Ανακοίνωση της Νέας Αριστέρας Δωδεκανήσου για την Πρωτομαγιά

Από τη Νέα Αρι­στερά ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

1η Μάη:Από την εμβλη­μα­τική εξέ­γερση των εργατών στο Σικάγο το 1886 μέχρι τους 200 της Και­σα­ρια­νής το 1944, τιμούμε τους αγώνες εκείνων που έδωσαν τη ζωή τους για δικαιώ­ματα και ελευ­θε­ρία, ενάντια στην εκμε­τάλ­λευση.

140 χρόνια μετά την εξέ­γερση των εργατών στο Σικάγο, η εργα­τική τάξη βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με τις μεγάλες παγκό­σμιες προ­κλή­σεις, που συν­θέ­τουν ένα δυσοί­ωνο μέλλον για ολό­κληρη την ανθρω­πό­τητα: Εκρη­κτική αύξηση των ανι­σο­τή­των, απο­δό­μηση των εργα­σια­κών και συν­δι­κα­λι­στι­κών δικαιω­μά­των, εργο­δο­τική αυθαι­ρε­σία, κατα­στροφή του περι­βάλ­λο­ντος και στροφή στην πολε­μική οικο­νο­μία. Από τη συνε­χι­ζό­μενη γενο­κτο­νία που δια­πράτ­τει το Ισραήλ στην Παλαι­στίνη, μέχρι τις αμε­ρι­κα­νοϊσ­ραη­λι­νές επι­θέ­σεις σε Λίβανο και Ιράν, ο πόλεμος απο­τε­λεί πλέον μια τραγική απειλή.

Την ίδια στιγμή, η παγκό­σμια ελίτ συσ­σω­ρεύει όλο και περισ­σό­τερο πλούτο και δύναμη, με την κοι­νω­νική πλειο­ψη­φία να οδη­γεί­ται στην εξα­θλί­ωση. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτή δεν είναι μακριά από την κατά­σταση που επι­κρα­τεί στην Ελλάδα. Φτω­χο­ποί­ηση, στήριξη των καρτέλ και της κερ­δο­σκο­πίας, μείωση του πραγ­μα­τι­κού εισο­δή­μα­τος των πολιτών είναι μόνο μερικά από όσα σκια­γρα­φούν την πολι­τική της Νέας Δημο­κρα­τίας. Αυτό, άλλωστε, δεί­χνουν τα στοι­χεία της Eurostat, με την Ελλάδα να βρί­σκε­ται στην τελευ­ταία θέση της Ε.Ε. μαζί με την Βουλ­γα­ρία σε ό,τι αφορά την αγο­ρα­στική δύναμη.

Συγ­χρό­νως, η φορο­λο­γική πολι­τική εντεί­νει τη λεη­λα­σία των εργα­ζο­μέ­νων και των χαμηλών εισο­δη­μά­των, μέσα από υψηλούς έμμε­σους φόρους, την ώρα που ο μεγάλος πλούτος μένει ουσια­στικά στο απυ­ρό­βλητο. Τα θηριώδη πλε­ο­νά­σματα χτί­ζο­νται πάνω στις ανάγκες της κοι­νω­νίας και επι­στρέ­φε­ται μόνο ένα ελά­χι­στο μέρος με τη μορφή επι­δο­μά­των. Άλλωστε, τα υπερ­πλε­ο­νά­σματα του κ. Μητσο­τάκη προ­κύ­πτουν από το γεγονός ότι η κυβέρ­νηση έχει μετα­τρέ­ψει την ακρί­βεια σε δημο­σιο­νο­μική ευκαι­ρία, γεμί­ζο­ντας τα δημόσια ταμεία μέσω της έμμεσης φορο­λο­γίας.

Απέ­να­ντι σε αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τητα, η ουσια­στική φορο­λό­γηση του μεγάλου πλούτου, των υπερ­κερ­δών και των ολι­γο­πω­λίων δεν είναι απλώς ένα αίτημα· είναι προ­ϋ­πό­θεση για κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και αξιο­πρεπή ζωή. Ταυ­τό­χρονα, είναι ανα­γκαία η μείωση του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατα­νά­λω­σης, αφού απο­τε­λούν κοι­νω­νικά άδικους φόρους επι­βα­ρύ­νο­ντας δυσα­νά­λογα τα χαμη­λό­τερα εισο­δή­ματα.

Όμως, ο κόσμος της εργα­σίας έρχεται αντι­μέ­τω­πος και με τη συστη­μα­τική διάλυση των εργα­σια­κών και συν­δι­κα­λι­στι­κών δικαιω­μά­των. Οι νόμοι της κυβέρ­νη­σης της ΝΔ προ­ω­θούν την ακραία εντα­τι­κο­ποί­ηση και την ελα­στι­κο­ποί­ηση της εργα­σίας. Είναι το 13ωρο, η εργα­σιακή επι­σφά­λεια και οι απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρίες που δια­λύ­ουν τις ζωές των εργα­ζο­μέ­νων, αλλά και η απουσία ελέγχων της τήρησης των κανόνων υγείας και ασφά­λειας στους εργα­σια­κούς χώρους από κοινού με την απα­ξί­ωση του ΣΕΠΕ που οδηγούν σε εργα­τικά δυστυ­χή­ματα όπως στη «Βιο­λά­ντα». Και την ίδια στιγμή, η κυβέρ­νηση «καυ­χιέ­ται» για την δήθεν επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων εργα­σίας, όταν δια­μορ­φώ­νει ένα ακόμη δυσμε­νέ­στερο πλαίσιο στον τομέα της εργα­σίας ήδη από το 2019.