη, δεν φαί­νε­ται να έχει επη­ρε­ά­σει την πορεία της φορο­λο­γι­κής δια­δι­κα­σίας, η οποία προχωρά σε πλήρως αντί­θετη κατεύ­θυνση.