Το ίδιο πρόσωπο και πρόεδρος και Καλλιτεχνικός Διευθυντής στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Ρόδου

Ο κύβος ερ­ρί­φθη και πρό­ε­δρος της Καλ­λι­τε­χνι­κής Επι­τρο­πής και Καλ­λι­τε­χνι­κός Διευ­θυ­ντής, κι ας μην προ­βλέ­πε­ται σύμ­φω­να με τον ΟΕΥ. Με δια­δι­κα­σία απευ­θεί­ας ανά­θε­σης κι όχι μέσω δη­μό­σιας προ­κή­ρυ­ξης, όπως προ­βλέ­πε­ται διε­θνώς για θέ­σεις καλ­λι­τε­χνι­κής διεύ­θυν­σης σε μου­σεία, εγκρί­θη­κε δα­πά­νη έως 20.000 ευρώ (με ΦΠΑ) για «Υπη­ρε­σί­ες Ιστο­ρι­κού Τέ­χνης» στο Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης Ρόδου, με ισχύ έως τις 31 Αυ­γού­στου 2026.

Η από­φα­ση, που υπο­γρά­φε­ται από την πρό­ε­δρο του Δ.Σ. Σου­ζά­να Καρ­δού­λια, δεν πέ­ρα­σε από συ­νε­δρί­α­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, γε­γο­νός που -σύμ­φω­να με νο­μι­κούς κύ­κλους- υπο­βαθ­μί­ζει τον θε­σμι­κό ρόλο του συλ­λο­γι­κού ορ­γά­νου και εγεί­ρει ζη­τή­μα­τα τυ­πι­κής νο­μι­μό­τη­τας. Η ανά­θε­ση έγινε στην ΑΜΚΕ «Artefact Athens», ενώ εκ­δό­θη­κε και σχε­τι­κό δελ­τίο Tύπου που ανα­φέ­ρε­ται στην από­φα­ση.

«Ιστο­ρι­κός Τέ­χνης» ή Καλ­λι­τε­χνι­κός Διευ­θυ­ντής;

Ενώ η δα­πά­νη εντάσ­σε­ται στον κω­δι­κό «Υπη­ρε­σί­ες Ιστο­ρι­κού Τέ­χνης», το πε­ριε­χό­με­νο της από­φα­σης πε­ρι­γρά­φει κα­θή­κο­ντα που υπερ­βαί­νουν κατά πολύ την επι­στη­μο­νι­κή επι­μέ­λεια εκ­θέ­σε­ων. Στις τέσ­σε­ρις φά­σεις επα­νέκ­θε­σης του Νε­στο­ρί­δειου Με­λά­θρου (Μάρ­τιος- Αύ­γου­στος 2026) πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται με­τα­ξύ άλλων. Πλή­ρης επι­με­λη­τι­κή και επι­στη­μο­νι­κή ευ­θύ­νη, στρα­τη­γι­κός σχε­δια­σμός εκ­θε­σια­κής πο­λι­τι­κής, δια­μόρ­φω­ση δη­μό­σιας ει­κό­νας και επι­κοι­νω­νια­κής στρα­τη­γι­κής, εκ­προ­σώ­πη­ση και δι­κτύ­ω­ση του Μου­σεί­ου, ανά­πτυ­ξη συ­νερ­γα­σιών και αύ­ξη­ση επι­σκε­ψι­μό­τη­τας. Μά­λι­στα γί­νε­ται ρητή ανα­φο­ρά σε «Επι­πρό­σθε­τες Ευ­θύ­νες και Αρ­μο­διό­τη­τες Καλ­λι­τε­χνι­κού Διευ­θυ­ντή (ongoing)», όρος που πα­ρα­πέ­μπει σε διαρ­κή υπη­ρε­σία. Το «ongoing» δη­μιουρ­γεί ερω­τή­μα­τα. Πρό­κει­ται για προ­σω­ρι­νή σύμ­βα­ση ή για de facto άσκη­ση κα­θη­κό­ντων καλ­λι­τε­χνι­κής διεύ­θυν­σης που θα ανα­νε­ώ­νε­ται;

Σύμ­φω­να με τον Ορ­γα­νι­σμό Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σί­ας, θέση Καλ­λι­τε­χνι­κού Διευ­θυ­ντή δεν προ­βλέ­πε­ται. Ακόμη όμως κι αν επι­λε­γό­ταν η θε­σμο­θέ­τη­σή της, η πλή­ρω­ση μιας τέ­τοιας θέσης -λόγω εύ­ρους αρ­μο­διο­τή­των και πλή­ρους απα­σχό­λη­σης- θα όφει­λε να γίνει με δη­μό­σια προ­κή­ρυ­ξη και όχι με απευ­θεί­ας ανά­θε­ση βάσει του Ν.4412/2016. Επι­ση­μαί­νε­ται ότι η ανά­θε­ση κα­θη­κό­ντων στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού και διοί­κη­σης μέσω σύμ­βα­σης πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών εν­δέ­χε­ται να θε­ω­ρη­θεί κά­λυ­ψη πά­γιων και διαρ­κών ανα­γκών, κάτι που δεν επι­τρέ­πε­ται. Πα­ράλ­λη­λα, εξω­τε­ρι­κός συ­νερ­γά­της δεν μπο­ρεί να ασκεί διοί­κη­ση ή να δε­σμεύ­ει το Νο­μι­κό Πρό­σω­πο χωρίς ει­δι­κή από­φα­ση του Δ.Σ.

Ανη­συ­χί­ες για την εξέ­λι­ξη του

Η εξέ­λι­ξη αυτή επα­να­φέ­ρει στο προ­σκή­νιο τις επι­φυ­λά­ξεις που είχε δια­τυ­πώ­σει ο πρώην πρό­ε­δρος της Καλ­λι­τε­χνι­κής Επι­τρο­πής και ομό­τι­μος κα­θη­γη­τής στο Εθνι­κό και Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών, Μάνος Στε­φα­νί­δης. Ο κ.Στε­φα­νί­δης πα­ραι­τή­θη­κε κα­ταγ­γέλ­λο­ντας ότι η Καλ­λι­τε­χνι­κή Επι­τρο­πή δεν συ­νε­δρί­α­σε ούτε μία φορά, ότι οι ει­ση­γή­σεις του αγνο­ή­θη­καν και ότι το Μου­σείο έχει πε­ριέλ­θει «σε ακα­τάλ­λη­λα χέρια». Η πα­ραί­τη­σή του, όπως ο ίδιος ανέ­φε­ρε, έγινε απο­δε­κτή διά πε­ρι­φο­ράς χωρίς συ­ζή­τη­ση στο Δ.Σ. Στο με­τα­ξύ, η επέ­κτα­ση της Πι­να­κο­θή­κης στην Πλα­τεία Σύμης πα­ρα­μέ­νει ημι­τε­λής.

Ο πρώην πρό­ε­δρος του Μου­σεί­ου Νίκος Φρό­νας έχει επι­ση­μά­νει ότι, παρά την ολο­κλή­ρω­ση μου­σειο­λο­γι­κής με­λέ­της και την εξα­σφά­λι­ση αρ­χι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης, το έργο δεν έχει προ­χω­ρή­σει, ζη­τώ­ντας σαφές χρο­νο­διά­γραμ­μα. Την ίδια στιγ­μή, η ίδρυ­ση Ομί­λου Φίλων του Μου­σεί­ου το κα­λο­καί­ρι του 2025 απο­τυ­πώ­νει την ανη­συ­χία φι­λό­τε­χνων πο­λι­τών για την πο­ρεία του ιδρύ­μα­τος. Το σω­μα­τείο, όπως ανα­φέ­ρει, έχει κα­τα­θέ­σει προ­τά­σεις για την ανα­βάθ­μι­ση της λει­τουρ­γί­ας και της εξω­στρέ­φειας, χωρίς μέχρι στιγ­μής ου­σια­στι­κή αντα­πό­κρι­ση. Η απευ­θεί­ας ανά­θε­ση με διευ­ρυ­μέ­νες αρ­μο­διό­τη­τες καλ­λι­τε­χνι­κής διεύ­θυν­σης, η απου­σία από­φα­σης Δ.Σ. και η εκ­κρε­μό­τη­τα ση­μα­ντι­κών έργων συν­θέ­τουν μια ει­κό­να θε­σμι­κής ασά­φειας για έναν πο­λι­τι­στι­κό ορ­γα­νι­σμό με εξη­ντά­χρο­νη ιστο­ρία στην πο­λι­τι­στι­κή ζωή της Ρόδου. Το ερώ­τη­μα πλέον δεν αφορά μόνο τη νο­μι­μό­τη­τα της δια­δι­κα­σί­ας, αλλά και τη στρα­τη­γι­κή κα­τεύ­θυν­ση του Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης Ρόδου ως μο­ντέ­λο διοί­κη­σης μέσω δια­δο­χι­κών απευ­θεί­ας ανα­θέ­σε­ων…