Νέο κατηγορητήριο για παράβαση καθήκοντος δια παραλείψεως εις βάρος του πρώην δημάρχου Ρόδου Αντώνη Καμπουράκη

• Η Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου απο­δί­δει κατ’ εξα­κο­λού­θηση παρά­λειψη επι­βο­λής διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων και ενερ­γειών σφρά­γι­σης σε συγκε­κρι­μένα κατα­στή­ματα, στο διά­στημα από τα μέσα του 2021 έως τον Απρίλιο του 2023, με ανα­φο­ρές σε αυθαι­ρε­σίες, αιγιαλό, παραλία και προ­στα­τευό­με­νους χώρους

Στο επί­κε­ντρο νέου κατη­γο­ρη­τη­ρίου βρί­σκε­ται ο πρώην δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αντώνης Καμπου­ρά­κης, με την υπόθεση να τοπο­θε­τεί­ται χρονικά από τα μέσα του 2021 έως και τον Απρίλιο του 2023.

Η δικο­γρα­φία, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο, συνδέει τον ρόλο του τότε επι­κε­φα­λής του δήμου με υπο­χρε­ώ­σεις ελέγχου και επι­βο­λής διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων σε κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, κυρίως σε περιο­χές αυξη­μέ­νης προ­στα­σίας και προ­βο­λής, όπως το Μαν­δράκι και η παρα­λιακή ζώνη στην Ακτή Μιαούλη.

Η κατη­γο­ρία που απο­δί­δε­ται είναι παρά­βαση καθή­κο­ντος δια παρα­λεί­ψεως, κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι υπήρξε σκοπός προ­σπο­ρι­σμού παρά­νο­μου περιου­σια­κού οφέλους σε τρίτους, με ταυ­τό­χρονη βλάβη του Δήμου Ρόδου, των δημοτών και του κράτους.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο εισά­γε­ται ενώπιον του Μονο­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου Κακουρ­γη­μά­των, σε πλαίσιο ιδιά­ζου­σας δωσι­δι­κίας τον Απρίλιο του 2026.

Ο πυρήνας της απο­δι­δό­με­νης συμπε­ρι­φο­ράς, όπως περι­γρά­φε­ται, είναι ότι δεν προ­χώ­ρησε στις προ­βλε­πό­με­νες ενέρ­γειες επι­βο­λής διοι­κη­τι­κών κυρώ­σεων εντός προ­θε­σμιών, σε περι­πτώ­σεις όπου ανα­φέ­ρο­νται δια­πι­στώ­σεις αυθαι­ρέ­των κατα­σκευών, πολε­ο­δο­μι­κών αυθαι­ρε­σιών, επεμ­βά­σεων σε προ­στα­τευό­μενα σημεία, καθώς και ζητή­ματα χρήσης αιγια­λού και παρα­λίας.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο σκια­γρα­φεί ρητά ότι ο δήμαρ­χος, ως προϊ­στά­με­νος των υπη­ρε­σιών, είχε ειδική νομική υπο­χρέ­ωση να μεριμνά για τη σύννομη λει­τουρ­γία κατα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος. Αυτό, κατά το κείμενο, περι­λαμ­βά­νει την επιβολή προ­στί­μων, τη λήψη απο­φά­σεων για προ­σω­ρινή αφαί­ρεση άδειας ή προ­σω­ρινή διακοπή λει­τουρ­γίας, καθώς και εντολές για σφρά­γιση, έως την απο­κα­τά­σταση παρα­νο­μιών.

Γίνεται επίσης αναφορά στο ενδε­χό­μενο αδρά­νειας της Επι­τρο­πής Ποιό­τη­τας Ζωής, η οποία κατά το έγγραφο είχε αρμο­διό­τητα για ανα­κλή­σεις αδειών ή ορι­στική διακοπή λει­τουρ­γίας. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο υπο­στη­ρί­ζει ότι, σε συν­θή­κες κατε­πεί­γο­ντος ή άμεσης ζημίας των δημο­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων από αναβολή, ο δήμαρ­χος όφειλε να απο­φα­σί­σει για θέματα της επι­τρο­πής και να τα εισα­γά­γει προς έγκριση στην επόμενη συνε­δρί­αση.

Ιδιαί­τερη έμφαση δίνεται σε χώρους που περι­γρά­φο­νται ως ιστο­ρι­κοί δια­τη­ρη­τέοι τόποι, νεότερα μνημεία, έργα τέχνης και αρχαιο­λο­γι­κός χώρος. Για την πόλη της Ρόδου γίνεται μνεία κήρυξης ως αρχαιο­λο­γι­κού χώρου με σχετική υπουρ­γική πράξη που παρα­τί­θε­ται στο έγγραφο.

Η δικο­γρα­φία, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται, συνδέει την προ­στα­σία αυτών των περιο­χών με υπο­χρε­ώ­σεις των ιδιο­κτη­τών επι­χει­ρή­σεων αλλά και με υπο­χρε­ώ­σεις του δήμου ως αδειο­δο­τού­σας και ελεγ­κτι­κής αρχής σε ό,τι αφορά στην τήρηση όρων λει­τουρ­γίας.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο απα­ριθ­μεί συγκε­κρι­μένα κατα­στή­ματα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος για τα οποία, κατά την εισαγ­γε­λική απο­τύ­πωση, δεν εφαρ­μό­στη­καν διοι­κη­τι­κές κυρώ­σεις, παρά τη γνώση δια­πι­στώ­σεων από αρμό­διες υπη­ρε­σίες.

Μεταξύ αυτών περι­λαμ­βά­νο­νται 5 κατα­στή­ματα σε σημεία που ανα­φέ­ρο­νται ως ιστο­ρι­κός δια­τη­ρη­τέος τόπος και σε κτήρια που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται μνημεία. Παράλ­ληλα και 5 ακόμη κατα­στή­ματα στο παρα­λιακό μέτωπο της Ακτής Μιαούλη.

Η Εισαγ­γε­λία παρα­θέ­τει, για κάθε επι­χεί­ρηση, σειρά δια­πι­στώ­σεων και εγγρά­φων που απο­δί­δο­νται σε υπη­ρε­σίες όπως αρμόδια υπη­ρε­σία νεό­τε­ρων μνη­μείων, υπη­ρε­σία δόμησης και κτη­μα­τική υπη­ρε­σία, με ημε­ρο­μη­νίες αυτο­ψιών, σήματα δια­κο­πής εργα­σιών, ανα­κλή­σεις εγκρί­σεων και πρω­τό­κολλα κατε­δά­φι­σης.

Σε ό,τι αφορά στα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά, το κατη­γο­ρη­τή­ριο περι­γρά­φει, ανά περί­πτωση, αυθαί­ρε­τες οικο­δο­μι­κές εργα­σίες ή κατα­σκευές, όπως υπαί­θρια μπαρ και κου­ζί­νες, καπνο­δό­χους, στε­γά­στρα, σκί­α­στρα, πέρ­γκο­λες, δάπεδα, μεταλ­λι­κές και ξύλινες κατα­σκευές, καθώς και μετα­τρο­πές χρήσεων χώρων που δεν αντι­στοι­χούν, κατά το κείμενο, σε εγκε­κρι­μέ­νες μελέτες ή εγκρί­σεις. Σε ορι­σμένα σημεία γίνεται ειδική μνεία για ανά­πτυξη τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των ή ομπρε­λο­κα­θι­σμά­των χωρίς την απαι­τού­μενη άδεια.

Παράλ­ληλα, σε σειρά περι­πτώ­σεων ανα­φέ­ρο­νται πρω­τό­κολλα κατε­δά­φι­σης από κτη­μα­τική υπη­ρε­σία, με περι­γραφή κατά­λη­ψης τμη­μά­των κοι­νό­χρη­στου χώρου αιγια­λού ή παρα­λίας, επι­φα­νειών σε τ.μ. και συγκε­κρι­μέ­νων κατα­σκευών που φέρο­νται να εξυ­πη­ρε­τούν λει­τουρ­γι­κές ανάγκες επι­χει­ρή­σεων.

Η εισαγ­γε­λική περι­γραφή συνδέει αυτά τα στοι­χεία με την υπο­χρέ­ωση ενερ­γο­ποί­η­σης δια­δι­κα­σιών δια­κο­πής λει­τουρ­γίας, σφρά­γι­σης και απο­μά­κρυν­σης αντι­κει­μέ­νων ή κατα­σκευών, όπου αυτό προ­βλέ­πε­ται.

Στο κατη­γο­ρη­τή­ριο υπάρχει ειδική αναφορά στο ό,τι η Επι­τροπή Ποιό­τη­τας Ζωής δεν προ­χώ­ρησε, κατά την εισαγ­γε­λική κρίση, στις ενέρ­γειες της αρμο­διό­τη­τάς της εντός νόμιμων προ­θε­σμιών, με σημεί­ωση ότι για την επι­τροπή σχη­μα­τί­στηκε αυτο­τε­λής ποινική δικο­γρα­φία. Στο πλαίσιο αυτό, το έγγραφο απο­δί­δει στον τότε δήμαρχο ότι δεν ενερ­γο­ποί­ησε τις δυνα­τό­τη­τες παρέμ­βα­σης που περι­γρά­φο­νται ως δέσμια αρμο­διό­τητα ή ως υπο­χρέ­ωση λήψης από­φα­σης σε επεί­γου­σες περι­πτώ­σεις.

Η λογική της εισαγ­γε­λι­κής απο­τύ­πω­σης είναι ότι, εφόσον υπήρχαν επα­νει­λημ­μέ­νες δια­πι­στώ­σεις και αιτή­ματα υπη­ρε­σιών για ενέρ­γειες, η διοί­κηση του δήμου όφειλε να κινηθεί απο­τε­λε­σμα­τικά ώστε να απο­κα­τα­στα­θεί η νομι­μό­τητα, είτε με προ­σω­ρινή διακοπή έως συμ­μόρ­φωση είτε, κατά περί­πτωση, με ανά­κληση άδειας.

Ξεχω­ρι­στό σκέλος της κατη­γο­ρίας αφορά, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, δτην παρά­λειψη εφαρ­μο­γής διά­τα­ξης που προ­βλέ­πει άμεση απο­μά­κρυνση αντι­κει­μέ­νων σε περί­πτωση αυθαί­ρε­της χρήσης κοι­νό­χρη­στων χώρων από συνερ­γείο του δήμου, με δυνα­τό­τητα συν­δρο­μής αστυ­νο­μι­κών αρχών. Κατά το έγγραφο, ο πρώην δήμαρ­χος δεν έδωσε εντολή προς την αρμόδια υπη­ρε­σία να προβεί στις σχε­τι­κές ενέρ­γειες για τα κατα­στή­ματα που ανα­φέ­ρο­νται, με απο­τέ­λε­σμα να συνε­χί­ζε­ται απρό­σκο­πτα η δρα­στη­ριό­τητά τους.