Βραδιά αφιερωμένη στην Ημέρα Ποίησης – Η Τέχνη έγινε Κραυγή και Ελπίδα

Τιμώ­ντας τη «Μεγάλη Κυρά», όπως απο­κα­λεί την ποίηση ο Καβάφης, η Ρόδος τίμησε την Παγκό­σμια Ημέρα Ποίησης με μια ξεχω­ρι­στή πολι­τι­στική εκδή­λωση αφιε­ρω­μένη στην ποίηση, τον εθε­λο­ντι­σμό και τη βιω­σι­μό­τητα. Τίτλος που είχε δοθεί στη βραδιά: «Στίχοι Ζωής, Πράξεις Ευθύνης» και φιλο­δο­ξία της ήταν να ανα­δεί­ξει τη δύναμη της ποίησης ως μέσο έκφρα­σης, ευαι­σθη­το­ποί­η­σης και κοι­νω­νι­κής ευθύνης.

Γράφει ο Χρήστος Μυστι­λιά­δης – enlefko

Στην εκδή­λωση συμ­με­τεί­χαν Ροδίτες κυρίως δημιουρ­γοί αλλά και ποιητές που ζουν ή έζησαν στη Ρόδο, όπως οι: Ντίνα Ακριβού, Σου­λεϊ­μάν Αλάγιαλη-Τσιαλίκ, Φωτεινή Γαλάνη, Χρυ­σούλα Γιαν­νίκη, Εμμα­νου­έλα Δια­κο­σάββα, Πάνος Δρα­κό­που­λος, Φρα­γκί­σκος Καλα­βά­σης, Γιώργος Καμί­τσης, Γιώργος Καρα­γιαν­νιός, Νίκος Κοντου­διός, Νίκος Κων­στα­ντι­νί­δης, Δημή­τρης Λαδικός, Αντωνία Ματσί­γκου, Νίκος Μοσχο­βά­κος, Μαριάννα Νικο­λάου και Μίκα Ντάκα.

Οι ερμη­νείες των ποι­η­μά­των απο­δό­θη­καν από το Θεα­τρικό Εργα­στήρι «Μάνος Κατρά­κης». Οι Βάσω Αγγε­λά­κου, Νομική Αγγε­λά­κου, Λίζα Ψαρρή, Κων­στα­ντίνα Βαϊτση, Άννα Παπα­να­στα­σο­πού­λου, Κώστας Ατσι­κνού­δας και Από­στο­λος Μαριετ­τής έδωσαν και τη ψυχή τους στους στίχους, ζωντα­νεύ­ο­ντας τα νοήματα επί σκηνής.

Όλοι τους υπέ­ρο­χοι, παρα­στα­τικά απέ­δω­σαν τον ποι­η­τικό λόγο, αλλά επειδή τα ποι­ή­ματα προ­ο­ρί­ζο­νται για να τρα­γου­διού­νται τη βραδιά απο­γεί­ωσε η μουσική αρμονία και η μαστο­ριά με την οποίαν είχαν επεν­δυ­θεί μελο­ποι­η­μέ­νοι στίχοι γνωστών ποιητών. Στο μουσικό μέρος της εκδή­λω­σης συμ­με­τεί­χαν στην ερμη­νεία η σοπράνο Ζωή Κοκκαλά και στο πιάνο ο Δημή­τρης Ιωσήφ.

Την παρου­σί­αση της βραδιάς έκανε ο Νίκος Κων­στα­ντι­νί­δης, κοι­νω­νιο­λό­γος – συγ­γρα­φέας, ο οποίος μιλώ­ντας για το πνεύμα της ημέρας είπε ότι “Πόλεμος δεν είναι μόνο οι πύραυ­λοι, πόλεμος είναι και η βίαιη κατα­στροφή της φύσης, η λεη­λα­σία της γης, η έλλειψη εθε­λο­ντι­σμού και προ­σφο­ράς. Απέ­να­ντι σε αυτό το σκοτάδι, συμπλή­ρωσε ο κ. Κων­στα­ντι­νί­δης, εμείς αντι­τάσ­σουμε τον Πολι­τι­σμό, την Ποίηση”.

Στην προ­σφώ­νησή του ο πρό­ε­δρος της Στέγης Γραμ­μά­των και Τεχνών Δωδε­κα­νή­σου Μανόλης Μακρής ανα­φέρ­θηκε στους νεό­τε­ρους ποιητές των τελευ­ταίων πενήντα ετών, που όπως είπε απο­τε­λούν πηγή έμπνευ­σης, ενώ εξέ­φρασε την ελπίδα “να τα κατα­φέ­ρουμε παράλ­ληλα με παρό­μοιες εκδη­λώ­σεις να υπάρχει και ένα βιβλίο που να δίνει με σεβασμό και τιμή στους ποιητές και τις ποι­ή­τριές μας μια εικόνα της ποίησης της Δωδε­κα­νή­σου στην εποχή μας”.

Στη συνέ­χεια τον λόγο πήρε η Λουίζα Χρι­στο­δου­λί­δου, μέλος του διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου της Στέγης Γραμ­μά­των και Τεχνών Δωδε­κα­νή­σου και του Εφο­ρευ­τι­κού Συμ­βου­λίου της Δημό­σιας Βιβλιο­θή­κης Ρόδου. Η Ομότιμη καθη­γή­τρια Νεο­ελ­λη­νι­κής Λογο­τε­χνίας του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, τόνισε πως “απο­δί­δουμε σεβασμό και τιμή στους άοκνους υπη­ρέ­τες της ποι­η­τι­κής τέχνης, παρα­θέ­το­ντας τα λόγια τριών δημιουρ­γών που τίμησε το Παι­δα­γω­γικό Τμήμα Δημο­τι­κής Εκπαί­δευ­σης του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου, στις 19 Μαρτίου 2026, τον μείζονα ποιητή Νίκο Μοσχο­βάκο, που έζησε αρκετά χρόνια στη Ρόδο, ποιητής της γενιάς του ’70, τη Νάσα Πατα­πίου, εκ Κύπρου ορμώ­μενη, εξαι­ρε­τική ποι­ή­τρια, με το βαθύ ποιο­τικό χνάρι, αλλά και ιστο­ρικό με πολλές περ­γα­μη­νές και τη νέα ανερ­χό­μενη και ποιο­τική ποι­ή­τρια και φιλό­λογο, Αντωνία Ματσί­γκου.”

Εν κατα­κλείδι, η Ποι­η­τική Εσπε­ρίδα στο Νεστο­ρί­δειο Μέλαθρο – εν μέσω της πύρινης λαί­λα­πας στη γει­το­νιά μας – ήταν μια γραμμή άμυνας, μια βραδιά όπου η τέχνη έγινε κραυγή και ελπίδα.