Ο Μανώλης Κ. Κεφαλογιάννης παρουσιάσε την Έκθεση της Επιτροπής Συνταγματικών Υποθέσεων «Θεσμικές πτυχές της Τεχνητής Νοημοσύνης»

Ο ευρω­βου­λευ­τής της ΝΔ κ.  Μανώλης Κ. Κεφα­λο­γιάν­νης παρου­σιάσε ως γενικός ειση­γη­τής την Έκθεση της Επι­τρο­πής Συνταγ­μα­τι­κών Υπο­θέ­σεων «Θεσμι­κές πτυχές της Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης» στους ευρω­βου­λευ­τές της Επι­τρο­πής και στους εκπρο­σώ­πους των Εθνικών Κοι­νο­βου­λίων στις Βρυ­ξέλ­λες. Όπως τόνισε στην ομιλία του, η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη πρέπει να παρα­μεί­νει απο­λύ­τως ευθυ­γραμ­μι­σμένη με τις θεμε­λιώ­δεις αξίες της ΕΕ. Έχοντας ως πυξίδα το άρθρο 2 της Συν­θή­κης, άρθρο που ορίζει  τις θεμε­λιώ­δεις αξίες της ΕΕ. Η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη πρέπει να υπη­ρε­τεί τον Άνθρωπο, όχι να τον υπο­κα­θι­στά. Να ενι­σχύει τη Δημο­κρα­τία, όχι να τη δια­βρώ­νει. Γιατί στη Δημο­κρα­τία, οι απο­φά­σεις πρέπει,  να εδρά­ζο­νται στη λαϊκή βούληση (ετυ­μη­γο­ρία) και όχι να υπο­κα­θί­στα­νται από αλγο­ρίθ­μους. Η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη   πρέπει να λει­τουρ­γεί με δια­φά­νεια και  λογο­δο­σία. Με πλήρη σεβασμό στο κράτος δικαίου  και στα θεμε­λιώδη δικαιώ­ματα.

Για την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη απαι­τεί­ται  ένα ευρύ­τερο παγκό­σμιο πλαίσιο κανόνων. Απαι­τεί­ται  μια Διεθνή Σύμβαση για την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη όπως έγινε στο παρελ­θόν (στα τέλη 1960), με τη Διεθνή Σύμβαση για τα πυρη­νικά όπλα και πάντα στο πλαίσιο του Ο.Η.Ε.

Το βίντεο της ομιλίας:

Ανα­λυ­τικά η ομιλία:

«Η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη  δεν αφορά μόνο την τεχνο­λο­γία. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο, κυβερ­νούμε, νομο­θε­τούμε, ενη­με­ρω­νό­μα­στε και τελικά τον τρόπο με τον οποίο λει­τουρ­γεί η ίδια η Δημο­κρα­τία στην ΕΕ.

Η έκθεση στη­ρί­ζε­ται σε τέσ­σε­ρις βασι­κούς άξονες :

Πρώτον: Η Τ.Ν πρέπει να παρα­μεί­νει απο­λύ­τως ευθυ­γραμ­μι­σμένη, με τις θεμε­λιώ­δεις αξίες της ΕΕ. Έχοντας ως πυξίδα το άρθρο 2 της Συν­θή­κης, άρθρο που ορίζει  τις θεμε­λιώ­δεις αξίες της ΕΕ.

Η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη   πρέπει να υπη­ρε­τεί τον Άνθρωπο, όχι να τον υπο­κα­θι­στά.

Να ενι­σχύει τη Δημο­κρα­τία, όχι να τη δια­βρώ­νει.

Γιατί στη Δημο­κρα­τία, οι απο­φά­σεις πρέπει,  να εδρά­ζο­νται στη λαϊκή βούληση (ετυ­μη­γο­ρία) και όχι να υπο­κα­θί­στα­νται από αλγο­ρίθ­μους.

Η Τεχνητή Νοη­μο­σύνη   πρέπει να λει­τουρ­γεί με δια­φά­νεια και  λογο­δο­σία.

Με πλήρη σεβασμό στο κράτος δικαίου  και στα θεμε­λιώδη δικαιώ­ματα.

Δεύ­τε­ρον: Ως νομο­θέ­της προ­τείνω την ενί­σχυση του κοι­νο­βου­λευ­τι­κού ελέγχου και της λογο­δο­σίας.

Προ­τείνω τη δημιουρ­γία ενός Ευρω­παϊ­κού Παρα­τη­ρη­τη­ρίου Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης στο Ε.Κ. Όχι για να ασκεί : ρύθμιση ή επο­πτεία αλλά  για να στη­ρί­ζει : το κοι­νο­βου­λευ­τικό έργο, τη θεσμική μνήμη και τον δημο­κρα­τικό έλεγχο.

Χωρίς καμία οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση για τον ευρω­παίο φορο­λο­γού­μενο.

Τρίτον:  Για την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη απαι­τεί­ται  ένα ευρύ­τερο παγκό­σμιο πλαίσιο κανόνων.

Απαι­τεί­ται  μια Διεθνή Σύμβαση για την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη όπως έγινε στο παρελ­θόν (στα τέλη 1960), με τη Διεθνή Σύμβαση για τα πυρη­νικά όπλα και πάντα στο πλαίσιο του Ο.Η.Ε.

Η Ευρώπη δεν μπορεί να μείνει θεατής.

Η Ευρώπη στη νέα αυτή πραγ­μα­τι­κό­τητα πρέπει να είναι πρω­τα­γω­νι­στής.

Τέλος, στην ΕΕ χρεια­ζό­μα­στε από τώρα μια σοβαρή θεσμική συζή­τηση, για το αν το Ευρω­παϊκό θεσμικό Οικο­δό­μημα, είναι επαρκώς θωρα­κι­σμένο, για την Τεχνητή Νοη­μο­σύνη.

Η ραγδαία εξέλιξη της ψηφια­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης μπορεί μεσο­πρό­θε­σμα  να δοκι­μά­σει την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα, των ίδιων των Ευρω­παϊ­κών Συν­θη­κών.

Κυρίες και κύριοι συνά­δελ­φοι,

Στην εποχή της Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης, η Δημο­κρα­τία και οι Εκλογές δεν απει­λού­νται μόνο από το ψέμα και τον λαϊ­κι­σμό. Απει­λού­νται από τη  μαζική, στο­χευ­μένη   και  αλγο­ριθ­μικά ενι­σχυ­μένη παρα­πλη­ρο­φό­ρηση.

Τα deep-fakes δεν είναι ένα περι­θω­ριακό φαι­νό­μενο. Είναι όπλο χει­ρα­γώ­γη­σης, της κοινής γνώμης και απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης της δημο­κρα­τι­κής δια­δι­κα­σίας).

Γι’ αυτό χρεια­ζό­μα­στε καθα­ρούς κανόνες, επι­χει­ρη­σιακή ετοι­μό­τητα  και

τεχνο­λο­γικά εργα­λεία ανί­χνευ­σης.

Το water/marking, (δηλ. η ιχνη­λα­σι­μό­τητα)  και η σαφής επι­σή­μανση, του A.I – generated περιε­χο­μέ­νου, όπως προ­βλέ­πε­ται στο πλαίσιο του AI Act, είναι ένα σημα­ντικό πρώτο βήμα.

Στην εποχή της Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης, η Δημο­κρα­τία  δεν μπορεί να μείνει ανο­χύ­ρωτη. Η Ευρώπη οφείλει να προ­χω­ρή­σει μπροστά με κανόνες, με θεσμούς, με ευθύνη με δια­φά­νεια.»