Νέος ανερχόμενος προορισμός για τους Γάλλους η Νίσυρος

Η Ελ­λά­δα πα­ρα­μέ­νει ένας από τους πιο ελ­κυ­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς για Ευ­ρω­παί­ους τα­ξι­διώ­τες και όχι μόνο.

Ωστό­σο, το 2026 οι Γάλ­λοι φαί­νε­ται να απο­μα­κρύ­νο­νται από δη­μο­φι­λή νησιά, όπως η Σα­ντο­ρί­νη και η Μύ­κο­νος. Ποιο νησί τραβά πλέον το εν­δια­φέ­ρον τους; Η Νί­συ­ρος. «Αυτό το μικρό νησί συν­δυά­ζει ασβε­στω­μέ­να σπί­τια, ένα εντυ­πω­σια­κό ηφαί­στειο και μι­κρές, ήσυ­χες πα­ρα­λί­ες όπου κυ­ριαρ­χεί η σιωπή. Μα­κριά από τον μα­ζι­κό του­ρι­σμό, η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα κυλά με τον ρυθμό των ψα­ρά­δων και των στε­νών δρό­μων. Ένας ιδα­νι­κός προ­ο­ρι­σμός για πραγ­μα­τι­κά χα­λα­ρω­τι­κές δια­κο­πές, χωρίς να φύγει κα­νείς από την Ευ­ρώ­πη», γρά­φει η Figaro.

Οι Γάλ­λοι ανα­κα­λύ­πτουν τη Νί­συ­ρο

Το δη­μο­σί­ευ­μα συ­νε­χί­ζει: «Ανά­με­σα στη Σα­ντο­ρί­νη και τη Ρόδο, στα Δω­δε­κά­νη­σα, βρί­σκε­ται η Νί­συ­ρος, ένα καλά κρυμ­μέ­νο στο­λί­δι. Το νησί, με έκτα­ση πε­ρί­που 41 τε­τρα­γω­νι­κά χι­λιό­με­τρα, απλώ­νε­ται στο νότιο Αι­γαίο, κοντά στις ακτές της Ρόδου, αλλά πα­ρα­μέ­νει μα­κριά από την έντα­ση των πο­λυ­σύ­χνα­στων του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών. Λου­σμέ­νο στο φως όλο τον χρόνο, προ­σελ­κύ­ει τα­ξι­διώ­τες που ανα­ζη­τούν τη φύση και την ηρε­μία, ενώ η σχε­τι­κή απο­μό­νω­σή του δια­τη­ρεί ανέ­πα­φα τα τοπία του από τις πιέ­σεις του μα­ζι­κού του­ρι­σμού».

«Γνω­στή για τη φυ­σι­κή της αγριό­τη­τα, η Νί­συ­ρος είναι ένα ηφαι­στεια­κό νησί που κυ­ριαρ­χεί­ται από ένα ηφαί­στειο ύψους 698 μέ­τρων, με τε­λευ­ταία έκρη­ξη το 1888. Στο εσω­τε­ρι­κό του νη­σιού, χω­μά­τι­να μο­νο­πά­τια δια­σχί­ζουν ένα άγριο τοπίο με κρα­τή­ρες, σκού­ρα πε­τρώ­μα­τα και πα­νο­ρα­μι­κή θέα. Οι επι­σκέ­πτες συ­να­ντούν λί­γους πε­ρι­πα­τη­τές, καθώς τα μο­νο­πά­τια πα­ρα­μέ­νουν σχε­τι­κά άγνω­στα».

Άγρια ομορ­φιά και μυ­στι­κές πα­ρα­λί­ες

Οι Γάλ­λοι δί­νουν ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση στις ήσυ­χες πα­ρα­λί­ες του βο­ρειο­δυ­τι­κού τμή­μα­τος: «Το Μαν­δρά­κι, πρω­τεύ­ου­σα του νη­σιού, απο­τε­λεί το κέ­ντρο της ζωής γύρω από ένα μικρό ψα­ρο­λί­μα­νο. Πα­ρα­δο­σια­κά ασβε­στω­μέ­να σπί­τια, αν­θι­σμέ­νοι κήποι, λίγες αυ­θε­ντι­κές τα­βέρ­νες και ένα αρ­χαιο­λο­γι­κό μου­σείο συν­θέ­τουν το σκη­νι­κό, χωρίς τα πλήθη ή τα κρουα­ζιε­ρό­πλοια. Πάνω από την πόλη, το μο­να­στή­ρι της Πα­να­γί­ας της Σπη­λια­νής και τα ερεί­πια του με­σαιω­νι­κού κά­στρου χα­ρί­ζουν μο­να­δι­κή θέα».

Το νησί δια­θέ­τει πολ­λές λι­γό­τε­ρο γνω­στές πα­ρα­λί­ες με κα­θα­ρά, γα­λα­ζο­πρά­σι­να νερά. Ξε­χω­ρί­ζει η Παχιά Άμμος με τη μαύρη ηφαι­στεια­κή άμμο, ενώ επι­λο­γές όπως οι Πάλοι, οι Λυές και το Χο­χλά­κι προ­σφέ­ρουν ήρε­μες στιγ­μές μα­κριά από τη φα­σα­ρία των ορ­γα­νω­μέ­νων προ­ο­ρι­σμών. Πρό­κει­ται για έναν αυ­θε­ντι­κό τρόπο να ζήσει κα­νείς δια­κο­πές σχε­δόν χωρίς του­ρι­στι­κή πίεση, στην καρ­διά της Ευ­ρώ­πης.

Πηγή: newmmoney.gr