Οι 7 αλλαγές στο ασφαλιστικό

Επτά πα­ρεμ­βά­σεις στο ασφα­λι­στι­κό, στη βάση ανι­σο­τή­των που έχουν ανι­χνευ­τεί, υπάρ­χουν στο τρα­πέ­ζι του σκλη­ρού μπρα ντε φερ με τους δα­νει­στές της χώρας, τόσο για την τρέ­χου­σα δια­πραγ­μά­τευ­ση, όσο και για την επό­με­νη μέρα της πι­στο­λη­πτι­κής γραμ­μής στή­ρι­ξης.

Την ώρα που τα χρο­νι­κά πε­ρι­θώ­ρια στε­νεύ­ουν και τα «πα­ζά­ρια» με την τρόι­κα φου­ντώ­νουν, το «Έθνος της Κυ­ρια­κής» απο­κα­λύ­πτει τις διορ­θω­τι­κές ρυθ­μί­σεις που κα­λεί­ται να εξε­τά­σει η ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά, υπό την εντει­νό­με­νη πίεση της τρόι­κας, εστιά­ζο­ντας σε αδι­κί­ες, ανι­σό­τη­τες και στρε­βλώ­σεις του ασφα­λι­στι­κού κα­θε­στώ­τος της χώρας.

1. Δια­φο­ρε­τι­κοί χρό­νοι απο­νο­μής της σύ­ντα­ξης. Η απο­νο­μή της σύ­ντα­ξης κυ­μαί­νε­ται από 6 μήνες έως και 2,5 χρό­νια, ανά­λο­γα με το Τα­μείο, το υπο­κα­τά­στη­μα ή ακόμη και τους υπάλ­λη­λους που χει­ρί­ζο­νται στην εκά­στο­τε υπό­θε­ση, με τους με­γα­λύ­τε­ρους χρό­νους να πα­ρα­τη­ρού­νται σε πε­ρι­πτώ­σεις δια­δο­χι­κής ασφά­λι­σης. Δια­φο­ρές υπάρ­χουν από Τα­μείο σε Τα­μείο αλλά και μέσα στο ίδιο Τα­μείο από τμήμα σε τμήμα και από τόπο σε τόπο. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πως απο­κλί­σεις ση­μα­ντι­κής κλί­μα­κας πα­ρα­τη­ρού­νται ακόμη και στην απο­νο­μή της προ­σω­ρι­νής σύ­ντα­ξης. Για πα­ρά­δειγ­μα υπάρ­χουν υπο­κα­τα­στή­μα­τα ΙΚΑ στην Ατ­τι­κή που δί­νουν προ­σω­ρι­νή σύ­ντα­ξη σε έναν μήνα, ενώ σε άλλα υπο­κα­τα­στή­μα­τα η ανα­μο­νή μπο­ρεί να αγ­γί­ξει τους τρεις ή ακόμη και τους έξι μήνες. Στην κα­τεύ­θυν­ση αυτή το υπουρ­γείο Ερ­γα­σί­ας προ­ω­θεί το Ενιαίο Κέ­ντρο Απο­νο­μής Συ­ντά­ξε­ων, το οποίο ανα­μέ­νε­ται να λύσει ορι­στι­κά το πρό­βλη­μα και να απα­λεί­ψει τις χρο­νι­κές τα­λαι­πω­ρί­ες για την απο­νο­μή της σύ­ντα­ξης με την υπο­στή­ρι­ξη του συ­στή­μα­τος «Ατλας», της ψη­φια­κής δη­λα­δή κα­τα­γρα­φής του συ­νο­λι­κού ασφα­λι­στι­κού ιστο­ρι­κού των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

2. Σχέση ει­σφο­ρών με απο­δο­χές. Σε πολλά Τα­μεία ή ακόμη και στο ίδιο Τα­μείο πα­ρό­τι οι ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές είναι ίδιες, δί­νε­ται δια­φο­ρε­τι­κή σύ­ντα­ξη. Για πα­ρά­δειγ­μα, χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό είναι αυτό που συμ­βαί­νει με τους τρα­πε­ζο­ϋ­παλ­λή­λους. Μπο­ρούν να πά­ρουν σύ­ντα­ξη στα 58 έτη, ενώ τα γε­νι­κά όρια ηλι­κί­ας είναι στα 62 χρό­νια (με 40 χρό­νια ερ­γα­σί­ας) ή στα 67 χρό­νια.

3. Ελά­χι­στος χρό­νος ασφά­λι­σης. Μία από τις πα­ρεμ­βά­σεις που εξε­τά­ζο­νται αφορά στον ελά­χι­στο χρόνο ασφά­λι­σης, καθώς ένας ασφα­λι­σμέ­νος που έχει 4.500 έν­ση­μα (15ετια) και λαμ­βά­νει την κα­τώ­τα­τη σύ­ντα­ξη και το ΕΚΑΣ, μπο­ρεί να βρε­θεί τε­λι­κά σε κα­λύ­τε­ρη οι­κο­νο­μι­κή θέση από κά­ποιον που έχει 6.500 έν­ση­μα. Οι ισχύ­ου­σες δια­τά­ξεις έχουν σαν απο­τέ­λε­σμα να πα­ρα­τη­ρεί­ται το εξής πα­ρά­δο­ξο: ασφα­λι­σμέ­νος με 15 έτη, τα κα­τώ­τα­τα όρια κύ­ριας και επι­κου­ρι­κής σύ­ντα­ξης και που δι­καιού­ται να λάβει σύ­ντα­ξη κύρια και επι­κου­ρι­κή που φτά­νει τα 770 ευρώ πε­ρί­που. Οι κα­τώ­τα­τες συ­ντά­ξεις με 15ετία εν­σω­μα­τώ­νουν με­γά­λο πο­σο­στό προ­νοια­κής πα­ρο­χής χωρίς αντί­στοι­χη κα­τα­βο­λή ει­σφο­ρών και σε συν­δυα­σμό με την πρό­βλε­ψη για τη χο­ρή­γη­ση του ΕΚΑΣ σε όσους έχουν χα­μη­λό ει­σό­δη­μα, θε­ω­ρεί­ται ότι «στρε­βλώ­νουν» το σύ­στη­μα της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης. Όπως ανα­φέ­ρε­ται και στη με­λέ­τη του ΚΕΠΕ, που βρί­σκε­ται στα χέρια των δα­νει­στών, το 26% των νέων συ­ντα­ξιο­δο­τή­σε­ων στο ΙΚΑ, δη­λα­δή το ένα τέ­ταρ­το, αφορά ασφα­λι­σμέ­νους με ει­σφο­ρές που δεν ξε­περ­νούν τα 15 έτη.

4. Τρό­ποι υπο­λο­γι­σμοί των συ­ντά­ξε­ων. Στους ασφα­λι­σμέ­νους μετά το 1993 η σύ­ντα­ξη κα­θο­ρί­ζε­ται με βάση τους μι­σθούς των τε­λευ­ταί­ων πέντε ετών, ενώ οι ασφα­λι­σμέ­νοι πριν το 1993 παίρ­νουν σύ­ντα­ξη ανά­λο­γα με τα πέντε κα­λύ­τε­ρα από τα 10 τε­λευ­ταία χρό­νια. Ει­δι­κό­τε­ρα, για τους ασφα­λι­σμέ­νους μετά την 1-1-1993 (τους λε­γό­με­νους νέους ασφα­λι­σμέ­νους) προ­βλέ­πε­ται δια­φο­ρε­τι­κός τρό­πος υπο­λο­γι­σμού της σύ­ντα­ξης από ό,τι για όσους έχουν θε­με­λιω­μέ­νο δι­καί­ω­μα μέχρι την 31-12-2014 και έχουν πρω­το­α­σφα­λι­στεί μέχρι την 31-12-1992. Για πα­ρά­δειγ­μα, ασφα­λι­σμέ­νος μετά την 1-1-1993, που θα συ­ντα­ξιο­δο­τη­θεί με 40 έτη ασφά­λι­σης σε ηλι­κία 62 ετών με πλήρη σύ­ντα­ξη και μέσο όρο απο­δο­χών 1.500 ευρώ, θα πάρει 1.125 ευρώ σύ­ντα­ξη. Αντί­στοι­χα, ασφα­λι­σμέ­νος πριν την 1-1-1993, με 40 έτη ασφά­λι­σης, θα λάβει πλήρη σύ­ντα­ξη στα 62 και με μέσο όρο κα­λύ­τε­ρης 5ετίας την τε­λευ­ταία 10ετία τα 1.500 ευρώ, η σύ­ντα­ξή του θα είναι 1.210 ευρώ πε­ρί­που.

5. «Ομο­γε­νο­ποί­η­ση» των ασφα­λι­σμέ­νων. Ακόμα και μέσα στο ίδιο Τα­μείο υπάρ­χουν δια­φο­ρε­τι­κές «τα­χύ­τη­τες» ασφα­λι­σμέ­νων. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα είναι ο ΟΑΕΕ, όπου είναι ασφα­λι­σμέ­νοι, για πα­ρά­δειγ­μα, οι έμπο­ροι και οι εστιά­το­ρες. Οι εστιά­το­ρες παίρ­νουν σαφώς με­γα­λύ­τε­ρη σύ­ντα­ξη από τους εμπό­ρους με τα ίδια χρό­νια ασφά­λι­σης, τα ίδια έν­ση­μα και τις ίδιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Επί του πα­ρό­ντος έχει προ­κρι­θεί με τη σύμ­φω­νη γνώμη των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων η εθε­λο­ντι­κή μεί­ω­ση των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών με ανά­λο­γη μεί­ω­ση των συ­ντά­ξε­ων.

6. Ανα­μόρ­φω­ση του ΕΚΑΣ. Το ΕΚΑΣ δί­δε­ται σή­με­ρα χωρίς πε­ριου­σια­κά και ασφα­λι­στι­κά κρι­τή­ρια, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κύ­πτουν ανι­σό­τη­τες. Για πα­ρά­δειγ­μα, κά­ποιος με λίγα έν­ση­μα μπο­ρεί να λαμ­βά­νει 650 ευρώ σύ­ντα­ξη και να παίρ­νει και τα 200 ευρώ από το ΕΚΑΣ, με απο­τέ­λε­σμα το ει­σό­δη­μά του να δια­μορ­φώ­νε­ται στα 850 ευρώ, ενώ κά­ποιος άλλος με πε­ρισ­σό­τε­ρα έν­ση­μα μπο­ρεί να παίρ­νει 800 ευρώ σύ­ντα­ξη χωρίς να δι­καιού­ται το ΕΚΑΣ. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, πρό­κει­ται για πα­ρέμ­βα­ση με την οποία δια­φω­νεί ρητά το ΠΑΣΟΚ.

7. Κοι­νω­νι­κοί πόροι. Πρό­κει­ται για μνη­μο­νια­κή υπο­χρέ­ω­ση της χώρας να πε­ριο­ρί­σει τους κοι­νω­νι­κούς πό­ρους. Ήδη έχουν κα­ταρ­γη­θεί ορι­σμέ­νες μη αντα­πο­δο­τι­κές χρε­ώ­σεις. Υπάρ­χει, για πα­ρά­δειγ­μα, αυτή τη στιγ­μή κοι­νω­νι­κός πόρος που στη­ρί­ζει τη σύ­ντα­ξη δι­κη­γό­ρων και μη­χα­νι­κών. Πα­λιό­τε­ρα υπήρ­χαν αντί­στοι­χοι πόροι για αρ­το­ποιούς, ερ­γα­ζό­με­νους στην ΕΥΔΑΠ, ναυ­τι­κούς, τε­λω­νεια­κούς κ.λπ., αλλά κα­ταρ­γή­θη­καν πρό­σφα­τα. Μνεία για κα­τάρ­γη­ση μη αντα­πο­δο­τι­κών χρε­ώ­σε­ων (οι λε­γό­με­νοι κοι­νω­νι­κοί πόροι) που προ­βλέ­πο­νται υπέρ φο­ρέ­ων κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης αρ­μο­διό­τη­τας υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας υπάρ­χει και στον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2015, που κα­τα­τέ­θη­κε την Πα­ρα­σκευή στη Βουλή.

Πηγή: Έθνος της Κυ­ρια­κής