“Εκπροσωπήσαμε τα Δωδεκάνησα με τον καλύτερο τρόπο”!

Ο προ­πο­νη­τής της εφη­βι­κής ομάδας της Ακα­δη­μίας Καλύ­μνου Χρήστος Καλαϊ­τζί­δης, παρα­χώ­ρησε μία σπου­δαία συνέ­ντευξη και μίλησε για την τερά­στια επι­τυ­χία του συλ­λό­γου να προ­κρι­θεί στο Final-8. Ο έμπει­ρος τεχνι­κός, που οδήγησε στο F-8 τους πρω­τα­θλη­τές Δωδε­κα­νή­σου μίλησε για την εξαι­ρε­τική πορεία της ομάδας, τις εμπει­ρίες που απέ­κτη­σαν τα παιδιά, αλλά και την πολύ καλή δουλειά που γίνεται επί σειρά ετών.

Για την πορεία της ομάδας σε πρω­τά­θλημα και πανελ­λή­νιο εφήβων: «Καταρ­χάς, η χρονιά πήγε πάρα πολύ καλά με μια πολύ καλή “φουρνιά” εφήβων. Είχαμε και κάποιες επι­τυ­χίες στα Δωδε­κά­νησα με αυτά τα παιδία. Είχαμε στο­χεύ­σει σε αυτά πριν από χρόνια και είπαμε ότι θα δώσουμε βαρύ­τητα φέτος. Εν τέλει, πετύ­χαμε το απόλυτο. Κατα­φέ­ραμε να πάρουμε το πρω­τά­θλημα Δωδε­κα­νή­σου μέσα στην Ρόδο, νικώ­ντας μια επίσης πολύ καλή ομάδα, αυτή του Κολοσ­σού Ρόδου. Μετά στα προ­κρι­μα­τικά του Πανελ­λη­νίου με την ομάδα των Χανίων, πρω­τα­θλη­τών της Κρήτης, που νική­σαμε και εκεί. Τέλος, κατα­φέ­ραμε να φτά­σουμε στην αφρό­κρεμα του ελλη­νι­κού μπάσκετ στο Άργος Ορε­στικό και πιστεύω πως εκπρο­σω­πή­σαμε τα Δωδε­κά­νησα με τον καλύ­τερο τρόπο. Όλα τα παιδιά είναι γηγε­νείς. Το τμήμα αυτό είχε πέντε παιδιά του 2008, τρία του 2009 και με έναν βασικό του 2010. Επίσης, συμπλή­ρωνα το ρόστερ με παιδιά του 2011. Η “δεξα­μενή” είναι μικρή και πραγ­μα­τικά έκαναν μια τερά­στια υπέρ­βαση τα παιδιά».

Για το πώς έζησαν τα παιδιά την παρου­σία τους στο πανελ­λή­νιο και τον μελ­λο­ντικό σκοπό της ομάδας: «Επειδή μίλησα με άλλους προ­πο­νη­τές και άκουσα πράγ­ματα που δεν έχουμε εμείς εδώ, δεν ξέραμε μέχρι πού θα φτάναμε. Πηγαί­ναμε παι­χνίδι με το παι­χνίδι. Μάλιστα, στο Άργος Ορε­στικό πάθαμε ένα… πολι­τι­σμικό σοκ, όταν είδαν τα κορμιά και τα ύψη έλεγαν “με αυτούς θα παί­ζουμε κόουτς;”. Ωστόσο, στα­θή­καμε πολύ καλά νομίζω σε όλο το τουρ­νουά. Η αξία της εμπει­ρίας αυτής για τα παιδιά είναι ανε­κτί­μητη, νομίζω θα έχουν να το συζη­τούν για μια ζωή. Γενικά τα παιδιά στο νησί κοιτούν πρώτα τις σπουδές τους, ωστόσο κάποια από αυτά θα παίξουν μπάσκετ. Όταν τελειώ­σει η δια­δι­κα­σία και περά­σουν κάπου, γιατί τώρα έχουν στρωθεί στο διά­βα­σμα, θα τους βρούμε ομάδες να παίξουν μπάσκετ όπου πάνε. Το ιδανικό για ‘μας είναι, όταν τελειώ­σουν και γυρί­σουν από τις σπουδές τους, να κατα­φέ­ρουμε να φτιά­ξουμε μια ανδρική ομάδα με παιδιά από την Κάλυμνο και να κάνουμε βήματα μπροστά».

Για το πώς δια­χει­ρί­στη­καν το απαι­τη­τικό πρό­γραμμα του Πανελ­λη­νίου τουρ­νουά με τα απανωτά και συνε­χό­μενα παι­χνί­δια: «Δεν είναι συνη­θι­σμένα τα παιδιά να παίζουν κάθε μέρα παι­χνίδι. Αυτό που τους είπα είναι να απο­λαύ­σουν την κάθε στιγμή, χωρίς άγχος. Οπότε, αν δεν έχεις άγχος και έχεις ενέρ­γεια και το ευχα­ρι­στιέ­σαι, δεν έχεις να χάσεις τίποτα. Πέραν από το 1ο δεκά­λε­πτο με την ΑΕΚ που είχαν άγχος, όλο το υπό­λοιπο τουρ­νουά νομίζω το ευχα­ρι­στή­θη­καν. Είναι η τρίτη ομάδα από τα Δωδε­κά­νησα που κατα­φέρ­νει κάτι τέτοιο, οπότε κατα­λα­βαί­νετε ότι είναι κάτι μονα­δικό».

Για την πολύ καλή παρου­σία του Παύλου και του Χρήστου Κουλλιά και τα υπό­λοιπα παιδιά του ρόστερ: «Είναι και άλλα παιδιά, ο Μιχάλης Έλληνας, ο Σάββας Μπου­λα­φέ­ντης, ο Νίκος Τρι­κοί­λης που στάθηκε αξιο­πρε­πέ­στατα για παιδί γεν­νη­μένο το 2010. Όσο για τους αδελ­φούς Κουλλιά, ξεκί­νη­σαν μαζί όλα αυτά τα παιδιά παρέα πριν 8 χρόνια. Αγαπούν πάρα πολύ το μπάσκετ, δε χάνουν προ­πό­νηση και εξε­λί­χθη­καν χωρίς να κάνουν πολλά βάρη και τέτοια. Είναι παιδιά που βοηθούν τον πατέρα τους με το ψάρεμα, να βγάλουν το μερο­κά­ματο. Δεν είναι ότι θα κάνουν την ατομική τους και ό,τι άλλο χρειά­ζε­ται και αυτό το κάνει ακόμα πιο εντυ­πω­σιακό. Αλήθεια τα δίνουν όλα. Στο τουρ­νουά μας έδιναν συγ­χα­ρη­τή­ρια για το ήθος των παικτών. Και αυτό που μας έλεγαν και οι άλλοι άνθρω­ποι στο τουρ­νουά, πως αυτό που κάνουμε εμείς στα παιδιά είναι κοι­νω­νικό έργο, νομίζω είναι το πιο εύστοχο σχόλιο».

Για τις απαι­τή­σεις του τοπικού πρω­τα­θλή­μα­τος: «Το πρω­τά­θλημα είναι πάρα πολύ δύσκολο εδώ. Δεν είναι εύκολη κατά­σταση. Αρκεί να φαντα­στείτε πως όπου παί­ζουμε, πηγαί­νουμε με καρα­βά­κια με όλες τις αντί­ξοες συν­θή­κες που μπορεί αυτό να περιέ­χει. Γενικά και οι ώρες προ­πο­νή­σεων είναι λίγες. Σκε­φτείτε ότι αυτή η ομάδα έκανε δύο φορές τη βδομάδα προ­πό­νηση. Απλά πήρα την απόφαση να την κατε­βάσω την ίδια ομάδα και στο ανδρικό πρω­τά­θλημα και πήγε και πάρα πολύ καλά κιόλας, διεκ­δι­κώ­ντας και πρό­κριση. Αυτό έδωσε και μια ευκαι­ρία στα παιδιά να αγω­νί­ζο­νται κάθε εβδο­μάδα και να έχουν ρυθμό».

Για τη δυνα­μική της ακα­δη­μίας της Ακα­δη­μίας Καλύ­μνου: «Η ακα­δη­μία μας έχει 10 χρόνια ζωής. Έχει κατα­φέ­ρει να πάρει δύο πρω­τα­θλή­ματα εφήβων, δύο παίδων, ένα παμπαί­δων και ένα κορα­σί­δων. Είναι η δεύτερη φορά που η ομάδα κατα­φέρ­νει να φτάσει σε τελική φάση Πανελ­λή­νιου και αυτό φυσικά δεν είναι κατόρ­θωμα ενός ανθρώ­που, είναι συλ­λο­γικό όπως έλεγα και πριν».

Για τις δράσεις που κάνουν στο νησί και την επιρροή στα παιδιά: «Είμαι στην Κάλυμνο τα τελευ­ταία 13 χρόνια. Πριν ήμουν στην Θεσ­σα­λο­νίκη. Τώρα πήραμε και το πρω­τά­θλημα στις κορα­σί­δες. Κάνουμε πολλά πράγ­ματα. Δεν είμαι μόνο εγώ, είναι και η διοί­κηση, μια παρέα 10 ατόμων που “τρέχει” όλη μέρα για τα παιδιά αφι­λο­κερ­δώς. Κάνουμε ό,τι μπο­ρούμε από δράσεις. Έχουμε φέρει τον Γιαν­νάκη, τον Σφαι­ρό­πουλο και ξένους προ­πο­νη­τές. Οργα­νώ­νουμε και 3×3 επίσης στο νησί, με αρκετές ομάδες να λαμ­βά­νουν μέρος. Γενικά δε στα­μα­τάμε να κάνουμε πράγ­ματα. Βλέ­πο­ντας αυτά τα παιδιά τα ινδάλ­ματα τους από κοντά, αισθά­νο­νται μέρος ενός συνόλου. Αυτό είναι η χαρά μας, να φέρ­νουμε τα παιδιά στο γήπεδο».