Εθνική Αρχή Διαφάνειας: Νέος κύκλος διοικητικής έρευνας για το σκάνδαλο στην Πολεοδομία με έλεγχο σε άδειες, ανασυστάσεις και χρεώσεις

• Aνοιξε την Παρα­σκευή 20 Μαρτίου 2026 νέο μέτωπο ερω­τη­μά­των προς εμπλε­κό­με­νους με επί­κε­ντρο την πλατ­φόρμα e – adeies του Τ.Ε.Ε. και τον τρόπο κατα­νο­μής υπο­θέ­σεων στην Υπη­ρε­σία Δόμησης ενώ συνε­χί­ζο­νται οι παράλ­λη­λες δια­δρο­μές ελέγχου για υπο­γρα­φές απο­βιω­σά­ντων και παρεμ­βά­σεις σε βιβλία πρω­το­κόλ­λου

Η υπόθεση της Πολε­ο­δο­μίας στη Ρόδο δεν μένει στάσιμη. Μετά τις απο­κα­λύ­ψεις που προ­κά­λε­σαν θεσμι­κούς κρα­δα­σμούς και ενερ­γο­ποί­η­σαν μια αλλη­λου­χία ποι­νι­κών και πει­θαρ­χι­κών κινή­σεων, η διοι­κη­τική σκηνή περνά σε νέα φάση εντα­τι­κο­ποί­η­σης. Η Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας, όπως απο­κα­λύ­πτει σήμερα η «δημο­κρα­τική», ξεκί­νησε την Παρα­σκευή 20 Μαρτίου 2026 νέο κύκλο διοι­κη­τι­κής έρευνας που έρχεται να κου­μπώ­σει πάνω σε ελέγ­χους που προη­γή­θη­καν, διευ­ρύ­νο­ντας το ερω­τη­μα­το­λό­γιο και στο­χεύ­ο­ντας σε σημεία όπου το διοι­κη­τικό απο­τύ­πωμα οφείλει να είναι πλήρως ιχνη­λά­σιμο.

Το στίγμα της νέας κίνησης είναι σαφές. Από εμπλε­κό­με­νους στην υπόθεση ζητή­θηκε να απα­ντή­σουν εντός 10 ημερών σε σειρά ερω­τη­μά­των που αφορούν άδειες και ανα­συ­στά­σεις αδειών στις οποίες προ­έ­βη­σαν, στοι­χεία που σχε­τί­ζο­νται με την πλατ­φόρμα e – adeies του Τ.Ε.Ε., αλλά και δεδο­μένα γύρω από τον τρόπο που γίνο­νταν οι χρε­ώ­σεις αδειών και υπο­θέ­σεων εσω­τε­ρικά στην Υπη­ρε­σία Δόμησης.

Πρό­κει­ται για κρίσιμα πεδία, επειδή συγκρο­τούν τον πυρήνα της καθη­με­ρι­νής λει­τουρ­γίας μιας υπη­ρε­σίας όπου κάθε πράξη, κάθε ανάθεση και κάθε μετα­βολή σε φάκελο πρέπει να αφήνει καθαρό ίχνος, με ημε­ρο­μη­νίες, μετα­δε­δο­μένα και τεκ­μη­ρί­ωση.

Η νέα έρευνα ως συνέ­χεια μιας διοι­κη­τι­κής αλυ­σί­δας ελέγχων

Ο νέος κύκλος δεν εμφα­νί­ζε­ται ως μεμο­νω­μένο επει­σό­διο. Αντι­θέ­τως, ακο­λου­θεί διοι­κη­τικά άλλες έρευνες που προη­γή­θη­καν και οι οποίες είχαν ήδη ανοίξει τον δρόμο για συστη­μική απο­τύ­πωση της λει­τουρ­γίας της Υπη­ρε­σίας Δόμησης. Η λογική είναι να εξε­τα­στεί όχι μόνο τι έγινε σε συγκε­κρι­μέ­νες υπο­θέ­σεις, αλλά πώς λει­τούρ­γησε η υπη­ρε­σία ως σύνολο, ποιες δια­δι­κα­σίες ήταν ευά­λω­τες, πώς κατα­νέ­μο­νταν οι υπο­θέ­σεις και πού εντο­πί­ζο­νται πιθανά κενά ελέγχου.

Στο επί­κε­ντρο μπαί­νουν τρία επίπεδα. Πρώτον, το επίπεδο των οικο­δο­μι­κών αδειών και των ενερ­γειών γύρω από αυτές. Δεύ­τε­ρον, το επίπεδο των ανα­συ­στά­σεων φακέλων, μια δια­δι­κα­σία που έχει χαρα­κτη­ρι­στεί υψηλού ρίσκου όταν δεν εφαρ­μό­ζο­νται ενιαία και αυστηρά πρω­τό­κολλα. Τρίτον, το επίπεδο των εσω­τε­ρι­κών χρε­ώ­σεων, δηλαδή το πώς μοι­ρά­ζο­νταν οι άδειες και οι υπο­θέ­σεις σε πρόσωπα και τμήματα, ποια ήταν η ακο­λου­θία των ανα­θέ­σεων, αν υπήρχαν επα­να­λαμ­βα­νό­μενα μοτίβα συγκέ­ντρω­σης φακέλων, και ποια ψηφιακά δεδο­μένα επι­βε­βαιώ­νουν ή δια­ψεύ­δουν τις υπη­ρε­σια­κές κατα­χω­ρί­σεις.

Αδειες και ανα­συ­στά­σεις στο μικρο­σκό­πιο ως κρίσιμα κανάλια  κιν­δύ­νου

Οι ανα­συ­στά­σεις φακέλων οικο­δο­μι­κών αδειών έχουν ήδη ανα­δει­χθεί ως κομβικό τεστ θεσμι­κής μνήμης. Είχαν εντο­πι­στεί 37 αιτή­σεις ανα­σύ­στα­σης φακέλου οικο­δο­μι­κής άδειας, αριθμός που από μόνος του δείχνει πόσο ευαί­σθητο είναι το συγκε­κρι­μένο κανάλι. Κάθε ανα­σύ­σταση προ­ϋ­πο­θέ­τει σαφή αιτιο­λο­γία, πλήρη αναφορά στο τι λείπει, ποια έγγραφα αντι­κα­θί­στα­νται, από πού προ­έρ­χο­νται τα νέα στοι­χεία και ποια υπη­ρε­σιακή δια­δρομή ακο­λου­θή­θηκε ώστε να απο­κλει­στεί η εκ των υστέρων αλλοί­ωση πραγ­μα­τι­κών δεδο­μέ­νων.

Ο νέος κύκλος ερω­τη­μά­των έρχεται να ζητήσει εξη­γή­σεις ακριβώς πάνω σε αυτό το πεδίο. Τι ανα­συ­στά­θηκε, με ποια δια­δι­κα­σία, ποιοι χει­ρί­στη­καν τα αιτή­ματα, ποια ήταν η τεκ­μη­ρί­ωση, και πώς συν­δέ­ο­νται οι πράξεις αυτές με τις κατα­χω­ρί­σεις στο ψηφιακό σύστημα. Η διοι­κη­τική λογική εδώ είναι συγκε­κρι­μένη. Αν μια υπη­ρε­σία δεν μπορεί να ανα­πα­ρα­στή­σει με ακρί­βεια την ιστορία ενός φακέλου, τότε το έδαφος γίνεται πρό­σφορο για αμφι­σβη­τή­σεις, ενστά­σεις και πολ­λα­πλές ερμη­νείες.

Η εσω­τε­ρική χρέωση υπο­θέ­σεων ως κεντρι­κός δείκτης λει­τουρ­γίας

Ιδιαί­τερο ενδια­φέ­ρον συγκε­ντρώ­νει το ερώτημα για το πώς γίνο­νταν οι χρε­ώ­σεις αδειών και υπο­θέ­σεων εσω­τε­ρικά στην Υπη­ρε­σία Δόμησης. Το ζήτημα δεν είναι τυπικό. Αγγίζει την καρδιά της διοι­κη­τι­κής οργά­νω­σης, επειδή η κατα­νομή υπο­θέ­σεων απο­τυ­πώ­νει ροές εξου­σίας, ικα­νό­τητα ελέγχου, αλλά και πιθανά σημεία συγκέ­ντρω­σης επιρ­ροής.

Στο χρονικό παρά­θυρο από 1 Νοεμ­βρίου 2022 έως 31 Δεκεμ­βρίου 2024 είχαν πρω­το­κολ­λη­θεί περίπου 10.500 αιτή­σεις, ενώ είχαν κατα­χω­ρι­στεί περίπου 1.500 καταγ­γε­λίες για αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές. Είχε επίσης επι­ση­μαν­θεί ότι σχεδόν οι μισές από αυτές τις καταγ­γε­λίες είχαν χρεωθεί σε έναν υπάλ­ληλο που τελούσε υπό έλεγχο και περίπου 300 σε δεύτερο. Η συγκέ­ντρωση τέτοιου όγκου σε περιο­ρι­σμένο αριθμό προ­σώ­πων δημιουρ­γεί αντι­κει­με­νικά ερω­τή­ματα για το αν υπήρξε ισορ­ρο­πη­μένη κατα­νομή, ποια ήταν τα κρι­τή­ρια, και αν εφαρ­μό­στη­καν στα­θε­ροί κανόνες που να απο­τρέ­πουν την ευα­λω­τό­τητα της υπη­ρε­σίας.

Ο νέος κύκλος έρευνας, ζητώ­ντας στοι­χεία για τον τρόπο των χρε­ώ­σεων, επι­χει­ρεί να μετα­τρέ­ψει το ερώτημα από εντύ­πωση σε απο­δει­κτικό υλικό. Ποια ήταν η δια­δι­κα­σία ανά­θε­σης, ποιος την ενέ­κρινε, αν υπήρχαν αλλαγές χρέωσης, πότε έγιναν, με ποια αιτιο­λο­γία, και αν οι μετα­βο­λές αυτές μπορούν να ανα­πα­ρα­στα­θούν σε πλήρη ηλε­κτρο­νική δια­δρομή.

Το προη­γού­μενο πλαίσιο του συστη­μι­κού ελέγχου και οι 39 φάκελοι του ΣΥΠΟΘΑ

Η νέα κινη­το­ποί­ηση έρχεται σε συνέ­χεια ενός συστη­μι­κού ελέγχου που είχε ενερ­γο­ποι­η­θεί και είχε επε­κτα­θεί σε 39 φακέ­λους του Συμ­βου­λίου Πολε­ο­δο­μι­κών Θεμάτων και Αμφι­σβη­τή­σεων. Το βάρος τότε είχε πέσει στους πλήρεις ηλε­κτρο­νι­κούς φακέ­λους, στις ακρι­βείς ακο­λου­θίες ενερ­γειών και στη δια­σταύ­ρωση στοι­χείων για προ­σφυ­γές κατά εκθέ­σεων αυτο­ψίας αυθαι­ρέ­των. Η Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας, με επίσημο έγγραφο που έφερε ημε­ρο­μη­νία 16 Νοεμ­βρίου 2025, είχε ζητήσει από τη Διεύ­θυνση Πολε­ο­δο­μι­κών Εφαρ­μο­γών του Δήμου Ρόδου και από το ΣΥΠΟΘΑ της Περι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας Ρόδου να απο­στεί­λουν ανα­λυ­τικά στοι­χεία για απο­φά­σεις που αφο­ρού­σαν προ­σφυ­γές κατά εκθέ­σεων αυτο­ψίας στο διά­στημα από 1 Νοεμ­βρίου 2022 έως 31 Δεκεμ­βρίου 2024.

Το υπό­βα­θρο εκείνου του αιτή­μα­τος είχε δείξει τη μεθο­δο­λο­γία. Δομη­μέ­νος ηλε­κτρο­νι­κός φάκελος ανά υπόθεση, μετα­δε­δο­μένα, χρο­νο­λό­γιο δια­κί­νη­σης και εφαρ­μογή απο­φά­σεων. Η σημε­ρινή έρευνα φαί­νε­ται να πατάει πάνω στην ίδια λογική, αλλά να μετα­φέ­ρει το κέντρο βάρους πιο κοντά στις άδειες και στις εσω­τε­ρι­κές λει­τουρ­γίες, εκεί όπου οι δια­δι­κα­σίες δεν αφορούν μόνο ένα συλ­λο­γικό όργανο, αλλά το καθη­με­ρινό παρα­γω­γικό έργο της Υπη­ρε­σίας Δόμησης.

Η παράλ­ληλη δια­δρομή της Υπη­ρε­σίας Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων και το ζήτημα των υπο­γρα­φών απο­βιω­σά­ντων

Την ίδια ώρα, παρα­μέ­νει ενεργό το δεύτερο μέτωπο που έχει ανα­δει­χθεί, με την Υπη­ρε­σία Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας να κινεί­ται σε παράλ­ληλη πορεία. Στο πλαίσιο αυτό διε­ρευ­νώ­νται καταγ­γε­λίες για οικο­δο­μι­κές άδειες που φέρο­νται να έχουν εκδοθεί με υπο­γρα­φές ιδιωτών μηχα­νι­κών που δεν βρί­σκο­νται πλέον εν ζωή, καθώς και ενδεί­ξεις για παρεμ­βά­σεις στα βιβλία πρω­το­κόλ­λου.

Το ειδικό βάρος αυτών των ισχυ­ρι­σμών είναι ότι ακουμπά το θεμέλιο της διοι­κη­τι­κής εγκυ­ρό­τη­τας. Αν μια υπο­γραφή απο­δί­δε­ται σε πρόσωπο που έχει απο­βιώ­σει, τότε το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος τοπο­θέ­τησε την υπο­γραφή, αλλά ποιος δια­κί­νησε τον φάκελο, ποιος τον ενέ­κρινε, ποιος τον πρω­το­κόλ­λησε και ποιος τον κατέ­γραψε ως έγκυρο. Αντί­στοιχα, οι παρεμ­βά­σεις σε βιβλία πρω­το­κόλ­λου, όταν καταγ­γέλ­λο­νται, ανοί­γουν θέμα προ­χρο­νο­λο­γή­σεων, αλλοιώ­σεων και τεχνη­τής ανα­σύν­θε­σης χρο­νι­κών ακο­λου­θιών, δηλαδή ακριβώς του πεδίου που οι θεσμοί επι­διώ­κουν να κατα­στή­σουν πλήρως ιχνη­λά­σιμο.

Η συνύ­παρξη των δύο ερευνών, της διοι­κη­τι­κής από την Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας και της αστυ­νο­μι­κής από την Υπη­ρε­σία Εσω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων, δια­μορ­φώ­νει ένα περι­βάλ­λον πυκνού ελέγχου. Από τη μια πλευρά, η διοί­κηση αναζητά ενιαία μεθο­δο­λο­γία, καθα­ρούς κανόνες και πλήρη ψηφιακή τεκ­μη­ρί­ωση. Από την άλλη, διε­ρευ­νώ­νται συγκε­κρι­μέ­νοι ισχυ­ρι­σμοί που αν επι­βε­βαιω­θούν επη­ρε­ά­ζουν ευθέως το κύρος των πράξεων.

Η ΕΔΕ στον Δήμο και η πει­θαρ­χική σκιά πάνω από την υπη­ρε­σία

Στο εσω­τε­ρικό του Δήμου Ρόδου, έχει ήδη ενερ­γο­ποι­η­θεί πει­θαρ­χι­κός μηχα­νι­σμός μέσω Ένορκης Διοι­κη­τι­κής Εξέ­τα­σης. Η δια­δι­κα­σία κινεί­ται παράλ­ληλα και ανε­ξάρ­τητα από την ποινική πορεία, αλλά αφορά στο υπη­ρε­σιακό σκέλος, στην συμπε­ρι­φορά, στις ενέρ­γειες και τις παρα­λεί­ψεις που απο­δί­δο­νται σε υπαλ­λή­λους της Υπη­ρε­σίας Δόμησης. Στο πλαίσιο αυτό, η Διεύ­θυνση Δόμησης και η δημο­τική αρχή είχαν ενη­με­ρω­θεί αρμο­δίως από την Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ενώ 2 στελέχη με βαθμό Διευ­θυ­ντή διε­νερ­γούν την εξέταση και είχαν ήδη ξεκι­νή­σει κατα­θέ­σεις και εξη­γή­σεις από τους ελεγ­χό­με­νους.

Η συνύ­παρξη ΕΔΕ και νέας έρευνας από την Εθνική Αρχή Δια­φά­νειας δημιουρ­γεί μια διπλή πίεση προς την υπη­ρε­σία. Από τη μία, απαι­τεί­ται πλήρης συνερ­γα­σία, άμεση απο­στολή στοι­χείων και απα­ντή­σεις σε συγκε­κρι­μένα ερω­τή­ματα. Από την άλλη, το εσω­τε­ρικό πει­θαρ­χικό πλαίσιο ζητά να απο­τυ­πώ­σει με ακρί­βεια την υπη­ρε­σιακή δια­δρομή των πράξεων, χωρίς να αφήνει κενά που να επι­τρέ­πουν αμφι­ση­μίες.

Το χρονικό βάθος της υπό­θε­σης και οι κατη­γο­ρίες χωρίς ονο­μα­στι­κές ανα­φο­ρές

Το υπό­βα­θρο παρα­μέ­νει το πολύ­κροτο σκάν­δαλο δια­φθο­ράς που περι­γρά­φηκε ως λει­τουρ­γικό μοντέλο παρα­κάμ­ψεων με οικο­νο­μικό όφελος. Στον πυρήνα του είχαν ανα­δει­χθεί πρα­κτι­κές όπως αιτή­ματα χωρίς τήρηση προ­θε­σμιών, εξέταση φακέλων με κενά, εκδό­σεις πράξεων με παρα­λεί­ψεις ή ανα­κρί­βειες. Στην ποινική δια­δρομή είχαν βρεθεί στο προ­σκή­νιο 7 βασικοί κατη­γο­ρού­με­νοι, ενώ θα ακο­λου­θή­σουν απο­λο­γίες ακόμη 21 προ­σώ­πων για επι­μέ­ρους πράξεις. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο είχε απλωθεί σε 34 δια­κρι­τές υπο­θέ­σεις με εκτενές υλικό.